انتخابات میاندورهای چگونه موازنه قدرت در آمریکا را تغییر میدهد
انتخابات میاندورهای آمریکا که ۱۲ آبان برگزار میشود، از آن جهت در آرایش سیاسی ایالات متحده اهمیت دارد که با تعیین ترکیب کنگره و بسیار از سِمتهای انتخابی ایالتی و محلی، بر توان رییسجمهوری برای پیشبرد برنامههایش اثر میگذارد.
در ساختارهای سیاسی آشنا برای شهروندان ایرانی، انتخابات میاندورهای مجلس معمولا به معنای رایگیری برای پر کردن کرسی نمایندهای است که به دلایلی مانند استعفای نماینده، مرگ او یا پذیرفتن سِمتی دیگر در دستگاه حکومت، دیگر در مجلس حضور ندارد. اما زمان برگزاری انتخابات میاندورهای در آمریکا به خالی شدن کرسیهای مجلس وابسته نیست. این اصطلاح به میانه دوران ریاستجمهوری اشاره دارد و دلیل برگزاری آن به تفاوت طول دوره ریاستجمهوری و نمایندگی در کنگره است.
رییسجمهوری آمریکا برای چهار سال انتخاب میشود، اما دوره نمایندگی در مجلس نمایندگان فقط دو سال است. بنابراین، در میانه هر دوره ریاستجمهوری، شهروندان آمریکایی باید دوباره برای برای تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان، نماینده انتخاب کنند. البته، نمایندگان فعلی نیز میتوانند نامزد شوند و در صورت پیروزی، برای دورهای دیگر در مجلس بمانند.
در سنا، بال دیگری که کنگره آمریکا را تشکیل میدهد، دوره نمایندگی شش سال است، اما دوره نمایندگی همه سناتورها همزمان شروع نمیشود و همزمان پایان نمییابد. کرسیهای سنا به سه گروه تقسیم شدهاند و هر دو سال، موعد انتخاب حدود یکسوم سناتورها فرا میرسد.
به این ترتیب، انتخابات مجلس نمایندگان و بخشی از سنا هر دو سال یکبار برگزار میشود: یک بار در سال انتخابات ریاستجمهوری و بار دیگر در میانه دوره چهارساله رییسجمهوری برگزیده. رایگیری دوم را «انتخابات میاندورهای» مینامند. از آنجا که انتخابات کنگره در سال ۲۰۲۴ (۱۴۰۳) با انتخابات ریاستجمهوری همراه بود. اکنون در سال ۲۰۲۶، مردم دوباره اعضای کنگره را انتخاب میکنند، در حالی که موعد انتخابات بعدی ریاستجمهوری دو سال دیگر، در سال ۲۰۲۸، است.
افزون بر انتخابات سراسریِ میاندورهای، رایگیری برای جایگزینی نماینده یا سناتوری که، مثلا، درگذشته یا استعفا کرده، «انتخابات ویژه» نام دارد و ممکن است با انتخابات عادی همزمان شود.
قدرت در آمریکا میان چه نهادهایی تقسیم شده است؟
در سطح فدرال، یعنی حکومت مرکزی آمریکا، رییسجمهوری در راس قوه مجریه قرار دارد. کنگره قوه قانونگذاری است و دو مجلس دارد: مجلس نمایندگان و سنا. بنابراین «کنگره» نام مجموع دو مجلس است، نه نهادی جداگانه. قوه قضاییه نیز شاخه سوم حکومت است.
در کنار حکومت مرکزی، هر ایالت حکومت و نهاد قانونگذاری خود را دارد. نمایندگان یک ایالت در مجلس نمایندگان و سنا، با نمایندگان آن ایالت در مجلس ایالتی متفاوت است.
هر ایالت، قوه مجریه خود را دارد و ریاست آن بر عهده فرماندار است. فرماندار هم با رای مردم انتخاب میشود. فرماندار و قانونگذاران ایالتی درباره بخش مهمی از بودجه، خدمات عمومی و قوانین ایالت تصمیم میگیرند.
مردم برای انتخاب چه کسانی رای میدهند؟
در سطح ملی، تمام کرسیهای مجلس نمایندگان و حدود یکسوم کرسیهای سنا به رای گذاشته میشود. اما فهرست کامل انتخابها به محل زندگی رایدهنده بستگی دارد.
تعداد نمایندگان هر ایالت در مجلس نمایندگان به جمعیت آن بستگی دارد، اما هر ایالت، کوچک یا بزرگ، دو سناتور دارد. چون دوره سناتورها همزمان تمام نمیشود، مردم همه ایالتها در هر انتخابات میاندورهای برای سنا رای نمیدهند.
در بسیاری از ایالتهای آمریکا، قضات برخی دادگاههای ایالتی و محلی و دادستانهای محلی هم با رای مردم انتخاب میشوند. شیوه انتخاب در همه ایالتها یکسان نیست؛ برخی قضات منصوب میشوند و در بعضی ایالتها، مردم درباره ادامه کار قضات منصوبشده رای میدهند.
برگه رای ممکن است شامل پیشنهادهای قانونی نیز باشد. بنابراین شهروندان گاهی علاوه بر انتخاب افراد، مستقیما درباره یک موضوع ایالتی یا محلی تصمیم میگیرند.
برای مثال، در انتخابات میاندورهای ۱۲ آبان، در ایالت ماساچوست طرحی برای افزایش دسترسی عمومی به اسناد مجلس ایالتی و دفتر فرماندار به رای گذاشته میشود. در صورت رای آوردن طرح، بیشتر اسناد این دو نهاد مشمول قانون دسترسی عمومی به اسناد خواهد شد؛ در غیر این صورت، مقررات فعلی دسترسی به این اسناد تغییری نخواهد کرد.
رای مردم چگونه به پیروزی یک حزب تبدیل میشود؟
نمایندگان و سناتورها با رای مستقیم مردم انتخاب میشوند. «کالج انتخاباتی»، ساز و کاری که در انتخاب رییسجمهوری نقش دارد، در انتخابات کنگره دخالتی ندارد.
هر رایدهنده برای کرسیهایی رای میدهد که به محل زندگی او مربوط است؛ یعنی برای مجلس نمایندگان، از میان نامزدهای حوزه انتخابیه خود یک نفر را انتخاب میکند و اگر انتخابات سنا نیز در ایالتش برگزار شود، جداگانه برای آن کرسی رای میدهد. در رقابت مرتبط با سنا، رایدهندگان سراسر هر ایالت از میان نامزدهای مشترک در همان ایالت انتخاب میکنند.
رای دادن به نامزد یک حزب در یک رقابت، رایدهنده را ملزم نمیکند در رقابتهای دیگر نیز به همان حزب رای بدهد. برای مثال، یک نفر میتواند برای مجلس نمایندگان به نامزد دموکرات و برای سنا به نامزد جمهوریخواه رای بدهد.
پس از مشخص شدن برنده هر رقابت، تعداد کرسیهای هر حزب در هر کدام از شاخههای کنگره تعیین میکند کدام حزب در هر مجلس اکثریت دارد. اکثریت هر مجلس را حزبی به دست میآورد که نامزدهایش کرسیهای بیشتری برده باشند، حتی اگر مجموع آرای نامزدهای آن حزب در سراسر کشور کمتر از حزب رقیب باشد.
اکثریت دو مجلس جداگانه تعیین میشود. ممکن است جمهوریخواهان سنا را در اختیار داشته باشند و دموکراتها مجلس نمایندگان را؛ یا یک حزب هر دو را کنترل کند.
چرا کنترل این دو مجلس مهم است؟
بسیاری از برنامههای رییسجمهوری، از تغییر مالیات تا تامین هزینه طرحهای دولتی، به همراهی کنگره نیاز دارد. برای تبدیل یک طرح به قانون، معمولا هر دو مجلس باید متن یکسانی را تصویب کنند و آن را برای امضا به رییسجمهوری بفرستند. مخالفت حتی یک مجلس میتواند این مسیر را متوقف کند.
کنگره بر عملکرد دولت نیز نظارت دارد و درباره اقدامات آن تحقیق میکند. تغییر اکثریت کنگره میتواند اولویت و شدت این نظارت را تغییر دهد.
سنا اختیار مهم دیگری دارد: تایید وزیران، سفیران و قضات فدرال معرفیشده از سوی رییسجمهوری، از جمله قضات دیوان عالی. بنابراین نتیجه انتخابات سنا میتواند بر ترکیب دولت و دستگاه قضایی اثر بگذارد.
با این حال، اکثریت به معنای اختیار نامحدود نیست. رییسجمهوری میتواند مصوبه کنگره را وتو کند و به کنگره بازگرداند. برای بیاثر کردن وتو، مجلس نمایندگان و سنا باید جداگانه دوباره به همان مصوبه رای بدهند و در هر مجلس، دستکم دوسوم اعضای حاضر و رایدهنده با آن موافقت کنند. اگر این میزان حمایت در هر دو مجلس به دست آید، مصوبه بدون امضای رییسجمهوری به قانون تبدیل میشود؛ در غیر این صورت، وتو پابرجا میماند.
در سنا نیز پایان دادن به بحث و عبور از مانع رویهای موسوم به «فیلیباستر» برای بسیاری از طرحهای قانونگذاری معمولا به ۶۰ رای نیاز دارد؛ هرچند استثناهایی وجود دارد.
اگر حزب رییسجمهوری ببازد، چه میشود؟
از دست دادن اکثریت کنگره، رییسجمهوری را خودبهخود برکنار نمیکند. او در سِمت خود باقی میماند، اما ممکن است برای تصویب قوانین و تامین بودجه برنامههایش ناچار به امتیاز دادن به حزب رقیب و توافق با آنها شود.
انتخابات میاندورهای از این نظر آزمونی سیاسی برای دولت است: نشان میدهد حزب رییسجمهوری تا چه اندازه توانسته حمایت رایدهندگان را حفظ کند. با این حال، مسائل محلی و ویژگیهای نامزدها نیز اهمیت دارند و نتیجه را نمیتوان صرفا رای موافق یا مخالف دولت و شخص رییسجمهوری دانست.
انتخابات میاندورهای چه تاثیری بر احتمال استیضاح رییسجمهوری دارد؟
اگر حزب مخالف رییسجمهوری در انتخابات میاندورهای اکثریت مجلس نمایندگان را به دست آورد، زمینه سیاسی برای آغاز استیضاح میتواند مساعدتر شود؛ اما شکست حزب رییسجمهوری بهخودیخود به استیضاح یا برکناری او منجر نمیشود.
مجلس نمایندگان میتواند با اکثریت ساده آرا، اتهامهای استیضاح را تصویب کند. سپس سنا محاکمه را برگزار میکند و برای محکومیت و برکناری رییسجمهوری، رای موافق دستکم دوسوم سناتورهای حاضر لازم است. بنابراین، حتی تسلط مخالفان بر هر دو مجلس نیز لزوما برای برکناری کافی نیست؛ ممکن است استیضاح در مجلس نمایندگان تصویب شود، اما حمایت لازم برای محکومیت در سنا فراهم نشود.
نتیجه برای ایرانیان چه اهمیتی دارد؟
تصمیمهای مربوط به ایران و مناقشهای که سالهاست میان واشینگتن و تهران ادامه دارد، فقط در کاخ سفید گرفته نمیشود. کنگره در قانونگذاری درباره تحریمها، تخصیص بودجه دفاعی و کمکهای خارجی و نظارت بر سیاست دولت نقش دارد. حتی برخی اختیارات رییسجمهوری برای معاف کردن اشخاص از تحریمها، به شروط قانونی و گزارشدهی به کنگره وابسته است.
سنا در تایید معاهدات بینالمللی نیز نقش دارد، اما همه توافقهای خارجی آمریکا معاهده نیستند و همه به تایید سنا نیاز ندارند.
از این سازوکارها میتوان نتیجه گرفت که تغییر اکثریت کنگره ممکن است پیشبرد سیاست دولت در قبال جمهوری اسلامی را آسانتر یا دشوارتر کند؛ اما بهتنهایی نشانه قطعی تغییر مَسیر نیست. موضوع سیاست، موضع نمایندگان و حدود اختیار رییسجمهوری نیز تعیینکنندهاند.
یکی از حامیان دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پیش از سخنرانی او در گردهمایی انتخاباتی میاندورهای در مرکز فایو فلگز در شهر دوبوک در ایالت آیووا، ۱۰ آبان ۱۴۰۵، رویترز
نارضایتی از جنگ ایران و افزایش بهای سوخت که به این جنگ نسبت داده میشود، موقعیت دولت جمهوریخواه دونالد ترامپ را تضعیف کرده و دامنه رقابت برای کنترل سنای آمریکا را به ایالتهای وفادار به جمهوریخواهان کشانده است.
در انتخابات میاندورهای سهشنبه ۱۲ آبان، دموکراتها برای کسب اکثریت سنا باید شمار کرسیهای خود را در مجموع چهار کرسی افزایش دهند. برای رسیدن به این هدف، باید کرسیهای در معرض خطر خود را حفظ کنند و دستکم چهار کرسی جمهوریخواهان را به دست آورند. از دست دادن هر کرسی، نیاز به پیروزی در یک رقابت دیگر را بیشتر میکند.
در این میان، نتیجه ۱۰ رقابت ایالتی میتواند سرنوشت اکثریت سنا را رقم بزند. نظرسنجیهای منتشرشده از پنجم تا هفتم آبان نشان میدهند رقابت در شماری از این ایالتها نزدیک است.
وضعیت کنونی
در انتخابات ۱۲ آبان ۳۵ کرسی از ۱۰۰ کرسی سنا به رای گذاشته میشود. جمهوریخواهان اکنون ۵۳ کرسی و دموکراتها به همراه دو سناتور مستقل متحدشان ۴۷ کرسی دارند.
دموکراتها برای کسب اکثریت سنا باید تعداد کرسیهای خود و متحدانشان را از ۴۷ به دستکم ۵۱ برسانند. کسب ۵۰ کرسی برای دموکراتها کافی نیست؛ زیرا در سنای ۵۰ به ۵۰، جمهوریخواهان با اتکا به رای تعیینکننده جیدی ونس، معاون رییسجمهوری، کنترل سنا را حفظ میکنند.
اهمیت این رقابت برای دولت ترامپ به تصویب قوانین، بودجه و تایید مقامها و قضات پیشنهادی محدود نمیشود. سنا در نظارت بر سیاست خارجی و بررسی اختیارات جنگی نیز نقش دارد؛ از این رو، تغییر اکثریت میتواند بر میزان همراهی کنگره با سیاست دولت در قبال ایران اثر بگذارد.
ایالت مِین؛ تلاش دموکراتها برای تصاحب کرسی سوزان کالینز
در ایالت مین، یکی از دو کرسی این ایالت در سنای آمریکا به رای گذاشته میشود. اکنون سوزان کالینز، سناتور جمهوریخواه، بهعنوان یکی از سناتورهای این ایالت در سنا حاضر است. رقیب دموکرات او تروی جکسون است که پیشتر ریاست سنای محلی ایالت مین را بر عهده داشت.
مین از فرصتهای مهم دموکراتها برای گرفتن یک کرسی از جمهوریخواهان است. رایدهندگان این ایالت در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ به کامالا هریس رای بیشتری دادند تا ترامپ، اما کالینز در انتخابات پیشین سنا توانسته بود حمایت کافی برای حفظ کرسی خود به دست آورد.
کالینز میکوشد رایدهندگان را متقاعد کند که در تصمیمگیریهایش مستقل از ترامپ عمل میکند. در مقابل، دموکراتها میگویند مخالفت او با ترامپ معمولا به رایگیریهایی محدود میشود که جمهوریخواهان بدون رای او نیز آرای کافی برای پیروزی دارند.
نظرسنجی سیانان که هفتم آبان منتشر شد، حمایت از جکسون را ۴۹ درصد و کالینز را ۴۵ درصد نشان داد. با این حال، اختلاف در محدوده خطای نظرسنجی است؛ بنابراین نمیتوان با اطمینان گفت کدام نامزد پیشتاز است.
کارولینای شمالی؛ فرصتی برای تصاحب کرسی جمهوریخواهان
در کارولینای شمالی، دموکراتها امیدوارند کرسی تام تیلیس، سناتور جمهوریخواه، را به دست آورند. تیلیس برای دوره بعد نامزد نشده و روی کوپر، فرماندار سابق این ایالت و نامزد دموکراتها، با مایکل واتلی، رییس سابق کمیته ملی حزب جمهوریخواه، برای جانشینی او رقابت میکند.
ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ در کارولینای شمالی با حدود سه درصد اختلاف پیروز شد، اما نظرسنجی دانشگاه «هایپوینت» که ششم آبان منتشر شد، از برتری کوپر در رقابت سنا حکایت دارد. در این نظرسنجی، ۵۴ درصد پاسخدهندگان از کوپر و ۴۰ درصد از واتلی حمایت کردند.
این نظرسنجی از ۹ تا ۲۸ مهر انجام شد و نتایج آن بر پاسخهای ۶۲۰ نفر استوار است که احتمال مشارکتشان در انتخابات بالا ارزیابی شده بود.
پیروزی کوپر به معنای انتقال یک کرسی از جمهوریخواهان به دموکراتها خواهد بود؛ نتیجهای که دموکراتها را یک گام به کسب اکثریت سنا نزدیکتر میکند.
اوهایو؛ تلاش براون برای بازگشت به سنا از مسیر کرسی ونس
در اوهایو، یک کرسی سنا به رای گذاشته میشود. در این ایالت شرود براون، سناتور سابق دموکرات، برای بازگشت به سنای آمریکا با جان هوستد، سناتور جمهوریخواه، رقابت میکند. براون در انتخابات ۲۰۲۴ کرسی خود را از دست داد، اما این بار نامزد کرسی دیگر ایالت شده است؛ کرسیای که پیشتر در اختیار جیدی ونس بود.
ونس پس از انتخاب شدن به معاون رییسجمهوری از سنا کنارهگیری کرد و فرماندار اوهایو، هوستد را بهطور موقت به جانشینی او منصوب کرد. اکنون رایدهندگان تعیین میکنند چه کسی باقیمانده دوره ونس را تکمیل کند. برنده برای ادامه حضور در سنا پس از پایان این دوره، باید در انتخابات ۲۰۲۸ دوباره نامزد شود.
نظرسنجی دانشگاه سافک و شبکه یواسایتودی که ششم آبان منتشر شد، حمایت از براون را ۴۷ درصد و هوستد را ۴۴ درصد نشان داد. این اختلاف در محدوده خطای نظرسنجی است و نمیتوان با اطمینان یکی از دو نامزد را پیشتاز دانست.
پیروزی براون یک کرسی از جمهوریخواهان کم میکند و به دموکراتها میافزاید.
تگزاس؛ تلاش دموکراتها برای پایان دادن به سه دهه ناکامی
در تگزاس، جیمز تالاریکو، نماینده دموکرات مجلس ایالتی، با کن پکستون، دادستان کل جمهوریخواه تگزاس، برای تصاحب یک کرسی سنای آمریکا رقابت میکند.
این کرسی اکنون در اختیار جان کورنین، سناتور جمهوریخواه، است. با این حال، کورنین در رقابت درونحزبی برای تعیین نامزد جمهوریخواهان از پکستون، نامزد مورد حمایت ترامپ، شکست خورد. بنابراین جمهوریخواهان با نامزدی تازه برای حفظ این کرسی رقابت میکنند.
پیروزی تالاریکو برای دموکراتها اهمیت ویژهای دارد. این حزب بیش از سه دهه است در هیچ انتخاباتی که رایدهندگان سراسر تگزاس در آن شرکت میکنند، پیروز نشده است. پیروزی او علاوه بر پایان دادن به این ناکامی، یک کرسی سنا را از جمهوریخواهان به دموکراتها منتقل میکند.
نظرسنجی سیانان که هفتم آبان منتشر شد، حمایت از تالاریکو را ۴۹ درصد و پکستون را ۴۳ درصد نشان داد. سیانان این فاصله را اندکی بیش از محدوده خطای نظرسنجی و نشانه پیشتازی تالاریکو ارزیابی کرد.
آلاسکا؛ رقابت پلتولا برای گرفتن کرسی سناتور جمهوریخواه
در آلاسکا، دن سولیوان، سناتور جمهوریخواه، برای حفظ کرسی خود با مری پلتولا، نماینده سابق دموکرات آلاسکا در مجلس نمایندگان آمریکا، رقابت میکند.
ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ با حدود ۱۳ درصد اختلاف در آلاسکا پیروز شد، اما به گزارش چهارم آبان رویترز، نظرسنجیهای اخیر از برتری اندک پلتولا حکایت دارند. پیروزی او یک کرسی سنا را از جمهوریخواهان به دموکراتها منتقل میکند.
شیوه رایگیری در آلاسکا با بیشتر ایالتها متفاوت است: رایدهندگان میتوانند نامزدها را به ترتیب ترجیح مشخص کنند. اگر هیچ نامزدی در شمارش انتخابهای اول بیش از نیمی از آرا را نگیرد، نامزد دارای کمترین رای حذف میشود و آرای او بر اساس ترجیح بعدی رایدهندگان به نامزدهای باقیمانده منتقل میشود.
حضور نامزد دیگری با نام دن سولیوان نیز جنجالبرانگیز شده است. نیویورکتایمز گزارش داد افرادی مرتبط با کارزار پلتولا در ترغیب این نامزد به حضور در انتخابات نقش داشتهاند تا با ایجاد اشتباه میان نامهای مشابه، از آرای سناتور جمهوریخواه بکاهند. کارزار پلتولا در پاسخ به ایبیسینیوز، هرگونه ارتباط با کارزارهای دو نامزد دارای نام سولیوان را رد کرد.
یک رایدهنده در آخرین روز رایگیری زودهنگام انتخابات میاندورهای در ایالت ویرجینیا، شهر ویرجینیا بیچ، ۹ آبان ۱۴۰۵، رویترز
آیووا؛ رقابت برای جانشینی سناتور جمهوریخواه
در آیووا، جونی ارنست، سناتور جمهوریخواه، برای دوره بعد نامزد نشده است. اشلی هینسون، نماینده جمهوریخواه آیووا در مجلس نمایندگان آمریکا، میکوشد این کرسی را برای حزب خود حفظ کند. رقیب او جاش تورک، نماینده دموکرات مجلس محلی ایالت و دارنده دو مدال طلای پارالمپیک، است.
جنگ ایران و افزایش هزینههای زندگی از موضوعات مهم رقابت میان این دو کاندیدا است. هینسون خواهان پایان فوری جنگ شده و گفته است مردم آیووا نباید هزینه آن را با پرداخت پول بیشتر برای سوخت و مواد غذایی بپردازند. با این حال، او در کنگره به قطعنامههای پایان دادن به جنگ رای منفی داده است.
نظرسنجی موسسه اشلون اینسایتس به سفارش نتچویس که پنجم آبان منتشر شد، حمایت از تورک را ۴۵ درصد و هینسون را ۴۳ درصد نشان داد. این بررسی با مشارکت ۴۰۳ رایدهنده احتمالی انجام شد و اختلاف دو نامزد در محدوده خطای نظرسنجی است؛ بنابراین نتیجه آن، بهروشنی از پیشتازی یکی از کاندیداها حکایت ندارد.
پیروزی تورک به معنای تصاحب یک کرسی جمهوریخواهان و نزدیکتر شدن دموکراتها به کسب اکثریت سنا خواهد بود.
کانزاس؛ چالش دموکراتها در پایگاه دیرینه جمهوریخواهان
در کانزاس، روجر مارشال، سناتور جمهوریخواه، برای حفظ کرسی خود با آدام همیلتون، نامزد دموکرات و کشیش مسیحی متدیست، رقابت میکند.
کانزاس از سال ۱۹۳۲ تاکنون هیچ سناتور دموکراتی انتخاب نکرده است. ترامپ نیز در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ با حدود ۱۶ واحد درصد اختلاف در این ایالت پیروز شد. با این حال، نظرسنجیهای اخیر نشان میدهند جمهوریخواهان برای حفظ این کرسی با رقابتی نزدیک روبهرو شدهاند.
نظرسنجی سیانان که هفتم آبان منتشر شد، حمایت از همیلتون را ۴۹ درصد و مارشال را ۴۵ درصد نشان داد. این اختلاف در محدوده خطای نظرسنجی است و برای تعیین پیشتاز روشن کافی نیست.
پیروزی همیلتون علاوه بر پایان دادن به ۹۴ سال ناکامی دموکراتها در انتخابات سنای این ایالت، یک کرسی از جمهوریخواهان کم میکند و به دموکراتها میافزاید.
میشیگان؛ تلاش دموکراتها برای حفظ کرسی سناتور کنار رفته
در میشیگان، گری پیترز، سناتور دموکرات، برای دوره بعد نامزد نشده است. عبدل السید، نامزد حزب دموکرات، برای جانشینی او با مایک راجرز، نماینده سابق جمهوریخواه میشیگان در مجلس نمایندگان آمریکا، رقابت میکند.
السید پس از شکست دادن هالی استیونز در انتخابات درونحزبی، نامزد دموکراتها شد. او اکنون باید کرسی پیترز را برای حزب خود حفظ کند تا جمهوریخواهان نتوانند با تصاحب آن، اکثریت خود را در سنا تقویت کنند.
تابلوهای انتخاباتی در حمایت از مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه سنای آمریکا، و مخالفت با عبدل السید، نامزد دموکرات، خانهای در شهر هانتینگتون وودز ایالات میشیگان، ۹ آبان ۱۴۰۵، رویترز
نظرسنجی سیانان که هفتم آبان منتشر شد، حمایت از السید را ۴۹ درصد و راجرز را ۴۲ درصد نشان داد. این شبکه گزارش داد که در مقایسه با نظرسنجی قبلی، شمار بیشتری از رایدهندگان دموکرات پشت نامزد حزب خود قرار گرفتهاند.
پیروزی السید تعداد کرسیهای دموکراتها را افزایش نمیدهد، بلکه یکی از کرسیهای فعلی این حزب را حفظ میکند. شکست او، دموکراتها را ناچار خواهد کرد برای جبران این خسارت، یک کرسی بیشتر از جمهوریخواهان بگیرند.
نیوهمپشایر؛ رقابت برای حفظ کرسی دموکراتها در برابر سناتور سابق
در نیوهمپشایر، جین شاهین، سناتور دموکرات، برای دوره بعد نامزد نشده است. کریس پاپاس، نماینده کنونی این ایالت در مجلس نمایندگان آمریکا، نامزد دموکراتها برای جانشینی او در سناست.
رقیب جمهوریخواه پاپاس، جان سونونو، پیشتر سناتور نیوهمپشایر بود، اما در انتخابات ۲۰۰۸ از شاهین شکست خورد و کرسی خود را از دست داد. اکنون با کنار رفتن شاهین، سونونو برای بازپسگیری همان کرسی تلاش میکند.
نظرسنجی دانشگاه ماساچوست در لوول و موسسه یوگاو که ششم آبان منتشر شد، حمایت از پاپاس را ۴۸ درصد و سونونو را ۴۱ درصد نشان داد. از میان ۶۰۰ رایدهنده احتمالی شرکتکننده در این بررسی، ۷ درصد هنوز تصمیم نگرفته بودند به چه کسی رای بدهند. دانشگاه وضعیت پاپاس را دارای برتری اندک توصیف کرد.
دموکراتها برای رسیدن به اکثریت سنا به حفظ این کرسی نیاز دارند. پیروزی سونونو، یک کرسی از دموکراتها کم میکند و به جمهوریخواهان میافزاید و مسیر دموکراتها برای کسب اکثریت را دشوارتر میکند.
شیخ محمد بنزائد آلنهیان، رییس امارات متحده عربی در کنار دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا - عکس آرشیوی
آسوشیتدپرس به نقل از دو دیپلمات مطلع گزارش داد آمریکا از متحدان منطقهای خود خواسته برای حملات احتمالی به ایران پس از انتخابات میاندورهای و واکنش تلافیجویانه تهران آماده باشند. به گفته این منابع، ترامپ هنوز تصمیم نهایی نگرفته است.
این دو دیپلمات که به شرط ناشناسماندن صحبت کردند، گفتند دیپلماتها و مقامهای دفاعی آمریکا هشدارها را به چند کشور خاورمیانه و متحدان منطقهای منتقل کردهاند. کاخ سفید و مقامهای آمریکایی از اظهارنظر درباره این گزارش خودداری کردند.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در روزهای اخیر بارها از احتمال اقدام نظامی تازه پس از انتخابات سوم نوامبر سخن گفته است؛ اظهاراتی که نگرانی از بازگشت به عملیات گسترده نظامی را در منطقه افزایش داده است.
تاسیسات انرژی ممکن است هدف حملات تلافیجویانه قرار گیرند به گفته منابع آسوشیتدپرس، واشینگتن به متحدانش اطلاع داده دور تازه عملیات ممکن است چند روز طول بکشد. با این حال، مقامهای منطقه نگراناند واکنش حکومت ایران و گروههای نیابتی آن، درگیری را طولانیتر کند.
مقامهای آمریکایی از متحدان خود خواستهاند برای احتمال حملات تلافیجویانه به تاسیسات انرژی و دیگر زیرساختهای حیاتی، اقدامات احتیاطی انجام دهند.
این هشدارها در شرایطی مطرح شده که دامنه درگیریهای منطقهای گسترش یافته است. به نوشته آسوشیتدپرس، حوثیهای مورد حمایت حکومت ایران به زیرساختهای نفتی و فرودگاههای عربستان سعودی حمله کردهاند و ائتلاف به رهبری ریاض نیز حملات مرگباری به مناطق تحت کنترل این گروه در یمن انجام داده است.
آمریکا حضور نظامی خود را تقویت کرده است هنوز روشن نیست ارتش آمریکا چه مدت پس از انتخابات برای ازسرگیری احتمالی حملات آماده خواهد بود. طبق این گزارش، آمریکا از اوایل سپتامبر تاکنون حملهای علیه جمهوری اسلامی انجام نداده است.
پنتاگون اواخر ماه گذشته میلادی ناو هواپیمابر «تئودور روزولت» را همراه با چند شناور آبیخاکی حامل تفنگداران دریایی، در مجموع با حدود ۹ هزار نیروی نظامی، از سندیگو به خلیج فارس اعزام کرد.
یک مقام آمریکایی پیشتر گفته بود این اعزام میتواند شمار نیروهای نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا در منطقه را به بیش از ۲۰ هزار نفر برساند؛ حضوری همراه با صدها هواپیما که در دو دهه گذشته تنها چند بار در چنین ابعادی شکل گرفته است.
تهران و ابوظبی بر ادامه دیپلماسی تاکید کردند همزمان با هشدارهای نظامی، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه حکومت ایران، چهارشنبه ششم آبان گفت تهران همچنان به دیپلماسی فرصت میدهد و با میانجیها برای بررسی ایدههای مطرحشده در پیشنهاد ماه گذشته خود همکاری میکند.
ترامپ آن پیشنهاد را رد کرده بود، اما به نوشته آسوشیتدپرس، مقامهای ایرانی همچنان خواهان استفاده از آن بهعنوان مبنای بازگشت به آتشبس هستند.
وزارت خارجه امارات متحده عربی نیز از طرفها خواست خردمندانه عمل کنند و برای مهار تنشها و جلوگیری از بازگشت به عملیات تمامعیار، راهحلهای سیاسی را دنبال کنند.
هزینه جنگ به ۴۷ میلیارد دلار رسیده است احتمال ازسرگیری حملات در آستانه انتخاباتی مطرح شده که جنگ و پیامدهای اقتصادی آن بر کارزار جمهوریخواهان سنگینی میکند. افزایش قیمت بنزین و دیگر هزینهها، جلب حمایت رایدهندگان را برای نامزدهای این حزب دشوار کرده است.
بر اساس تازهترین برآورد پنتاگون که به کنگره ارائه شده، هزینه جنگ ایران برای مالیاتدهندگان آمریکایی به ۴۷ میلیارد و ۱۰۰ میلیون دلار رسیده است.
ترامپ در سخنرانیهای انتخاباتی، هم از نزدیکبودن پایان جنگ گفته و هم احتمال بمباران دوباره پس از رایگیری را مطرح کرده است. او سهشنبه پنجم آبان در تگزاس گفت این درگیری هشتماهه ممکن است ظرف «یکی دو هفته» بهطور قطعی پایان یابد و تاکید کرد نتیجه باید تضمین کند ایران هرگز به سلاح هستهای دست نخواهد یافت.
در همین حال، جاناتان شانزر، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسیها، به آسوشیتدپرس گفت نگرانی دیگری نیز وجود دارد: اگر تهران حمله آمریکا را قریبالوقوع بداند، ممکن است پیش از انتخابات دست به اقدامی تحریکآمیز بزند تا ابتکار عمل را به دست بگیرد.
عکس آرشیوی از ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا که پس از یورش به مجتمع آپارتمانی سدار ران در دنور، کلرادو، مردی را بازداشت میکنند؛ ۵ فوریه ۲۰۲۵.
یک هفته پیش از انتخابات میاندورهای سوم نوامبر، دولت دونالد ترامپ آماری را در زمینه مهاجرت منتشر کرد که با تاکید بر کاهش چشمگیر برخورد ماموران مرزی با مهاجران، آن را سند موفقیت خود میداند.
براساس آمار منتشرشده از سوی اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا، شمار کل برخوردهای ماموران مرزی با مهاجران در سال مالی ۲۰۲۶ به ۳۷۹ هزار و ۲۴۳ مورد رسید؛ کمترین رقم سالانه در تاریخ این نهاد و حدود ۸۸ درصد کمتر از اوج سال ۲۰۲۳.
با این همه، سیاستی که مرز جنوبی را ساکت کرده، در شهرهای آمریکا به یکی از پرهزینهترین پروندههای سیاسی ترامپ تبدیل شده و مهاجرت، که برگ برنده جمهوریخواهان در ۲۰۲۴ بود، اکنون در نظرسنجیها به سود دموکراتها چرخیده است.
از رکورد بالا به رکورد پایین
در سال مالی ۲۰۲۳ در دوران ریاست جمهوری جو بایدن، ماموران مرزی حدود دو میلیون و ۴۸۰ هزار برخورد با مهاجران را در مرز جنوبغربی ثبت کردند؛ رکوردی تاریخی. محدودیتهای پناهندگی بایدن در ماههای پایانی دولتش این ارقام را پایین آورد، اما چرخش اصلی با بازگشت ترامپ رخ داد.
دولت دوم ترامپ چند ابزار را همزمان به کار گرفت: پذیرش درخواست پناهندگی در مرز عملا متوقف شد، آزاد کردن مهاجران بازداشتشده در خاک آمریکا پایان یافت، نیروهای نظامی به مرز رفتند و فشار بر مکزیک افزایش یافت.
بهگفته وزارت امنیت داخلی، سپتامبر ۲۰۲۶ هفدهمین ماه پیاپی بود که پلیس مرزی هیچ مهاجری را آزاد نکرد. مارکوین مولین، که پس از برکناری کریستی نوم در بهار امسال وزیر امنیت داخلی شد، این آمار را گواه کارآمدی اجرای سختگیرانه قانون میداند.
دیوار: بودجهای کلان، کارنامهای مبهم
قانون بودجهای که ترامپ آن را «یک لایحه بزرگ و زیبا» نامید، در ژوئیه ۲۰۲۵ مبلغ ۴۶.۵ میلیارد دلار برای دیوار مرزی کنار گذاشت.
اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا می گوید طی یک سال منتهی به سپتامبر ۲۰۲۶ بیش از ۳۴ میلیارد دلار را به پروژههای «دیوار هوشمند» اختصاص داده است.
اما اینکه دقیقا چند مایل دیوار تازه ساخته شده، بسته به شیوه شمارش متفاوت است، زیرا ارقام رسمی اغلب نوسازی بخشهای قدیمی و موانع ثانویه را هم در بر میگیرند. مهمتر اینکه افت شدید عبور از مرز در ماههای نخست ۲۰۲۵ رخ داد؛ پیش از امضای قراردادهای بزرگ ساختوساز در پاییز همان سال. از این رو نسبت دادن این کاهش به خود دیوار دشوار است.
داخل کشور: رکورد بازداشتها
بیشترین تنش اما در شهرهای آمریکا شکل گرفته است. ترامپ وعده «بزرگترین عملیات اخراج تاریخ آمریکا» را داده بود و مقامها گفته بودند تمرکز بر مجرمان خواهد بود.
دادههای «پروژه دادههای اخراج»، طرح مشترک دانشکدههای حقوق برکلی و یوسیالای که آمار را از طریق قانون آزادی اطلاعات از خود اداره مهاجرت و گمرک (آیس) میگیرد، نشان میدهد این اداره در ژوئیه ۲۰۲۶ نزدیک به ۵۰ هزار نفر را بازداشت کرده؛ بالاترین رقم ماهانه در سالهای اخیر. در همان ماه، سهم بازداشتشدگان دارای محکومیت کیفری به ۲۷ درصد رسید؛ پایینترین سطح در دادههای موجود.
اخراجها هم شتاب گرفتهاند: طبق آمار آیس، از ابتدای سال مالی ۲۰۲۶ تا ۱۱ ژوئیه، ۳۵۶ هزار و ۳۸۹ نفر اخراج شدند؛ حدود ۱۲۵۵ نفر در روز.
نقطه عطف افکار عمومی، عملیات «مترو سرج» در مینهسوتا بود. در ژانویه ۲۰۲۶ دو شهروند آمریکایی در مینیاپولیس به ضرب گلوله ماموران فدرال کشته شدند: رنی گود به دست یک مامور آیس و الکس پرتی، پرستار بخش مراقبتهای ویژه، به دست ماموران حفاظت و گمرک آمریکا. عملیاتی که در فوریه ۲۰۲۶ پایان یافت.
درهای بسته به روی پناهجویان
ترامپ در نخستین روز بازگشت به قدرت برنامه پذیرش پناهجو را متوقف کرد و سپس آن را عملا به مسیری برای ورود آفریکانرها، سفیدپوستان آفریقای جنوبی، تبدیل کرد. سقف پذیرش سال مالی ۲۰۲۶ ابتدا ۷۵۰۰ نفر بود، پایینترین رقم تاریخ این برنامه، اما در ماه مه با یک «تشخیص اضطراری» به ۱۷ هزار و ۵۰۰ نفر رسید و کل ظرفیت اضافه به آفریکانرها اختصاص یافت؛ در حالی که دولت آفریقای جنوبی ادعای آزار این گروه را رد میکند. برای مقایسه، دولت بایدن در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۰۰ هزار پناهجو پذیرفته بود.
ضربه بزرگتر به ساکنان کنونی آمریکا خورد. دیوان عالی در ۲۵ ژوئن با رای شش به سه به دولت اجازه داد «وضعیت حفاظت موقت» را برای حدود ۳۵۰ هزار هائیتیایی و حدود شش هزار و ۱۰۰ سوری لغو کند و همزمان حکم داد دادگاهها در بیشتر موارد حق بازبینی چنین تصمیمهایی را ندارند.
در سپتامبر ۲۰۲۵، ترامپ هزینهای ۱۰۰ هزار دلاری برای درخواستهای تازه ویزای کار تخصصی ”اچ وان بی؛ وضع کرد.
بهگزارش اداره خدمات شهروندی و مهاجرت ثبتنامها برای سال مالی ۲۰۲۷ از حدود ۳۴۴ هزار به ۲۱۱ هزار و ۶۰۰ مورد رسید؛ افتی ۳۸.۵ درصدی که بخشی از آن به قرعهکشی تازه بر پایه سطح دستمزد هم برمیگردد. دادگاه فدرال ماساچوست در ژوئن این هزینه را باطل کرد، اما ترامپ در سپتامبر اعتبار فرمانش را تا ۲۰۲۷ تمدید کرد و پرونده همچنان باز است.
سود این تغییرات برای کارگران آمریکایی هم محل تردید است. «مدل بودجه پن وارتون» پیشبینی کرده قرعهکشی جدید تاثیر معناداری بر دستمزد کارگران متولد آمریکا نخواهد داشت، چون کاهش رقابت با کند شدن رشد بهرهوری خنثی میشود.
در مقابل، دری برای ثروتمندان باز مانده است: «کارت طلایی ترامپ» که در ازای «هدیه» یک میلیون دلاری به دولت، اقامت آمریکا را وعده میدهد. اما هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی، ۲۳ آوریل ۲۰۲۶ در کنگره گفت تا آن زمان تنها یک متقاضی تایید شده است.
در نظرسنجی سپتامبر نیویورک تایمز و کالج سیینا، رایدهندگان احتمالی با ۵۲ درصد در برابر ۴۵ درصد برای مدیریت مهاجرت به دموکراتها بیشتر اعتماد داشتند؛ در نظرسنجی اکتبر این فاصله به چهار امتیاز رسید که نشان میدهد رقابت بر سر این موضوع هنوز باز است.
شکاف درون ائتلاف ترامپ هم آشکار است. نظرسنجی پولیتیکو و موسسه بریتانیایی «پابلیک فرست» در سپتامبر نشان داد ۳۱ درصد رایدهندگان ترامپ که خود را جزو جنبش «ماگا» نمیدانند، کارزار اخراج را بیش از حد تهاجمی میدانند؛ در برابر ۱۴ درصد در میان هواداران ماگا.
ترامپ با یک پارادوکس به انتخابات میرسد: وعده بستن مرز را تقریبا کامل اجرا کرده، اما شیوه اخراجها در داخل کشور بخشی از همان رایدهندگانی را که او را به کاخ سفید بازگرداندند، نگران کرده است. انتخابات سوم نوامبر نشان خواهد داد کدام تصویر در ذهن رایدهندگان پررنگتر است.
نیویورک تایمز گزارش داد اطلاعات تازه درباره طرحهای احتمالی جمهوری اسلامی برای حمله به آمریکاییها و بررسی حملات گستردهتر در دولت ترامپ، خطر بازگشت به جنگ تمامعیار را افزایش داده است. این روزنامه هشدار داد که محاسبات انتخاباتی و برداشتهای نادرست میتواند بحران را تشدید کند.
بر اساس این گزارش، مقامهای دولت آمریکا نگراناند حکومت ایران در «مراحل پیشرفته» برنامهریزی برای حمله به مقامهای آمریکایی باشد. در مقابل، مقامهای ایرانی ظاهرا معتقدند آمریکا و اسرائیل برای سومین حمله بزرگ خود در ۱۶ ماه گذشته آماده میشوند تا تهران را به پذیرش خواستههای واشینگتن وادار کنند.
نیویورک تایمز به نقل از دیپلماتها و کارشناسان هشدار داده است که در چنین فضایی، حتی یک تیراندازی علیه یک مقام آمریکایی یا انفجاری در نزدیکی محل استقرار رهبران حکومت ایران میتواند به درگیری گستردهتری منجر شود.
اطلاعات آمریکا از پیشرفت طرحهای احتمالی حکومت ایران حکایت دارد به گفته مقامهای آمریکایی، اطلاعات تازه شامل طرحهایی برای هدف قرار دادن سفیران آمریکا در خاورمیانه و مقامهای این کشور در خاک آمریکاست. برخی از این طرحها بهعنوان پاسخ احتمالی به حمله تازه آمریکا یا اسرائیل و برخی دیگر در تلافی حملات پیشین بررسی شدهاند.
این مقامها میگویند چند طرح از مرحله قصد و نیت به سمت اجرا حرکت کردهاند. با این حال، اطلاعات مربوط به آنها بهشدت محرمانه است و شواهد مشخصی برای ارزیابی عمومی منتشر نشده است.
نیویورک تایمز نوشته است پیش از علنی شدن هشدار مدیر اطلاعات ملی آمریکا در جمعه اول آبان، تنها اعضای ارشد کنگره در «گروه هشتنفره» در جریان آن قرار گرفته بودند. برخی مقامها نیز درباره علت انتشار هشدار، بدون امکان ارائه شواهد پشتیبان، ابراز تردید کردهاند.
در عین حال، مقامهای آمریکایی و غربی تاکید دارند که قصد حکومت ایران لزوما به معنای توانایی اجرای حمله نیست. به گفته آنها، مسئولان ایرانی گاهی در چارچوب بحثهای داخلی درباره توان عملیات مخفیانه در خارج اغراق میکنند و موفقیت طرحهای ترور نیز به مهارت عوامل اجیرشده وابسته است.
ترامپ به دور تازهای از حملات گسترده تمایل نشان داده است مقامهای ارشد آمریکایی به نیویورک تایمز گفتهاند ترامپ در گفتوگوهای خصوصی ظاهرا به دور دیگری از حملات گسترده در داخل ایران تمایل نشان میدهد.
یک مقام آگاه از برنامهریزیها گفته است طرحهای فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، فهرست گستردهتری از اهداف را شامل میشود؛ از جمله زیرساختهای انرژی و دیگر مراکز حیاتی برای اقتصاد ایران.
بر اساس این گزارش، ترامپ گفته بود تا انتخابات میاندورهای آمریکا حمله نخواهد کرد، اما تلویحا احتمال اقدام پس از آن را باز گذاشته است. او شنبه دوم آبان نیز گفت بهزودی درباره ازسرگیری اقدام نظامی تصمیم میگیرد.
نیویورک تایمز نوشته است انتخابات پیش روی آمریکا و اسرائیل بر محاسبات رهبران دو کشور اثر میگذارد. این روزنامه احتمال داده است نتانیاهو حتی در صورت شکست انتخاباتی به اجرای حملهای نهایی فکر کند و ترامپ نیز بخواهد نشان دهد اقتدارش در مقام فرمانده کل قوا کاهش نیافته است.
تهدید علیه یک پایگاه در بریتانیا نگرانیها را افزایش داد به گفته مقامهای آمریکایی و اروپایی، اطلاعات مربوط به حملات احتمالی در هفتههای اخیر، پس از شناسایی طرحی مشکوک منتسب به حکومت ایران علیه پایگاهی در بریتانیا، افزایش یافته است.
این هشدارها به احتمال حمله به نیروهای آمریکایی و بمبافکنهای مستقر در پایگاه هوایی فرفورد در جنوب انگلستان مربوط بود. به نوشته نیویورک تایمز، دوازده بمبافکن بی۱ از این پایگاه خارج شدند و مقامهای ایرانی هشدار دادند بازگشت آنها را نشانه حمله قریبالوقوع خواهند دانست.
یک مقام نیز گفته است شواهدی از حضور عوامل مرتبط با حکومت ایران در داخل آمریکا وجود دارد که «صرفا اتباع ایرانی نیستند». با این حال، توان عملیاتی این افراد روشن نیست.
دو مقام ایرانی هدف قرار دادن آمریکاییها را تایید کردند نیویورک تایمز گزارش داده است دو مقام ایرانی، از جمله یک عضو سپاه پاسداران، در مصاحبههایی تایید کردهاند که گسترش فهرست اهداف حکومت ایران، دیپلماتها و کارکنان آمریکایی را نیز در بر میگیرد.
این افراد که نامشان فاش نشده، با اشاره به کشته شدن مقامهای ایرانی و برخی اعضای خانوادههایشان در حملات آمریکا و اسرائیل، از این برنامه دفاع کردهاند. روزنامه تاکید کرده است که توان حکومت ایران برای دسترسی به این اهداف مشخص نیست.
بر اساس این گزارش، مقامهای ایرانی همچنین بهطور آشکار تهدید کردهاند در صورت آغاز دور تازه جنگ، زیرساختهای غیرنظامی، تاسیسات انرژی و کابلهای زیردریایی انتقال اینترنت و ارتباطات را هدف خواهند گرفت.
مهدی محمدی، مشاور ارشد محمدباقر قالیباف، نیز در شبکههای اجتماعی مرحله پیش روی جنگ را نبردی بر سر «موجودیت ایران» توصیف کرده و گفته است: «این جنگی نامتقارن، شدید و تعیینکننده خواهد بود که نقاط قوت و ضعف دشمن را هدف قرار میدهد.»
تجربه تهدیدهای سال ۲۰۲۴ بر ارزیابیهای واشینگتن سایه انداخته است این گزارش یادآور شده است که تهدیدهای منتسب به حکومت ایران علیه ترامپ و مشاورانش در کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴ نیز فضایی از نگرانی شدید ایجاد کرده بود. بخشی از این تهدیدها به دستور ترامپ برای کشتن قاسم سلیمانی در ژانویه ۲۰۲۰ ارتباط داشت.
نیویورک تایمز به بازداشت یک تبعه پاکستانی در ژوئیه ۲۰۲۴ اشاره کرده که به مشارکت در طرح ترور ترامپ با هدایت سپاه پاسداران متهم شد.
روزنامه در عین حال تاکید کرده است که سوءقصد توماس متیو کروکس به ترامپ در باتلر پنسیلوانیا، پروندهای جداگانه بود و به گفته مقامها، ارتباطی با طرح خارجی نداشت.
ارزیابی محوری گزارش این است که ترکیب تهدیدهای واقعی، اطلاعات ناقص و احتمال سوءبرداشت از انگیزههای طرف مقابل، خطر تشدید ناخواسته جنگ را بالا برده است. نیویورک تایمز همچنین با اشاره به تجربه جنگ عراق هشدار داده است که اطلاعات گزینشی میتواند به بهانهای برای اقدام نظامی تبدیل شود.
نیویورکتایمز گزارش داد ارتشهای آمریکا و اسرائیل طرحهایی برای حملات تازه به ایران پس از انتخابات میاندورهای آمریکا آماده کردهاند. با این حال، تصمیم نهایی دونالد ترامپ هنوز مشخص نیست و درباره اثربخشی این حملات تردید وجود دارد.
این روزنامه در گزارش ۲۹ مهر خود، به نقل از مقامهای آمریکایی و افراد مطلع از رایزنیها، نوشت برنامهریزی برای عملیاتی کوتاه اما شدید در جریان است و دو ارتش با افزایش رزمایشها و پرواز بر فراز عراق، مانورهای حمله را تمرین میکنند.
به گفته مقامهای آمریکایی، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، نیز در سفر این هفته خود به اسرائیل، درباره حملات تازه با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این کشور، گفتوگو کرده است. منابع این گزارش به دلیل حساسیت برنامهریزیهای نظامی نخواستهاند نامشان فاش شود.
هدف احتمالی، فشار برای گرفتن امتیاز است بر اساس این گزارش، زیرساختهای انرژی، تاسیسات هستهای و زرادخانه موشکی و پهپادی حکومت ایران از اهداف احتمالی عملیات خواهند بود. با این حال، برخی مقامها گفتهاند برای جلوگیری از افزایش بیشتر قیمت بنزین، پالایشگاهها و زیرساختهای نفتی هدف قرار نخواهند گرفت.
برخی برنامهریزان آمریکایی معتقدند یک عملیات شدید سهروزه میتواند خسارت اقتصادی کافی برای تغییر موضع تهران و وادار کردن آن به دادن امتیازهای دیپلماتیک ایجاد کند.
این ارزیابی با تردیدهایی روبهروست. نیویورکتایمز یادآور شده که حملات پیشین، از اسفند تا اردیبهشت، به افزایش قیمت انرژی و تورم جهانی، کاهش امنیت منطقه و فشار شدید بر ذخایر موشکهای رهگیر آمریکا انجامید، اما حکومت ایران در برابر فشارهای اقتصادی دوام آورد.
دانا استرول، مقام پیشین پنتاگون در امور خاورمیانه، گفته است نه ترامپ و نه نتانیاهو توضیح قانعکنندهای ارائه نکردهاند که جنگ بیشتر چگونه میتواند بنبست راهبردی موجود را تغییر دهد.
ترامپ پیشتر حمله را در آخرین لحظه به تعویق انداخته است به نوشته نیویورکتایمز، ترامپ امسال چند بار با بازگشت به عملیات عمده رزمی مخالفت کرده است. اوایل ماه جاری میلادی نیز، پس از تدارکات گسترده ارتشهای آمریکا و اسرائیل و قرار گرفتن نیروهای هوایی آنها در بالاترین سطح آمادهباش، او اندکی پیش از آغاز عملیات تصمیم به تعویق حمله گرفت.
مقامهای آمریکایی گفتهاند احتمال آغاز عملیات در ماه جاری میلادی اندک است و ملاحظات سیاسی، از جمله وعده ترامپ برای حمله نکردن پیش از رایگیری، انتظار تا پس از انتخابات میاندورهای آمریکا را محتملتر میکند.
بر اساس این گزارش، استقرار کامل نیروها و تجهیزات مورد نظر آمریکا، شامل سه ناو هواپیمابر، هزاران تفنگدار دریایی، جنگندهها و نیروهای عملیات ویژه، تا اوایل نوامبر تکمیل خواهد شد.
یک مقام کاخ سفید از اظهارنظر درباره وجود یا نبود این طرحها خودداری کرده و گفته است ترامپ برای جلوگیری از دستیابی حکومت ایران به سلاح هستهای، همه گزینهها را روی میز نگه داشته است.
انتخابات اسرائیل نیز بر تصمیمگیری اثر میگذارد انتخابات ۲۷ اکتبر، برابر با ۵ آبان، اسرائیل میتواند اجرای طرحها را پیچیده کند. کارشناسان به نیویورکتایمز گفتهاند در صورت شکست نتانیاهو و ادامه کار او در مقام نخستوزیر دولت موقت، آغاز جنگ برایش دشوارتر خواهد شد.
برخی تحلیلگران نیز احتمال دادهاند که نتانیاهو از چشمانداز حمله مشترک با آمریکا برای ترغیب رقبایش به تشکیل دولت وحدت یا دولت اضطراری استفاده کند؛ اقدامی که میتواند حضور او در قدرت را طولانیتر کند.
کوه کلنگ در میان اهداف احتمالی قرار دارد نیویورکتایمز گزارش داده که طرحهای مربوط به حمله به برنامه هستهای حکومت ایران ممکن است تاسیسات زیرزمینی «کوه کلنگ» را نیز در بر بگیرد.
ترامپ گفته است استفاده از بمب «موآب»، معروف به «مادر همه بمبها»، علیه این تاسیسات را بررسی میکند. با این حال، متخصصان تسلیحاتی گفتهاند این بمب بالای سطح زمین منفجر میشود و احتمالا توان نابودی تاسیساتی مدفون در عمق سنگ گرانیت را ندارد.
مقامهای نظامی همچنین هشدار دادهاند هواپیمای ترابری مورد نیاز برای حمل و رهاسازی این بمب، در برابر پدافند هوایی ایران آسیبپذیر خواهد بود.
جمهوری اسلامی از پاسخ گستردهتر سخن میگوید به گزارش نیویورکتایمز، مقامهای ایرانی گفتهاند در صورت حملات تازه، دامنه پاسخ خود را علاوه بر کشتیهای تجاری و زیرساختهای انرژی منطقه، به مراکز داده و کابلهای اینترنت زیردریایی گسترش خواهند داد.
مهدی محمدی، مشاور ارشد محمدباقر قالیباف، تصور پایان یافتن دور تازه حملات ظرف ۷۲ ساعت را «خیالپردازی» خوانده و گفته است [حکومت] ایران زمان پایان جنگ را تعیین خواهد کرد.
در همین حال، تلاشهای دیپلماتیک ادامه دارد. به نوشته این روزنامه، مذاکرهکنندگان آمریکایی از احتمال ازسرگیری جنگ برای پیشبرد خواستههای خود درباره برنامه هستهای ایران و کنترل تنگه هرمز استفاده میکنند، اما تهران تاکنون حاضر به دادن امتیاز هستهای نشده و خواستار موکول شدن این موضوع به مراحل بعدی مذاکرات است.
همزمان با نگرانی از گسترش درگیریها، وزارت خارجه آمریکا چهارشنبه به کارکنان غیرضروری دولت این کشور و خانوادههایشان دستور داد عربستان سعودی را ترک کنند؛ تصمیمی که در بحبوحه ادامه حملات حوثیهای مورد حمایت حکومت ایران به اهدافی در عربستان سعودی اعلام شد.