شهروندان: از داروی سرطان و قلب تا ژلوفن کمیاب شده است
پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال از شهرهای مختلف، حاکی از کمبود گسترده بعضی داروها در برخی از شهرها و افزایش شدید قیمت طیف گستردهای از داروهاست.
پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال از شهرهای مختلف، حاکی از کمبود گسترده بعضی داروها در برخی از شهرها و افزایش شدید قیمت طیف گستردهای از داروهاست.
بر اساس این پیامها، کمبودها تنها به داروهای خاص محدود نیست و حتی داروهای عمومی و ساده نیز در برخی شهرها بهسختی پیدا میشود.
با وجود تجربه شهروندان از بحران دارو، محمدرضا عارف، معاون اول مسعود پزشکیان، ۱۲ فروردین ذخایر «استراتژیک» را در وضعیتی مطلوب ارزیابی کرد و گفت دستورهای لازم برای «واردات فوری دارو» صادر شده است.
جهش شدید قیمت داروهای حیاتی
برخی شهروندان از افزایش چشمگیر قیمت داروهای مورد نیاز بیماران خاص خبر دادند.
یک شهروند گفت قیمت آمپول «اکسجوا» که برای بیماران مبتلا به سرطان استفاده میشود، طی دو ماه از حدود یکونیم میلیون تومان به ۴۲ میلیون تومان رسیده است؛ دارویی که باید هر دو ماه یکبار تزریق شود.
در موردی دیگر، یک شهروند از کرج گفت قیمت انسولین لانتوس از ۱۷۷ هزار تومان به ۷۱۰ هزار تومان افزایش یافته و داروهایی مانند اسویکس که برای پیشگیری از حملات قلبی و مغزی در افراد مبتلا به مشکلات عروقی، نیز مدتی است کمیاب شدهاند.
پیشتر نیز شماری از شهروندان به ایراناینترنشنال گفته بودند حین جنگ ۴۰ روزه، قیمت برخی اقلام دارویی، مانند انسولین، در هفتههای اخیر بهشدت افزایش یافته و در برخی موارد به بیش از هفت میلیون تومان رسیده است.
یک شهروند در پیامی جدید گفت مادرش به تزریق آمپول «تیروژن» و انجام یددرمانی نیاز دارد، اما این داروها در کشور موجود نیست و ادامه درمان با مشکل جدی روبهرو شده است.
بیماران مبتلا به سرطان نیز از کمبود داروهای خارجی خبر دادند و گفتند داروهای داخلی اثرگذاری لازم را ندارند.
یک شهروند گفت: «بیمار مبتلا به سرطان ما هر روز باید یک عدد آروماسین مصرف کند. نوع ایرانیاش که در هیچ داروخانه دولتی یا غیر دولتی نیست. نمونه خارجی هم که قبلا بسته ۳۰ عددیاش با بیمه ۵۰۰ هزار تومان بود الان به چهار میلیون و ۴۰۰ هزار تومان رسیده. تازه اگر بتوانید پیدا کنید.»
در پیام دیگری، یک شهروند مبتلا به سرطان تاکید کرد: «اگر شرایط همینطور ادامه پیدا کند، همه ما که بیماریم محکوم به مرگ خواهیم بود، بدون اینکه از دست این حکومت یک روز در این کشور واقعا زندگی کرده باشیم...»
کمبودها به داروهای ساده رسیده است
برخی پیامها نشان میدهد کمبود دارو به اقلام عمومی نیز رسیده است.
به گفته یک مخاطب، در تهران حتی ژلوفن بهسختی پیدا میشود و تنها چند ورق از یک جعبه در اختیارش قرار دادهاند.
یک شهروند سالمند از مشهد نیز در پیامی گفت: «۱۰ سال است که قرص آمیتریپتیلین ۱۰ مصرف میکنم. الان چند روز است به هر داروخانهای سر میزنم، میگویند موجود ندارند. نمیدانم از کجا پیدا کنم...»
بر اساس گزارشهای شهروندان، در شرایطی که بسیاری از داروها کمیاب شده یا با قیمتهای بسیار بالا عرضه میشود، بیماران ناچارند درمان خود را به تعویق بیندازند یا برای تامین هزینهها با دشواریهای جدی مواجه شوند.
علاوه بر کمبود دارو، حتی دستکش یکبار مصرف و اقلام بهداشتی هم در داروخانهها بهسختی پیدا میشوند.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
