یک بخش از بقایای جمهوری اسلامی میگوید که مجتبی خامنهای مذاکره بر سر برنامه هستهای را ممنوع کرده اما شورای عالی امنیت ملی در دستور سانسور به رسانهها میگوید فقط درباره برنامه هستهای مذاکره می کنیم. چرا در تهران زبان رجز و مخالفت به کار میرود، اما در سوئیس نشانههای انعطاف و آمادگی برای سازش و عقب نشینی دیده میشود؟