علیرضا کیانی در قسمت ۱۷ «فریدون» به نقد کسانی می‌پردازد که میهن‌پرستی را در افتخار به تاریخ و گذشته ایران خلاصه می‌کنند و در برابر رنج امروز ایرانیان بی‌تفاوت هستند. کیانی با اشاره به کشتار جوانان ایرانی در دی‌ماه ۱۴۰۴، این پرسش را پیش می‌کشد که چگونه می‌توان به شکوه ایران در گذشته افتخار کرد، اما در برابر قتل‌عام فرزندان ایران بی‌تفاوت ماند؟ کیانی در پایان، با یادآوری گردهمایی جوانان ایرانی در هفتم آبان ۱۳۹۵، از آن گردهمایی تاریخی به‌عنوان جلوه‌ای از میهن‌پرستی یاد می‌کند.