نشریه اکونومیست در گزارشی تحلیلی به بررسی توافق احتمالی آمریکا با جمهوری اسلامی پرداخته و با اشاره به انتقادهایی که در داخل آمریکا از این توافق شده، نوشته است حتی در صورت امضای توافق، ابهام، تعلیق و عدم قطعیت کنونی دستکم تا ماهها ادامه خواهد یافت.
شورای سردبیری روزنامه والاستریت ژورنال، در یادداشتی انتقادی نوشته واشینگتن پیش از امضای یک توافق هستهای، در حال دادن امتیازاتی به حکومت ایران است و نجات رژیم ایران در این شرایط خیانتی واقعی خواهد بود که بیش از آنکه به مردم ایران ضربه بزند، به منافع ایالات متحده لطمه میزند.
وبسایت اسرائیلنشنالنیوز در یادداشتی هشدار میدهد دونالد ترامپ در «جنگ با ایران» میان شکست سیاسی و تشدید درگیری گرفتار شده است؛ وضعیتی که به باور نویسنده، اگر بدون دستاورد روشن پایان یابد، میتواند نهتنها انتخابات میاندورهای بلکه آینده سیاسی ترامپ را تهدید کند.
نشریه آتلانتیک، در تحلیلی به توافق احتمالی آمریکا با جمهوری اسلامی پرداخته و با نقد این توافق نوشته است که به نظر میرسد دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، امیدوار است بدون آنکه آمریکاییها متوجه ابعاد این شکست شوند، بیسروصدا از این وضعیت خارج شود.
عبدالله ناصری با اشاره به مواضع منتسب به مجتبی خامنهای، از جمله مخالفت با طرح موضوع هستهای در مذاکرات با آمریکا، او را در صورت رهبری جمهوری اسلامی، «تندروتر و متوهمتر» از علی خامنهای توصیف کرده و نوشته سیاست خارجی رهبر جدید افراطیتر به نظر میرسد.
سه ماه پس از آغاز جنگ آمریکا علیه جمهوری اسلامی، دونالد ترامپ با پرسشی روبهرو شده که فراتر از موفقیتهای نظامی در میدان نبرد است: آیا او در حال باختن جنگی است که قرار بود به پیروزی سریع و تثبیت موقعیت ژئوپلیتیک آمریکا منجر شود؟
در حالی که ۸۴ روز از قطع سراسری اینترنت در ایران میگذرد، فضای آنلاین و بخش نظرات درباره ایران بیش از آنکه بازتابی واقعی از افکار عمومی باشد، تصویری محدود و کنترلشده را نشان میدهد. فضایی که زیر سایه دسترسی گزینشی و امتیاز اقتصادی کاربران، عملیات سایبری و ترس، شکل گرفته است.
رهبر جمهوری اسلامی ناپدید شده است، فرمانهایش بدون تصویر و صدا صادر میشوند و قدرت به تدریج از یک رهبر قابل مشاهده به شبکهای امنیتی و پنهان منتقل شده است؛ تغییری که شاید بازگشتی برای مدل قدیمی جمهوری اسلامی باقی نگذاشته باشد.
جمهوری اسلامی در حالی که تقریبا در آستانه شکست در همه زمینههای داخلی و خارجی قرار دارد، تاکتیکش را بر یک سنت فقهی استوار کرده است: رجزخوانی.
مرتضی پس از دو ماه توانست چند دقیقهای آنلاین شود و در گروه دوستان قدیمیش بنویسد: «سلام رفقا، فیلترشکنی که کار کند سراغ دارید؟ برای ورود به اکانت سمعکم گرفتار شدهام. نمیتوانم آپدیتش کنم.»
جمهوری اسلامی این روزها با راهاندازی پویش «جان ایران» تلاش میکند بحران کاهش جمعیت را به یکی از دغدغههای اصلی جامعه تبدیل کند. بحرانی که مقامهای حکومتی سالهاست درباره آن هشدار میدهند و حالا با کمپینهای تبلیغاتی و سیاستهای تشویقی میکوشند برایش راهحلی پیدا کنند.
شرایطی که جمهوری اسلامی در ایران حاکم کرده است باعث شده تا برای بخشی از جوانان ایرانی، مهاجرت معنایی فراتر از پیشرفت تحصیلی یا شغلی داشته باشد.
«دو بار زندگی، سه بار مرگ» ساخته کریم لکزاده، نمایندهای از سینمای زیرزمینی ایران که در جشنواره کن در بخش اسید به نمایش درآمد، در فضایی نیمهسوررئال به کند و کاوی در احوال چند کارگر میپردازد.
بازارهای جهانی نفت همچنان امیدوارند بحران خلیج فارس بهزودی پایان یابد، اما تحلیلگران هشدار میدهند اختلالهای ناشی از «جنگ ایران»، بسته ماندن تنگه هرمز و آسیب گسترده به زیرساختهای انرژی، ممکن است جهان را وارد مرحلهای از کمبود واقعی منابع و رکود اقتصادی کند.
دو سال پس از ناپدید شدن بالگرد ابراهیم رئیسی در مه و کشته شدن او در کوهستانهای آذربایجان شرقی، جمهوری اسلامی فقط یک رییسجمهور را از دست نداده است، بلکه بخشی از طرح جانشینی، سپر منطقهای، احساس امنیت و این باور را از دست داده که زمان همچنان به سودش حرکت میکند.
آتلانتیک در تحلیلی تازه «بیثباتسازی» را هویت جمهوری اسلامی خواند و نوشت جنگ اخیر به بازتولید همان بیثباتی منجر شده که تهران از آن تغذیه میکند. در مقابل، امارات بهعنوان نماد ثبات منطقه نیاز دارد این جنگ با صلحی پایان یابد که در آن تهران امکان بیثباتسازی را از دست داده باشد.
اورشلیمپست نوشته است که حمله پهپادی به نزدیکی نیروگاه هستهای در امارات متحده عربی میتواند نشانهای از افزایش فشار جمهوری اسلامی بر کشورهای خلیج فارس و پیامی درباره گسترش دامنه اهداف تهران در منطقه باشد، در شرایطی که گمانهزنیها درباره احتمال ازسرگیری جنگ افزایش یافته است.
جین هارمن، نماینده پیشین کنگره آمریکا، در یادداشتی برای نشریه هیل نوشته است که ایالات متحده پس از بیش از یک ماه درگیری با حکومت ایران، نه تنها به اهداف خود نزدیک نشده، بلکه با تقویت موضع جمهوری اسلامی و از دست رفتن کنترل بر تنگه هرمز، در موقعیتی ضعیفتر قرار گرفته است.
فیلم مستند «تمرینهایی برای یک انقلاب» ساخته پگاه آهنگرانی در بخش نمایش ویژه جشنواره کن به نمایش درآمد.
کریستوفر دِ بلگ، روزنامهنگار بریتانیایی که سالها از ایران گزارش تهیه کرده، در گفتوگویی با «نیویورکریویو آو بوکس» میگوید جنگ اخیر نه تنها جمهوری اسلامی را تضعیف نکرده، بلکه بخشی از مشروعیت از دسترفته آن را بازگردانده و فضای سیاسی ایران را بیش از پیش امنیتی کرده است.
پژوهشی که اخیرا با عنوان «جنگ نرم ایران؛ مسلحسازی روایت» منتشر شده استدلال میکند جمهوری اسلامی طی سه دهه گذشته «روایت» را از سطح تبلیغات سیاسی متعارف فراتر برده و آن را به بخشی از یک ساختار سازمانیافته برای نفوذ رسانهای، بسیج ایدئولوژیک و تاثیرگذاری منطقهای تبدیل کرده است.
در حالی که چین همچنان در سازمان ملل از جمهوری اسلامی حمایت دیپلماتیک میکند، نشانههای فزایندهای از نگرانی درباره هزینههای اقتصادی و راهبردی تقابل حکومت ایران با آمریکا نشان میدهد.