واکنشهای گسترده به وضعیت آرمیتا؛ کمیته حقیقتیاب موضوع حمله را بررسی میکند
در حالی که واکنشها به شرایط و بیهوش ماندن آرمیتا گراوند ادامه دارد و شهروندان حمایت خود را از این دختر نوجوان با دیوارنویسی و نصب بنر اعتراضی نشان میدهند، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد کمیته حقیقتیاب «حمله گزارش شده به او» را بررسی میکند.
واکنشهای گسترده به وضعیت آرمیتا؛ کمیته حقیقتیاب موضوع حمله را بررسی میکند | ایران اینترنشنال
مادر محمدحسن ترکمان، معترض کشتهشده در خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، روز شنبه ۱۵ مهر با انتشار عکسی از آرمیتا گراوند نوشت: «عزیز دلم به زندگی برگرد و بمان. بمان و با تمام قدرت و شجاعت برای حقات بجنگ. بمان و انسانیت را به زیبایی به تصویر بکش ... بمان و بجنگ، بمان و برای بودنت مقتدر باش، بمان، تو فقط بمان.»
از سوی دیگر شهروندان تهرانی بنری در حمایت از این دختر ۱۶ ساله که گفته میشود به دلیل ضربوجرح برای رعایت نکردن حجاب اجباری به کما رفته است، آویزان کردند که رویش نوشته شده: «تهران در کما».
ویدیویی نیز از ایذه منتشر شده که نشان میدهد دانشآموزان مدرسهای نام آرمیتا را روی صندلیهای خود نوشتهاند.
ادامه واکنشها و حمایتها از آرمیتا گراوند در شرایطی است که اطلاعات جدیدی درباره وضعیت او در بیمارستان وجود ندارد.
سایت ههنگاو ظهر روز شنبه گزارش داد که مقامهای امنیتی به صورت مستمر دوربینهای مداربسته بیمارستان نظامی فجر را که پیشتر تحت اختیار رکن حفاظت ارتش بوده کنترل و در انتهای روز حافظه دوربینها را پاک میکنند.
آرمیتا صبح روز یکشنبه نهم مهر و پس از بیهوش شدن در ایستگاه متروی شهدای تهران به بیمارستان فجر که وابسته به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی است منتقل شد و از آن زمان تاکنون محل نگهداری او در محاصره نیروهای امنیتی قرار دارد.
برخی شاهدان عینی در روزهای گذشته تاکید کردهاند او بر اثر خشونت فیزیکی یک زن چادری که برخی او را «آتش به اختیار وابسته به حکومت» و برخی دیگر «مامور حجاببان» معرفی کردهاند، بیهوش شده و به کما رفته است.
واکنش کمیته حقیقتیاب سازمان ملل و سازمان عفو بینالملل
شورای حقوق بشر سازمان ملل در همین زمینه به نقل از کمیته مستقل حقیقتیاب در مورد ایران نوشت: «در حال بررسی حمله گزارششده به آرمیتا گراوند ۱۶ ساله به اتهام رعایت نکردن قوانین حجاب اجباری، یک سال پس از مرگ در بازداشت ژینا مهسا امینی هستیم. حق برابری زنان باید رعایت شود.»
سازمان عفو بینالملل نیز اعلام کرد جامعه جهانی باید از مقامهای ایران بخواهد اجازه دهند یک هیات بینالمللی مستقل شامل کارشناسان سازمان ملل برای بررسی شرایطی که منجر به بیهوشی و بستری شدن آرمیتا گراوند شده (در پی گزارشها درباره حمله به او از سوی ماموران حجاب اجباری)، وارد ایران شوند.
دیانا الطحاوی، معاون مدیر منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بینالملل گفت: «مقامات ایرانی برای سرپوش گذاشتن بر حقیقت در مورد شرایطی که منجر به بیهوشی آرمیتا گراوند شد، یک کارزار هماهنگ انکار و تحریف به راه انداختهاند.»
او یادآور شد که این ماجرا به طرز وحشتناکی یادآور روایتهای جعلی و توضیحات غیرقابل قبول آنها از بستری شدن مهسا ژینا امینی در بیمارستان در حدود یک سال پیش است.
جوزپ بورل، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز در پاسخ به سوال خبرنگار ایراناینترنشنال در برلین گفت: «از گزارشها درباره وخامت حال آرمیتا گراوند که در یکی از بیمارستانهای تهران بستری است اطلاع داریم و پیگیر این پرونده نگرانکننده هستیم.»
مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در پاسخ به سوال خبرنگار ایراناینترنشنال گفت گزارشها از این حکایت دارد که وضعیت پیش آمده برای آرمیتا گرواند نتیجه درگیری با ماموران کنترل حجاب بوده است.
او تاکید کرد در صورت تایید نهایی، این امر غیرقابل قبول و غیرقابل توجیه خواهد بود.
از سوی دیگر بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، شهین احمدی، مادر آرمیتا گراوند، پیش از ظهر روز جمعه ۱۴ مهر به شرط سکوت و صحبت نکردن با افراد و رسانهها، از بازداشت خارج شده است.
پدر و مادر این دختر نوجوان آخرین بار ظهر چهارشنبه ۱۲ مهر موفق شده بودند برای دقایقی در حضور ماموران امنیتی او را از پشت شیشه ببینند و بعد از آن دیگر حتی اجازه همین شکل از ملاقات را هم پیدا نکردند.
شهین احمدی به دلیل اعتراض به همین موضوع بازداشت شده بود.
او پس از ممانعت ماموران از حضورش در اتاقی که دخترش در آن بستری است، به فریاد و اعتراض پرداخته و ماموران امنیتی مستقر در بیمارستان او را بازداشت کردند.
مرکز اطلاعرسانی قوه قضاییه و خبرگزاری امنیتی تسنیم این خبر را تکذیب کردند اما همچنان و با وجود کسب خبر آزادی او از منابع معتبر، امکان دسترسی منابع مستقل به مادر آرمیتا گراوند وجود ندارد.
از سوی دیگر اطلاعات اختصاصی رسیده به ایراناینترنشنال درباره وضعیت آرمیتا حاکی از آن است که در تمامی مراحل درمان و ویزیت او ماموران امنیتی حضور دارند و پزشک و پرستارانی که برای رسیدگی به اتاق او میروند، بهطور مداوم بازرسی بدنی میشوند تا موبایل یا دوربین همراه خود نداشته باشند.
همچنین بر اساس اطلاعات به دست آمده، ماموران امنیتی گفتهاند پزشک و پرستاران آرمیتا باید افرادی ثابت و بیتغییر باشند تا احتمال «نشت خبر از وضعیت او» پایین بیاید.
دوربینهای مداربسته اتاق محل بستری این دختر نوجوان نیز به دلیل جلوگیری از هک یا درز تصاویر به بیرون قطع شده و او یک «مراقب دائمی» دارد.
اما سایت دیدهبان ایران گزارش داد که سایت بیمارستان فجر، متعلق به نیروی هوایی که محل بستری آرمیتا گرواند است، دسترسی مراجعهکنندگان به دو لینک «بخشهای بیمارستان» و «آشنایی با بیمارستان» را از دسترس خارج کرده است.
دیدهبان ایران برای بررسی این که چرا در دو روز گذشته دسترسی به لینک بخشهای بیمارستان محدود شده، با بیمارستان فجر تماس گرفته اما پاسخی دریافت نکرده است.
حضور گسترده ماموران امنیتی در بیمارستان و محوطه اطراف آن همچنان پابرجاست و در عین حال از عصر روز پنجشنبه ۱۳ مهر، تعداد زیادی نیروی ضد شورش با «آمبولانس» وارد بیمارستان فجر شدهاند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال درباره وضعیت سلامتی آرمیتا نیز حکایت از آن دارد که او بدون وجود نشانههایی از بهبود، کماکان در کماست و نگرانی از شرایطش ادامه دارد.
روز پنجشنبه گاردین در گزارشی به نقل از شاهدی عینی نوشت که یکی از زنان مامور حجاببان، آرمیتا را پس از ورود به واگن مترو به دلیل بر سر نداشتن حجاب اجباری «محکم هل داده» است.
یکی از شاهدان عینی هم به گاردین گفته است اندکی پس از ورود آرمیتا به واگن مترو در روز نهم مهر، یک زن چادری و مجری طرح حجاب اجباری با او به دلیل نپوشاندن موهایش شروع به مشاجره کرد.
بر اساس این گزارش، زن با فریاد از آرمیتا پرسیده است چرا روسری (مقنعه) بر سر ندارد و این دختر نوجوان پاسخ داده: «مگر من از تو میخواهم که چادرت را برداری؟»
در ادامه، بحث آن دو به خشونت کشیده و زن حجاببان با حمله فیزیکی به آرمیتا، او را به شدت هل داده است.
شاهد عینی دیگری به گاردین گفت که آرمیتا وقتی روی زمین افتاد «هنوز هوشیار بود».
گاردین همچنین به صحبتهای اپوزیسیون مخالف جمهوری اسلامی درباره دروغ و پروپاگاندای حکومت در مورد آرمیتا و اتفاقاتی پرداخت که در مترو برایش رخ داده است.
این گزارش با اشاره به خبرهای منتشر شده درباره بازداشت شهین احمدی، مادر آرمیتا و تکذیب آن از سوی رسانههای وابسته به سپاه پاسداران و حکومت نوشت که این دستگیری نشان میدهد مقامهای جمهوری اسلامی میترسند او روایت رسمی را درباره اتفاقی که برای دخترش افتاده باور نکرده باشد.
پیشتر اطلاعاتی به ایراناینترنشنال رسیده بود که نشان میداد مادر آرمیتا گراوند از عصر چهارشنبه در بازداشت است.
پنج روز پس از به کما رفتن آرمیتا گراوند در روز نهم مهر، واکنشها در ایران و جهان به احتمال ضرب و جرح او از سوی ماموران موسوم به حجاببان ادامه دارد. ویدیوهای منتشر شده از ایران نشان میدهند شهروندان نام آرمیتا را بر دیوارها نوشته و سرنوشت او را با مهسا ژینا امینی مقایسه میکنند.
یکی از این ویدیوها مربوط به شامگاه ۱۲ مهر است از بنری اعتراضی در کرج که روی آن نوشته شده: «آرمیتا گراوند، مهسای دیگری است.»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی هم در نامهای رفتار حکومت در مواجهه با مساله این دختر نوجوان را نشان از «تلاش سراسیمه» برای «ممانعت از آشکار شدن حقیقت» دانست.
به گفته او، بازداشت روزنامهنگار پیگیر این ماجرا، مصاحبه پر ابهام ایرنا با پدر و مادر آرمیتا، تحت فشار قرار گرفتن دوستان همراه این دختر نوجوان و محاصره بیمارستان از سوی نیروهای امنیتی مصداق رفتارهای متناقض و به شدت امنیتی و تحت کنترل حکومت است.
سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر در ادامه از تمام جهانیان خواست «به حکم انسان بودن» در برابر این اتفاق سکوت نکنند.
در مقابل واکنشهای حمایتی متعددی که از این دختر نوجوان شکل گرفته، رسانهها و چهرههای وابسته به حکومت هم در حال پروندهسازی جدید برای خبرنگارانی هستند که درباره ماجرای بیهوش شدن آرمیتا اطلاعرسانی کردند.
یکی از کاربران موسوم به «ارزشی» در شبکه اجتماعی ایکس مدعی شد فعالیت «جاسوس-خبرنگاران داخلی در تولید اغتشاشات» الگویی مشخص دارد.
او با اتهام زدن به مریم لطفی، خبرنگار شرق در بیمارستان فجر و مصاحبهاش با مادر آرمیتا، آن را با پوشش اخبار مربوط به قتل حکومتی مهسا ژینا امینی از سوی نیلوفر حامدی و الهه محمدی مقایسه کرد و بار دیگر آنها را «جاسوس-خبرنگار» نامید.
بیخبری از وضعیت آرمیتا و حذف مصاحبه پدر او
از وضعیت آرمیتا گراوند در بیمارستان اطلاعات دقیقی در دسترس نیست و به نظر میرسد خانواده او هم از حال و اوضاعش در بیمارستان نظامی فجر متعلق به نیروی هوایی بیخبرند.
روزنامه اینترنتی فراز مصاحبهای با احمد گراوند، پدر آرمیتا منتشر کرد که خیلی زود از خروجی این رسانه حذف و برداشته شد.
مازیار خسروی، سردبیر این روزنامه اینترنتی در شبکه اجتماعی ایکس در توضیح حذف این گزارش نوشت: «در خبری که به نقل از پدر آرمیتا گراوند منتشر شد، اشتباهی بزرگ رخ داد و منجر به اطلاعرسانی غلط شد.»
پدر آرمیتا در این مصاحبه گفته بود: «حقیقتا من اطلاع چندانی از وضعیت آرمیتا ندارم. در بیمارستان نیستم. سر کارم. چند روزی است که از آرمیتا خبری ندارم. من در جریان نیستم. تا جایی که خبر دارم در کماست. فقط همین را میدانم.»
آرمیتا در بیمارستان نظامی فجر متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی و در محاصره نیروهای امنیتی بستری است.
هر چند که این بیمارستان به محل بیهوش شدن آرمیتا در ایستگاه متروی میدان شهدا نسبتا نزدیک است اما جز این بیمارستان، دستکم دو بیمارستان نزدیکتر (شفا یحیاییان و معیری) نیز به محل حادثه وجود داشتند.
خبرگزاریهای حکومتی در ایران به نقل از اسماعیل فراهانی، معاون عملیات اورژانس استان تهران درباره دلیل انتقال آرمیتا به بیمارستان فجر نوشتند: «مناسبترین مرکز درمانی، نزدیکترین بیمارستان نیست.»
فراهانی مدعی شد بیمارستان فجر چون دارای بخشهای جراحی عمومی و جراحی مغز و اعصاب است، برای آرمیتا گزینه مناسبتری بود.
ابهام در ویدیوهای منتسب به آرمیتا در داخل ایستگاه مترو
ابهام و تردید درباره ماجرای آرمیتا گراوند تنها به محل بستری شدن او خلاصه نمیشود.
روز چهارشنبه ویدیویی از حضور این نوجوان در متروی تهران منتشر شد که بنا بر ادعای حکومت مربوط به تمام لحظات ورود او به ایستگاه شهدا تا ورودش به داخل واگن است.
در این ویدیو اما خبری از تصاویر داخل واگن و اتفاقاتی که ممکن است آنجا رخ داده باشد، نیست.
علاوه بر این کاربران شبکههای اجتماعی به تقطیع و حذف دقایقی از این ویدیوها اشاره کردند و حتی این احتمال را به میان آوردند که دختر در ویدیوها میتواند آرمیتا نباشد.
برخی کاربران نیز یادآور شدند ایستگاه مترو شهدا مسیر همیشگی آرمیتا برای رفتن به مدرسه است و احتمال دارد ویدیوی منتشر شده مربوط به روز دیگری باشد؛ کما اینکه به نظر میرسد جزییاتی در پوشش و لباسهای این دختر نوجوان با لحظه بیهوش شدنش مطابقت ندارد.
گزارشهای منتشر شده درباره تهدید و اعمال فشار به دوستان، همکلاسیهای آرمیتا و نیز خانواده این دختر نوجوان، به ابهامها درباره روایت مشکوک حکومت در مورد این ماجرا دامن زده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران خبر داد رییس حراست وزارت آموزش و پرورش روز ۱۲ مهر در دبیرستان «عروهالوثقی» که محل تحصیل آرمیتا گراوند است حاضر شده و معلمان و همکلاسیهای او را تهدید کرده است.
بر اساس این گزارش به آنها گفته شده است انتشار هر گونه خبر یا حتی عکسی از آرمیتا در صفحات مجازی، جریمه سنگینی خواهد داشت و خاطی، اخراج خواهد شد.
واکنش تهران به نگرانی کشورهای غربی درباره آرمیتا
در روزهای گذشته مقامهای شماری از کشورهای غربی مانند آمریکا، بریتانیا، آلمان و استرالیا درباره آرمیتا گراوند و ضرب و جرح او به دلیل حجاب اجباری اظهارنظر و ابراز نگرانی کردند.
در واکنش، ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی روز پنجشنبه ۱۳ مهر ابراز نگرانی کشورهای غربی درباره وضعیت زنان ایرانی را «مداخلهجویانه، مغرضانه و غیرصادقانه» خواند.
او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بهتر است نگران پرسنل بهداشتی و درمانی آمریکا، آلمان و بریتانیا و بیماران باشید و به وضعیت آنها رسیدگی کنید.»
یکی از این اظهارنظرها اما از سوی میشل تیلور، سفیر آمریکا در شورای حقوق بشر سازمان ملل بود که به حمایت کشورش از بیانیه گروهی از کشورها در نشست این شورا علیه تصویب قانون «حجاب و عفاف» در مجلس ایران اشاره کرد.
او با تاکید بر اینکه این قانون شرایط سخت کنونی زنان ایران را وخیمتر میکند، خاطرنشان کرد: «تحمیل مجازات سنگین و محاصره اقتصادی علیه زنانی که حجاب اجباری را رعایت نمیکنند قابل پذیرش نیست.»
تیلور از جمهوری اسلامی خواست به خواستههای مشروع معترضان توجه کرده و به تعهدات بینالمللی خود پایبند باشد.
علاوه بر مقامهای سیاسی، به کما رفتن آرمیتا گراوند بر اثر برخورد احتمالی ماموران حکومتی در ایران، طی روزهای گذشته بازتابی گسترده در رسانههای جهان داشته است.
سیانان روز پنجشنبه در گزارشی به این موضوع پرداخت و نوشت که فعالان حقوق بشر ایرانی، جمهوری اسلامی را مقصر بیهوش شدن این دختر نوجوان به دلیل رعایت نکردن حجاب اجباری میدانند.
این خبرگزاری مصاحبه شهین احمدی، مادر و احمد گراوند، پدر آرمیتا با خبرگزاری دولتی ایرنا را نیز با همان لکنت و آشفتگی موجود در ویدیو، بازنشر و احتمال «اجباری» بودن این مصاحبه را یادآوری کرد.
در ویدیویی که روز ۱۱ مهر منتشر شد، مادر آرمیتا گفت: «فکر کنم افتاده ... فکر کنم گفتند فشارش افتاده، خورده زمین، سرش به لبه مترو خورده و دوستانش او را بیرون آوردند ....»
سیانان در بخشی دیگر از گزارش خود به فشار جمهوری اسلامی بر خانوادههای معترضان کشتهشده برای اعتراف اجباری و حمایت از روایت مورد نظر حکومت اشاره کرده است.
فرانس ۲۴ نیز روز ۱۳ مهر با انتشار گزارشی نوشت که به کما رفتن آرمیتا گراوند، ایران را تکان داد.
این خبرگزاری با پوشش اخبار مرتبط با بیهوش شدن این دختر نوجوان، یادآور شد که مجموعههای حقوق بشری انگشت اتهام را به سوی جمهوری اسلامی و مامورانش نشانه گرفتهاند.
پیش از آن هم مجله فرانسوی لو پوين در گزارشی ضمن اشاره به عجله رسانههای ایران در تکذیب درگیری در مترو، نوشته بود که بازداشت روزنامهنگار در بیمارستان نشانگر «حساسیت فوقالعاده» این موضوع است.
اشاره این مجله به بازداشت چند ساعته مریم لطفی، خبرنگار روزنامه شرق در روز دهم مهر و هنگام مصاحبه با مادر آرمیتا در بیمارستان است.
لو پوین در گزارش خود افزود: «مقامها برای جلوگیری از اعتراضات در صورت مرگ او در حالت آمادهباش هستند.»
علاوه بر اروپا، در آسیا نیز رسانهها در کشورهای تایوان، مالزی، اندونزی، سنگاپور و تایلند، موضوع بیهوش شدن آرمیتا گراوند و اعمال خشونت دولتی علیه او را به دلیل نداشتن حجاب اجباری بازتاب دادند.
در رسانههای کره جنوبی هم این موضوع به شکلی نسبتا گسترده از خبرگزاری دولتی یونهاپ و روزنامه هانکیوره تا شبکه تلویزیونی کیبیاس پوشش داده شد.
این رسانهها اغلب به گزارش رسانههای حقوق بشری و بیاعتمادی مردم ایران به اظهاریههای رسمی جمهوری اسلامی درباره علت به کما رفتن آرمیتا گراوند پرداختند.
آنها همچنین این پرسش را مطرح کردند که آیا این اتفاق به شکلگیری اعتراضات دیگری مانند آنچه بعد از کشته شدن مهسا ژینا امینی رخ داد، منجر خواهد شد؟
آرمیتا که گفته میشود دانشآموزی «عاشق نقاشی و تکواندوکار حرفهای» است روز ۹ مهر در یک واگن مترو در ایستگاه شهدای تهران بیهوش و با حضور نیروهای اورژانس به بیمارستان نظامی فجر منتقل شد.
بر اساس برخی گزارشها، این دختر نوجوان به دلیل خونریزی مغزی اکنون در کما به سر میبرد.
روزنامه اعتماد روز شنبه ۱۵ مهر در گزارشی به پشت پرده تعطیلی کافههای اطراف قدیمیترین دانشگاه ایران پرداخت و نوشت محمد مقیمی، رییس دانشگاه تهران با هدف جلوگیری از پاتوق شدن این اماکن برای جوانان و دانشجویان و شکلگیری اعتراضاتی دیگر، دست به «خالصسازی» زده است.
اوایل مهر ماه نامهای از سوی محمد مقیمی خطاب به رییس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی منتشر شد که تاریخ آن مربوط به اول شهریور امسال بود.
در این نامه مقیمی از تعطیلی «کلیه کافههای اطراف دانشگاه» در طول یک سالونیم گذشته با هدف «جلوگیری از اشاعه فرهنگ غیرخودی» خبر داده بود.
تعطیلی مختص کافههای «غیرخودی» است
طبق آنچه مقیمی گفته بود، کافههایی مانند «پنجره، ایما، باراکا، سکو» و ... که مالکیت ساختمانهایشان در اختیار دانشگاه تهران بوده به خواست و دستور این دانشگاه تعطیل شدهاند.
با این حال به گفته اعتماد این تعطیلی شامل «همه» کافههایی نشده که دانشگاه تهران مالکشان است و قضیه به «خودیها و غیرخودیها» تبدیل شده است؛ بهطوری که دستکم دو کافه «کارسو» و «گلدون» همچنان باز هستند: اولی پر از کتابهای آیینی و مذهبی و مربوط به «دفاع مقدس» و البته کافهای کاملا خلوت است و دومی پر از المانهای جنگ هشت ساله مانند فانوس و چفیه تا کتابهای مرتبط و عکسهایی از آن دوران.
تلاش برای از بین بردن پاتوقهای جوانان و دانشجویان در اطراف دانشگاه
سختگیریها و «گیر دادنها» به کافههایی که حتی چند ۱۰۰ متر دورتر از دانشگاه تهران و در محدوده میدان ولیعصر تا خیابان کارگر تهران قرار دارند در یک سال گذشته و با شکلگیری خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی بیشتر شده است.
اعتماد به نقل از یک «منبع موثق» نوشت که کافهها محل تجمع جوانان و دانشجویان هستند و میتوانند نقاطی برای شکلگیری دوباره اعتراضات باشند. برای همین «طبیعی است» که دانشگاه تهران بخواهد کافههای اطرافش را تعطیل یا کم کند و در این میان، آنهایی که مالکیتشان با خود دانشگاه است، آسانترین گزینه برای اجرای این طرح هستند.
این روزنامه به نقل از یک کافهدار هم نوشت که «نمیخواهند» جوانان در این پاتوقها دور هم جمع شوند و دنبال این هستند که شبکهای از کافههای همفکر و همطیف خود را باقی بگذارند و بقیه را ببندند، چون هنوز تعدادی از کافههای همفکر که مالکشان نیز خود دانشگاه است، بازند.
او یادآور شد که ماموران تلویحا تایید کردند که این کافهها، «باید» تعطیل شوند؛ حالا چه بهانهای بهتر از «بدحجابی»؟
انتشار نامه رییس دانشگاه تهران اما که به نظر میرسد به دلیل هک شدن سرورها و سایتهای وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در روز نخست مهر از سوی گروه قیام تا سرنگونی باشد، واکنشهای متعددی را در پی داشته است.
طرحی که پیشینهاش به یک سال قبل برمیگردد
اعتماد در بخشی از گزارش خود، به نقل از یک منبع «موثق» دیگر مدعی شد نامه مورد اشاره «جعلی و تقلبی» است.
چه این نامه جعلی باشد و چه درست، این کافهها تعطیل شدند و به نظر میرسد جرقه آن از تابستان سال گذشته با مصاحبه محسن منصوری، استاندار وقت تهران زده شد.
منصوری از برنامهریزی برای تعطیلی اماکنی گفت که در شهر تهران «ساختارشکنی» میکنند و در این زمینه از برخی کافهها و رستورانها مثال زده بود که به گفته او «با اهدافی خاص در اطراف دانشگاهها شکل گرفتهاند» و «ارتباطشان با ساختارهای بیگانه رصد شده است».
یک سال پس از آن وعده، رییس دانشگاه تهران با افتخار از حذف و جمعآوری کافههای اطراف تهران به دلیل «جلوگیری از اشاعه فرهنگ غیرخودی»، «صیانت از فرهنگ اصیل ایرانی-اسلامی» و «جهاد علمی برای تحقیق دانشگاه کارآفرین» گفت.
اعتماد در گزارش خود به این بخش از نامه مقیمی اشاره کرد که او حتی فعالیتهای کافههایی که مالکیت آن با دانشگاه نیست را هم زیر سوال برده و اعلام کرد «همکاران و نیروهای مامور، وظایف خود را با جدیت پیگیری میکنند».
این روزنامه در ادامه به نقل از مجید نصیرایی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس درباره بیاطلاعیاش از چنین اقدامی و «عجیب» خواندن این نامه، نوشت: «دلیل این دانشگاه برای پلمب این کافهها چیست؟ مگر دانشگاه اداره تعزیرات است؟»
این واکنش در شرایطی است که پیشتر حسن نوروزی، عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس با دفاع از تعطیل کردن کافهها گفته بود اطراف دانشگاه باید دارای محیط امنی برای تحصیل باشد نه برای کسب و کارها.
نوروزی درباره این موضوع که تمامی این کافهها دارای مجوز قانونی فعالیت بودهاند هم تاکید کرد: «۱۰ بار دیگر هم بپرسید میگویم اطراف دانشگاه باید محل تحصیل علم و دانش باشد.»
وزارت علوم یا دانشگاه تهران تاکنون درباره این نامه اظهارنظری نکردهاند اما مدیر روابط عمومی دانشگاه تهران تعطیلی این کافهها را به «طرح توسعه دانشگاه» نسب داد و گفت کاربران شبکههای اجتماعی که «حتی جسارت ندارند هویتشان را افشا کنند» میخواهند «ریشهدارترین بنیاد علمی» ایران را «تحت آماج» قرار دهند.
با اینحال هفته گذشته خبرگزاری دفاع مقدس، وابسته به ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با حمایت از تعطیلی کافهها مدعی شد آنها از طرف «سفارتخانههای اروپایی» حمایت مالی میشدند.
اهدای نوبل صلح به نرگس محمدی در روز جمعه ۱۴ مهر واکنشهای متعددی را از سوی چهرههای سیاسی و فعالان مدنی و اجتماعی در سراسر جهان به دنبال داشت. خود این فعال حقوق بشر در پیامی از زندان اوین که در روزهای گذشته آماده شده است، تاکید کرد: «هرچه بیشتر ما را محدود کنید، قویتر میشویم.»
بر اساس متنی که در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی منتشر شده، زندانیان زن سیاسی در اوین طی روزهای پنجشنبه و جمعه امکان برقرار کردن تماس تلفنی ندارند و محمدی به همین دلیل نتوانسته پس از دریافت جایزه نوبل صلح با خانواده و دوستانش صحبت کند.
با این حال بیانیهای از جانب سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر به نیویورک تایمز ارسال شده که به نظر میرسد تاریخ نوشته شدنش پیش از دریافت این جایزه باشد.
در این بیانیه محمدی تاکید کرد حمایت جهانی و به رسمیت شناختن فعالیتهایش، او را «مصممتر، مسوولیتپذیرتر، پرشورتر و امیدوارتر» میکند.
به گفته محمدی، همچنین این اتفاق میتواند ایرانیانی را که برای تغییر اعتراض میکنند، قویتر و سازمانیافتهتر کند چرا که «پیروزی نزدیک است».
این فعال حقوق بشر در این پیام با تاکید بر اینکه «زنان تسلیم نخواهند شد»، گفت: «ما از اراده خود برای بقا تغذیه میشویم؛ چه در زندان باشیم و چه بیرون.»
بر اساس اعلام کمیته نوبل صلح در روز ۱۴ مهر، نرگس محمدی به دلیل مبارزهاش با ظلم بر زنان ایرانی و تلاش برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه، شایسته دریافت این جایزه شناخته شد.
نرگس محمدی همچنین در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه و طی پاسخهای کتبی، با اشاره به اعتراضات در ایران گفت حکومت نتوانست اعتراضات مردم ایران را بشکند و او معتقد است جامعه به چیزهایی دست یافته که پایههای حکومت استبدادی دینی را سست کرده است.
محمدی با اشاره به اینکه ایران حتی قبل از کشته شدن مهسا ژینا امینی هم شاهد اعتراضات مکرر بوده، افزود: «در سالهای اخیر شاهد چرخههایی از اعتراضات بودهایم و این نشاندهنده ماهیت غیرقابل برگشت وضعیت و دامنه گسترش اعتراضات است.»
نرگس محمدی با انتقاد از آنچه «مماشات» غرب با مقامات ایران خواند، گفت دولتهای خارجی «نیروها و رهبران مترقی در ایران را به رسمیت نشناختهاند و سیاستهایی را با هدف تداوم نظام استبدادی دینی در ایران دنبال کردهاند.»
بریت رایس اندرسون، رییس کمیته نروژی نوبل، در گفتوگو با ایراناینترنشنال نرگس محمدی را «رهبر بلامنازع مبارزه برای حقوق زنان در ایران» خواند و گفت: جایزه صلح نوبل اهدا شده به نرگس محمدی همچنین متعلق به صدها هزار مردم ایران بوده که بیش از یک سال است با شعار «زن، زندگی، آزادی» اعتراض میکنند. این همان خلاصه برنامه آنهاست که بر حقوق بشر تمرکز یافته است.
واکنشهای بینالمللی
اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی با واکنشهای فراوانی از سوی نهادها، سازمانها، سیاستمداران و کنشگران کشورهای مختلف مواجه شد.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را ادای احترام به تمام زنانی خواند که با وجود به خطر افتادن سلامتی و حتی جانشان، برای حقوق خود مبارزه میکنند.
او گفت: جایزه صلح نوبل نرگس محمدی یادآوری مهمی از سرکوب حقوق زنان و دختران در ایران و جاهای دیگر است.
جو بایدن در بیانیهای ضمن تبریک به نرگس محمدی برای دریافت جایزه صلح نوبل، نوشت: «او دستگیریها، آزار و شکنجههای مکرر توسط رژیم ایران را تحمل کرده، اما حمایت و ارادهاش تنها قویتر شده است.»
او افزود: هنوز هم جهان صدای زلال نرگس محمدی را میشنود که خواهان آزادی و برابری است.
جو بایدن در بیانیه خود برای تبریک به نرگس محمدی، به موضوع آرمیتا گراوند نیز اشاره کرد و افزود «گزارشهای هولناکی» مبنی بر حمله پلیس امنیت اخلاقی به آرمیتا گراوند ۱۶ ساله به دلیل نداشتن حجاب منتشر شد.
رییسجمهوری آمریکا گفت: مردم ایران در حالی که برای آیندهای آزاد و دموکراتیک برای ملت خود مبارزه میکنند، از ساکت شدن یا ارعاب خودداری میکنند و جنبش مسالمتآمیز آنها، «زن، زندگی، آزادی»، خواستار احترام به حقوق انسانی است و امید را برای مردم جهان به ارمغان آورده است.
بایدن تاکید کرد: ما همچنان رشادتهای تمامی مدافعان حقوق بشر و همچنین یاد و خاطره مهسا امینی و تمام کسانی را که توسط رژیم کشته، مجروح و یا زندانی شدهاند، گرامی خواهیم داشت.
آبرام پیلی، قائم مقام نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، نیز با تبریک به نرگس محمدی برای دریافت جایزه صلح نوبل نوشت: «نرگس محمدی برای بسیاری در ایران و جهان قهرمان است. امروز، تمام جهان در به رسمیت شناختن شجاعت او متحد شده است.»
میشل تیلور، سفیر آمریکا در شورای حقوق بشر سازمان ملل، نیز در حساب ایکس خود با تبریک اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی گفت: «اگرچه رژیم ایران نرگس را غیرمنصفانه زندانی کرده، او همچنان الهامبخش زنان سراسر جهان است. ما با اتحاد در مقابل ظلم رژیم ایران میایستیم.»
اتحادیه اروپا نیز در بیانیهای با استقبال از اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی به دلیل «مبارزه با ستم به زنان در ایران و ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه» نوشت او همواره برای حقوق زنان، لغو مجازات اعدام و بهبود شرایط زندان در داخل ایران تلاش کرده است.
امانوئل مکرون، رییسجمهور فرانسه، در صفحه ایکس خود نوشت که مبارزه او برای حقوق زنان در ایران و حقوق بشر امری بنیادین و جهانشمول است. او افزود زندانی بودن برنده جایزه صلح نوبل یک نماد و تلنگر است.
وزارت خارجه فرانسه نیز اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را تبریک گفت و افزود این جایزه تعهد خستگیناپذیر او را برای ارتقای حقوق بشر و به ویژه حقوق زنان در ایران به رسمیت میشناسد.
وزارت خارجه فرانسه با اشاره به اینکه نرگس محمدی در بسیاری از موارد با فعالیتهای خود در جهت لغو مجازات اعدام و مبارزه با خشونت علیه زنان، شجاعت بسیار زیاد خود را نشان داده، خاطرنشان کرد فرانسه خواستار آزادی فوری اوست.
طارق احمد، معاون وزیر خارجه بریتانیا در امور خاورمیانه، در پیامی خطاب به نرگس محمدی بابت دریافت جایزه صلح نوبل نوشت: شجاعت شما در برابر ظلم، الهامبخش همه ما است؛ بریتانیا در کنار شما و همه زنان ایران که خواستار آزادیهای اساسیاند، میایستد.
سناتور پنى وانگ، وزير خارجه استراليا، در پیامی با تبریک اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدى، خواستار آزادی او و همه ایرانیانی شد که به صورت خودسرانه بازداشت شدهاند. او خطاب به محمدی گفت: شما در مبارزه با سرکوب زنان در ایران، شجاعتی باورنکردنی از خود نشان دادهاید.
گیلا گاملیل، وزیر اطلاعات اسرائیل، ضمن ابراز خرسندی از اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، در پیامی به زبان فارس نوشت: «نرگس سمبل نبرد بیوقفه مردم ایران بر علیه رژیم خونخوار که دشمن کشور اسرائیل، مردم خودش و همه جهان نیز است، میباشد. با هم پیروزیم، زن، زندگی، آزادی»
جیم ریش، سناتور جمهوریخواه آمریکا، نرگس محمدی را به دلیل تلاشهایش برای مبارزه با ظلم شایسته دریافت جایزه صلح نوبل دانست و افزود: «به خاطر زنان شجاعی چون محمدی است که امید به آیندهای بهتر برای زنان ایران وجود دارد.»
تام کمیک، نماینده حزب محافظهکار مجلس عوام کانادا، در سخنانی در صحن این مجلس گفت اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، به منزله سیلی به صورت خامنهای و رژیم اوست که نرگس دارد شجاعانه با آن مبارزه میکند.
تام کمیک با اشاره به اینکه آرمیتا گراوند به دلیل حجاب نداشتن مورد ضربوشتم قرار گرفته و به کما رفته، وضعیت این نوجوان را یادآور کشته شدن مهسا امینی به دست گشت ارشاد دانست.
او از دولت لیبرال کانادا خواست برای مقابله با رژیم ایران اقدامهای بیشتری انجام دهد و از جمهوری اسلامی مشروعیتزدایی کند.
کمیک تاکید کرد رژیم ایران نباید در نشستهای بینالمللی و رویدادهای ورزشی حاضر شود و سپاه باید در فهرست تروریسم قرار گیرد. او در پایان به زبانهای کردی و فارسی شعار زن، زندگی، آزادی را تکرار کرد.
جمعی از کارشناسان سازمان ملل با استقبال از اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی از حکومت ایران خواستند تمام کسانی را برای حمایت از پیشبرد حقوق بشر زنان و حقوق زنان و دختران در ایران زندانی هستند را آزاد کند.
کارشناسان سازمان ملل، از جمله جاوید رحمان، در بیانیه خود افزودند مدافعان حقوق بشر زنان که از حقوق بشر در داخل و خارج از ایران حمایت میکنند باید برای مقاومت و شجاعتشان مورد تقدیر و تشویق قرار گرفته و از جانب جامعه بینالملل پشتیبانی شوند.
دیدهبان حقوق بشر نیز اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را قدردانی از شجاعت و از خودگذشتی او و دیگر فعالان حقوق بشر ایرانی دانست.
مری لاولر، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر، در توییتی به زبان فارسی نوشت: «حتی ۱۳ بار زندان و پنج محکومیت به مجموعا ۳۱ سال حبس، نتوانست او را از دفاع از حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان باز دارد.»
سازمان عفو بینالملل نیز خواستار «آزادی فوری و بدون قید و شرط» نرگس محمدی شد.
این سازمان یادآوری کرد: «اعطای جایزه نوبل صلح به محمدی، پیام روشنی به مقامهای ایرانی است که سرکوب منتقدان صلحطلب و مدافعان حقوق بشر بدون چالش نخواهد بود.»
سازمان گزارشگران بدون مرز هم ضمن استقبال از اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی، از جمهوری اسلامی خواست او را که سال گذشته نیز برنده جایزه شجاعت این سازمان شده بود، آزاد کند.
انجمن قلم آمریکا (پن) ضمن انتشار گزارشی از زندانهای متعدد این فعال حقوق بشر، او را زنی الهامبخش خواند.
این انجمن امسال نیز جایزه «آزادی نگارش پن باربی» را به محمدی اهدا کرده بود.
شورای دمکراسی هنگکنگ مستقر در واشینگتن هم در پیامی نوشت: «ما در کنار نرگس محمدی و همه ایرانیانی ایستادهایم که برای آزادی، دمکراسی و حقوق بشر مبارزه میکنند.»
روز جمعه همچنین آلین برست، رییسجمهوری سوئیس در شبکه اجتماعی ایکس از قرار گرفتن حقوق بشر و دموکراسی تحت «فشاری فزاینده» نوشت و یادآور شد در ایران و سراسر جهان، زنان شجاعی چون نرگس محمدی برای شنیده شدن صدایشان و رعایت حقوقشان مبارزه میکنند.
به گفته او جایزه صلح نوبل پیامی است آشکار برای پاسداشت تعهد به چنین پیکاری.
روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا هم در پیامی خاطرنشان کرد نرگس محمدی از زندان همراه با دیگر زنان و مردان مصمم و شجاع، به دفاع از آزادی، دموکراسی و برابری ادامه میدهد.
او با اشاره به سخنان تقی رحمانی، همسر نرگس محمدی ادامه داد: «ما در کنار مردم ایران خواهیم ماند.»
اورزولا فن در لاین، رییس کمیسیون اروپا نیز اعطای این جایزه را به محمدی نشانگر به رسمیت شناختن «مبارزه شجاعانه و شرافتمندانه زنان ایرانی» دانست که «در معرض ظلم و ستم» هستند.
او یادآور شد: «آنها الهامبخش زنان در سراسر جهان برای آزادی و حقوق خود هستند. ما در کنار شما ایستادهایم.»
اولاف شولتس، صدراعظم آلمان در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «۱۳ بار دستگیر شد، مجموعا به ۳۱ سال زندان محکوم شد ... ادای احترام من به برنده جایزه صلح نوبل امسال به خاطر شجاعت و مبارزه او برای حقوق زنان ایرانی: نرگس محمدی.»
شارل میشل، رییس شورای اروپا از نرگس محمدی با عنوان «چراغ امیدی برای همه زنان تحت ستم» یاد کرد.
میشل نوشت که مبارزه او برای حقوق بشر و آزادی، الهامبخش همه است.
او یادآوری کرد: «وقتی زنان در امنیت باشند، همه در امان خواهند بود.»
آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه آلمان در پستی نوشت که اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی و زنان ایران، نشانگر قدرت زنان برای آزادی است و به همه کسانی که برای حقوق بشر فعالیت میکنند «قدرت میبخشد».
بربوک پیامی نیز با همین مضمون به زبان فارسی منتشر کرد: «صدای شجاعانه نرگس محمدی حبس شدنی نیست. آینده ایران، زنانش هستند.»
آنیکن هویتفلد، وزیر امور خارجه نروژ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که نرگس محمدی به مبارزه شجاعانه و استوار خود برای حقوق زنان، حتی به قیمت از دست دادن آزادی خویش ادامه میدهد.
صفحه ایکس وزارت امور خارجه اتریش نیز در پیامی اهدای جایزه نوبل صلح به این فعال حقوق بشر زندانی را نشانه مهم حمایت از او و بسیاری دیگر دانست که در برابر تبعیض علیه زنان در ایران و برای ترویج حقوق بشر و آزادی ایستادهاند.
علیرضا آخوندی، نماینده ایرانیتبار پارلمان سوئد هم روز چهاردهم مهر اعطای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی را به او و همه مردم «شجاع» ایران تبریک گفت.
دریا صفایی، نماینده ایرانیتبار پارلمان بلژیک هم گفت جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی و همه زنان ایرانی اعطا شد. زنان شجاعی که به گفته او، با دست خالی با «هیولاهای آیتالله میجنگند»، با شجاعت خود جهان را متحیر میکنند و تا پیروزی ادامه خواهند داد.
در پیامی دیگر، عبیر السحلانی، نماینده پارلمان اروپا، انتخاب نرگس محمدی را به عنوان برنده جایزه نوبل صلح «یک انتخاب خوب» خواند و نوشت: «خشم ما بزرگتر از ستمگران خواهد بود.»
او در پست خود از هشتگهای «زن، زندگی، آزادی» و «سپاه پاسداران تروریست» استفاده کرد.
هانا نویمن، عضو پارلمان اروپا نیز در نخستین دقایق پس از اعلام جایزه نرگس محمدی، اهدای نوبل صلح را به او نشانهای قوی در حمایت از جنبش «زن، زندگی، آزادی» خواند و گفت همه باید در سراسر جهان برای مبارزه با سرکوب کنار هم بایستند.
او همچنین با تبریک به نرگس محمدی بهعنوان «دوست عزیز» خود، متن نامه او را به خودش منتشر کرد که در آن حمایتهای نویمن از مبارزان ایرانی و تلاشش برای آگاهسازی جامعه جهانی از جنایات جمهوری اسلامی را ستوده است.
نویمن گفت او از جمله حامیان نامزدی نرگس محمدی برای دریافت جایزه نوبل صلح بوده است.
در میان دیگر سیاستمداران، تام توگنهات، معاون امنیتی وزیر کشور بریتانیا هم نرگس محمدی را «فانوس شجاعت» خواند.
توگنهات گفت: «ظالمان ایران در خانه میکشند و شکنجه میکنند و نفرت و بدبختی گسترش میدهند. کسانی که با شجاعت در برابر آنها ایستادگی میکنند، شایسته ستایش هستند.»
آنتون گراشچنکو، مشاور وزیر کشور اوکراین هم در پیامی نرگس محمدی را منبعی الهامبخش برای همگان خواند تا به مبارزه علیه همه نابرابریها برای هدفی که با تمام وجود به آن اعتقاد دارند، ادامه دهند.
بازخورد جایزه نوبل در میان ایرانیان
در میان ایرانیان هم علاوه بر کاربران شبکههای اجتماعی، شماری از چهرههای سیاسی، کنشگران اجتماعی، حقوق بشری و مدنی و نیز هنرمندان و بازیگران به دریافت جایزه نوبل صلح نرگس محمدی واکنش نشان دادند.
شیرین عبادی که خود دو دهه پیش برنده جایزه نوبل صلح شده بود، گفت نرگس محمدی بهدرستی سزاوار دریافت این جایزه بود.
به گفته عبادی، او سالها عمر و زندگی خود را برای مبارزه در راه آزادیخواهی، برابریطلبی و پاسداری از حقوق بشر صرف کرد و امروز به جای این که بتواند دستاوردهای مبارزهاش را ببیند، پشت میلههای زندان است.
شهبانو فرح پهلوی در پیامی در اینستاگرام اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را «شادباش» گفت و افزود: این رویداد، نمودی از اهمیت مبارزات آزادیخواهانه زنان ایرانی در نگاه جهانیان است.
در این پیام آمده است: «زنان ایرانی در این چهار دهه و از همان آغاز فتنه ۵۷، زیر بیشترین فشارها و ستم ها زیستهاند. با وجود این، در همهی این سالها در کنار مردان آزادیخواه ایرانی، برای باز پس گرفتن حقوق از دست رفته خود مبارزه کردهاند و نشان دادهاند که شایسته بهترینها هستند.»
شهبانو فرح پهلوی با ابراز امیدواری برای آزادی هرچه سریعتر نرگس محمدی و سایر زندانیان سیاسی-عقیدتی گفت: «امیدوارم این جایزه موجب توجه و کمک بیشتر جامعه جهانی به مبارزات ملت ایران برای پایانبخشی به این شب دراز شود؛ که نور همیشه بر تاریکی پیروز است. زن، زندگی، آزادی»
مژگان افتخاری، مادر مهسا ژینا امینی، به شبکه خبری انآرکی نروژ گفت: «به نرگس محمدی افتخار میکنم، ما در ایران هزاران زن مانند نرگس داریم که صدایشان شنیده نمیشود»
عبدالله مهتدی، دبیرکل حزب کومله کردستان ایران، در پیامی نوشت: «استقامت جواب خواهد داد، ایستادگی و پیگیری و شهامت جواب خواهد داد، امید بیهوده نیست، تحمل سختیها در مسیر رسیدن به آزادی ارزشش را دارد، جهان صدای فریادهای ما را خواهد شنید.»
عبدالله مهتدی خطاب به نرگس محمدی گفت: «اما این جایزە تنها پاداش زحمات و تلاشهای فردی تو نیست، بلکە نمادی از پیروزی آزادی بر استبداد، پیروزی برابری و عدالت بر تبعیض و بیحقوقی، پیروزی زن بر زن ستیزی است.»
شاهزاده رضا پهلوی نیز در پیامی نوشت: «ایرانیان ۴۴ سال است برای رهایی از چنگال دیکتاتوری وحشیانه جمهوری اسلامی میجنگند. از همان روز اول این رژیم، به ویژه تلاش کرده زنان ایرانی را تحت سلطه، کنترل و تحقیر قرار دهد. اعطای جایزه صلح امسال کمیته نروژی نوبل به نرگس محمدی، به رسمیت شناختن جنبش زن، زندگی، آزادی و این مبارزه ملی برای آزادی است.»
شاهزاده رضا پهلوی ابراز امیدواری کرد این جایزه مشوق تغییر سیاست غرب به سمت ارائه ابزارهای ملموس برای حمایت حداکثری از مردم ایران و انقلاب ملی آنها باشد و صرفا به عنوان یک حرکت نمادین برای منحرف کردن توجه از مماشات با این رژیم جنایتکار عمل نکند.
او تاکید کرد: «مبارزه آزادیخواهان و زندانیان سیاسی چون خانم محمدی، فاطمه سپهری، منوچهر بختیاری، توماج صالحی، ناهید شیرپیشه و بسیاری دیگر تا آزادی ایران ادامه خواهد داشت.»
تعدادی از زندانیان سیاسی نیز در بیانیهای مشترک اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را «سرمایهای ملی و حاصل صبر، مقاومت، پایداری و مبارزه برای رفع هرگونه تبعیض و نابرابری و نقض حقوق شهروندی» خواندند
مصطفی تاجزاده، امیرسالار داوودی، حسین رزاق، آرش کیخسروی، مهدی محمودیان، سعید مدنی، نوید میهندوست و محمد نجفی این بیانیه را امضا کردهاند.
این زندانیان سیاسی در بیانیه خود نوشتند: «امید داریم این رخداد، فرصتی نو برای تداوم تلاشهای آزادیخواهانه به سوی کسب حق تعیین سرنوشت و تحقق آرمانهای جنبش زن، زندگی،، آزادی و ارتقای حقوق شهروندی و تعهد به حقوق بشر در راستای منافع ملی را فراهم آورد.»
جعفر پناهی و محمد رسولاف، سینماگران سرشناس، در پیامی نوشتند: «اکنون یک چشممان خندان است از این سرور و چشم دیگرمان گریان از جفایی که بر دختران و زنان سرزمینمان میرود.»
این دو سینماگر گفتند: «امید که گوشهای آرمیتا این سرود شادی را بشنود وفردا او و همه آزادی خواهان ایران آن را فریاد کنیم.»
حامد اسماعیلیون، فعال مدنی و از خانوادههای دادخواه هواپیمای اوکراینی که با شلیک سپاه ساقط شد، در شبکه اجتماعی ایکس خطاب به محمدی نوشت: «آنچه از شما میتوان آموخت پیگیری و استقامت در مبارزه است. حاکمان تاریکاندیش کشور ما نتوانستند و نمیتوانند مبارزه شما را برای حقوق بشر به ویژه حقوق زنان، برای آزادی و عدالت و شأن و کرامت آدمی، با درفش و زندان متوقف کنند.»
به گفته اسماعیلیون، حاکمان ایران نمیتوانند فعالیتهای او را علیه تبعیض با سرکوب و سانسور متوقف کنند چرا که امروز صدای محمدی رساتر از گذشته در ایران و در سراسر دنیا شنیده میشود.
اسماعیلیون در ادامه گفت: «افکار عمومی خواهان آزادی نرگس محمدی و تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی است و وظیفه همه دولتهای دموکراتیک است که با فشار سیاسی به جمهوری اسلامی، آزادی محمدی را از زندان ممکن کنند تا امکان حضور او برای دریافت جایزه فراهم شود.»
مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال سیاسی نیز با اشاره به فعالیتهای نرگس محمدی نوشت: «اگر اهدای جایزه صلح نوبل به یک زن ایرانی به معنای به رسمیت شناختن رنج و مبارزه زنان در مقابل یک حکومت ضد زن است، باید به جهان گفت جایزه اصلی برای مردم ایران، به رسمیت نشناختن جمهوری آپارتایدی توسط کشورهای دموکراتیک است.»
شماری از هنرمندان مانند ترانه علیدوستی، کتایون ریاحی و هنگامه قاضیانی که طی خیزش انقلابی ایرانیان به دلیل همراهی با اعتراضات مردمی و از سر بر داشتن حجاب اجباری بازداشت و زندانی شدند و تحت تعقیب قضایی قرار گرفتند نیز در پیامهایی دریافت جایزه نوبل صلح را به محمدی تبریک گفتند.
گلشیفته فراهانی، بازیگر سینما نیز در اینستاگرام خود نوشت: «جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، یکی از شجاعترین زنان ایران و جهان که امروز آن را به دست آورد، مبارک باشد.»
نازنین بنیادی، بازیگر و فعال حقوق بشر هم ضمن تبریک به نرگس محمدی، او را «یک مدافع سرسخت و مصر حقوق بشر در ایران» خواند که در حال حاضر به دلیل کار شجاعانهاش در زندان محبوس است.
نرگس محمدی دومین ایرانی برنده این جایزه پس از شیرین عبادی است که در سال ۲۰۰۳ نوبل صلح را از آن خود کرد.
ظهر جمعه ۱۴ مهر، بریت ریس اندرسن، رییس کمیته نوبل صلح، پیش از نام بردن از نرگس محمدی به عنوان برنده جایزه امسال نوبل صلح، سخنان خود را با شعار «زن، زندگی، آزادی» به زبان فارسی آغاز کرد.
او در ادامه به قدردانی از صدها هزار شهروند ایرانی پرداخت که در جریان خیزش انقلابی دست به تظاهراتی گسترده علیه سیاستهای تبعیضآمیز و ظالمانه جمهوری اسلامی علیه زنان زدند.
ریس اندرسن از نرگس محمدی به عنوان «مبارز آزادی» یاد کرد که نبرد شجاعانهاش هزینههای شخصی بسیاری برای او به همراه داشته است.
با این حال، مقامهای جمهوری اسلامی اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را محکوم کردند. حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه ایران، در واکنش به اعطای این جایزه، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که قاسم سلیمانی «لایقترین نماد صلح جهانی» بود.
پیشتر نیز ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به اعطای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی گفت: «کمیته صلح نوبل اقدام به اعطای جایزه صلح به شخصی کرده است که به دلیل نقض مکرر قوانین و ارتکاب اعمال مجرمانه محکوم شده است. این اقدام را حرکتی مغرضانه و سیاسیکاری دانسته و محکوم می کنیم.»
کاظم غریبآبادی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه، نیز اعطای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را محکوم کرد و او را «یک مجرم و قانونشکن به ظاهر مدافع حقوق بشر» خواند. او کسانی چون «قربانیان تروریسم و تحریم» و «مادران شهدا» را «برندگان اصلی» جایزه دانست.
نرگس محمدی طی سالهای گذشته بارها با عناوین اتهامی مختلف به دلیل فعالیتهای حقوق بشریاش بازداشت، محاکمه و زندانی شده است.
محمدی آخرین بار در آبان ۱۴۰۰ بازداشت شد و از آن زمان تاکنون در زندان اوین محبوس است.
تام کمیک، نماینده حزب محافظهکار مجلس عوام کانادا، در سخنانی در صحن این مجلس گفت: «اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی، به منزله سیلی به صورت خامنهای و رژیم اوست که نرگس دارد شجاعانه با آن مبارزه میکند.»
تام کمیک با اشاره به اینکه آرمیتا گراوند به دلیل حجاب نداشتن مورد ضربوشتم قرار گرفته و به کما رفته، وضعیت این نوجوان را یادآور کشته شدن مهسا امینی به دست گشت ارشاد دانست.
او از دولت لیبرال کانادا خواست برای مقابله با رژیم ایران اقدامهای بیشتری انجام دهد و از جمهوری اسلامی مشروعیتزدایی کند.
کمیک تاکید کرد رژیم ایران نباید در نشستهای بینالمللی و رویدادهای ورزشی حاضر شود و سپاه باید در فهرست تروریسم قرار گیرد. او در پایان به زبانهای کردی و فارسی شعار زن، زندگی، آزادی را تکرار کرد.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در جدیدترین گزارش درباره وضعیت حقوق بشر در ایران، افزایش اعدامها، بازداشت معترضان، فشار بر دانشجویان، دانشآموزان و معلمان و تبعیض علیه زنان در ایران را نگرانکننده خواند. او از ایران خواست معترضان بازداشتی را آزاد کند و به اعدامها پایان دهد.
آمار هشداردهنده اعدام
این گزارش که برای بازه زمانی بین ۱۰ مرداد ۱۴۰۱ تا ۹ مرداد ۱۴۰۲ تهیه شده، نرخ بالای اعدام در این دوره را «هشداردهنده» خواند و گفت در هفت ماه اول سال ۲۰۲۳، بر اساس گزارشها دستکم ۴۱۹ نفر اعدام شدند، که این میزان افزایشی ۳۰ درصدی را نسبت به مدت مشابه سال پیش از آن نشان میدهد. طبق این گزارش، ۲۳۹ مورد اعدام مربوط به جرایم مرتبط با مواد مخدر بوده که بیش از نیمی از کل اعدامها در ایران را شامل میشود.
این گزارش با اشاره به اعدام هفت معترض خیزش انقلابی مردم، گفت در هر هفت مورد روند منصفانه قضایی تحت قوانین بینالمللی رعایت نشده و علاوه بر گزارشها درباره فشار بر متهمان برای اعتراف اجباری در تلویزیون که احتمالا بر اثر شکنجه بوده، آنها از دسترسی به موقع و مناسب به وکیل محروم بودهاند.
دبیرکل سازمان ملل هشدار داد در حال حاضر هفت مرد دیگر نیز که در اعتراضات سال گذشته بازداشت شدند، به دلیل محکوم شدن به محاربه، افساد فیالارض و بغی (اقدام مسلحانه علیه حکوم) در خطر اعدام هستند.
این گزارش همچنین به اعدام یوسف مهرداد و صدر الله فاضلی زارع در اواسط اردیبهشت ماه به اتهام «سب النبی» و اهانت به مقدسات اسلامی اشاره کرد.
طبق این گزارش، ۲۰ درصد از اعدام شدگان در شش ماهه اول سال ۲۰۲۳، از شهروندان بلوچ بودند که عمدتا در ارتباط با جرایم مربوط به مواد مخدر اعدام شدند.
در این مدت، همچنین شش شهروند افغانساتی نیز اعدام شدند که این میزان افزایشی سه برابری را نسبت به دوره مشابه سال قبل نشان میدهد.
بازداشت گسترده معترضان
دبیرکل سازمان ملل با اشاره بازداشت گسترده معترضان و حامیان آنها در جریان خیزش انقلابی گفت در بازه ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ تا ۱۹ بهمن ۱۴۰۱، حدود ۲۰ هزار نفر در ارتباط با اعتراضات بازداشت شدند و با توجه به اظهارات معاون فرمانده سپاه که متوسط سن بازداشتشدگان را ۱۵ سال اعلام کرده، بازداشت این تعداد بالا از کودکان به طور ویژه نگرانکننده است.
این گزارش با اشاره به تعداد قابل توجه اقلیتها در میان بازداشتشدگان گفت از ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ تا دوم خرداد ۱۴۰۲، دستکم دو هزار و ۱۲۹ معترض کرد و در بازه هشتم مهر ۱۴۰۱ تا ۱۱ بهمن ۱۴۰۱، دستکم ۹۳ معترض بلوچ، از جمله ۱۵ کودک، بازداشت شدند.
دبیرکل سازمان ملل همچنین به گزارشها درباره بدرفتاری با بازداشتشدگان، از جمله گزارشهای مربوط به آزار جسمی و روانی آنها و اعمال خشونت جنسی علیه بازداشتشدگان اشاره کرد.
این گزارش از اینکه تعدادی از معترضان پس از عفو و آزادی بازهم بازداشت شده و علیه آنها پروندهسازی شده، به شدت ابراز نگرانی کرد و از جمله به شرح بازداشت مجدد نازیلا معروفیان و سپیده قلیان، روزنامهنگاران زندانی، پرداخت.
دبیرکل سازمان ملل همچنین از خودداری مقامهای جمهوری اسلامی از ارائه خدمات مناسب درمانی به بازداشتشدگان و گزارشها از مرگ برخی دیگر از معترضان زندانی در اثر شکنجه و بیتوجهی پزشکی، به شدت ابراز نگرانی کرد.
گوترش منع ورود دانشجویان به دانشگاهها به دلیل قوانین حجاب اجباری را نگرانکننده خواند و گفت این قوانین تاثیر منفی بر حق تحصیل دختران خواهد گذاشت. در گزارش او ذکر شده صدها دانشجو از زمان آغاز اعتراضات بازداشت شدهاند. گوترش از جمهوری اسلامی خواست معترضان بازداشتی را آزاد کند و به اعدامها پایان دهد.
محدویت آزادی بیان و فشار بر شهروندان و روزنامهنگاران
طبق گزارش گوترش، مقامهای ایران برای توجیه محدودسازی آزادی بیان در فضای مجازی و سایر فضاها، به اعمال رویههای امنیتی سختگیرانه ادامه میدهند. این گزارش از جمله به سخنان علی خامنهای در ششم تیر ۱۴۰۲ در جمع مقامهای قضایی اشاره کرد که به آنها گفته بود، در فضای مجازی صداهای ناراضی را حذف کنند.
سازمان ملل در همین راستا به مسدود ماندن شماری از شبکههای اجتماعی، اختلال در اینترنت و کاهش سرعت آن اشاره و از گزارشها درباره رصد کاربران در فضای مجازی ابراز نگرانی کرد.
این گزارش با اشاره به اینکه در بازه ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ تا ۱۱ فروردین ۱۴۰۲، حکومت ایران ۱۷ روزنامهنگار را در ارتباط با اعتراضات بازداشت کرده، گفت بر اساس گزارشها، الهه محمدی و نیلوفر حامدی پیش از شروع دادگاه به وکیلان خود دسترسی نداشتند.
سرکوب زنان و تبعیض سیستماتیک علیه آنها
دبیرکل سازمان ملل در گزارش خود گفت علاوه بر تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران، حکومت ایران قوانین جدیدی معرفی کرده که ممکن است تبعیضهای کنونی علیه زنان را تشدید کند.
این گزارش با ابراز نگرانی از اینکه مصوبه حجاب در مجلس، زنانی را که حجاب اجباری را رعایت نمیکنند، از برخی حقوق خود از جمله دسترسی به خدمات سلامت، تحصیل، کار و تردد آزادانه محروم میکند و برخی مجازاتهای آن شامل محدودیت دسترسی به خدمات بانکی، توقیف اموال، محدودیت مسافرتی و منع فعالیت در اینترنت است.
گزارش گوترش با اشاره به مجازاتهای درنظرگرفته شده برای صاحبان و مدیران مکانهای عمومی که به افراد بدون حجاب خدمات میدهند گفت در نتیجه اعمال این مقررات تاکنون صدها کسبوکار تعطیل شدهاند.
این گزارش همچنین گفت دختران دانشجویی که حجاب اجباری را رعایت نمیکنند با تنبیه انظباطی و محرومیت از امتحان مواجه میشوند.
دبیرکل سازمان ملل با ابراز نگرانی جدی از بازگشت دوباره گشت ارشاد گفت این اقدام ممکن است به مجازات سنگین زنان منجر شود و اگر مصوبه حجاب نیز اعمال شود، شرایط برای زنان ایران وخیمتر خواهد شد.
فقر، افزایش هزینهها و نابرابری
این گزارش با اشاره به افت شدید ارزش ریال و افزایش شدید فقر و بیکاری در ایران گفت از اسفند ۱۳۹۰ تا اسفند ۱۴۰۰ جمعیت زیر خط فقر در ایران ۱۱ میلیون نفر افزایش یافته است.
سازمان ملل با ابراز نگرانی جدی از ادامه سوءمدیریت آب و منابع طبیعی در ایران، این روند را باعث تاثیر منفی بر امنیت غذایی در کشور خواند. این سازمان همچنین افزایش شدید جمعیت شهری در ایران را باعث ایجاد چالشهای چشمگیر در زمینه اقتصاد و محیط زیست دانست.
این گزارش هشدار داد به دلیل چنین نابرابریهای ساختاری، اقلیتها و گروههای آسیبپذیر متحمل بیشترین آسیب ناشی از وخیمتر شدن شرایط اقتصادی خواهند بود.
سازمان ملل همچنین از دریافت گزارشها درباره کمبود داروهای تخصصی حیاتی در ایران از جمله داروهای آسم، سرطان، اماس، تالاسمی، هموفیلی، بیماریهای وراثتی و برخی بیماریهای قلبی و دیابتی خبر داد.
فشار بر وکلا
سازمان ملل هدف قرار گرفتن وکلا را مانعی در راه رسیدن به پاسخگویی در زمینه نقض حقوق بشر در ایران خواند و گفت مجلس ایران با تصویب قوانین جدید، دست نهادهای اطلاعاتی و سپاه را برای نظارت بر تشکلهای وکلا باز کرده و استقلال این نهادها را از بین میبرد.
این گزارش در مثالی از فشار بر وکلا، خاطرنشان کرد دادستانی بوکان در تیرماه ۵۵ وکیل را صرفا به دلیل اینکه در بیانیهای برای کمک حقوقی به خانواده مهسا ژینا امینی اعلام آمادگی کرده بودند، را احضار کرده است.
تبعیض علیه اقلیتها و سرکوب آنها
سازمان ملل همچنین به تبعیض و به حاشیه رانده شدن سیستماتیک اقلیتهای قومی و مذهبی در ایران اشاره کرد و گفت شهروندان کرد، بلوچ و عرب اکثریت زندانیان سیاسی را تشکیل داده و تعداد شهروندانی که از این اقلیتها به دلایل سیاسی و امنیتی اعدام شدهاند، در مقایسه جمعیت این اقوام با سایر بخشهای جامعه بسیار بالا است.
این گزارش افزود اقلیتهای قومی و مذهبی در اعتراضات نیز تعداد بسیار زیادی کشته و زخمی داشتند که از آن جمله میتوان به کشته شدن ۴۹۰ شهروند معترض کرد در بازه ۲۸ شهریور ۱۴۰۱ تا دوم خرداد ۱۴۰۲ اشاره کرد.
سازمان ملل به توسل حکومت ایران به قوه قهریه کشنده علیه کولبران و سوختبران اشاره کرد و گفت در سال ۲۰۲۲ دستکم ۱۰۵ سوختبر درپی شلیک گلوله ماموران کشته و ۵۲ سوختبر دیگر نیز زخمی شدند.
این گزارش همچنین با اشاره به نقض حقوق شهروندان بهائی و مسیحی گفت جمهوری اسلامی این شهروندان را هدف بازداشت خودسرانه، بازجویی، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و سایر انواع بدرفتاری قرار میدهد.
گزارش سازمان ملل همچنین به سرکوب جامعه رنگینکمانی در ایران پرداخت و خاطرنشان کرد از شهریور ۱۴۰۱ تا بهمن ۱۴۰۱، مقامهای حکومتی به کارگیری الفاظ توهینآمیز علیه افراد کوییر را تشدید کردهاند که این امر ممکن است به دلیل حضور این شهروندان در اعتراضات و مشاهدهپذیری بیشتر آنها باشد.
بازداشت شهروندان دو تابعیتی
گزارش سازمان ملل همچنین از بازداشت ۱۲ شهروند دوتابعیتی در ایران به اتهامات امنیتی، اعدام علیرضا اکبری، شهروند ایرانی-بریتانیایی، و حبیب اسیود، شهروند ایرانی-سوئدی، و در خطر اعدام بودن جمشید شارمهد، شهروند ایرانی-آلمانی، ابراز نگرانی کرد.
کوثر افتخاری، هنرمند ساکن تهران و از آسیبدیدگان ناحیه چشم در خیزش انقلابی به پنج ماه حبس تعزیری محکوم شد. بر اساس گزارش خبرگزاری هرانا، محمدولی حیدربیگی، مجروح جنگ ایران و عراق نیز به دلیل اتهاماتی چون «توهین به رهبری» در دادگاه کیفری دو شهرستان ابهر حکم ۱۳ سال زندان گرفت.
هرنا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران یادآور شد حکم حیدربیگی روز دهم مهر صادر شده است.
او بابت اتهامهای «همکاری با دولت متخاصم»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و عضویت در گروههای مخالف نظام» در مجموع به ۱۳ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
بر اساس گزارش هرانا، حیدربیگی مجروح بالای ۷۰ درصد جنگ ایران و عراق است که ۲۸ آبان سال گذشته دستگیر و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه زنجان منتقل شد.
او در ۲۳ آذر سال گذشته با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی از زندان صفرآباد زنجان آزاد شده بود.
حکم کوثر افتخاری
کوثر افتخاری نیز روز پنجشنبه در پستی اینستاگرامی خبر داد آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهاماتش روز چهارشنبه ۱۲ مهر برگزار شده است.
پیش از آن نیز جلسه نخست رسیدگی به اتهامات افتخاری مبنی بر «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی» روز ۲۹ شهریور در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب برگزار شده بود.
این بازیگر تئاتر اواسط مرداد امسال نیز با دریافت ابلاغیهای به شعبه سوم دادسرای اوین احضار و با سپردن وثیقه نقدی ۲۰۰ میلیون تومانی تا زمان برگزاری جلسات دادگاهش آزاد شده بود.
کوثر افتخاری روز پنجشنبه با انتشار ویدیویی از خود در اینستاگرامش گفت بعد از همه «عذابها و زجرهایی که متحمل شده» است و بعد از تمام «شکنجههای روحی»، دیروز آخرین جلسه دادگاهش برگزار و حکمش صادر شد.
به گفته افتخاری، ابتدا به او گفته شده به «چهار سال و سه ماه زندان» محکوم شده است اما مشمول تخفیف شده و حکمش را به پنج ماه زندان تقلیل دادهاند.
او در این ویدیو اضافه کرد: «امروز بعد از قریب به یک سال از نابینا کردن چشمم، به زندان محکومم کردند و طی روزهای آینده حکم دادگاه به مرحله اجرا میرسد.»
کوثر افتخاری، بازیگر تئاتر و دانشآموخته دانشگاه الزهرا است که روز ۲۰ مهر سال گذشته و در جریان خیزش انقلابی، از ناحیه چشم هدف گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفت.
این دختر ۲۴ ساله که با شلیک ماموران در خیابان انقلاب تهران بینایی یک چشم خود را از دست داده است، پیشتر تاکید کرده بود چهره ضاربان خود را دیده است.
طی یکسال گذشته او دادخواهی و همراهی با اعتراضات مردمی را ادامه داده و در تئاتر هم روی صحنه رفته است.
اما کوثر افتخاری تنها کسی نیست که درباره جراحت چشمی خود با شلیک ماموران حکومتی اطلاعرسانی کرده یا هدف این حملات قرار گرفته است.
سازمان حقوق بشر ایران اواخر شهریور امسال از شناسایی دستکم ۱۳۸ نفر خبر داد که در جریان خیزش انقلابی از ناحیه چشم آسیب دیدهاند.
این سازمان تاکید کرد شلیک نیروهای سرکوبگر به صورت و چشم زنان معترض، با تقریب بسیار بالایی «سیستماتیک و هدفمند» بوده است.
بر اساس این گزارش، «زنان» حدود ۹ درصد از مجموع کشتهشدگان خیزش انقلابی اما ۲۸ درصد آسیبدیدگان چشمی را در این بازه زمانی تشکیل میدهند.
بر این اساس، احتمالا نیروهای سرکوبگر در بسیاری از موارد ترجیح دادهاند بهجای «شلیک مرگبار به سمت زنان معترض»، عامدانه چشمان آنها را هدف قرار دهند.
آسیبدیدگان چشمی اغلب در اثر اصابت گلولههای ساچمهای فلزی یا پلاستیکی یک چشم و در برخی موارد هر دو چشم خود را از دست دادهاند اما در ۹ مورد، آسیبها در اثر اصابت گلوله پینتبال و پنج مورد نیز در اثر اصابت مستقیم گلوله گاز اشکآور به صورت رخ داده است.
یک نفر از افرادی که آسیب چشمی گزارش شده دارد هم بر اثر ضربه ماموران حکومتی با «پنجهبوکس» بیناییاش را از دست داده است.
در برخی موارد بهویژه در شهرهای کوچکتر، افراد آسیبدیده موفق به «شناسایی فرد ضارب» شدهاند که سازمان حقوق بشر ایران تاکید کرده است اطلاعات آنان را در اختیار کمیته حقیقتیاب سازمان ملل متحد قرار میدهد.
علاوه بر این سازمان، در یک سال گذشته گزارشهای متعدد دیگری نیز بر اساس روایت شاهدان عینی و دهها مدرک پزشکی از بیمارستانهای متعدد و کلینیکهای چشمپزشکی از آسیب چشمی معترضان منتشر شده است.
نیویورک تایمز در گزارشی که اواخر آبان منتشر شد، از صدها معترضی نوشت که در جریان سرکوب خیزش انقلابی مردم ایران از فاصله نزدیک هدف قرار گرفتهاند و چشمان آنها بر اثر اصابت گلولههای فلزی و پلاستیکی نابینا شده است.
این روزنامه یادآور شد چشم دستکم ۵۸۰ نفر از معترضان از اواخر شهریور تا پایان آبان آسیب دیده است.
آذر ماه نیز روزنامه گاردین گزارشی از گفتوگو با چندین عضو کادر درمان در سراسر ایران منتشر کرد که نشان میداد نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی با تفنگ ساچمهای به صورت، پستان و اندام جنسی معترضان زن شلیک میکنند.
برخی پزشکان و پرستاران -که از ترس بازداشت، معترضان را پنهانی مداوا میکنند- به گاردین گفتند اولین بار زمانی متوجه این قضیه شدند که دیدند زنانی که برای درمان مراجعه میکنند، جراحاتی متفاوت از مردان دارند.