بازنشستگان معترض در شهرهای مختلف کشور تجمع و راهپیمایی کردند
با ادامه ناتوانی جمهوری اسلامی در رسیدگی به مطالبات بازنشستگان، گروهی از بازنشستگان فولاد و تامین اجتماعی در اعتراض به رسیدگی نشدن به مطالبات صنفی و معیشتی خود در شهرهای مختلف کشور تجمع و راهپیمایی برگزار کردند. بازنشستگان صنعت نفت نیز برای برگزاری تجمعات اعتراضی فراخوان دادند.
تجمعات بازنشستگان فولاد و تامین اجتماعی یکشنبه ۲۴ فروردین در شهرهای مختلف کشور از جمله اصفهان، اهواز، تهران، ساری، رشت، شوش و کرمانشاه شکل گرفت.
بازنشستگان معترض در اهواز و شوش علاوه بر تجمع در برابر ساختمانهای فرمانداری این شهرها، دست به راهپیمایی اعتراضی زدند و شعارهایی از جمله «فقط کف خیابون / بهدست میاد حقمون» سردادند.
«بازنشسته بهپا خیز / برای رفع تبعیض»، «جان فدا میکنیم در ره آزادگی / مرگ بر این زندگی، مرگ بر این زندگی»، «زیر بار تورم / شکسته پشت مردم»، «این همه بیعدالتی / هرگز ندیده ملتی»، «نه دولت نه مجلس / نیستند به فکر ملت» و «ظلم و ستم کافیه / سفره ما خالیه»، از دیگر شعارهای معترضان در این تجمعات بود.
فواد کیخسروی، فعال کارگری، در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت: «تجمعهای اعتراضی بازنشستگان بهدلیل بیتوجهی مسئولان به مطالبات آنها گستردهتر شده و اعتراض بازنشستگان از طیفهای شغلی مختلف را در برگرفته است.»
او با اشاره به نابودی صندوقهای بازنشستگی در پی سیاستهای حکومت گفت: «بازنشستگان دیگر به مذاکره فکر نمیکنند و اعتراضشان را به کف خیابان میبرند.»
فراخوان تجمع بازنشستگان صنعت نفت
بازنشستگان صنعت نفت در اعتراض به تشدید بحران اقتصادی و معیشتی، برای برگزاری تجمعی گسترده مقابل وزارت نفت در تهران در تاریخ ۲۷ فروردین فراخوان دادند.
این فراخوان از سوی کارگروه اتحاد سراسری بازنشستگان صنعت نفت صادر شده و شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت نیز از آن حمایت کرده است.
سازماندهندگان تجمع بازنشستگان صنعت نفت در فراخوان خود اعلام کردند: «مسئولان باید بدانند که مماشات در کار نخواهد بود و بازنشستگان حق خود را در کف خیابان و با فریاد و اعتراض مطالبه خواهند کرد.»
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد گروهی از کارگران پیمانکاری شرکت نفت و گاز گچساران، یکشنبه ۲۴ فروردین مقابل دفتر مرکزی این شرکت تجمع کردند.
این تجمع در اعتراض به عدم تبدیل وضعیت استخدامی کارگران و با مطالبه حذف پیمانکاران شکل گرفت.
بازنشستگان و کارگران در سالهای اخیر بارها در اعتراض به محقق نشدن مطالبات خود در شهرهای مختلف ایران تجمع و راهپیمایی کردهاند.
وضعیت معیشتی کارگران، بازنشستگان و مستمریبگیران سبب شده که تعداد تجمعات آنها در سالهای اخیر بهشدت افزایش پیدا کند.
سایت حقوق بشری هرانا ۲۹ اسفند در گزارشی درباره نقض حقوق بشر در ایران نوشت در سال ۱۴۰۳، دستکم سه هزار و ۷۰۲ تجمع و اعتصاب در بخشهای مختلف کشور شکل گرفت.
این موضوع نشان میدهد با وجود وعدههای مسئولان جمهوری اسلامی، بهویژه مسعود پزشکیان، رییس دولت، وضعیت معیشتی ایرانیان روز به روز وخیمتر میشود.
سازمان عفو بینالملل در بیانیهای اعلام کرد از اقدام مقامهای حکومت ایران در خارج کردن قلب، تیروئید، زبان و حنجره از پیکر جمشید شارمهد، فعال سیاسی جانباخته در زندان جمهوری اسلامی، شوکه و وحشتزده شده است.
این نهاد حقوق بشری تاکید کرد این «اقدام نفرتانگیز» با هدف «پنهان کردن حقیقت» انجام شده و تشخیص علت مرگ او پس از کالبدشکافی را غیرممکن کرده است.
مقامهای قضایی آلمان در مراسم یادبود شارمهد که ۲۲ فروردین برگزار شد، نتیجه کالبدشکافی پیکر او را قرائت کردند.
بر اساس این گزارش، چندین عضو داخلی بدن شارمهد پیش از انتقال پیکرش به آلمان، خارج شده بودند.
غزاله شارمهد، دختر جمشید شارمهد، ۲۲ فروردین در مصاحبه با ایراناینترنشنال گفت: «مقامات جمهوری اسلامی اعضای بدن پدرم مثل قلب و زبانش را از پیکرش بیرون کشیدند و با این کار تلاش کرد به خانواده این پیام را بدهد که زبانش که با آن حرف مردم را میزد و قلبش را که برای ایران میتپید، از او بگیرند.»
سازمان عفو بینالملل در ادامه بیانیه خود، از دادستانی فدرال آلمان خواست فورا تحقیقات کیفری علیه مقامات جمهوری اسلامی مسئول در ناپدیدسازی قهری، شکنجه و مرگ شارمهد را آغاز و حکم دستگیری آنها را صادر کند.
جولیا دوشرو، دبیرکل عفو بینالملل در آلمان، نیز خواستار انجام تحقیقات «مستقل، بیطرفانه و موثر» در خصوص پرونده شارمهد شد و اعلام کرد وضعیت پیکر او بهگونهای بود که امکان تعیین دقیق علت مرگ وجود نداشت.
غزاله شارمهد ۲۱ فروردین در مصاحبه با نشریه ولت، ضمن انتقاد شدید از دولت آلمان گفت برلین همکاریهای لازم را برای انتقال پیکر پدرش از ایران به آلمان انجام نداد.
او افزود دستگاه دیپلماسی آلمان بهقدر کافی برای نجات جان پدر ربودهشده و زندانیاش در ایران تلاش نکرده است.
این دختر دادخواه ۱۹ بهمن ۱۴۰۳ در گفتوگو با ایراناینترنشنال، از انتقال پیکر پدرش از ایران به آلمان خبر داده بود.
او همچنین با انتقاد از سیاستهای دولت آلمان در قبال حکومت ایران گفته بود: «آلمان نوکر جمهوری اسلامی است و از تهران دستور میگیرد.»
جمشید شارمهد، شهروند ۶۹ ساله متولد ایران با تابعیت آلمانی، برای دو دهه ساکن آمریکا بود. او ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ در جریان سفری از آلمان به هند، پس از توقفی سه روزه در امارات متحده عربی، بهدست ماموران جمهوری اسلامی در دبی ربوده و به ایران منتقل شد.
این زندانی سیاسی پس از تحمل بیش از ۹۰۰ روز حبس در سلول انفرادی، به اتهام «افساد فی الارض» از سوی دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد.
خبرگزاری میزان هفتم آبان سال گذشته در گزارشی درباره شارمهد نوشت او که «با حکم دادگاه صالح» محکوم شده بود، «به سزای اعمالش رسید».
مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ با انتشار گزارشی درباره مرگ شارمهد در زندان جمهوری اسلامی اعلام کرد از زمان ربایش او در امارات متحده عربی تا زمان مرگش، حقوق اساسی این شهروند نقض شد.
ساتو اضافه کرد: «حق حیات، حق دادگاه منصفانه، حق آزادی بیان و حق محافظت در برابر بازداشت خودسرانه از جمله حقوق نقضشده شارمهد بود.»
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند در نیمه ابتدایی فروردین سال ۱۴۰۴ دستکم پنج رزیدنت (دستیاری تخصصی پزشکی) و دانشجوی پزشکی دست به خودکشی زده و جان خود را از دست دادهاند.
بنا بر این اطلاعات، رسانهها و دانشگاههای علوم پزشکی از انتشار خبر خودکشی کادر درمان منع شدهاند و از آنها خواسته شده علت اینگونه مرگها را مواردی چون ایست قلبی اعلام کنند.
به توصیه کارشناسان، اگر با فردی روبهرو شدید که از جملات یا عباراتی حاکی از افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده میکند، از او بخواهید با یک پزشک متخصص معتمد، نهادهای فعال در این زمینه یا فردی مورد اعتماد درباره نگرانیهایش صحبت کند. اگر خودتان به خودکشی فکر میکنید، در ایران میتوانید با اورژانس اجتماعی با شماره ۱۲۳ تماس بگیرید.
گزارشها حاکی است نرگس محمدپور ۳۳ ساله، اهل سقز و رزیدنت سال آخر رشته زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی تبریز ۱۳ فرودین به زندگی خود پایان داد.
طبق این گزازشها، محمدپور به دلیل تصمیم به انجام عمل سزارین برای مادر بارداری که دچار تشنج شده و جان نوزادش در خطر بود، به پرداخت دیه سنگین محکوم شد و به همین دلیل دست به خودکشی زد.
مرگ خودخواسته او واکنشهای زیادی در بین دانشجویان و پزشکان زن در پی داشت.
مرجان ولیاللهزاده، دانشجوی دکترای حرفهای پزشکی، ملیکا صالحیان، دانشجوی دکترای داروسازی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، حامد بیات، دانشجوی دکترای حرفهای پزشکی در شیراز و حامد حسنپور، پزشک عمومی در زاهدان چهار نفر دیگری بودند که از روز نخست فروردین تاکنون جان خود را گرفتهاند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند ساناز صادقی، پرستار بیمارستان مدنی کرج نیز به دلیل آنچه «فشار کاری» اعلام شده، جان باخته است.
سال گذشته دستکم ۱۶ رزیدنت با مرگ خودخواسته به زندگی خود پایان دادند.
از جمله آنها پرستو بخشی، پزشک متخصص قلب و عروق شاغل در بیمارستان استان لرستان بود که مرگش واکنشهای بسیاری در پی داشت.
محمدرضا اسدی، عضو هیات مدیره نظام پزشکی تهران بزرگ فروردین سال گذشته با اشاره به مرگ خودخواسته بخشی، به «دومینوی فاجعهبار خودکشی پزشکان و دستیاران» پرداخت و گفت این موضوع در سایه «بیتوجهی یا سوءمدیریت» مسوولان به تهدیدی جدی علیه نظام سلامت ایران بدل شده است.
او همچنین خواستار شناسایی و مجازات عوامل انسانی دخیل در رشد آمار خودکشی پزشکان و دستیاران پزشکی شده بود.
با تکرار خودکشی رزیدنتها و دانشجویان پزشکی در شهرهای مختلف در سال جاری، یکی از پزشکان به خودکشی رزیدنت ارتوپدی بیمارستان مدنی کرج واکنش نشان داد و گفت: «مسئولان این بیمارستان برای جلوگیری از خودکشی بقیه رزیدنتها تمام پنجرههای بیمارستان را با حفاظ پوشاندهاند.»
شماری از کادر درمان میگویند اجرای قانون افزایش جمعیت و پدیده کودک-مادرها در کشور به یکی از عوامل خودکشی دستیاران متخصص زنان و زایمان در بیمارستانهای دولتی تبدیل شده است.
روزنامه هممیهن، در گزارشی به شرایط دشوار دستیاران زنان و زایمان پرداخت و نوشت محدود کردن اختیارات ماماها و پزشک زنان درباره کودک-مادران، بار حقوقی و انسانی زیادی بر دوش پزشکان گذاشته است.
شیفتهای کاری سنگین و حقوق ناچیز هم دستیاران زنان و زایمان را ناامید کرده است.
وحید شریعت، رییس انجمن علمی روانپزشکان ایران، پیشتر گفته بود وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، آمار دقیق خودکشی رزیدنتها را محرمانه میداند و آن را اعلام نمیکند.
مذاکرات جمهوری اسلامی و آمریکا در عمان واکنشهای گستردهای در میان افکار عمومی داشته است. شماری از مخاطبان ایراناینترنشنال با ارسال پیامهایی گفتند بدون تغییر حاکمیت، نتیجه مذاکرات منفعتی برای شهروندان از جمله در زمینه بهبود وضع اقتصادی نخواهد داشت.
بعد از ظهر شنبه ۲۳ فروردین، هیاتی ایرانی به سرپرستی عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی با هیاتی آمریکایی به رهبری استیو ویتکاف، نماینده ویژه دولت دونالد ترامپ در امور خاورمیانه، در عمان به شکل «غیر مستقیم» مذاکره کردند.
شهروندان زیادی با ارسال ویدیو و پیام صوتی به ایراناینترنشنال، نظرشان را درباره این مذاکره بیان کردند.
دهها شهروند در پیامهایی مشابه گفتند این مذاکرات به نفع مردم نیست و شهروندان باید خودشان به فکر خودشان باشند.
ناکارآمدی حکومت و مشکلاتی که با مذاکره هم رفع نمیشوند
یک مخاطب با ارسال ویدیویی نسبت به نتایج احتمالی مذاکرات ایران و آمریکا ابراز تردید کرد و گفت: «اگر تریلیتریلی پول هم آزاد شود، ریالی به جیب مردم نمیرود. همهچیز به نفع جمهوری اسلامی است. به نام ماست، به کام آنها.»
شمار دیگری از شهروندان به مشکلات اقتصادی ایران اشاره کردند و گفتند این بحران ناشی از ناکارآمدی حکومت است.
مخاطبی، وضعیت بازار را «سردرگم و خراب» توصیف کرد و گفت مشکل اقتصادی حتی با مذاکره هم رفع نمیشود و امیدی به ایجاد ثبات در بلندمدت ندارد.
شهروندی دیگر در ویدیویی که برای ایراناینترنشنال ارسال کرد، سبد چند قلم خرید خود که بیش از یک میلیون تومان شده را نشان داد و پرسید: «آیا این مذاکره باعث ارزانی میشود؟ اقتصاد را درست میکند؟»
او در ادامه گفت: «آنقدر مشکلات وجود دارد که نمیتوانند به هیچ کدام برسند.»
پس از اتمام مذاکرات ویتکاف گفت قرار است دور بعدی گفتوگوها میان دو طرف در ۳۰ فروردین برگزار شود.
انتقاد از غرب به دلیل مذاکره با حکومتی که ضعیفتر از همیشه است
با انتشار گزارشهایی درباره مذاکرات، یکی از شهروندان با ارسال پیامی صوتی به ایراناینترنشنال از این روند انتقاد کرد.
او در این پیام گفت: «چرا وقتی جمهوری اسلامی در موقعیت ضعف قرار گرفته است، قدرتهای جهانی ترجیح میدهند با آن وارد مذاکره شوند؟ چرا از مردم ایران حمایت نمیکنند؟ تا هم ملت ایران و هم کشورهای منطقه خیالشان از این سایه خبیث یکبار برای همیشه راحت شود.»
پیشتر مقامهای جمهوری اسلامی تاکید کرده بودند که محور اصلی مذاکرات، کنترل برنامه هستهای ایران در ازای رفع تحریمهاست.
مقامات آمریکایی و به ویژه ترامپ بارها بر «برچیدن کامل» برنامه هستهای جمهوری اسلامی و جلوگیری از تسلیحاتی شدن آن تاکید کردهاند.
از لحظهای که ترامپ کارزارش برای دور اول ریاست جمهوری را آغاز کرد، توافق هستهای با جمهوری اسلامی در صدر حملات کلامی او بوده است.
از توصیف برجام به عنوان «بدترین توافق تاریخ» تا اجرای سیاست «فشار حداکثری»، ترامپ همواره سیاستی تقابلی در برابر تهران اتخاذ کرده اما در لابهلای هشدارها و تهدیدهای او، همواره رگههایی از آمادگی برای مذاکره نیز به چشم خورده است.
مخاطبان ایراناینترنشنال با اشاره به این تهدیدها، تاکید کردند که جمهوری اسلامی از ترس عملی شدن تهدیدات ترامپ و برای بقای خود، راه مذاکره را انتخاب کرده است.
جمهوری اسلامی از ترس ترامپ تن به مذاکره با «قاتل سلیمانی» داد
یکی از شهروندان در پیامی صوتی گفت: «آخوند حاضر است همه کار بکند تا در قدرت بماند. دست ترامپ را هم میبوسد.»
شهروندی دیگر تاکید کرد که خامنهای در ضعیفترین موقعیت خود قرار گرفته و با ذلت تن به مذاکره داده است.
مقامات جمهوری اسلامی و رسانههای حکومتی در ایران، طی هفته گذشته و با علنی شدن آغاز مذاکره بین تهران و واشینگتن، تاکید کرده بودند که این مذاکره «هر نتیجهای» داشته باشد، به نفع تهران است.
روزنامه جوان، وابسته به سپاه پاسداران، ۲۴ فروردین نوشت مذاکرات عمان در هر دو سناریوی «بنبست یا تداوم» به نفع جمهوری اسلامی تمام خواهد شد.
تعدادی از مخاطبان در پیامهای خود به ایراناینترنشنال، به مذاکره خامنهای با ترامپ که همواره او را «قاتل قاسم سلیمانی» خوانده بود، اشاره کردند.
یک شهروند با طعنه به خامنهای گفت: «مستقیم یا غیرمستقیم، با قاتل قاسم سلیمانی مذاکره کردید.»
شهروندی در پیام صوتی خود خامنهای را مخاطب قرار داد و گفت: «تو میگفتی کفش سلیمانی شرف دارد به تمام وجود ترامپ، حالا چه شد که خودت افتادی زیر کفش ترامپ؟»
ترامپ بامداد ۲۴ فروردین به خبرنگاران گفت مذاکرات با جمهوری اسلامی خوب پیش میرود، اما افزود: «تا زمانی که کار تمام نشود، هیچچیز اهمیت ندارد. بنابراین دوست ندارم دربارهاش صحبت کنم.»
هنوز جزییات زیادی درباره مشروح مذاکرات منتشر نشده، اما پس از اتمام گفتوگوها، عراقچی و ویتکاف در اظهارنظرهایی جداگانه، آن را «مثبت و سازنده» توصیف کردند.
یکی از شهروندان خطاب به خامنهای گفت: «اگر قرار بود مذاکره کنید چرا ۴۵ سال مردم را اذیت کردید و سر کار گذاشتید؟»
پس از اشغال سفارت ایالات متحده در تهران از سوی انقلابیون و گروگانگیری ۵۳ آمریکایی برای بیش از یک سال، جیمی کارتر، رییسجمهوری وقت آمریکا، فروردین سال ۱۳۵۹ روابط دیپلماتیک این کشور را با ایران قطع کرد.
رد مذاکره با آمریکاییها که علی خامنهای آنان را «باجخواه» میداند، در ۳۶ سال رهبری و در ۱۲۱ موضعگیری او، همواره پیدا بوده است.
شهروندی یادآوری کرد که خامنهای زمان مرگ و میر مردم در همهگیری کرونا، ورود واکسن آمریکایی را ممنوع کرد ولی حالا برای بقای خودش پای میز مذاکره با آمریکاییها رفته است.
شماری از شهروندان: برای آزادی از سلطه جمهوری اسلامی به جنگ هم راضی هستیم
ایراناینترنشنال از مخاطبان خود پرسید چگونه حکومت ایران در تلاش است روایت واقعی مذاکرات با آمریکا را از مردم پنهان کند؟
در واکنش به این پرسش، یکی از شهروندان به سابقه عملکرد جمهوری اسلامی اشاره کرد و گفت: «این حکومت ۴۶ سال است که با دروغ و ظلم کشور را اداره کرده است. به عنوان نمونه، در ماجرای حمایت از گروههای نیابتی، دخالت در جنگ اوکراین و قراردادهای پنهان با چین حقیقت را از مردم پنهان کرد و اینبار هم مذاکرات با آمریکا را با دروغ و فریب پیش خواهد برد.»
مخاطب دیگری نیز گفت: «نمونه مشخص پنهانکاری حکومت، پارازیت انداختن روی شبکههای خبری ماهوارهای است.»
ترامپ از تهدید به حملهای «بیسابقه» تا ابراز «احترام به مردم ایران» و دعوت به مذاکره، تمام ابزارهای گفتمانی خود را برای اعمال فشار و ساختن یک «توافق بهتر» به کار گرفته است.
او بارها تهران را تهدید کرده است که در صورت عدم توافق، با خطر بمباران و حمله مواجه خواهد شد.
فضای دیپلماتیکی که با تهدید همراه بود، ۲۲ فروردین از سوی کارولین لویت، سخنگوی کاخ سفید نیز تکرار شد و او گفت: «هدف نهایی این است که ایران هیچگاه به سلاح هستهای دست نیابد ... همه گزینهها روی میز است و ایران باید انتخاب کند؛ یا خواسته ترامپ را میپذیرد یا باید بهای سنگینی بپردازد.»
یکی از شهروندان با ارسال پیام صوتی به ایراناینترنشنال گفت: «ما حاضر به جنگ هم هستیم به شرط اینکه این حکومت نابود شود.»
شهروندی دیگر نیز به ایراناینترنشنال گفت: «ما ایرانیها تنها مردمی هستیم که دوست داریم جنگ شود تا از شر حکومت خود خلاص شویم.»
تصاویر منتشر شده در رسانههای اجتماعی، بنر نصبشده روی پل عابرپیادهای در تهران را نشان میدهد که روی آن نوشتهاند: «چه با توافق، چه بیتوافق، جمهوری اعدامی به دست ملت به جانآمده ایران سرنگون خواهد شد.»
شاهزاده رضا پهلوی در مصاحبه با روزنامه بریتانیایی «ساندیتایمز» گفت قصدی برای احیای پادشاهی یا نامزدی برای پست سیاسی ندارد. او با تاکید بر نیاز به سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، مذاکرات با تهران را بیفایده دانست.
روزنامه ساندیتایمز افزود او خواستار حمایت غرب از مردم ایران برای ایجاد تغییر دموکراتیک و سرنگونی رژیم برای «جایگزینی صلحطلبان با جنگطلبان» شد.
شاهزاده رضا پهلوی گفت معتقد است رژیم جمهوری اسلامی در ضعیفترین حالت خود در ۴۶ سال گذشته قرار دارد.
او تاکید کرد جمهوری اسلامی رفتار خود را به شکل اساسی تغییر نخواهد داد و «از این مذاکرات هستهای برای به تاخیر انداختن و خرید زمان برای بقای خود استفاده خواهد کرد.»
روز شنبه ۲۳ فروردین، مذاکرهای در عمان بین استیو ویتکاف، فرستاده ویژه رییس جمهوری آمریکا و عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در عمان برگزار شد. مقامهای دو کشور مذاکرات را مثبت و سازنده توصیف کردهاند.
دور بعدی این مذاکرات شنبه آینده برگزار میشود. شبکه خبری سیانان در گزارشی نوشت دولت ترامپ تمایل دارد روند گفتوگوها را با سرعت پیش ببرد و استیو ویتکاف، نماینده آمریکا در مذاکرات میخواهد بدون ورود به جزئیات فنی پیچیده که ممکن است روند را کند کند، تصمیمی سیاسی برای پیشبرد توافق اتخاذ کند.
شاهزاده رضا پهلوی در مصاحبه با ساندیتایمز تاکید کرد: «بعید است که رژیم ایران به هر توافقی که دونالد ترامپ به آن فکر میکند، تن بدهد.»
او گفت: «انتخاب بین توافق هستهای و دخالت نظامی نیست؛ گزینه بهتر، پشتیبانی از مردم ایران برای تغییرات دموکراتیک است.»
شاهزاده رضا پهلوی افزود حمایت غرب نباید به معنای حضور نظامی باشد، بلکه باید فشار بر رژیم را با پشتیبانی از معترضان همراه کند.
او به مشکلات داخلی ایران، از جمله بحران اقتصادی با تورم ۳۲ درصدی، سقوط ارزش ریال در برابر دلار و قطعی مکرر برق اشاره کرد. او همچنین از سرکوب اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» پس از قتل مهسا ژینا امینی در سال ۱۴۰۱ سخن گفت.
شاهزاده رضا پهلوی در آستانه آغاز مذاکرات میان حکومت ایران و آمریکا در عمان، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس، هشدار داده بود جمهوری اسلامی «بهدنبال توافقی صادقانه نیست».
او نوشته بود: «زمان آن فرا رسیده است که سیاستی عقلانی در قبال ایران اتخاذ شود؛ سیاستی که تغییر و صلحی پایدار به همراه بیاورد: فشار حداکثری بر رژیم و حمایت حداکثری از مردم ایران.»
روزنامه هممیهن از آزار جسمی و جنسی چند دانشآموزان یک مدرسه پسرانه در شهر ری به دست معلمشان گزارش داد و نوشت این معلم کودکان را به بهانه «تنبیه سربازی» به نمازخانه میبرد و با لمس اعضای خصوصی بدن آنها، مرتکب آزار و تعرض جنسی میشد.
هممیهن ۲۴ فروردین در گزارشی نوشت از اوایل آذر سال ۱۴۰۳ این معلم مرد، چند نفر از بچههای کلاس پنجم را به بهانه درس نخواندن دستکم یکبار به نمازخانه روبهروی کلاس برده است.
این معلم نام آزارهایش را «تنبیه سربازی» گذاشته بود که شامل بشین و پاشو، لمس اعضای خصوصی بدن با پا و آزار جنسی همراه با تهدید بودهاند.
والدین شش نفر از این کودکان به هممیهن گفتند قبلا درباره بدرفتاریهای این معلم، اخراج پسرشان از کلاس، فریادها و دشنامهای او خطاب به دانشآموزان و پرتاب ماژیک به سویشان، چندین بار به مدیر مدرسه شکایت کرده بودند اما این شکایتها بینتیجه ماند.
یک پرونده که به رسانهها راه یافت درباره آزار و اذیت جنسی تعدادی از دانشآموزان دبیرستان پسرانه معین در تهران بود.
در پرونده دوم نیز خبر تعرض جنسی به تعدادی از دانشآموزان یک دبستان در اصفهان به دست یک عضو انجمن اولیا و مربیان این مدرسه منتشر شد.
در هر دو مورد، وزارت آموزش و پرورش و مدیران ارشد و میانی آن وقوع «تجاوز» را به «آزار جنسی» و در مراحل بعدی به «رفتار خارج عرف» تقلیل دادند.
شرح روایت آزار و تعرض کودکان در مدرسه شهر ری
در گزارشی که هممیهن درباره آزار کودکان کلاس پنجمی در مدرسه شهر ری منتشر کرده، آمده یکی از تنبیههای معلم که به تعرض میرسید، با نشستن روی پای بچهها آغاز میشد.
در یکی از همین تنبیهها، کودکی که قبلا پایش شکسته بود، دوباره ترک برداشت.
مادر یکی دیگر از کودکان روایت کرده این معلم با خشونت با بچهها برخورد میکرد و حتی یکبار سر کلاس گلوی یکی از بچهها را بهقدری فشار داد که جای انگشتانش ماند.
بیشتر کودکان از ترس سکوت کردند، اما بعضی والدین از روی اضطراب شدید، کابوسهای شبانه، افت تحصیلی و بیمیلی فرزندشان برای حضور در مدرسه متوجه وجود مشکل شدند.
اوایل اسفند ۱۴۰۳ یکی از کودکان موضوع آزار جنسی را به مادرش اطلاع داد و ماجرا میان خانوادهها پخش شد و به تدریج شماری از این بچهها درباره آزاری که دیده بودند، صحبت کردند.
هممیهن با اشاره به وضعیت روانی نامناسب برخی دانشآموزان نوشت مادران همان زمان به مدیر مدرسه شکایت کردند و مدیر، مدعی وجود دوربین در نمازخانه شد، اما هیچ فیلمی ارائه نکرد.
چند روز بعد از پخش شدن ماجرا، گروه مادران کلاس در شبکه «شاد» وابسته به آموزش و پرورش، بدون اطلاع خودشان پاک شد و دیگر کسی نمیدانست که پیگیری شکایت از آزارهای جنسی معلم جوان که سال قبل به این مدرسه آمده بود، چطور پیش میرود.
تیر سال ۱۴۰۱ ایراناینترنشنال گزارش داد یک معلم مرد ۵۵ ساله در شهرستان فردوس خراسان جنوبی، به دستکم ۱۸ دختر دانشآموز هشت تا ۱۱ ساله تعرض جنسی کرده است. این مرد در نهایت به هفت سال حبس محکوم شد.
مسکوت ماندن پرونده در وزارت آموزش و پرورش
بر اساس گزارش هممیهن درباره مدرسه شهر ری، ۹ دانشآموز تا اواسط اسفند سال گذشته به مرکز مشاوره آموزش و پرورش فرستاده شدند و تا پیش از تعطیلات نوروز، برای بعضی از کودکان دو جلسه و برای بعضی یک جلسه مشاوره روانشناسی تشکیل شد.
روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش به هممیهن گفت حراست این وزارتخانه در انتظار بررسیهای هیات نظارت بر تخلفات است اما «بهشدت» ماجرا را پیگیری و «اگر تایید شود» با آن برخورد میکند.
رای هیات بررسی تخلفات وزارت آموزش و پرورش اداری است، اما خانوادهها میتوانند به شکل شخصی پیگیری قضایی را هم انجام دهند.
با اینحال تا پایان اسفند هیچیک از والدین شکایت قضایی انجام نداد و همگی منتظر پاسخ آموزش و پرورش ماندند.
مادر یکی از این کودکان به هممیهن گفت مدیر مدرسه و اداره آموزش و پرورش به خانوادهها گفتهاند «به موضوع دامن نزنید و بزرگش نکنید».
مدیر مدرسه که هممیهن از او با عنوان خانم «واو» نام برد، در این زمینه گفت موضوع به حراست و اداره ارزیابی عملکرد وزارت آموزش و پرورش گزارش و معلم همان روز اخراج شده است.
والدین کودکان آسیبدیده نیز به این روزنامه گفتند نمیدانند غیر از اخراج این معلم، چه تصمیم دیگری برای او گرفته میشود.
در ایران آمار دقیق و به روز و مطالعات منسجم و هدفمندی درباره آزار، تعرض و تجاوز جنسی به کودکان وجود ندارد.
اردیبهشت سال گذشته اورژانس اجتماعی استان تهران اعلام کرد هرماه بهطور میانگین چهار هزار و ۵۰۰ تماس مرتبط با وظایف و فعالیتهایشان با آنها برقرار میشود که بیشتر تماسها در ارتباط با «کودکآزاری» است.
شکنجه، تجاوز، آزار جنسی، خودکشی یا قتل کودکان در ایران امری مسبوق به سابقه است، با اینحال بر اساس گزارشها، تنها ۲۰ درصد از موارد جرم و خشونت جنسی و جسمی علیه کودکان کشف یا گزارش میشوند.
