• العربية
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

ترامپ در حال بررسی صدور فرمان اجرایی برای محدود کردن قوانین ایالتی هوش مصنوعی است

۲۹ آبان ۱۴۰۴، ۰۱:۰۰ (‎+۰ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۰۲:۱۹ (‎+۰ گرینویچ)

دونالد ترامپ در حال بررسی صدور فرمانی اجرایی است که قوانین ایالتی مرتبط با هوش مصنوعی را با ابزارهای حقوقی و اهرم‌های مالی فدرال محدود کند؛ اقدامی که می‌تواند تقابل تازه‌ای میان دولت فدرال و ایالت‌ها ایجاد کند.

پیش‌نویس این فرمان، که به‌گفته خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۲۸ آبان مشاهده شده، نشان می‌دهد رییس‌جمهوری آمریکا قصد دارد برای جلوگیری از اعمال مجموعه‌ای از قوانین ایالتی درباره هوش مصنوعی وارد عمل شود؛ قوانینی که به گفته‌ شرکت‌های فعال در این حوزه می‌تواند مانع نوآوری شود.

این سند نشان می‌دهد دولت به دنبال استفاده از شکایت‌های قضایی و تعلیق برخی بودجه‌های فدرال برای به چالش کشیدن قانون‌گذاری ایالت‌ها است.

یک مقام کاخ سفید به رویترز گفت تا زمانی که چنین فرمانی رسما اعلام نشود، بحث درباره آن در حد «گمانه‌زنی» است.

با این حال، سند منتشرشده نشان می‌دهد دولت قصد دارد پام باندی، دادستان کل، را مامور تشکیل «کارگروه دعوی حقوقی هوش مصنوعی» کند؛ کارگروهی که هدف آن به چالش کشیدن قوانین ایالتی با استناد به مواردی مانند مداخله غیرقانونی در تجارت بین‌ایالتی یا مغایرت با مقررات فدرال است.

پیش‌نویس همچنین وزارت بازرگانی را موظف می‌کند قوانین ایالتی را بررسی و دستورالعمل‌هایی تهیه کند که در برخی موارد موجب توقف تخصیص بودجه برای توسعه اینترنت پرسرعت شود.

رویترز یادآوری می‌کند که سنای آمریکا اوایل امسال با رای ۹۹ به ۱ تلاش برای مسدود کردن قوانین ایالتی هوش مصنوعی را رد کرده بود. نسخه اولیه آن طرح، ایالت‌هایی را که درباره هوش مصنوعی قانون‌گذاری می‌کنند، از دریافت بودجه ۴۲ میلیارد دلاری برنامه «بید» (برنامه برابری، دسترسی و توسعه اینترنت پرسرعت) محروم می‌کرد.

قانون‌گذاران ایالتی و دادستان‌های کل از هر دو حزب در آن زمان هشدار داده بودند که این اقدام توان ایالت‌ها برای محافظت از ساکنان خود در برابر کلاهبرداری، دیپ‌فیک و تصاویر مرتبط با سوءاستفاده از کودکان را تضعیف می‌کند.

با این حال، موضوع دوباره زمانی قوت گرفت که ترامپ یک روز پیش از انتشار این گزارش از طرح جمهوری‌خواهان کنگره برای افزودن بندی مشابه به قانون اختیارات دفاع ملی حمایت کرد.

در کنگره نیز مخالفت‌هایی با این رویکرد شکل گرفته است. رویترز گزارش داد آدام شیف، سناتور دموکرات از کالیفرنیا، و جاش هاولی، سناتور جمهوری‌خواه از میزوری، از جمله مخالفان افزودن چنین بندی به لایحه دفاعی بوده‌اند.

طبق سند، فرمان پیشنهادی ترامپ نقش مهمی برای جیمز برید، مدیر امور قانون‌گذاری کاخ سفید، و دیوید ساکس، مقام ارشد حوزه هوش مصنوعی، در نظر گرفته است تا قوانین فدرالی پیشنهاد دهند که قوانین ایالتی را بی‌اثر کند. همچنین آژانس‌های فدرال باید راه‌هایی برای مسدود کردن مقررات ایالتی پیدا کنند.

پیش‌نویس، قانون افشای هوش مصنوعی در کالیفرنیا را «پیچیده و پرهزینه» توصیف کرده و درباره یک قانون مشابه در کلرادو هشدار داده است که ممکن است شرکت‌های سازنده مدل‌های هوش مصنوعی را وادار کند معیارهای تنوع، برابری و شمول را در مدل‌های خود وارد کنند.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
۱
اختصاصی

هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

۲
تحلیل

حرکت روی لبه تیغ؛ تلاش پکن برای ایستادن در میانه جنگ

۳

تشدید شکاف میان آمریکا و بریتانیا در قبال ایران؛ ترامپ استارمر را به «حفاری نفتی» فراخواند

۴

گاردین: تهران با نزدیک شدن به اروپا می‌کوشد فشار را بر آمریکا افزایش دهد

۵

جی‌دی ونس: ما روشن گفته‌ایم چه می‌خواهیم، اکنون توپ در زمین جمهوری اسلامی است

Banner

انتخاب سردبیر

  • اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

    اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

  • وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است
    تحلیل

    وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

  • فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

    فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

  • سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»
    روایت شما

    سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»

  • هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
    اختصاصی

    هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

  • پشت پرده مذاکرات اسلام‌آباد و تلاش‌ها برای از سرگیری گفت‌وگوها

    پشت پرده مذاکرات اسلام‌آباد و تلاش‌ها برای از سرگیری گفت‌وگوها

•
•
•

مطالب بیشتر

دادستان کل آمریکا: پرونده‌های اپستین در مدت ۳۰ روز منتشر می‌شوند

۲۸ آبان ۱۴۰۴، ۲۲:۳۶ (‎+۰ گرینویچ)

پم بوندی، دادستان کل ایالات متحده، اعلام کرد که وزارت دادگستری پرونده‌های مربوط به جفری اپستین، مجرم جنسی، را ظرف ۳۰ روز منتشر خواهد کرد. این اقدام پس از رای اکثریت بالای نمایندگان کنگره ایالات متحده که خواستار انتشار این پرونده‌ها از سوی دولت دونالد ترامپ شدند، انجام می‌گیرد.

خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۲۸ آبان نوشت: «انتشار این اسناد می‌تواند فعالیت‌های اپستین را که قبل از محکومیتش در سال ۲۰۰۸ با ترامپ و دیگر چهره‌های برجسته معاشرت می‌کرد، بیشتر روشن کند.»

با وجود انتشار عکس‌هایی از ترامپ و اپستین در کنار هم در دهه‌های گذشته، رییس‌جمهوری ایالات متحده تاکید کرده است رابطه او با اپستین پیش از محکومیت‌های جنجالی این مجرم جنسی قطع شده بود.

ایمیل‌هایی که هفته گذشته از سوی یک کمیته مجلس نمایندگان منتشر شد، نشان می‌داد که اپستین معتقد بوده ترامپ «از دخترها خبر داشته»، هرچند معنای دقیق این عبارت روشن نیست.

در این حال، ترامپ ماه‌ها برای جلوگیری از انتشار پرونده‌ها تلاش کرده بود، اما در روزهای اخیر مخالفت خود را پس از افزایش انتقادها، از سوی دموکرات‌ها و نیز یکی از حامیان سابقش؛ مارجوری تیلور گرین، کنار گذاشت.

  • کنگره با تنها یک رای مخالف انتشار اسناد جفری اپستین را تصویب کرد

    کنگره با تنها یک رای مخالف انتشار اسناد جفری اپستین را تصویب کرد

اپستین به‌دلیل دست داشتن در جرائم جنسی به زندان محکوم شد. او تقریبا ۱۳ ماه از محکومیت خود را گذراند و در سال ۲۰۰۹ به‌طور مشروط آزاد شد.

او سال ۲۰۱۹ مجددا بازداشت شد، اما پیش از آغاز محاکمه در زندان نیویورک جان باخت و مقام‌های قضایی دلیل مرگ او را خودکشی اعلام کردند. با گذشت سال‌ها، این پرونده همچنان با بحث‌های گسترده‌ای همراه است.

رویترز اشاره کرد که بسیاری از رأی‌دهندگان به ترامپ معتقدند که دولت او روابط اپستین با چهره‌های قدرتمند را پنهان کرده و جزئیات مربوط به مرگ او را که خودکشی اعلام شد، پنهان کرده است.

پم بوندی چهارشنبه گفت: «ما همچنان از قانون پیروی خواهیم کرد و مشوق حداکثر شفافیت خواهیم بود.»

  • کاخ سفید انتشار ایمیل اپستین درباره ترامپ را «لکه‌ننگ دموکرات‌ها» خواند

    کاخ سفید انتشار ایمیل اپستین درباره ترامپ را «لکه‌ننگ دموکرات‌ها» خواند

به نوشته رویترز، اما انتشار این پرونده‌ها ممکن است جامع نباشد، زیرا قانون مصوب کنگره به وزارت دادگستری اجازه می‌دهد اطلاعات شخصی در مورد قربانیان اپستین و مطالبی را که تحقیقات را به خطر می‌اندازد، مخفی نگه دارد.

بر اساس این گزارش، ترامپ هفته گذشته به وزارت دادگستری دستور داد تا وضعیت بیل کلینتون، رییس‌جمهوری اسبق، لاری سامرز، وزیر اسبق خزانه‌داری و رید هافمن، بنیان‌گذار لینکدین و از چهره‌های دموکرات، را که با اپستین در ارتباط بودند، بررسی کند و مقامات می‌توانند تصمیم بگیرند که هیچ اطلاعاتی مرتبط با این افراد را منتشر نکنند.

وزارت دادگستری آمریکا به طور مرتب به لزوم محافظت از تحقیقات جاری اشاره می‌کند.

متحد اصلی غیرعضو ناتو به چه معناست و چه جایگاه و اهمیتی دارد؟

۲۸ آبان ۱۴۰۴، ۰۳:۲۹ (‎+۰ گرینویچ)

«متحد اصلی غیرعضو ناتو» (Major Non-NATO Ally) عنوانی حقوقی است که ایالات متحده به شماری از کشورهای شریک خود اعطا می‌کند؛ کشورهایی که عضو ناتو نیستند اما در حوزه‌های دفاعی و امنیتی همکاری نزدیک، سازمان‌یافته و ممتازی با واشینگتن دارند.

از این عنوان نخستین‌بار در دهه ۱۹۸۰ استفاده شد، و مهم‌ترین تفاوتش با پیمان ناتو در این است که تعهدی برای دفاع آمریکا از کشوری که به این عنوان شناخته شده ایجاد نمی‌کند.

با این حال معرفی یک کشور به‌عنوان متحد اصلی غیرعضو ناتو مجموعه‌ای از مزایا، معافیت‌ها و اولویت‌های نظامی و اقتصادی را در اختیار آن کشور قرار می‌دهد.

براساس آنچه در وب‌سایت وزارت امور خارجه آمریکا آمده، «متحد اصلی غیرعضو ناتو» (MNNA) نشانه و نمادی قدرتمند از عمق روابط دوطرفه است؛ جایگاهی که دولت آمریکا آن را تنها به کشورهایی اعطا می‌کند که از دید واشینگتن، شریک قابل‌اعتماد امنیتی و اقتصادی محسوب می‌شوند.

این عنوان چه امتیازاتی ایجاد می‌کند؟

براساس مواد 321k, 22 U.S.C و 2350a, 10 U.S.C در قوانین ایالات متحده امتیازات زیر به یک متحد اصلی غیرعضو ناتو تعلق می‌گیرد:

همکاری‌های تجهیزاتی و لجستیکی

  • امکان دریافت وام تجهیزات، مواد و ماشین‌آلات نظامی برای اجرای پروژه‌های مشترک تحقیق و توسعه، آزمایش یا ارزیابی.
  • امکان استقرار ذخایر جنگی متعلق به آمریکا (War Reserve Stockpiles) در خاک کشور شریک، حتی در خارج از پایگاه‌های رسمی آمریکا. این ذخایر در بحران‌ها و عملیات مشترک نقشی حیاتی دارند.

آموزش، انتقال تجهیزات و خرید اقلام خاص

  • اجازه انعقاد توافق‌های دوجانبه یا چندجانبه برای آموزش‌های نظامی مشترک، مشروط به بازپرداخت هزینه‌ها و ترتیبات متقابل.
  • اولویت در دریافت تجهیزات دفاعی مازاد آمریکا در صورت قرار داشتن کشور در جناح جنوبی یا جنوب‌شرقی ناتو،.
  • امکان خرید مهمات دارای اورانیوم ضعیف‌شده که بسیاری از کشورها بدون دریافت این عنوان از دسترسی به آن محروم‌اند.

همکاری‌های صنعتی و تحقیقاتی

  • امکان انعقاد یادداشت تفاهم با وزارت دفاع آمریکا برای اجرای پروژه‌های مشترک تحقیق و توسعه در حوزه تجهیزات و مهمات.
  • شرکت‌های کشور متحد اصلی غیرعضو ناتو می‌توانند همانند شرکت‌های عضو ناتو، در مناقصه‌های نگهداری و تعمیر تجهیزات وزارت دفاع آمریکا خارج از خاک ایالات متحده شرکت کنند.
  • امکان دریافت بودجه برای سامانه‌های کشف مواد منفجره و پروژه‌های ضدتروریسم

کشورهای دارای وضعیت متحد اصلی غیرعضو ناتو

طبق قوانین یادشده، و با اضافه شدن عربستان سعودی، اکنون ۲۰ کشور متحد اصلی غیرعضو ناتو هستند: عربستان سعودی، آرژانتین، استرالیا، بحرین، برزیل، کلمبیا، مصر، اسرائیل، ژاپن، اردن، کنیا، کویت، مراکش، نیوزیلند، پاکستان، فیلیپین، قطر، کره جنوبی، تایلند و تونس.

پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و برای حمایت از عملیات ضدتروریسم، افغانستان نیر برای دوره‌ای کوتاه امتیازات مرتبط را دریافت کرد.

در عین حال، با تایوان بدون نیاز به اعلام رسمی، همانند یک متحد اصلی غیرعضو ناتو رفتار می‌شود.

ایالات متحده همچنین می‌تواند با تصمیم رییس‌جمهوری و پس از اطلاع‌رسانی به کنگره، کشور جدیدی را به این فهرست اضافه کند.

اهمیت استراتژیک متقابل

این جایگاه به آمریکا اجازه می‌دهد ساختاری قانونی برای گسترش همکاری دفاعی با کشورهایی ایجاد کند که در نقاط حساس جهان قرار دارند؛ از خاورمیانه و شمال آفریقا گرفته تا شرق آسیا و آمریکای لاتین.

از سوی دیگر برای کشورهایی که به‎‌عنوان متحد اصلی غیرعضو ناتو شناخته می‌شوند، مسیر دستیابی به پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظامی آمریکا هموارتر است؛ فناوری‌هایی که بدون این عنوان به‌سختی قابل‌دسترسی‌اند.

با این همه این عنوان یک سکوی دفاعی بدون تعهد امنیتی است و به معنای پیمان مشترک دفاعی نیست. برخلاف اعضای ناتو، کشور متحد اصلی غیرعضو ناتو همچنان در حوزه دفاعی مسئولیت مستقل دارد اما این عنوان ابزارهای قابل‌توجهی برای تقویت بازدارندگی فراهم می‌کند.

در وضعیت متحد اصلی غیرعضو ناتو، هیچ ماده مشابهی با ماده ۵ ناتو برای دفاع جمعی وجود ندارد و این وضعیت یک ائتلاف نظامی محسوب نمی‌شود و بیشتر یک چارچوب حقوقی برای همکاری ویژه محسوب می‌شود تا تعهدی امنیتی.

سابقه، سیر تحول و ابعاد سیاسی

مفهوم متحد اصلی غیرعضو ناتو در دهه ۱۹۸۰ با هدف حمایت از متحدان کلیدی خارج از ناتو برای آمریکا ایجاد شد. در دهه‌های بعد، ایالات متحده متناسب با نیازهای ژئوپولیتیک، شمار این کشورها را گسترش داده است.

کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس از اوایل دهه ۲۰۱۰ به‌منظور موازنه‌سازی منطقه‌ای وارد این فهرست شدند. در سال‌های اخیر، رقابت آمریکا با چین و روسیه باعث شده ایالات متحده به‌دنبال شبکه‌سازی استراتژیک گسترده‌تری از طریق گسترش تعداد متحدان اصلی غیرعضو ناتو باشد.

این جایگاه گاهی جنبه دیپلماتیک و نمادین نیز داشته و بخشی از بسته‌های همکاری اقتصادی و امنیتی محسوب شده است.

اعطای وضعیت و جایگاه «متحد اصلی غیرعضو ناتو» یکی از مهم‌ترین ابزارهای واشینگتن برای ایجاد شبکه‌ای از شرکای راهبردی در سراسر جهان است؛ جایگاهی که زمینه دستیابی به امتیازات گسترده‌ای در همکاری‌های نظامی، تحقیقاتی، صنعتی، و انتقال تجهیزات ایجاد می‌کند، اما در عین حال تعهد امنیتی الزام‌آوری برای ایالات متحده به همراه ندارد.

کنگره با تنها یک رای مخالف انتشار اسناد جفری اپستین را تصویب کرد

۲۷ آبان ۱۴۰۴، ۲۱:۳۹ (‎+۰ گرینویچ)
•
مرضیه حسینی

کنگره آمریکا سه‌شنبه ۲۷ آبان شاهد یکی از قاطعانه‌ترین رأی‌گیری‌های تاریخ معاصر خود بود؛ جایی که مجلس نمایندگان با ۴۲۷ رأی موافق و تنها یک رأی مخالف، «قانون شفافیت پرونده‌های اپستین» را تصویب کرد.

این طرح وزارت دادگستری را موظف می‌کند تمام اسناد مرتبط با جفری اپستین، میلیونر متهم به قاچاق جنسی، را منتشر کند مگر بخش‌هایی که به تحقیقات جاری یا حفاظت از هویت قربانیان مربوط می‌شود.

این رأی‌گیری تاریخی در حالی انجام شد که جمعی از بازماندگان سوءاستفاده‌های اپستین از جایگاه تماشاچیان شاهد آن بودند و پس از سال‌ها «خیانت نهادی» – به گفته خودشان – لحظه‌ای از پیروزی نمادین را تجربه کردند.

این طرح اکنون باید در سنا تصویب شود، اما رهبران دو حزب در آن‌جا نیز نشانه‌هایی از حمایت سریع از آن را نشان داده‌اند. جان تون، رهبر اکثریت سنا، گفته است سنا «به سرعت» این طرح را بررسی خواهد کرد و چاک شومر، رهبر اقلیت دموکرات، نیز خواستار انجام اقدام «فوری» شده است.

در سطح سیاسی نیز، تصویب قاطع در مجلس پیام واضحی دارد: افکار عمومی آمریکا خواستار شفافیت است، و کنگره – برخلاف بسیاری از موارد – در برابر چنین فشار اجتماعی‌ یکپارچه ایستاد.

در صحنه‌ای بی‌سابقه، مارجری تیلور گرین، یکی از نزدیک‌ترین متحدان سابق دونالد ترامپ، در کنار قربانیان ایستاد و گفت رسیدگی به پرونده اپستین «جنبش مگا را از هم پاشیده» است.

توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه، هشدار داد که تحقیقات تازه دولت در مورد ارتباط اپستین با برخی دموکرات‌ها ممکن است بهانه‌ای برای به تأخیر انداختن انتشار اسناد شود. با این حال، او و اکثریت قاطع هر دو حزب با انتشار کامل اسناد موافقت کردند.

چرخش ناگهانی ترامپ؛ تاکتیک سیاسی یا عقب‌نشینی ناگزیر؟

تصویب این طرح بدون اشاره به نقش دونالد ترامپ و تغییر موضع ناگهانی او قابل درک نیست. ترامپ هفته‌ها با انتشار اسناد مخالفت کرد و آن را به‌کارگیری «حربه‌ای سیاسی» از سوی دموکرات‌ها دانست، اما زمانی که دادخواست «برون‌برد» – ابزاری که می‌تواند رأی‌گیری را بدون رضایت رهبری به صحن بکشاند – به امضاهای کافی رسید، ناگهان موضعش تغییر کرد و از جمهوری‌خواهان خواست «به انتشار اسناد رأی بدهند».

این تغییر لحن، صرفاً یک چرخش سیاسی ساده نبود؛ بلکه بازتاب فشار افکار عمومی، نگرانی از هزینه‌های انتخاباتی عدم شفافیت و انتشار موج تازه‌ای از اسناد – بیش از ۲۰ هزار صفحه – بود که نام ترامپ نیز در برخی از آنها دیده می‌شود.

ترامپ بارها گفته است سال‌ها قبل از بازداشت اپستین رابطه‌اش را با او قطع کرده، اما افزایش توجه رسانه‌ها به ارتباطات قدیمی این دو، او را در وضعیت دفاعی قرار داده است. حمایت ناگهانی او از طرح را می‌توان تلاشی برای خروج از همین وضعیت دانست.

در این میان، اختلافات درون حزب جمهوری‌خواه آشکارتر شد. رفتار گرین، مسی و ده‌ها جمهوری‌خواه دیگر نشان داد که موضوع اپستین به خط‌کشی‌های مرسوم سیاسی محدود نمی‌شود و حتی چهره‌های نزدیک به ترامپ نیز حاضر نیستند در برابر حساسیت عمومی و فشار اخلاقی پنهان‌کاری را توجیه کنند.

ابعاد اخلاقی و نهادی: چرا پرونده اپستین برای جامعه آمریکا یک نقطه عطف است؟

پرونده اپستین صرفاً روایت یک فرد قدرتمند متهم به قاچاق جنسی نیست، بلکه بازتاب یک شکل پیچیده از شکست نهادی است؛ شکست سیستم قضایی، نهادهای سیاسی، شبکه‌های نفوذ مالی، و حتی رسانه‌ها در مواجهه با فردی که به واسطه ثروت و ارتباطاتش سال‌ها از پاسخ‌گویی گریخت.

حضور قربانیانی که عکس‌های دوران نوجوانی‌شان را در دست گرفته بودند، یادآور این واقعیت بود که این پرونده یک بعد انسانی عمیق دارد که سیاستمداران نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند.

اینکه چرا اکنون – و نه سال‌ها پیش – چنین اجماعی در واشینگتن شکل گرفته، پاسخ‌های متعددی دارد. نخست اینکه انتشار دسته‌دسته اسناد از سوی دستگاه‌های مختلف، از جمله هزاران صفحه از سوی کمیته نظارت مجلس در تابستان گذشته، وزن مطالبه شفافیت را بالا برد. دوم اینکه شبکه‌های اجتماعی و افکار عمومی با قدرت بیشتری از گذشته بر سیاست‌مداران فشار می‌آورند، مخصوصاً در موضوعاتی که بار اخلاقی و انسانی سنگینی دارند.

و سوم اینکه دوره جدیدی از بی‌اعتمادی عمومی نسبت به نهادهای حکومتی آغاز شده که سیاستمداران را مجبور به پاسخ‌گویی گسترده‌تر کرده است.

پیامدهای سیاسی؛ از شکاف در مگا تا ضربه به ساختارهای قدرت

تصویب این طرح به‌طور مستقیم ساختار قدرت در واشینگتن را مورد چالش قرار می‌دهد. در حزب جمهوری‌خواه، اختلافات آشکار شده میان وفاداران به ترامپ و نمایندگانی که حاضر نیستند با پرونده‌ای اخلاقی معامله سیاسی کنند، شکافی پایدار برجای خواهد گذاشت؛ شکافی که ممکن است در انتخابات آینده و رابطه میان کنگره و کاخ سفید بازتاب بیشتری داشته باشد.

از سوی دیگر، انتشار گسترده اسناد – پس از تصویب نهایی در سنا – می‌تواند پیامدهایی بسیار وسیع‌تر داشته باشد. پرسش‌های کلیدی این است که چه نام‌هایی در اسناد وجود دارد؟، کدام افراد بانفوذ در سیاست، تجارت، دانشگاه و رسانه با شبکه اپستین تعامل داشته‌اند؟ و انتشار این نام‌ها چه میزان پیامد قضایی و اجتماعی خواهد داشت؟ اگر پاسخ این پرسش‌ها چهره‌های بزرگ را درگیر کند، واشینگتن شاید در آستانه یکی از تکان‌دهنده‌ترین افشاگری‌های دهه‌های اخیر قرار گیرد.

در نهایت، حتی تصویب این قانون نیز پایان مسیر نیست. همان‌طور که قربانیان گفته‌اند، «شفافیت آغاز عدالت است، نه پایان آن». انتشار اسناد – اگر بدون تأخیر و بدون دست‌کاری انجام شود – ممکن است به بازتعریف نقش نهادهای آمریکایی در حفاظت از آسیب‌پذیرترین افراد جامعه بینجامد.

اما اگر روند انتشار با تاخیر، حذف یا ملاحظه‌کاری سیاسی همراه شود، ممکن است موج تازه‌ای از بی‌اعتمادی عمومی را در پی داشته باشد.

ترامپ: ایران به شدت خواهان توافق است و ما مشغول گفت‌و‌گو با آن‌ها هستیم

۲۷ آبان ۱۴۰۴، ۱۹:۴۶ (‎+۰ گرینویچ)

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، در نشست خبری مشترک با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، گفت جمهوری‌اسلامی به شدت خواهان دستیابی به توافق است و ما مشغول گفت‌و‌گو با آن‌ها هستیم.

ترامپ که سه‌شنبه ۲۷ آبان در کاخ سفید با خبرنگاران گفت‌وگو می‌کرد، با اشاره به بمباران تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی از سوی نیروی هوایی ایالات متحده در اول تیرماه و در جریان جنگ ۱۲ روزه گفت که «پذیرای توافق است» و افزود: «می‌توانستیم پیش از جنگ به توافق برسیم اما این موضوع ممکن نشد.»

ترامپ تاکید کرد که با وجود مواضع علنی مقام‌های جمهوری اسلامی در مخالفت با توافق، تهران «بسیار مایل» به توافق است و افزود که انتظار دارد در این زمینه «اتفاقی رخ دهد.»

او گفت: «آنها شاید در ظاهر چیز دیگری بگویند، اما واقعیت این است که بسیار مایل به توافق هستند. فکر می‌کنم اتفاقی رخ خواهد داد.»

  • ترامپ: ایران می‌خواهد برای رسیدن به توافق با آمریکا مذاکره کند

    ترامپ: ایران می‌خواهد برای رسیدن به توافق با آمریکا مذاکره کند

بن‌سلمان هم به خبرنگاران گفت که ریاض تمام تلاش خود را برای برقراری توافق بین جمهوری اسلامی و ایالات متحده انجام خواهد داد.

او گفت که اعتقاد داریم که «حصول یک توافق مناسب می‌تواند به آینده ایران، منطقه، جهان و آمریکا کمک کند.»

بن سلمان همچنین در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره اطلاع کامل عربستان‌ سعودی از روند گفت‌وگوهای مستقیم آمریکا و ایران و نگرانی احتمالی ریاض از تاثیر این مذاکرات بر امنیت کشورش گفت که ایالات متحده و رعبستان سعودی «متحد نزدیک» هستند و تمام اقدامات در این زمینه با هماهنگی انجام می‌شود.

او گفت: «تمام تلاش‌مان را می‌کنیم تا این توافق به دست آید.»

ترامپ ۲۳ آبان با اشاره به دستاوردهای حمله آمریکا به تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی گفته بود: «ایران هم مثل خیلی‌های دیگر که می‌خواهند با ما مذاکره کنند، می‌خواهد درباره یک توافق با آمریکا مذاکره کند.»

او با اشاره به قدرت موشک‌ها و جنگنده‌های آمریکا و نابودسازی توانایی هسته‌ای جمهوری اسلامی، افزوده بود: «دولت‌های قبلی در آمریکا ۲۲ سال بود که می‌خواستند توانایی هسته‌ای تهران را از بین ببرند اما هیچ رییس‌جمهوری شجاعتش را نداشت. ما انجامش دادیم و جمهوری اسلامی اکنون در وضعیتی کاملا متفاوت است.»

ترامپ پیش از این و در دیدار ۱۵ آبان با رهبران کشورهای آسیای مرکزی گفته بود جمهوری اسلامی از کاخ سفید پرسیده است که آیا ممکن است تحریم‌ها برداشته شود یا نه.

او اضافه کرده بود مایل است به این تقاضاها گوش دهد و امکان رفع این تحریم‌ها وجود دارد.

ترامپ گفته بود تهران تحت تحریم‌های بسیار سنگین آمریکا قرار دارد و این امر باعث شده است انجام کارهایی که می‌خواهد، برایش بسیار دشوار شود.

چند روز قبل از سخنان ترامپ و بن‌سلمان، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، ۱۸ آبان در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع‌رسانی دولت اعلام کرده بود که از نظر مقامات حکومت ایران فعلا «هیچ امکانی» برای مذاکره با آمریکا وجود ندارد.

با این همه، مهدی فضائلی، عضو دفتر علی خامنه‌ای، با تاکید بر اینکه رهبر جمهوری اسلامی اصل مذاکره را مردود نمی‌داند، گفت معیار پذیرش یا رد مذاکره «هدف و چارچوب آن» است. او افزود: «مذاکره در چارچوب هوشمندانه و کنترل شده برای دفع تهدید پذیرفته است.»

پیش از جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی با اسرائیل، دولت مسعود پزشکیان مذاکراتی را با دولت کنونی ترامپ در مورد پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی انجام داد اما تهران خواسته آمریکا مبنی بر توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم را رد کرد.

گلف مشترک ترامپ و گراهام؛ یک بازی‌ که برای جمهوری اسلامی گران تمام شد

۲۷ آبان ۱۴۰۴، ۰۳:۲۴ (‎+۰ گرینویچ)
•
مرضیه حسینی

تنها یک روز پس از دیدار و گفت‌وگوی مشترک لیندزی گراهام و دونالد ترامپ در زمین گلف پالم‌بیچ، جمهوری اسلامی به‌طور رسمی در محور دومینوی یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های تحریمی تاریخ آمریکا قرار گرفت.

بسیاری در واشینگتن این تحول مهم را نتیجه ماه‌ها تلاش و فشار مستمر سناتور گراهام برای متقاعد کردن ترامپ به نشان دادن چراغ سبز می‌دانند.

گراهام که از ابتدای سال جاری برای گسترش دامنه لایحه تحریم روسیه و افزودن کشورهایی مانند ایران به فهرست اهداف آن لابی می‌کرد، سرانجام در آخرین ملاقات غیررسمی خود با ترامپ—که این‌بار نه در اتاق‌های سیاست‌گذاری، بلکه در زمین گلف انجام شد—پیشرفت تعیین‌کننده‌ای به دست آورد.

به‌نظر می‌رسد همین دیدار، مسیر سیاسی لایحه را از بن‌بست خارج کرد: نه‌تنها چراغ سبز نهایی برای حرکت لایحه در سنا صادر شد، بلکه نام ایران نیز به‌طور علنی وارد چارچوب تحریم‌های ثانویه شد.

ترامپ ساعاتی بعد، در مسیر بازگشت به کاخ‌سفید و در گفت‌وگو با خبرنگاران، این تغییر موضع را آشکار کرد و گفت: «هر کشوری که با روسیه تجارت کند، با تحریم‌های بسیار شدیدی مواجه خواهد شد… و ممکن است ایران هم به آن اضافه شود.»

این نخستین‌بار بود که رییس‌جمهوری آمریکا، خارج از فضای گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای، به‌صورت مستقیم نام ایران را در کنار کشورهایی مانند چین و هند به‌عنوان هدف بالقوه تحریم‌های ۵۰۰ درصدی مطرح کرد—اقدامی که نشان می‌دهد هم رویکرد کاخ‌سفید و هم فضای کنگره در قبال تهران وارد مرحله‌ای تازه و پرشدت شده است.

گراهام و آغاز فشار ساختاری

سناتور لیندزی گراهام، یکی از معماران اصلی «قانون تحریم روسیه ۲۰۲۵»، با بیانیه‌ای صریح تاکید کرد هدف این طرح «دادن قدرت و انعطاف‌پذیری بیشتر به رییس‌جمهوری ترامپ» برای وادار کردن ولادیمیر پوتین به مذاکره است.

این قانون نه‌تنها بانک‌های کلیدی روسیه—از جمله اسبر‌بانک، گازپروم‌بانک و بانک مرکزی روسیه—را هدف می‌گیرد، بلکه روسیه را از فهرست‌های مالی و سرمایه‌گذاری ایالات متحده حذف می‌کند و صادرات انرژی آمریکا به مسکو را ممنوع می‌سازد.

گراهام به‌طور بی‌سابقه‌ای تصریح کرد کشورهایی که همچنان پشتیبان اقتصادی روسیه باشند هدف مستقیم تحریم‌های ثانویه قرار خواهند گرفت.

این بخش از لایحه، که تاکنون ۸۰ سناتور هم از آن حمایت کرده‌اند، از نظر گستره شمول، یکی از سنگین‌ترین و فراگیرترین ابزارهای تحریمی تاریخ آمریکا محسوب می‌شود. در واقع، هدف کنگره دیگر فقط اقتصاد روسیه نیست؛ بلکه یک «شبکه جهانی» از کشورها و شرکت‌هایی است که به چرخه مالی جنگ اوکراین کمک می‌کنند.

سه ستون اصلی لایحه؛ ضربه‌ای فراتر از روسیه

۱. تحریم‌های مالی و بانکی بی‌سابقه

این لایحه، با ممنوعیت تقریباً کامل همکاری بانک‌های آمریکایی با نهادهای روسی، ساختار مالی روسیه را در انزوا قرار می‌دهد. مسدود شدن دارایی‌ها، ممنوعیت فهرست‌شدن شرکت‌های روسی در بورس‌های آمریکا، و ممنوعیت تراکنش‌های دلاری،‌ عملاً اقتصاد روسیه را از جریان مالی جهانی جدا می‌کند. این اقدامات از نظر سختی حتی از تحریم‌های ایران نیز فراتر می‌روند.

۲. تعرفه ۵۰۰ درصدی؛ ضربه‌ای مستقیم به تجارت جهانی

بخش ۱۷ لایحه با اعمال تعرفه ۵۰۰ درصدی بر تمام کالاها و خدمات کشورهای خریدار انرژی روسیه، اقدامی بی‌سابقه در تاریخ تجارت بین‌المللی است. این بخش نه‌تنها روسیه را هدف می‌گیرد، بلکه کشورهایی مثل چین، هند، ترکیه، امارات، قزاقستان و حتی برخی اعضای اتحادیه اروپا را وارد دایره فشار می‌کند. این سطح از تعرفه عملاً نوعی «تحریم همه‌جانبه» محسوب می‌شود.

۳. سازوکار ماشه و بازتحریم فوری

طبق متن لایحه، ربیس‌جمهوری ظرف ۱۵ روز پس از تصویب باید تشخیص دهد که روسیه در حال مذاکره واقعی است یا نه. هر ۹۰ روز نیز این ارزیابی تکرار می‌شود. هرگونه «اقدام تهاجمی» موجب فعال‌شدن اتوماتیک تحریم‌ها می‌شود—بی‌آنکه امکان تعلیق طولانی‌مدت وجود داشته باشد. این سیستم عملاً روسیه را در یک «حالت تحریم دائمی مشروط» قرار می‌دهد.

جمهوری اسلامی در آغاز یک برخورد تحریمی بی‌سابقه

اگر ایران، همان‌گونه که ترامپ اشاره کرد، در فهرست کشورهایی قرار گیرد که به‌دلیل تجارت انرژی با روسیه تحت تحریم‌های ثانویه قرار می‌گیرند، پیامدهای آن برای تهران گسترده و چندلایه خواهد بود.

ایران همین حالا نیز تحت شدیدترین تحریم‌های تاریخ خود قرار دارد، اما اضافه شدن به رژیم ۵۰۰ درصدی تعرفه و مسدود شدن شرکت‌های ایرانی در نظام مالی آمریکا، روابط تجاری محدود باقی‌مانده ایران—به‌ویژه با چین و هند—را هدف قرار می‌دهد.

چین که مشتری اصلی نفت ایران است، ممکن است از ترس تحریم ثانویه، خرید از ایران را کاهش دهد یا قیمت‌ها را به‌شدت پایین بیاورد. این به‌معنای سقوط درآمدهای نفتی ایران و افزایش فشار داخلی خواهد بود.

تضاد منافع روسیه و ایران؛ پایان یک هم‌پیمانی تاکتیکی؟

در سناریویی تحلیلی، اگر تحریم‌های جدید باعث شود ایران و روسیه هر دو به‌طور هم‌زمان هدف فشار قرار گیرند، مسکو ممکن است سیاست‌های خود را در قبال تهران تغییر دهد. روسیه در ماه‌های اخیر، به‌دلیل روابط گسترده با چین و هند، علاقه ندارد این کشورها به‌خاطر ایران تحت تحریم‌های آمریکا قرار گیرند.

بنابراین ممکن است کرملین پشت درهای بسته از تهران بخواهد همکاری‌ها در زمینه‌های نظامی یا انرژی خود را محدود کند تا ریسک تحریم‌های ثانویه برای شرکای کلیدی‌اش کاهش یابد.

در چنین شرایطی، ایران نه‌تنها تحت فشار آمریکا، بلکه تحت فشار غیرمستقیم روسیه نیز قرار خواهد گرفت—چیزی که می‌تواند معادله قدرت منطقه‌ای و سیاست خارجی تهران را به‌طور بنیادین تغییر دهد.

طرح تحریم روسیه ۲۰۲۵ تنها یک ابزار فشار علیه کرملین نیست؛ بلکه اولین تلاش بزرگ آمریکا برای ایجاد رژیم تحریم‌های چندملیتی علیه شبکه‌های انرژی و مالی جهانی است.

این رویکرد، برخلاف تحریم‌های کلاسیک، نه فقط کشور هدف بلکه تمام اقتصاد‌هایی را که با آن در ارتباط‌اند تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای ایران، این روند می‌تواند آغاز دورانی باشد که در آن حتی روابط با روسیه—که تهران آن را یک سپر ژئوپلیتیک می‌دانست—به منبع جدیدی از فشار تبدیل شود.

پرسش اصلی این است: آیا ایران با این موج جدید سازگار می‌شود، یا این تحریم‌ها زمینه‌ساز تغییرات راهبردی عمیق‌تری در رفتار منطقه‌ای و اقتصادی تهران خواهند شد؟