تحلیل

ران بوسو، تحلیلگر حوزه انرژی، در تحلیلی برای خبرگزاری رویترز نوشت توسعه پهپادهای ارزان‌قیمت و تولید انبوه آن‌ها، به تغییر معادلات جنگ‌های مدرن منجر شده و زیرساخت‌های حیاتی انرژی را به یکی از آسیب‌پذیرترین نقاط اقتصاد جهانی تبدیل کرده است.

در هفته تامین اجتماعی، نگاه‌ها به سازمانی معطوف شده که قرار بود نماد امنیت اجتماعی برای میلیون‌ها کارگر، بازنشسته و خانواده‌های آنها باشد. انتشار گزارش ایلنا درباره پرونده‌های فساد در این سازمان بار دیگر موضوع فساد سیستماتیک در جمهوری اسلامی را پیش روی افکار عمومی قرار داده است.

گلف‌نیوز در گزارشی می‌نویسد همزمان با ادامه مذاکرات ایران و آمریکا در عمان، حملات نظامی و پیام‌های متناقض از تهران این پرسش را پررنگ‌تر کرده که آیا واکنش‌های جمهوری اسلامی از یک مرکز فرماندهی واحد هدایت می‌شود یا مراکز قدرت مختلف مسیرهای متفاوتی را دنبال می‌کنند.

روزنامه هاآرتص به نقل از مقام‌های دفاعی اسرائیل گزارش داد که با تشدید رویارویی آمریکا و جمهوری اسلامی، شکافی در اولویت‌های راهبردی دو متحد آشکار شده است؛ واشینگتن بر امنیت تنگه هرمز تمرکز دارد، در حالی که تل‌آویو برنامه هسته‌ای حکومت ایران را تهدید اصلی می‌داند.

مایک اوانز، تحلیلگر آمریکایی، در مقاله‌ای در روزنامه اورشلیم‌پست هشدار داد تکرار شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» و وعده انتقام در مراسم تشییع علی خامنه‌ای، دیکتاتور پیشین ایران، نشان می‌دهد ایدئولوژی جمهوری اسلامی و تهدیدهای ناشی از آن همچنان پابرجاست.

نرخ رسمی بیکاری فقط کسانی را می‌شمارد که فعالانه دنبال کار می‌گردند. هر که از پیدا کردن کار ناامید شود، از آمار حذف می‌شود. اگر چرتکه بیندازیم و بیکارشدگان جنگ و میلیون‌ها ناشمرده را به آمار برگردانیم، کف نرخ بیکاری به ۳۴ درصد می‌رسد.

یک تحلیلگر سیاسی اماراتی با انتقاد از رویکرد جامعه جهانی در قبال برنامه موشکی جمهوری اسلامی، استدلال کرد که مشکل اصلی امنیت خاورمیانه، توان موشکی تهاجمی ایران است، نه تلاش کشورهای خلیج فارس برای تقویت بازدارندگی دفاعی خود.

گلف‌نیوز در یادداشتی تحلیلی نوشت حمله جمهوری اسلامی به کشتی‌های تجاری در جریان آتش‌بس ۶۰ روزه، ممکن است مهم‌ترین اهرم راهبردی تهران در تنگه هرمز را تضعیف کرده و به جای تقویت موقعیت مذاکره‌ای، فشارهای نظامی و دیپلماتیک علیه ایران را افزایش داده باشد.

در دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با سرکوب خونین معترضان، قطع اینترنت و استقرار نیروهای امنیتی در بیمارستان‌ها، نبردی دیگر نیز آغاز شد؛ نبردی بر سر روایت قربانیان و این‌که کدام مرگ‌ها در حافظه رسانه‌های جهان ثبت می‌شوند و کدام‌یک در سکوت فراموش می‌شوند.

در هفته‌های اخیر، دو رویداد مهم مرتبط با میراث ادبی آلبر کامو، نویسنده و فیلسوف برجسته فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات، نام این نویسنده را به سرخط خبرهای فرهنگی و ادبی برده است.

تازه‌ترین فیلم نادر ساعی‌ور با عنوان «حجامت» که در آلمان ساخته شده در شصتمین دوره جشنواره کارلووی واری، یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های سینمایی اروپا در بخش مسابقه به نمایش درآمد.

ششمین ماه پس از کشتار خونین ۱۸ دی، با مراسم حکومتی دفن بقایای علی خامنه‌ای، دیکتاتور کشته‌شده ایران، هم‌زمان شده است. این روزها تمامی دستگاه‌های جمهوری اسلامی در تلاش برای بخشیدن هویتی ویژه به مردی هستند که نسبتی با زندگی معمولی نداشت: تحمیل انسانیت به یک تابوت احتمالا خالی.

شورای سردبیری روزنامه وال‌استریت ژورنال در سرمقاله‌ای با تایید مواضع اخیر دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، درباره بی‌نتیجه بودن مذاکرات با جمهوری اسلامی نوشت حکومت ایران در اتلاف وقت «بهترین» است و از گفت‌وگوها برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کند.

علی خامنه‌ای در کمتر از ۳۷ سال رهبری‌اش بر جمهوری اسلامی، چهار پروژه علیه زنان را پیش برد: خانه، جمعیت، حجاب و قدرت.

یک تحلیلگر آمریکایی به رویترز می‌گوید تهران بر این باور است که ترامپ تمایلی به ورود به جنگی بی‌پایان ندارد و کشورهای عرب خلیج فارس نیز برای بازگشت سریع ثبات، او را به توقف درگیری‌ها وادار خواهند کرد.

کارنامه ۳۶ سال حکمرانی علی خامنه‌ای در مقام رهبر جمهوری اسلامی، با دو موضوع پیوند خورده است: نقض فاحش حقوق بشر و اقدام علیه امنیت و منافع ملی.

در تصاویر منتشر شده از مراسم تشییع جنازه خامنه‌ای، حضور زنان یکی از معنادارترین بخش‌های نمایش است. نه فقط به دلیل تعدادشان، بلکه به خاطر شیوه‌ای که تصویر می‌شوند: زنانی گریان، بی‌تاب، بر سر و سینه‌زن، گاه چنان فروپاشیده که انگار مرگ رهبر، برایشان یک فقدان شخصی و خانوادگی است.

این مقاله گزارشی است از حدود ۴ دهه جنگ‌های علی خامنه‌ای با ایران و ایرانی. جنگ‌هایی که اگرچه با انقلاب ۵۷ و آمدن روح‌الله خمینی آغاز شد، اما با رهبری خامنه‌ای تبدیل به ساختار و شناسنامه‌ جمهوری اسلامی شد و تا ویرانی ایران و زندگی ایرانیان ادامه یافت.