دو سال پس از ناپدید شدن بالگرد ابراهیم رئیسی در مه و کشته شدن او در کوهستانهای آذربایجان شرقی، جمهوری اسلامی فقط یک رییسجمهور را از دست نداده است، بلکه بخشی از طرح جانشینی، سپر منطقهای، احساس امنیت و این باور را از دست داده که زمان همچنان به سودش حرکت میکند.
آتلانتیک در تحلیلی تازه «بیثباتسازی» را هویت جمهوری اسلامی خواند و نوشت جنگ اخیر به بازتولید همان بیثباتی منجر شده که تهران از آن تغذیه میکند. در مقابل، امارات بهعنوان نماد ثبات منطقه نیاز دارد این جنگ با صلحی پایان یابد که در آن تهران امکان بیثباتسازی را از دست داده باشد.
اورشلیمپست نوشته است که حمله پهپادی به نزدیکی نیروگاه هستهای در امارات متحده عربی میتواند نشانهای از افزایش فشار جمهوری اسلامی بر کشورهای خلیج فارس و پیامی درباره گسترش دامنه اهداف تهران در منطقه باشد، در شرایطی که گمانهزنیها درباره احتمال ازسرگیری جنگ افزایش یافته است.
جین هارمن، نماینده پیشین کنگره آمریکا، در یادداشتی برای نشریه هیل نوشته است که ایالات متحده پس از بیش از یک ماه درگیری با حکومت ایران، نه تنها به اهداف خود نزدیک نشده، بلکه با تقویت موضع جمهوری اسلامی و از دست رفتن کنترل بر تنگه هرمز، در موقعیتی ضعیفتر قرار گرفته است.
فیلم مستند «تمرینهایی برای یک انقلاب» ساخته پگاه آهنگرانی در بخش نمایش ویژه جشنواره کن به نمایش درآمد.
کریستوفر دِ بلگ، روزنامهنگار بریتانیایی که سالها از ایران گزارش تهیه کرده، در گفتوگویی با «نیویورکریویو آو بوکس» میگوید جنگ اخیر نه تنها جمهوری اسلامی را تضعیف نکرده، بلکه بخشی از مشروعیت از دسترفته آن را بازگردانده و فضای سیاسی ایران را بیش از پیش امنیتی کرده است.
پژوهشی که اخیرا با عنوان «جنگ نرم ایران؛ مسلحسازی روایت» منتشر شده استدلال میکند جمهوری اسلامی طی سه دهه گذشته «روایت» را از سطح تبلیغات سیاسی متعارف فراتر برده و آن را به بخشی از یک ساختار سازمانیافته برای نفوذ رسانهای، بسیج ایدئولوژیک و تاثیرگذاری منطقهای تبدیل کرده است.
در حالی که چین همچنان در سازمان ملل از جمهوری اسلامی حمایت دیپلماتیک میکند، نشانههای فزایندهای از نگرانی درباره هزینههای اقتصادی و راهبردی تقابل حکومت ایران با آمریکا نشان میدهد.
واینت در تحلیلی نوشت دونالد ترامپ با وجود اعلام پیروزی در جنگ با جمهوری اسلامی، نتوانسته حکومت ایران را وادار به عقبنشینی کند و اکنون در نبود راهحل دیپلماتیک، با افزایش هزینههای جنگ، فشار اقتصادی داخلی و خطر باختن در یک نبرد راهبردی روبهرو است.
شاید در سالهای اخیر، بهتدریج تغییراتی را در سبک زندگی خود یا اطرافیانتان تجربه کرده باشید؛ دگرگونیهایی که در ابتدا کوچک و کماهمیت به نظر میرسیدند، اما بهمرور به بخشی پایدار از زندگی روزمره تبدیل شدند.
سفر دونالد ترامپ به پکن ظاهراً دو نکته را درباره رویکرد چین به بحران ایران تایید کرده است: پکن مایل است به جلوگیری از تشدید بیشتر بحران کمک کند، اما نه به بهای تضعیف تهران.
تازهترین فیلم اصغر فرهادی با عنوان «داستانهای موازی» که در فرانسه ساخته شده، در بخش مسابقه جشواره کن به نمایش درآمد.
اوایل ورود اینترنت، بسیاری آن را فقط یک فناوری تازه یا ابزار سرگرمی میدانستند؛ اما بهتدریج اینترنت از یک امکان جانبی خارج شد و به بخشی از جریان اصلی زندگی تبدیل شد؛ تا جایی که امروز بخش بزرگی از کار، ارتباطات، آموزش و حتی تجربه ما از جهان بدون آن قابل تصور نیست.
متیو شارپ و نیت سوانسون، که هر دو سالها در دولتهای آمریکا بر روی پرونده هستهای ایران کار کردهاند، در مقالهای دستیابی به یک توافق هستهای جدید و موثر با تهران را دشوارتر دانستهاند زیرا اکنون هم مطالبات واشینگتن افزایش یافته و هم تهران اهرمهای بیشتری در دست دارد.
شورای سردبیری نیویورکپست دوشنبه ۲۱ اردیبهشت با اشاره به اظهارات دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا نوشت در حالی که آتشبس با ایران زیر «دستگاه تنفس مصنوعی» قرار دارد، وقت آن رسیده که ترامپ «پروژه آزادی» را از سر بگیرد و تنگه هرمز را به روی رفتوآمد عادی کشتیهای تجاری باز کند.
نشریه آمریکایی سمافور در گزارشی تحلیلی، به جایگاه چین در منطقه خلیج فارس پس از جنگ ایران پرداخته و نوشته اگر چه آمریکا همچنین متحد ترجیحی کشور های عربی در این منطقه است اما چین بهتدریج و بهشکلی موثرتر نفوذ خود در خلیج فارس را گسترش میدهد.
روابط طالبان سنی و جمهوریاسلامی شیعه که زمانی به تقابل نظامی و آستانه جنگ رسیده بودند، امروز در چارچوبی از احتیاط و تعامل خاموش تعریف میشود و در عمل سیاست عملی و نیازهای متقابل راهنمای روابط دو کشور همسایه شده است که اختلافات عمیق ایدئولوژیک با هم دارند.
وبسایت واینت در یادداشتی تحلیلی به قلم «سور پلوکر» نوشت تجربه فروپاشی آلمان نازی در سال ۱۹۴۵ میتواند هشداری برای دونالد ترامپ باشد؛ هشداری درباره حکومتهایی که حتی در آستانه شکست نیز حاضر به عقبنشینی نیستند و تا زمانی که شکست به آنها تحمیل نشود، به جنگ ادامه میدهند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی، به روابط آمریکا و متحدان کلیدی این کشور در دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ، پرداخته و با اشاره به شکاف میان این کشورها در جنگ ایران، نوشته است که فرسایش روابط واشینگتن با متحدان اصلیاش، احتمالا به میراث ماندگار این جنگ تبدیل خواهد شد.
روزنامه ژاپنی یومیوری شیمبون در گزارشی تحلیلی به قلم کنجی ناکانیشی، خبرنگار پیشین خود در تهران، نوشت با وجود جنگ، بحران اقتصادی و فشارهای سیاسی، بسیاری از شهروندان ایرانی همچنان در کشور ماندهاند و آینده ایران را نه قدرتهای خارجی، بلکه خود مردم ایران تعیین خواهند کرد.
وبسایت واینت در تحلیلی نوشت حتی اگر جنگ [حکومت] ایران و آمریکا با آتشبس دائمی پایان یابد، جمهوری اسلامی با بحرانهای عمیق داخلی، اقتصادی و سیاسی درگیر خواهد ماند؛ بحرانهایی که به گفته این تحلیل ممکن است روند تغییرات سیاسی در ایران را تسریع کند.
دشمنی جمهوری اسلامی با امارات متحده عربی بیش از آنکه بر سر مرزها باشد، ریشه در یک تضاد عمیق وجودی دارد.