در پی حمله موشکی سپاه پاسداران به اسرائیل و افزایش تنش بین جمهوری اسلامی و این کشور، روز یکشنبه ۱۵ مهر قیمت دلار در بازار آزاد تهران از ۶۳ هزار تومان عبور کرد و سکه نیز رکورد تاریخی جدیدی را به ثبت رساند.
شاخص کل بورس نیز در پایان معاملات روز یکشنبه، با کاهش پنج هزار واحدی به دو میلیون و ۱۰۱ هزار واحد رسید.
قیمت دلار روز شنبه در کانال ۶۲ هزار تومان قرار داشت اما روز یک شنبه با بیش از یک درصد افزایش، به حدود ۶۳ هزار و ۶۵۰ تومان رسید.
یورو و پوند هم روند افزایشی مشابهی را طی کردند.
هر یورو در روز یکشنبه با حدود ۸۰۰ تومان افزایش نسبت به روز پیش از آن، با مبلغ ۶۹ هزار و ۴۰۰ تومان در بازار آزاد ارز معامله شد.
پوند نیز با هزار تومان افزایش نسبت به روز شنبه، به قیمت حدود ۸۴ هزار و ۴۰۰ تومان در روز یکشنبه رسید.
علاوه بر بازار ارز، سکه نیز حدود ۲/۲ درصد معادل یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان افزایش را تجربه کرد.
قیمت سکه طلای طرح جدید در بازار تهران روز یکشنبه از ۴۹ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان گذر کرد.
روز شنبه قیمت این سکه حدود ۴۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان بود.
روند افزایش قیمتهای بازار ارز و طلا یک روز بعد از حمله موشکی جمهوری اسلامی به اسرائیل در عصر سهشنبه دهم مهر آغاز شد.
بر اساس گزارشها، قیمت دلار در روز چهارشنبه ۱۱ مهر به ۶۱ هزار و ۵۰۰ تومان افزایش یافته بود.
با وجود این روند صعودی، علیرضا سلیمی، سخنگوی هیات رییسه مجلس روز یکشنبه ۱۵ مهر به خبرگزاری تسنیم گفت: «بازار ارز کشور از آن شرایط حساس و متزلزل سالهای قبل به جایگاهی رسیده است که بزرگترین اتفاقات امنیتی منطقه هم نمیتواند آن را دچار تلاطمهای شدید گذشته کند.»
او افزایش قیمت را انکار نکرد اما گفت: «اگر هم تلاطم و نوسان پس از یک اتفاق سیاسی در بازار ایجاد میشود، پس از چند روز فروکش میکند.»
عباس پاپیزاده، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس هم پیشتر در واکنشی مشابه گفته بود: «نوسانات زودگذر است و بدون شک با اقدامات بازارساز مثل دفعات قبلی به اعداد قبل برمیگردد.»
اواخر فروردین امسال و در پی دور نخست درگیری مستقیم میان اسرائیل و جمهوری اسلامی نیز بازارهای ارز و طلا این روند صعودی در افزایش قیمت را تجربه کرده بودند.
۲۲ تن از زنان زندانی سیاسی و عقیدتی محبوس در زندان اوین، با انتشار نامهای خواهان توقف و رسیدگی به «اذیت و آزار جنسی» تعدادی از زندانیان در حین بازرسی بدنی شدند. آنها در این نامه اعلام کردند که در صورت پاسخگو نبودن مسئولان، دست به اقدامات اعتراضی خواهند زد.
زنان زندانی سیاسی و عقیدتی امضا کننده این نامه، اعتراض شدید خود را به بازرسیهایِ بدنی غیرمتعارف و اذیت و آزارهای جنسی تعدادی از زندانیان در حین بازرسی بدنی اعلام کردند.
آنها با بیان اینکه خواستار رسیدگی به وضعیت موجود هستند، تاکید کردند که در صورت پاسخگو نبودن مسئولان، دست به اقدامات اعتراضی خواهند زد.
سروناز احمدی، آنیشا اسداللهی، سمانه اصغری، ریحانه انصارینژاد، گلرخ ایرایی، سکینه پروانه، ناهید خداجو، نسرین خضری جوادی، راحله راحمیپور، ویدا ربانی، نسرین روشن، نسیم سیمیاری، سعیده شفیعی، مهوش شهریاری، پخشان عزیزی، سعیده قربانعلی، نرگس محمدی، وریشه مرادی، پریوش مسلمی، معصومه نساجی، حورا نیکبخت، مریم یحیوی، امضاکنندگان این نامه هستند.
موضوع آزار و اذیت جنسی زنان زندانی در ایران در سالهای اخیر بارها خبرساز شده است.
در خرداد ماه امسال یک منبع موثق نزدیک به خانوادههای زندانیان سیاسی زندان قزلحصار به ایراناینترنشنال گفت ماموران زن به بهانه «بازرسی»، همسر یکی از زندانیان سیاسی را در رفتاری بیسابقه هدف تجاوز جنسی، آزار و تحقیر قرار دادند.
نرگس محمدی، برنده جایزه نوبل صلح زندانی در اوین روز ۲۹ خرداد امسال به دلیل افشاگری درباره آزار و تعرض جنسی به زنان بازداشتشده با پروندهسازی تازه مواجه و در دادگاه انقلاب به حبس محکوم شد.
طی اردیبهشت تا آذر ۱۴۰۲ سازمان دیدهبان حقوق بشر و سازمان عفو بینالملل در گزارشهایی از «تجاوز جنسی» ماموران سپاه، بسیج، وزارت اطلاعات و بخشهای مختلف پلیس به زنان، مردان و کودکان در جریان اعتراضات خیزش مهسا خبر دادند.
پیش از آنها، کمیته مستقل حقیقتیاب سازمان ملل در نخستین گزارش خود درباره خیزش «زن، زندگی، آزادی» که در اسفند ۱۴۰۱ منتشر شد، موارد تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی و مبتنی بر جنسیت مانند «تجاوز گروهی و تجاوز با اشیا، وارد کردن شوک الکتریکی به اندام تناسلی، برهنهسازی اجباری و لمس و دستمالی بدن زنان و دختران» را تایید کرد.
در خرداد سال ۱۴۰۲ تعدادی از زنان فعال مدنی و سیاسی با روایت دوران بازداشت یا زندان خود، شرح دادند که چگونه نیروهای جمهوری اسلامی آنان را مجبور کردهاند جلوی چشم ماموران یا مقابل دوربینها کاملا برهنه شوند.
پس از آن در روز ۱۵ خرداد و در پی این افشاگری زندانیان زن پیشین درباره تعرضهای جنسی در چارچوب «بازرسی برهنه بدنی»، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی این نوع بازرسیها را تایید کرد اما مدعی شد که «هیچگونه تصویری ثبت و ضبط نمیشود».
واشینگتنپست به ارائه جزییاتی تازه از طرح پیچیده اسرائیل برای خرابکاری در دستگاههای ارتباطی حزبالله و کشتن و مجروح کردن هزاران نفر از نیروهای آن منتشر کرد. اسرائیلیها به مدت ۹ سال مکالمات حزبالله را شنود میکردند و گزینه تبدیل این بیسیمها را به بمب، روی میز داشتند.
مدل جدید پیجرهای آپولو که فروشش دو سال پیش به حزبالله مطرح شد، بهگونهای طراحی شده بود که کاملا با نیازهای گروهی شبهنظامی با شبکه گستردهای از نیروها و سابقه طولانی در رفتار محتاطانه، همخوانی داشت.
پیجر مدل AR924 کمی بزرگتر از حد معمول بود، اما به دلیل ساختار محکم و مقاوم، برای استفاده در شرایط سخت میدان نبرد مناسب به نظر میرسید.
این دستگاه ضد آب، طراحی تایوانی داشت و مجهز به باتری بزرگی بود که میتوانست ماهها بدون نیاز به شارژ کار کند.
مهمتر از همه، این پیجرها به هیچ وجه از سوی سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل قابل ردیابی نبودند.
بنا بر گزارش واشینگتنپست، رهبران حزبالله به حدی از این محصول رضایت داشتند که پنج هزار دستگاه از آن را خریدند و از ماه فوریه آنها را بین نیروهای میانی و پرسنل پشتیبانی خود توزیع کردند.
هیچیک از کاربران نمیدانستند که یک بمب اسرائیلی بهطور ماهرانه در این دستگاهها جاسازی شده است. حتی پس از انفجار هزاران دستگاه در لبنان و سوریه، تنها تعداد کمی به خطرناکترین ویژگی این پیجرها پی بردند.
این ویژگیهای خطرناک، شامل فرآیند دو مرحلهای رمزگشایی بود که تضمین میکرد بیشتر کاربران هنگام انفجار، پیجر را با هر دو دست خود نگه داشته باشند.
به گفته مقامهای اسرائیلی، آمریکایی و خاورمیانهای، زمانی که سرویس اطلاعاتی موساد در تاریخ ۱۷ سپتامبر (۲۷ شهریور) این دستگاهها را از راه دور فعال کرد، حدود سه هزار افسر و عضو حزبالله که اغلب از نیروهای پشتیبانی بودند، کشته یا نقص عضو شدند.
در این انفجارها همچنین تعداد نامعلومی از غیرنظامیان نیز قربانی شدند.
این عملیات جاسوسی بینظیر، یکی از موفقترین و خلاقانهترین نفوذها به دشمن از سوی یک سرویس اطلاعاتی در دوره معاصر محسوب میشود. اما جزییات کلیدی آن از جمله نحوه برنامهریزی، اجرا و جنجالهایی که در درون نهادهای امنیتی اسرائیل و میان متحدانش ایجاد کرد تازه اکنون آشکار شده است.
واشینگتنپست گزارشی بر اساس مصاحبههایی با مقامهای امنیتی ناشناس اسرائیل، عرب و آمریکایی، سیاستمداران و دیپلماتهایی که در جریان این رویدادها بودهاند و همچنین مقامهای لبنانی و افراد نزدیک به حزبالله منتشر کرد.
گزارش واشنگتن پست نشان میدهد که چگونه این حمله نه تنها صفوف رهبری حزبالله را ویران، بلکه اسرائیل را جسورتر کرد تا حسن نصرالله، رهبر ارشد حزبالله را هدف قرار دهد و به خطر وقوع جنگی گستردهتر در خاورمیانه دامن بزند.
طراحی شده بهدست موساد، مونتاژ شده در اسرائیل
به گفته مقامهای اسرائیلی، خاورمیانهای و آمریکایی، ایده عملیات پیجر در سال ۲۰۲۲ شکل گرفت.
بخشهایی از این طرح بیش از یک سال پیش از حمله هفت اکتبر حماس که منطقه را در مسیر جنگ قرار داد، اجرایی شد. در آن زمان، مرز شمالی اسرائیل با لبنان، که پیشتر از جنگ آسیب دیده بود، نسبتا آرام بود.
در میان حدود شش گروه شبهنظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی که سلاحهای خود را به سمت اسرائیل نشانه گرفتهاند، حزبالله با اختلاف، از همه قویتر است.
مقامهای اسرائیلی با نگرانی فزایندهای نظارهگر بودند که چگونه این گروه لبنانی، سلاحهای جدیدی به زرادخانهای اضافه میکند که پیشتر با دهها هزار موشک هدایتشونده دقیق قادر به هدف قرار دادن شهرهای اسرائیل بود.
سرویس اطلاعاتی اسرائیل (موساد) که وظیفه مقابله با تهدیدات خارجی علیه این کشور را بر عهده دارد، سالها تلاش کرده بود تا با نظارت الکترونیکی و عوامل انسانی، به حزبالله نفوذ کند.
به مرور زمان، رهبران حزبالله متوجه شدند که این گروه نسبت به نظارت و هکهای اسرائیل آسیبپذیر است و از این بابت نگران شدند. چراکه حتی تلفنهای همراه معمولی نیز میتوانستند به دستگاههای شنود و ردیابی تحت کنترل اسرائیل تبدیل شوند.
به گفته مقامها، ایده ایجاد یک نوع «اسب تروای ارتباطی» از این نگرانی متولد شد.
حزبالله به دنبال شبکههای الکترونیکی غیرقابل هک برای ارسال پیامهای خود بود و موساد با ارائه دو ترفند، این گروه شبهنظامی را به خرید دستگاههایی سوق داد که به نظر برای این کار ایدهآل بودند: تجهیزاتی که موساد طراحی کرده و در اسرائیل ساخته بود.
بخش اول این طرح، شامل بیسیمهای تلهگذاری شده بود که موساد تقریبا یک دهه پیش و در سال ۲۰۱۵ آنها را وارد لبنان کرد.
این رادیوهای دوطرفه سیار، دارای بستههای باتری بزرگ، مواد منفجره مخفی و سیستمی برای انتقال پیامها بودند که به اسرائیل امکان دسترسی کامل به ارتباطات حزبالله را میدادند.
به گفته منابع واشینگتنپست، اسرائیلیها به مدت ۹ سال به شنود مکالمات حزبالله بسنده کردند و در عین حال گزینه تبدیل این بیسیمها را به بمب، برای بحرانهای آینده محفوظ نگه داشتند.
سپس فرصتی جدید و محصولی جذاب پیش آمد: یک پیجر کوچک مجهز به مواد منفجره قوی.
طنز تلخ ماجرا این بود که حزبالله در نهایت بهطور غیرمستقیم، خودش هزینه خرید بمبهای کوچکی را به اسرائیلیها پرداخت که ماهها بعد، بسیاری از نیروهایش را کشت یا زخمی کرد.
از آنجا که رهبران حزبالله به احتمال خرابکاری حساس بودند، پیجرها نمیتوانستند به اسرائیل، آمریکا یا هر متحد دیگر اسرائیل ارتباطی داشته باشند.
بنابراین در سال ۲۰۲۳، حزبالله درخواستهایی برای خرید عمده پیجرهایی با برند آپولو دریافت کرد که محصولی شناختهشده با توزیع جهانی و بدون هیچگونه ارتباط مشهودی با منافع اسرائیلی یا یهودی بود.
به گفته منابع واشینگتنپست، شرکت تایوانی از این طرح بیخبر بود.
پیشنهاد فروش پیجرها از سوی یک مقام بازاریابی ارائه شد که حزبالله به او اعتماد داشت و با آپولو مرتبط بود.
این مقام بازاریابی، زنی بود که بهعنوان نماینده فروش سابق شرکت تایوانی در خاورمیانه فعالیت میکرد و منابع واشینگتنپست از افشای هویت و ملیت او خودداری کردند.
این زن پیشتر شرکت خود را تاسیس و مجوز فروش خطی از پیجرها را با برند آپولو کسب کرده بود.
او در سال ۲۰۲۳ پیشنهاد خرید یکی از محصولات شرکتش یعنی مدل AR924 را به حزبالله ارائه داد که محکم و قابلاعتماد بود.
یک مقام اسرائیلی که از جزییات عملیات مطلع بود، گفت: «او کسی بود که با حزبالله در تماس بود و به آنها توضیح داد که چرا پیجری با باتری بزرگتر از مدل اصلی بهتر است.»
این مقام افزود: «یکی از نقاط قوت اصلی AR924 این بود که میشد آن را با یک کابل شارژ کرد و باتریهایش عمر طولانیتری داشتند.»
به گفته منابع واشینگتنپست، در نهایت تولید واقعی این دستگاهها برونسپاری شد و مقام بازاریابی هیچ اطلاعی از این عملیات نداشت و نمیدانست که پیجرها تحت نظارت موساد در اسرائیل مونتاژ میشوند.
پیجرهای موساد، هر یک با وزنی کمتر از سه اونس (حدود ۸۵ گرم) شامل ویژگی منحصر به فردی بودند: بستهای باتری که مقدار کمی از یک ماده منفجره قوی را در خود پنهان کرده بود.
در یک شاهکار مهندسی، قطعات و اجزای بمب به قدری با دقت پنهان شدند که عملا غیرقابل شناسایی بودند؛ حتی اگر دستگاه باز میشد.
مقامهای اسرائیلی معتقدند که حزبالله برخی از این پیجرها را باز کرده و ممکن است حتی آنها را با اشعه ایکس بررسی کرده باشد.
دسترسی از راه دور موساد به این دستگاهها نیز غیرقابل مشاهده بود.
یک سیگنال الکترونیکی از این سرویس اطلاعاتی میتوانست انفجار هزاران دستگاه را بهطور همزمان فعال کند. اما برای تضمین حداکثر آسیب، این انفجار همچنین میتوانست با استفاده از یک فرآیند ویژه دو مرحلهای فعال شود که برای مشاهده پیامهای رمزنگاریشده لازم بود.
به گفته یکی از منابع واشینگتنپست، «برای خواندن پیام، باید دو دکمه را فشار میدادید» که این در عمل، به معنای استفاده از هر دو دست بود.
این مقام گفت در انفجار ناشی از این دستگاهها، کاربران بهطور قطع هر دو دست خود را مجروح میکردند و بنابراین دیگر «نمیتوانستند بجنگند».
بیخبری مقامهای اسرائیلی از انفجارها تا آخرین روزها
بیشتر مقامهای ارشد اسرائیل تا تاریخ ۱۲ سپتامبر (۲۲ شهریور) از این قابلیتها مطلع نبودند.
به گفته مقامهای اسرائیلی، این همان روزی است که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، مشاوران اطلاعاتی خود را برای برگزاری جلسهای به منظور بررسی اقدامات احتمالی علیه حزبالله فراخواند.
به گفته مقامهای آگاه از این رویداد، طبق خلاصهای از جلسه که چند هفته بعد منتشر شد، مسئولان موساد نخستین تحلیلها و گزارشهای خود را درباره یکی از مخفیترین عملیاتهای این سازمان ارائه دادند.
تا آن زمان، اسرائیلیها پیجرهای تلهگذاریشده را در دستها و جیبهای هزاران نفر از اعضای حزبالله قرار داده بودند.
مقامهای اطلاعاتی همچنین درباره یک نگرانی دیرینه صحبت کردند: با تشدید بحران در جنوب لبنان، خطر فاش شدن این مواد منفجره افزایش یافته بود و سالها برنامهریزی دقیق و فریب میتوانست به سرعت و بینتیجه، از بین برود.
به گفته منابع واشینگتنپست، در سراسر دستگاه امنیتی اسرائیل، بحث شدیدی به وجود آمد و همه، از جمله نتانیاهو، متوجه شدند که هزاران پیجر در معرض انفجار، میتوانند آسیبهای جبرانناپذیری به حزبالله وارد کنند.
آنها به این فکر کردند که این انفجارها همچنین ممکن است منجر به پاسخ شدیدی شوند؛ از جمله حمله تلافیجویانه موشکی گسترده رهبران باقیمانده حزبالله و احتمال پیوستن ایران به این درگیری.
یک مقام اسرائیلی گفت: «واضح بود که برخی خطرات وجود دارد و برخی، از جمله مقامهای ارشد ارتش اسرائیل، درحالیکه عملیات علیه حماس در غزه ادامه داشت، درباره احتمال تشدید کامل تنش با حزبالله هشدار داده بودند. اما دیگران، بهویژه موساد، فرصتی را برای برهم زدن وضع موجود با "چیزی شدیدتر" میدیدند.»
به گفته مقامات آمریکایی ایالات متحده بهعنوان نزدیکترین متحد اسرائیل، از پیجرهای تلهگذاریشده یا بحثهای داخلی در مورد اینکه آیا باید آنها را فعال کنند، مطلع نشده بود.
در نهایت، نتانیاهو موافقت کرد که این دستگاهها در زمانی که میتوانند حداکثر آسیب را وارد کنند، فعال شوند.
در هفتههای بعد، موساد شروع به آمادهسازی برای انفجار متوالی پیجرها و بیسیمهایی کرد که آنزمان در حال استفاده بودند.
در این حین، در اورشلیم و تلآویو، بحث در مورد کارزار حزبالله گسترش یافت و به هدفی دیگر با پیامدهای عمیق رسید: خود حسن نصرالله.
ترور حسن نصرالله و اختلافنظر در کابینه اسرائیل
منابع واشینگتنپست گفتند که موساد، سالها از محل حضور حسن نصرالله در لبنان آگاه بوده و به دقت حرکات او را ردیابی میکرد. با این حال، اسرائیلیها دست به اقدام نمیزدند، زیرا مطمئن بودند که ترور نصرالله به جنگ تمامعیار با حزبالله و شاید حتی با ایران منجر خواهد شد.
دیپلماتهای آمریکایی در تلاش بودند تا نصرالله را متقاعد کنند که به یک آتشبس جداگانه با اسرائیل، بدون ارتباط با درگیری در غزه، موافقت کند. به این امید که این توافق به خروج نیروهای حزبالله از پایگاههای جنوبی لبنان منجر شود که امنیت شهروندان اسرائیلی در نزدیکی مرز را تهدید میکرد.
به گفته مقامهای آمریکایی و خاورمیانهای، مقامهای ارشد اسرائیلی با پیشنهاد آتشبس موافق بودند، اما نصرالله از تایید آن خودداری کرد و اصرار داشت که ابتدا باید آتشبس در غزه برقرار شود.
برخی از مقامهای ارشد سیاسی و نظامی اسرائیل همچنان در مورد هدف قرار دادن نصرالله مردد و نگران پیامدهای آن در منطقه بودند.
در تاریخ ۱۷ سپتامبر (۲۷ شهریور) در حالی که بحثها در بالاترین محافل امنیت ملی اسرائیل در مورد حمله به نصرالله ادامه داشت، هزاران پیجر با برند آپولو بهطور همزمان در سراسر لبنان و سوریه به صدا درآمدند یا لرزیدند و جمله کوتاهی به زبان عربی روی صفحه ظاهر شد: «شما یک پیام رمزگذاریشده دریافت کردید».
عملیاتهای حزبالله طبق دستورالعملها برای بررسی پیامهای کدگذاریشده، دو دکمه را فشار دادند.
انفجارهای رخ داده، در خانهها و مغازهها، در خودروها و خیابانها، دستها را تکهتکه کرد و انگشتان افراد را از بین برد.
کمتر از یک دقیقه بعد، هزاران پیجر دیگر نیز صرفنظر از اینکه کاربر دستگاه خود را لمس کرده باشد یا نه، با فرمان از راه دور منفجر شدند.
روز بعد، در ۱۸ سپتامبر (۲۸ شهریور) صدها بیسیم (واکیتاکی) به همان شکل منفجر شدند و کاربران و رهگذران را کشتند یا مجروح کردند.
این اولین ضربه از مجموعه حملاتی بود که قلب یکی از سرسختترین دشمنان اسرائیل را هدف قرار داد.
در حالی که حزبالله تحت فشار شدید قرار گرفته بود، اسرائیل دوباره حمله کرد و با بمبهای دو هزار پوندی به مقرها، انبارهای تسلیحات و مراکز لجستیکی این گروه ضربه وارد کرد.
بزرگترین سری حملات هوایی اسرائیل ۱۰ روز پس از انفجار پیجرها و در شش مهر رخ داد.
این حمله که یک مرکز فرماندهی زیرزمینی در بیروت را هدف قرار داد، به دستور نتانیاهو انجام شد؛ زمانی که او برای سخنرانی در سازمان ملل متحد به نیویورک سفر کرده بود.
نتانیاهو در این سخنرانی خطاب به حزبالله اعلام کرد: «دیگر بس است.»
روز بعد و در هفت مهر حزبالله آنچه را که بیشتر جهان قبلا میدانستند، تایید کرد: نصرالله، رهبر آتشینمزاج و دشمن قسمخورده اسرائیل، کشته شده بود.
رامین صرامیفروشانی، رییس پژوهشکده سرطان معتمد جهاددانشگاهی با بیان اینکه شایعترین سرطان در میان زنان، سرطان پستان است، گفت هرساله بیش از ۱۶ هزار زن در ایران به این بیماری مبتلا میشوند. آسیه الفتبخش، معاون این پژوهشکده نیز این آمار را نشاندهنده سیر صعودی سرطان پستان دانست.
رییس پژوهشکده معتمد جهاد دانشگاهی، روز ۱۴ مهر ماه در یک نشست خبری با اشاره به برگزاری ششمین پویش سراسری سرطان پستان در بازه زمانی ۹ مهر تا ۹ آبان گفت که این پویش امسال در جنوب استان تهران و چهار مرکز استان شامل خراسان شمالی، سیستانوبلوچستان و خوزستان برپا شده و طی آن ۳۰ هزار زن غربالگری میشوند.
صرامیفروشانی با اشاره به اهمیت آگاهیبخشی عمومی درباره سرطان پستان گفت: «سرطان پستان از شایعترین سرطانها در زنان است و هر ساله شاهد ۱۶ هزار مورد جدید ابتلا به این بیماری هستیم»
او تاکید کرد که تشخیص زود هنگام این بیماری میتواند به درمان سریعتر و کمهزینهتر کمک کند و از میزان مرگومیر ناشی از آن بهطور قابلتوجهی بکاهد.
سرطان پستان دومین سرطان شایع در جهان و کشندهترین نوع آن در ایران است و اهمیت و گستردگی جهانیاش به اندازهای است که یک ماه تمام را به آگاهیبخشی درباره آن اختصاص دادهاند.
در ایران، وضعیت با نبود آمار رسمی، انجام نشدن غربالگری گسترده و گرانی دارو و درمان، بدتر و پیچیدهتر است.
ماه اکتبر برابر با ۹ مهر تا ۹ آبان، به اطلاعرسانی و آگاهیبخشی درباره سرطان پستان اختصاص دارد.
در این ماه موسسههای مردمنهاد، سازمانهای غیرانتفاعی و ارگانهای دولتی برای تشویق زنان به کنترل و پیشگیری از سرطان پستان بسیج میشوند.
لیلا مودبشعار، رییس اداره سرطان وزارت بهداشت در بهمن ماه ۱۴۰۲ گفت: «در حال حاضر سرطانهای پستان، روده بزرگ، ریه، پروستات و معده، شایعترین سرطانهای کشورند.»
بیشتر بخوانید: یک ماه برای آگاهیبخشی درباره سرطان پستان، از کشندهترین بیماریهای زنان در ایران
اهمیت غربالگری و تشخیص به موقع سرطان
رییس پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی با اشاره به اینکه غربالگری و تشخیص به موقع به هیچ وجه محدود به ماه اکتبر نیست، گفت: «متاسفانه در کشور ما، نظام درمان محور است و بعد از بروز عارضه، با هزینههای سنگینی مواجه میشویم. در حالی که در کشورهای پیشرفته، پیشگیری با هزینههای کمتری انجام میشود و عوارض کمتری دارد.»
صرامیفروشانی با بیان اینکه در این غربالگریها، مشکلاتی در دسترسی به امکانات و تجهیزات پزشکی وجود دارد، تصریح کرد: «در بسیاری از این مناطق، امکانات فنی و نرمافزاری بسیار پایین است. با این حال، ما توانستیم چندین مورد از افراد با ریسک بالا و مبتلا به سرطان را شناسایی کنیم و آنها را به مراکز درمانی در تهران اعزام کنیم.»
سرطان پستان شایعترین سرطان زنان
آسیه الفتبخش، جراح پستان و معاون پژوهشی آموزشی پژوهشکده معتمد جهاد دانشگاهی، با بیان اینکه سرطان پستان شایعترین سرطان در میان زنان ایرانی است، گفت: «بر اساس آمارها، در سال جاری شاهد بروز حدود ۱۶ هزار مورد جدید سرطان پستان در کشور هستیم.»
الفتبخش تاکید کرد که این آمار نشاندهنده سیر صعودی بیماری سرطان پستان در ایران است.
معاون پژوهشکده معتمد جهاد دانشگاهی در بخشی از صحبتهای خود گفت: «از ۱۰۰ زن مبتلا به سرطان سینه یک نفر مرد نیز به این نوع سرطان مبتلا می شود. درحال حاضر ماموگرافی غربالگری سرطان از ۴۰ سالگی به بعد باید انجام شود.»
او به افزایش آمار بروز سرطان پستان در دنیا نیز اشاره کرد و گفت: «این آمارها بیانگر این است که ایران در زمینه شیوع سرطان پستان با کشورهای همسایه در یک سطح قرار دارد.»
این جراح پستان به تغییرات آماری در سنین تشخیص هم اشاره کرد و گفت: «جمعیت ما به سمت پیری میرود و میانگین سنی تشخیص در ایران به حدود ۴۵ سال رسیده است. این در حالی است که در کشورهای غربی این میانگین بالای ۵۰ سال است.»
۲۵ درصد سرطانها وراثتی هستند
محمد درزی، عضو هیئت علمی پژوهشکده سرطان نیز درباره ارتباط وراثت با سرطان پستان گفت که حدود ۲۵ درصد از سرطانها، بهویژه سرطان پستان، وراثتی هستند.
درزی با بیان اینکه سرطان یک بیماری چند عاملی یا مالتیفکتوریال است که در آن، نقش ژنتیک و عوامل محیطی توأمان تأثیرگذار هستند، به اهمیت ترکیب عوامل محیطی و ژنتیکی نیز اشاره کرد.
او با اشاره به اینکه صرفا نمیتوان عوامل محیطی را موثر دانست، گفت که در واقع، ترکیب این دو عامل میتواند به شکلگیری سرطان منجر شود.
سرطان پستان چیست؟
سازمان بهداشت جهانی در تعریف سرطان پستان میگوید طی این بیماری، سلولها به شکل غیرطبیعی و خارج از کنترل رشد و تومورهایی در بدن ایجاد میکنند.
در صورت کنترل نشدن، تومورها میتوانند در سراسر بدن پخش و کشنده شوند.
سلولهای سرطانی پستان از داخل مجاری یا غدد شیری شکل میگیرند و شکل اولیهشان کشنده نیست اما میتوانند با تهاجم به بافت مجاور پستان، گسترش یابند. این اتفاق باعث ایجاد تومورها و شکل گرفتن تودههای ضخیم میشود.
سلولهای مهاجم سرطانی میتوانند به غدد لنفاوی مجاور یا سایر اندامها گسترش یابند که در پزشکی از آن با عنوان «متاستاز» یاد میشود و میتواند مرگبار باشد.
آمارهای جهانی
بر اساس آخرین آمار سازمان بهداشت جهانی، ابتلای ۲/۳ میلیون زن به سرطان پستان در سال ۲۰۲۰ تشخیص داده شد و ۶۸۵ هزار نفرشان در سراسر جهان جان خود را از دست دادند.
تعداد زنان «زنده» مبتلا به سرطان طی پنج سال منتهی به پایان سال ۲۰۲۰ حدود ۷/۸ میلیون نفر بود.
سرطان پستان در زنان همه کشورها و در هر سنی پس از بلوغ اتفاق میافتد اما نرخ ابتلا به آن در سنین بالاتر، بیشتر است.
حدود نیم تا یک درصد سرطانهای پستان در مردان رخ میدهد.
این نوع از سرطان در مردان شیوع بسیار پایینتری از زنان دارد اما درمانش مشابه با سرطان پستان در زنان است.
درمان سرطان پستان در ایران و جهان بر اساس فرد، نوع و گسترش آن متفاوت و متنوع است.
درمانها معمولا شامل جراحی برای برداشتن بافت سرطانی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی و استفاده از داروهایی برای از بین بردن سلولهای سرطانی و جلوگیری از انتشارشان به دیگر بافتها و اندامها یا ترکیبی از این روشهاست.
مهمترین توصیه سازمان بهداشت جهانی و دیگر متخصصان و پزشکان جهان برای افزایش شانس بقای مبتلایان به سرطان پستان، ضرورت «تشخیص سریع» در کنار «درمان موثر» است.
۳۶۴ روز پس از عملیات «طوفان الاقصی»، بسیاری از رهبران و فرماندهان «محور مقاومت» و فرماندهان ارشد سپاه پاسداران دیگر نیستند. یکسال پس از ۱۵ مهر ۱۴۰۲، اقامه نماز جمعه خامنهای- که روزی سودای برگزاری نماز جماعت در «قدس» را داشت- شجاعت تعبیر میشود.
یکسال از آن شبی که حامیان گروههای ضداسرائیلی، موسوم به «محور مقاومت» از تهران تا بیروت و غزه و حتی پایتخت کشورهای غربی، بابت عملیات «طوفان الاقصی» شیرینی و شربت توزیع کردند گذشته است.
یکسال پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ میلادی برابر ۱۵ مهر ۱۴۰۲، حسن نصرالله، رهبر مهمترین نیروی نیابتی جمهوری اسلامی دیگر نیست؛ اسماعیل هنیه، رهبر حماس دیگر نیست؛ سیدرضی، محمدرضا زاهدی، عباس نیلفروشان و تعداد زیادی از فرماندهان سپاه پاسداران، دیگر نیستند.
این مرور اخبار مرگ برخی از فرماندهان و مهرههای جمهوری اسلامی و «محور مقاومت» یکسال پس از حملات ۱۵ مهر ۱۴۰۲ است.
حملاتی که بعضا با گذشت زمان هنوز هم نحوه انجام آن به طور کامل مشخص نشده است. هنوز هم درباره سانحه سقوط هلیکوپتر ابراهیم رئیسی، رییس دولت سیزدهم و حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه او که لقب وزیر امورخارجه محور مقاومت را یدک میکشید، ابهامات جدی مطرح است.
هنوز هم مشخص نشده انفجار پیجرهای حزبالله چطور برنامهریزی و انجام شده است و هنوز هم مشخص نشده است ماجرای «شهدای نشت گاز» سپاه پاسداران چه بوده است.
سال ۱۴۰۲
۹ آبان- طبق اعلام ارتش اسرائیل، نیروی زمینی این کشور کنترل یک پایگاه نظامی حماس در جبالیا را به دست گرفته است و در این عملیات حدود ۵۰ عضو حماس، از جمله ابراهیم بیاری، فرمانده گردان مرکزی حماس در این منطقه، کشته شدند.
۱۱ آذر- سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با انتشار بیانیهای رسمی از کشته شدن دو عضو خود در حمله اسرائیل به سوریه خبر داد و هویت این دو نفر را محمد علی عطایی شورچه و پناه تقیزاده اعلام کرد.
۴ دی- در جریان حمله اسرائیل به منطقه زینبیه در حومه دمشق رضی موسوی معروف به «سید رضی»، از قدیمیترین نیروهای سپاه در سوریه، کشته شده است. او مسئول لجستیک و پشتیبانی نیروی قدس سپاه پاسداران بود. ابراهیم رئیسی، رئیس دولت جمهوری اسلامی در آن زمان، حمله به موسوی را «خباثتبار» و نشانه «عجز و ناتوانی و سرخوردگی» اسرائیل در منطقه برشمرد و تهدید کرد اسرائیل «تاوان این جنایت را خواهد داد». ۱۸ دیماه پس از انتقال جسد او به ایران، خامنهای شخصا بر نعش او نماز خواند.
۱۸ دی- وقتی خامنهای داشت بر جسد «سید رضی» نماز میخواند، اسرائیل در جنوب لبنان وسام (جواد) الطویل، از فرماندهان ارشد حزبالله، را هدف قرار داد. به نوشته رویترز، طویل معاون یکی از واحدهای «فوج رضوان» حزبالله بود. یورونیوز هم به نقل از رسانههای لبنانی خبر داد او در زمان مرگش، به تازگی به عنوان «فرمانده میدانی» این گروه انتخاب شده بود.
۱۹ دی- سخنگوی ارتش اسرائیل تایید کرد که علی حسین برجی، یکی از فرماندهان ارشد حزبالله که مسئول دهها حمله پهپادی به شمال اسرائیل بوده، در حمله هوایی اسرائیل به خودروی حامل او کشته شده است. ارتش اسرائیل همچنین تصویری از لحظه هدف قرار گرفتن خودروی حامل برجی در جنوب لبنان منتشر کرد.
۳۰ دی- رسانههای نزدیک به سپاه پاسداران، نوشتند حجتالله امیدوار، با نامهای مستعار صادق امیدزاده یا حاج صادق، معاون اطلاعات نیروی قدس سپاه پاسداران بود که در حمله هوایی اسرائیل به دمشق، به همراه چهار عضو دیگر این نیرو به اسامی علی آقازاده، حسین محمدی، سعید کریمی و محمد امین صمدی کشته شد.
۱۸ بهمن- در حمله پهپادی نیروهای آمریکایی، مسئول گروه حزبالله عراق به نام ابو باقر الساعدی و سه نفر از همراهان او در منطقه المشتل در شرق پایتخت عراق کشته شدند.
سال ۱۴۰۳
۷ فروردین- در حمله ارتش اسرائیل به یک ویلا در دیرالزور سوریه، ۱۵ نفر از نیروهای سپاه پاسداران کشته شدند. یکی از آنها بهروز واحدی، از مستشاران نیروی قدس سپاه پاسداران بود.
۱۰ فروردین- ارتش اسرائیل اعلام کرد علی نعیم، معاون فرمانده یگان موشکی گروه شبهنظامی حزبالله لبنان را که تحت حمایت جمهوری اسلامی فعالیت میکند، در یک حمله پهپادی از بین برده است. در این حمله پنج عضو ارشد دیگر حزبالله نیز کشته شدند.
۱۳ فروردین- در جریان حمله به ساختمان کنسولی جمهوری اسلامی ایران در دمشق هفت نفر از فرماندهان و افسران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از جمله محمدرضا زاهدی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران در سوریه و لبنان کشته شدند. اینبارهم خامنهای شخصا بر نعش این فرماندهان نماز میت اقامه کرد.
۱۹ فروردین- ارتش اسرائیل اعلام کرد علی احمد حسین، مشهور به عباس جعفر، یکی از فرماندهان ارشد میدانی حزبالله را در حملهای شبانه به لبنان از پا درآورده است.
۲۸ فروردین- ارتش اسرائیل از مرگ محمد حسین مصطفی شحوری، مشهور به جابر، فرمانده یگان راکتی ناحیه غربی گردان رضوان حزبالله و اسماعیل یوسفباز، مشهور به ابوجعفر، فرمانده منطقه ساحلی حزبالله خبر داد .
۲۳ خرداد- در حمله ارتش اسرائیل به جنوب لبنان طالب سامی عبدالله مشهور به ابوطالب، فرمانده ارشد یگان نصر حزب الله کشته شد. کشته شدن او آنقدر برای حزب الله سنگین بود که یک حمله گسترده در پاسخ به آن، ترتیب داد.
۳۱ خرداد- عباس ابراهیم حمزه حماده، معروف به فضل ابراهیم، فرمانده عملیات واحد منطقه جویا، یکی از شهرهای نزدیک به دیر کیفا در حمله اسرائیل کشته شد.
۱۳ تیر- رسانهها خبر دادند در حمله پهپادی اسرائیل به یک خودرو در حال حرکت در شهر صور در جنوب لبنان، محمد نعمه ناصر، فرمانده یگان عزیز حزبالله کشته شد.
۱۹ تیر- دیدهبان حقوق بشر سوریه اعلام کرد که دو نفر در حمله اسرائیل به یک خودروی حزبالله لبنان در حومه دمشق پایتخت سوریه کشته شدند. یکی از آنان یاسر نمر قرنبش مسئول انتقال تسلیحات مرتبط با پهپاد از سوریه به لبنان بوده است.
۲۳ تیر- ارتش اسرائیل در بیانیهای که ۱۱ مرداد منتشر شد، تایید کرد در ۲۳ تیرماه، جنگندههای ارتش اسرائیل به منطقه خان یونس حمله کردند و پس از ارزیابی اطلاعاتی، میتوان تایید کرد که محمد ضیف در این حمله از بین رفته است. ضیف مغز متفکر طراحی حملات ۷ اکتبر به اسرائیل بود.
۲۵ تیر- سه منبع امنیتی به رویترز گفتند، برا کاترجی، تاجر برجسته سوری، از نزدیکان و حامیان شناختهشده بشار اسد، و یکی از کسانی که به تامین مالی نیروی قدس سپاه پاسداران و حزبالله لبنان کمک میکرد، در حمله منتسب به اسرائیل در نزدیکی مرز لبنان و سوریه کشته شد.
۳۱ تیر- شبکه اسکای نیوز عربی گزارش داد در حمله اسرائیل به یک خانه در جمیجمه در جنوب لبنان، حبیب معتوق، یکی از فرماندهان نیروی رضوان حزبالله و سه عضو دیگر این گروه کشته شدند.
نهم و دهم مرداد
۹ مرداد- ارتش اسرائیل اعلام کرد فواد شکر، عالیترین فرمانده نظامی حزبالله و رییس واحد استراتژیک این گروه که مسئول قتل کودکان مجدل شمس بود، در حمله به بیروت کشته شد. بر اساس این بیانیه، فواد شکر دست راست و مشاور حسن نصرالله در برنامهریزی و هدایت عملیاتهای جنگی بود.
در همین حال یک فرمانده ارشد کتائب حزبالله عراق به نام احمد نجم عبد الزهره ملقب به ابو حسن المالکی و همچنین سه عضو دیگر این گروه به نامهای حسين كريم كاظم الدراجی، حيدر حسن حسين السعدی، علی صادق عمران الموسوی در حمله نیروهای آمریکایی به پایگاه حشد شعبی در استان بابل عراق کشته شدند.
۱۰ مرداد- چند ساعت بعد و در بامداد روز چهارشنبه ۱۰ مردادماه، اسماعیل هنیه، رییس دفتر سیاسی حماس، در محل اقامتش در تهران هدف حمله قرار گرفت و همراه یکی از محافظانش کشته شد. رهبر جمهوری اسلامی در پیامی گفت اسرائیل با کشتن اسماعیل هنیه «زمینه مجازات سختی را برای خود» فراهم کرد. خامنهای روز پنجشنبه، یازدهم مرداد ماه، شخصا بر جنازه هنیه نماز خواند.
علاوه بر این موارد، حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ۲۵ مرداد ماه، در پیامی از کشته شدن یک نیروی هوافضای سپاه به نام احمدرضا افشاری، بر اثر حملهای در سوریه خبر داد و نیروهای ائتلاف را مسئول این حمله معرفی کرد. زمان این حمله مشخص نشد، اما گفته شد در نیمه اول مرداد ماه رخ داده است.
۱۵ مرداد- علی جمالالدین جواد، از فرماندهان یگان رضوان حزبالله، در حمله هوایی به منطقه عبا در لبنان کشته شد. ارتش اسرائیل اعلام کرد کشتهشدن او بر تواناییهای حزبالله در طراحی و اجرای حملات از جنوب لبنان تاثیر خواهد گذاشت.
۲۰ شهریور- ارتش اسرائیل اعلام کرد که در حمله پهپادی در عمق خاک لبنان، یکی از فرماندهان نیروی ویژه رضوان حزبالله به نام محمد قاسم الشاعر کشته شده است. به گفته ارتش اسرائیل، الشاعر در بسیاری از حملات علیه اسرائیل دخیل بوده و کشته شدن او ضربه دیگری به حزبالله است.
۲۶ شهریور- صدها تن از فرماندهان حزبالله لبنان و هزاران تن از اعضای این گروه، در انفجار پیجرها کشته یا زخمی شدند. سفیر جمهوری اسلامی در لبنان هم یکی از زخمیان بود. رسانههای لبنانی گزارش دادند دو کارمند سفارت جمهوری اسلامی بر اثر انفجار پیجرهای اعضای حزبالله مجروح شدهاند.
۳۰ شهریور- پایگاه خبری اکسیوس به نقل از یک مقام اسرائیلی گزارش داد نیروهای این کشور تمام فرماندهان ارشد یگان ویژه ضوان، را که ۲۰ نفر هستند، کشته است. یکی از آنها ابراهیم عقیل، معروف به تحسین، فرمانده عملیات حزب الله بود که در بالاترین نهاد نظامی حزبالله، موسوم به «شورای جهاد»، فعالیت میکرد.
۲ مهر- شبکه خبری اسکاینیوز به نقل از منابع نظامی لبنانی گزارش داد علی کرکی، فرمانده ارشد حزبالله لبنان، در حمله اسرائیل به بیروت جان باخت.
۳ مهر- ارتش اسرائیل در بیانیهای تایید کرد که ابراهیم قبیسی، فرمانده یگان موشکی حزبالله در حمله هوایی به بیروت کشته شده است. در کنار قبیسی، سایر افسران ارشد یگان موشکی و راکتی حزبالله نیز در آپارتمانی که او کشته شده، حضور داشتهاند. مقامهای بهداشتی لبنان اعلام کردند که در حمله هوایی اسرائیل به حومه جنوبی بیروت شش نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدند.
۵ مهر- حزبالله تایید کرد محمد سرور، ملقب به ابوصالح، فرمانده یگان پهپادی حزبالله، در حمله اسرائیل کشته شده است.
ششم مهر
روز جمعه ششم مهر ۱۴۰۳، حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان و فرمانده مهمترین نیروی نیابتی جمهوری اسلامی کشته شد.
در همین حمله، عباس نیلفروشان، معاون عملیات سپاه پاسداران، هم کشته شد. نیلفروشان پیشتر از سوی آمریکا به دلیل واکنش وحشیانه به اعتراضات مسالمتآمیز از جمله در سیستان و بلوچستان تحریم شده بود.
۷ مهر- ارتش اسرائیل تایید کرد که نبیل قاووق، مقام ارشد حزبالله را در یک حمله هوایی در بیروت کشته است. بر اساس اعلام ارتش اسرائیل، او فرمانده واحد امنیت پیشگیرانه حزبالله و یکی از اعضای ارشد شورای مرکزی این گروه بود که به عنوان فردی نزدیک به رهبری آن شناخته میشد. برخی منابع از او به عنوان یکی از گزینههای احتمالی جانشینی حسن نصرالله یاد میکردند.
۱۰ مهر- ارتش اسرائیل اعلام کرد محمد جعفر قصیر، از فرماندهان حزبالله که مسئول انتقال پول و سلاح از ایران به لبنان بود، را کشته است.
در همین حال ارتش اسرائیل اعلام کرد داو الفاخر هیناوی، فرمانده گروه شبهنظامی ایرانی به نام «لشکر امام حسین»، که در کنار حزبالله فعالیت میکند، کشته شده است.
امروز ۱۵ مهر ۱۴۰۳، جنگ همچنان ادامه دارد، جمهوری اسلامی دو حمله پرهزینه به نامهای «وعده صادق ۱ و ۲» انجام داده است. در این یکسال حتی یک ژنرال یا فرمانده اسرائیلی، در برابر صدها فرمانده محور مقاومت هدف قرار نگرفته است.
هنوز اسرائیل پاسخ «وعده صادق ۲» را نداده است و از سرنوشت اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران اخباری در دست نیست. از طرفی ارتباط با هاشم صفیالدین، جانشین حسن نصرالله، دبیرکل کشته شده حزبالله لبنان هم از روز جمعه ۱۳ مهر ۱۴۰۳ قطع شده است. بنیامین نتانیاهو صراحتا از تغییر نظام سیاسی در ایران سخن میگوید و حامیان جمهوری اسلامی به امامت نماز جمعه توسط علی خامنهای در تهران دل خوش کردند و حضور او در قلب پایتخت ایران را نماد شجاعت توصیف میکنند و بابت آن «سجده شکر» به جا میآورند.
احمدرضا رادان، فرمانده کل انتظامی کشور از رد مرز قطعی حداقل دو میلیون نفر از «اتباع غیرمجاز» در ایران تا پایان سال جاری خبر داد. به گفته رادان، تا کنون بیش از ۵۰۰ هزار نفر بازداشت و رد مرز شدهاند.
فرمانده کل انتظامی کشور با بیان اینکه «اتباع غیرمجاز» به هیچ عنوان اجازه اشتغال نخواهند داشت، بهکارگیری یا اسکان دادن به «مهاجران غیرقانونی» را جرم عنوان کرد و گفت: «هدف ما در سال جاری بازگرداندن و اخراج حداقل دو میلیون اتباع غیرمجاز به کشورهایشان است.»
رادان در این باره گفت: «نمیتوان اجازه داد که عدهای به صورت غیرقانونی به کشور وارد شده و ساکن شوند و مشغول به کار شوند. مردم و صاحبان صنوف بدانند که اشتغال این افراد و اسکان دادن به اتباع غیرمجاز جرم است.»
او با بیان اینکه «با مشاهده عزم ما در این زمینه، تعداد بیشتری از اتباع داوطلبانه برای بازگشت اقدام کردهاند»، گفت: «بالغ بر ۲۵۰ هزار نفر هم خودمعرف شدهاند.»
ولیالله بیاتی، سخنگوی کمیسیون امور داخلی مجلس، روز ۱۴ مهر خبر داد که طرح ساماندهی اتباع خارجی و اساسنامه سازمان ملی مهاجرت در دستور کار کمیسیون امور داخلی مجلس قرار دارد.
بیاتی در این باره گفت که بر اساس طرح ساماندهی اتباع خارجی، دیگر چیزی به عنوان اقامت دائم اتباع در ایران وجود ندارد و تنها سه نوع اقامت موقت شامل یک ساله، سه ساله و احتمالا هفت ساله پیشبینی شده است.
پیش از آن، محمد رشیدی، عضو هیات رییسه مجلس، در جلسه علنی روز ۲۱ مرداد از وصول طرح اصلاح قانون مربوط به «ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران» خبر داد.
احمدعلی گودرزی، فرمانده مرزبانی فراجا، روز ۲۲ مرداد امسال اعلام کرد سیاست جمهوری اسلامی این است که «اتباع غیرمجاز» باید تا پایان سال ۱۴۰۳ کشور را ترک کنند.
او در این باره گفت: «ما کشور مهماننوازی هستیم. این افراد مدتهاست از همه امکانات در کشور ما استفاده کردهاند اما دیگر باید از کشور خارج شوند.»
گودرزی دو روز پس از آن، از آغاز طرح جدید انسداد مرزها از نیمه دوم امسال خبر داد.
برخی ناظران این طرح را در ادامه سیاستهای مهاجرستیزانه جمهوری اسلامی، بهویژه علیه شهروندان اهل افغانستان میدانند.
افزایش فشار بر مهاجران افغانستانی در ایران
در ماههای گذشته گزارشهای بسیاری از افزایش رد مرزهای غیرقانونی، همراه با برخوردهای شدید با مهاجران اهل افغانستان در ایران منتشر شده است.
به گزارش افغانستاناینترنشنال، تعداد قابل ملاحظهای از افغانها پس از به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان، به ایران مهاجرت کردند.
تعداد زیادی از این مهاجران، زنان و دخترانی هستند که از حق آموزش و کار در افغانستان محروم ماندهاند.
بخشی دیگر از مهاجران، نظامیان و کارمندان حکومت پیشین هستند که از ترس انتقامجویی طالبان به ایران فرار کردهاند.
شماری از مهاجران نیز به دنبال بحران اقتصادی و بیکاری گسترده در افغانستان تحت کنترل طالبان، برای کار کردن راهی ایران شدهاند.
در ماههای اخیر فشار نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی و شماری از شهروندان ایران بر مهاجران اهل افغانستان افزایش یافته و موارد قابل توجهی از حملات به مهاجران گزارش شده است.