روزنامه نیویورکپست گزارش داد رندی فاین و اندی اوگلز، دو نماینده جمهوریخواه کنگره آمریکا، خواستار بررسی روند شهروندی زهران ممدانی، نامزد دموکرات انتخابات شهرداری نیویورک، و احتمال سلب تابعیت و اخراج او از کشور شدهاند.
این دو نماینده از وزارت دادگستری خواستهاند روند تابعیت ممدانی و ارتباط احتمالی او با گروههای چپگرای افراطی بررسی شود.
رندی فاین گفت از دولت فدرال خواسته است روند اعطای تابعیت در ۳۰ سال گذشته، از جمله در مورد ممدانی، بررسی شود تا در صورت «تخلف یا فریب»، تابعیت این افراد لغو شود.
او ممدانی را «تهدیدی از درون» توصیف کرد و گفت برخی از مهاجران «برای نابودی آمریکا» به این کشور آمدهاند.
اندی اوگلز ممدانی را «کمونیست ضدیهود و تهدیدی برای آمریکا» خواند و تاکید کرد ممدانی باید «اخراج شود».
اوگلز گفت ممدانی در زمان درخواست تابعیت، عضویت خود در «سازمان سوسیالیستهای دموکرات آمریکا» را اعلام نکرده و همچنین از آزادی پنج فلسطینی-آمریکایی مرتبط با پرونده کمک مالی به حماس حمایت کرده است.
زهران ممدانی این اتهامات را رد کرده است.
وزارت دادگستری آمریکا در واکنش به درخواست این نمایندگان گفت بهدلیل تعطیلی دولت، بررسی مکاتبات کنگره با تاخیر انجام میشود و درباره تحقیقات احتمالی اظهار نظر نمیکند.
زهران ممدانی پیشتر گفته بود در صورت پیروزی در انتخابات به پلیس نیویورک دستور خواهد داد بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، را در صورت ورود به این شهر بازداشت کند.
در نخستین مناظره انتخابات شهرداری نیویورک، که ۲۵ مهرماه برگزار شد، مواضع نامزدها در قبال جنگ غزه و رابطه اسرائیل و فلسطین به موضوعی داغ میان زُهران ممدانی، اندرو کومو و کرتیس اسلیوا تبدیل شد.
ممدانی که نامزد پیشتاز شهرداری نیویورک از حزب دموکرات و عضو دموکراتهای سوسیالیست است، در این مناظره اسرائیل را به نسلکُشی متهم کرد.
کومو، فرماندار سابق ایالت نیویورک از حزب دموکرات که به عنوان نامزد مستقل وارد رقابتهای انتخاباتی شهرداری نیویورک شده است، ممدانی را متهم کرد که دموکرات واقعی نیست، زیرا در جریان انتخابات مقدماتی ریاستجمهوری از کارزار «برگه را سفید بگذارید» حمایت کرده بود؛ کارزاری که در اعتراض به حمایت آمریکا از اسرائیل حین جنگ غزه راهاندازی شد.
ممدانی در پاسخ گفت: «من در انتخابات درونحزبی ریاستجمهوری گفتم برگه را سفید بگذارید، چون انتخابات مقدماتی جایی برای ابراز مخالفت است و مانند بسیاری از آمریکاییها، من هم از نسلکشی اسرائیل علیه فلسطینیها وحشتزده شده بودم.»
او همچنین در پاسخ به پرسشی درباره خلع سلاح حماس گفت: «البته که معتقدم آنها باید سلاحهایشان را زمین بگذارند. من مانند بسیاری از نیویورکیها امیدوارم این آتشبس پابرجا بماند و البته عادلانه باشد. برای اینکه عادلانه باشد، باید اطمینان حاصل کنیم که آتشبس به شرایطی که به جنگ منجر شد، مانند اشغال [فلسطین]، محاصره و آپارتاید هم رسیدگی میکند. این چیزی است که من به آن امیدوارم.
کومو با تاکید بر حمایتش از توافق آتشبس، موضع ممدانی در قبال آتشبس غزه را به چالش کشید و گفت: «نماینده شورای شهر نیویورک همین حالا گفت «خب، بستگی به اشغال دارد». این موضع، سرد و بیرحمانه است، به این معنا که اسرائیل حق موجودیت بهعنوان یک دولت یهودی را ندارد. او [ممدانی] هرگز حق موجودیت اسرائیل را به رسمیت نشناخته است. به همین دلیل او حاضر نیست جهانی کردن انتفاضه را محکوم کند، عبارتی که معنایش کشتن همه یهودیان است.»
کرتیس اسلیوا، نامزد جمهوریخواه حاضر در این انتخابات در انتقاد به مواضع ممدانی درباره مناقشه اسرائیل و فلسطین به این موضوع که ممدانی حاضر به محکوم کردن گروه حماس نشده است، اشاره کرد.
او هر دو نامزد نزدیک به دموکراتها را سرزنش کرد که در خصوص نقش دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در توقف جنگ در غزه واکنش مناسبی نشان ندادهاند.
این رسانه یکشنبه چهار آبان گزارش داد بغداد نقشی کلیدی در عبور دمشق و تهران از وضعیت «سردی استراتژیک» میان طرفین بر عهده گرفته است.
در این فضای پیچیده، عراق میکوشد خود را بهعنوان میانجی پنهان و پشتصحنه برای بازسازی پلهای ارتباطی میان دو متحد سابق معرفی کند که مسیرشان از هم جدا شده است.
بهنوشته نیو ریجنن، مقامهای بغداد میگویند قصد دارند از موقعیت جغرافیایی عراق و روابط مستحکم خود با جمهوری اسلامی برای مهندسی نوع جدیدی از آشتی و نزدیکی میان تهران و دمشق استفاده کنند.
از زمان جنگ ۱۲ روزه موازنه قدرت در منطقه به آهستگی در حال تغییر بوده است.
این جنگ، شکنندگی نفوذ جمهوری اسلامی در سوریه و لبنان را آشکار کرد و تهران را واداشت تا در اولویتهای منطقهای خود بازنگری کند. همچنین باعث شد همپیمانیها در منطقه، بهویژه با تشدید فشارهای اقتصادی و سیاسی داخلی در ایران، بازتعریف شوند.
با روی کار آمدن دولت جدید سوریه و چهرههایی که پیشتر با تهران زاویه داشتند، جمهوری اسلامی با واقعیتی تازه روبهرو شده است که وادارش میکند نفوذ خود را محتاطانهتر و غیرمستقیمتر دنبال کند؛ بیآنکه در برابر رقبای داخلی یا دشمنان خارجی ضعیف جلوه کند.
سوریه در دوران زمامداری اسد، شاهد حضور گسترده نیروهای سپاه پاسداران در این کشور بود.
پیشتر دو نماینده سابق مجلس شورای اسلامی بهطور جداگانه تایید کرده بودند جمهوری اسلامی دستکم ۳۰میلیارد دلار برای حفظ اسد در قدرت هزینه کرده است.
دیپلماسی پنهان و دیدارهای سرزده
منابع سیاسی در بغداد به نیو ریجن گفتهاند طی ماههای اخیر مجموعهای از تحرکات دیپلماتیک بی سر و صدا میان عراق و سوریه در جریان بوده که با مشارکت غیرعلنی جمهوری اسلامی همراه است.
به گفته این منابع، هیاتهای رسمی عراقی شامل نمایندگانی از سازمان اطلاعات و وزارت امور خارجه، بهطور محرمانه به دمشق سفر و با مقامهای ارشد وزارت امور خارجه سوریه دیدار کردهاند.
محور این مذاکرات بازگشایی کانالهای ارتباطی میان تهران و دمشق عنوان شده است.
این جلسات که به شکل علنی اعلام نشدهاند، پس از چندین دور رایزنی میان سوریه و روسیه انجام برگزار شدند؛ مذاکراتی که اختلافات میان دمشق و تهران درباره آینده نقش نظامی و اقتصادی ایران در سوریه را آشکار کرد.
این منابع گفتند تهران از بغداد خواسته تا میانجی از سرگیری مذاکرات با دمشق شود تا بتواند حضور رسمی خود را در سوریه احیا و منافع دیرینه اقتصادی و نظامی خود را تضمین کند.
یک منبع آگاه گفت: «بغداد در این زمینه نقشی دوگانه ایفا میکند؛ از یکسو ارزیابی خود از رویکرد دولت سوریه به آشتی را در اختیار تهران میگذارد و از سوی دیگر به دمشق پیشنهادهای عملی ارائه میدهد تا در ازای کاهش مداخله مستقیم ایران، همکاری اقتصادی و امنیتی تدریجی برقرار شود.»
اقدامات متعادلکننده بغداد
خلیفه التمیمی، استاد علوم سیاسی، به نیو ریجن گفت عراق موقعیت منحصر به فردی برای میانجیگری میان تهران و دمشق دارد و در سالهای اخیر نشان داده که میتواند پروندههای حساس منطقهای را مدیریت کند.
تمیمی تاکید کرد تهران احتمالا در مقطع فعلی از انجام هر اقدام آشکاری خودداری میکند تا از واکنش جناحهای تندرو داخلیاش که همچنان نسبت به دولت جدید سوریه بدگماناند، جلوگیری کند.
با وجود تنشهای فعلی، او گفت باور دارد رکود سیاسی میان تهران و دمشق چندان پایدار نخواهد بود، زیرا منافع مشترک در نهایت بهاندازهای نیرومند هستند که یخ روابط را بشکنند.
ایندیپندنت عربی ۲۶ شهریور به نقل از منابع دیپلماتیک نوشت سوریه و اسرائیل در حال انجام مذاکرات پیشرفته برای امضای توافق امنیتی در روزهای آینده هستند که بر اساس آن دمشق متعهد میشود از حضور جمهوری اسلامی و گروههای وابسته به آن در خاک سوریه جلوگیری کند.
او یکشنبه چهارم آبان در مصاحبه با شبکه الحدث گفت سوریهای بازداشتشده در یمن کارشناسان ساخت مواد مخدر بودند که در پوشش گردشگر وارد این کشور شده بودند.
حیدان از همکاری نزدیک امنیتی میان عربستان سعودی و دولت قانونی یمن خبر داد و افزود روابط دو طرف «در بهترین وضعیت خود» قرار دارد.
به گفته او، کشف کارخانه تولید مواد مخدر در استان المهره یمن با هماهنگی کامل ریاض انجام شد و نیروهای گارد ساحلی دو کشور رزمایشها و آموزشهای مشترک برگزار کردهاند.
حیدان ۱۴ شهریور نیز از توقیف یک کارخانه تولید کپتاگون متعلق به جمهوری اسلامی در یمن خبر داده و گفته بود نیروهای امنیتی این کشور یک تبعه سوری و یک تبعه لبنانی را در ارتباط با این کارخانه بازداشت کردند.
او هدف از این اقدامات را «گسترش شبکههای قاچاق و بیثباتسازی منطقه» دانسته بود.
حوثیها یکی از گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در منطقه به شمار میروند.
پایگاه خبری واینت چهارم مهر گزارش داد حوثیها با حمایت تهران همچنان به تولید تسلیحات و آموزش نیروهای نیابتی ادامه میدهند.
وزیر کشور دولت قانونی یمن در ادامه مصاحبه خود با الحدث، با اشاره به شرایط داخلی این کشور گفت کودتای حوثیها موجب تضعیف ساختار دولت و ایجاد خلأ امنیتی شده است.
حیدان اضافه کرد برخی اعضای بازداشتشده حوثیها با گروه الشباب سومالی در ارتباط بودهاند.
حوثیها از سال ۲۰۱۴ کنترل صنعا را در دست دارند. با این حال، سازمان ملل، ایالات متحده و اتحادیه اروپا حکومت این گروه را به رسمیت نمیشناسند.
آمریکا و اسرائیل حوثیها را در فهرست گروههای تروریستی قرار دادهاند.
بنیاد تحقیقاتی ناظر خاورمیانه، اندیشکده تحقیقات سیاسی مستقر در دبی، ۲۴ مهر در تحلیلی نوشت با توجه به توافق آتشبس در غزه، یمن به جبهه تقابل جدید میان جمهوری اسلامی و اسرائیل تبدیل شده است.
۱۵ شهریور معمر الاریانی، وزیر اطلاعرسانی دولت قانونی یمن، اعلام کرد حوثیها در مناطق تحت کنترل خود با همکاری جمهوری اسلامی اقدام به راهاندازی کارخانهای برای تولید سلاحهای شیمیایی کردهاند.
روزنامه اورشلیمپست یکشنبه چهارم آبان گزارش داد اوکتای آشتی، رحمان گوکیر و یونس اوزل تا پایان روند دادرسی در بازداشت خواهند ماند.
بر اساس کیفرخواست، این سه نفر قصد داشتند مسیر قاچاق تسلیحات از ترکیه به اسرائیل را از طریق اردن راهاندازی کنند.
آنها ماه گذشته میلادی پس از عبور غیرقانونی از مرز در نزدیکی کیبوتص «شاعر هاگولان» در جنوب دریاچه طبریه بازداشت شدند.
آشتی نخستین بار در اوایل سال ۲۰۲۳ بدون داشتن ویزای اشتغال، برای کار ساختمانی وارد اسرائیل شد. او در ماه ژوئیه (اواخر تیر) از این کشور اخراج شد.
او در طول این مدت با احمد پریلدَر، مردی با اصالت ترکی، ارتباط برقرار کرد که خارج از اسرائیل زندگی و مسیرهای قاچاق غیرقانونی به داخل این کشور را اداره میکند.
طراحی مسیر قاچاق اسلحه
اورشلیمپست نوشت پریلدر به آشتی پیشنهاد کرد همراه همدستانش و یک دلال ایرانی برای تهیه تسلیحات همکاری کنند.
قرار بود این محمولههای قاچاق به اردن برسد و یکی دیگر از اعضای باند آن را تحویل بگیرد تا در نهایت سلاحها با کامیون از مرز اردن وارد اسرائیل شوند.
مقامات اردن شهریورماه ۱۴۰۲ هشدار داده بودند افزایش قاچاق سلاح در مرزهای این کشور، نگرانیهایی را در مورد گسترش تهدیدهای تهران بهویژه در زمینه قاچاق مواد مخدر و تسلیحات به وجود آورده است.
بر اساس کیفرخواست دادستانی اسرائیل، نقش آشتی این بود که در سمت اسرائیلی مرز بهعنوان مسئول ارتباط عمل کند، سلاحها را از قاچاقچیان تحویل بگیرد و طبق دستورهای پریلدر آنها را به افراد دیگر منتقل کند.
او همچنین مسئولیت مبادلات مالی ناشی از این معاملات را نیز بر عهده داشت.
در متن کیفرخواست آمده است یک میلیون دلار برای انجام این کار به آشتی پیشنهاد شده بود.
او برای اقداماتش به اتهام قاچاق، حمل، جابهجایی و نگهداری سلاح و همچنین تلاش برای فراهم کردن ابزار ارتکاب «عملیات تروریستی»، تحت تعقیب قضایی قرار گرفت و پس از بازداشت به ترکیه بازگردانده شد.
با این حال، او فعالیتهای خود را در ترکیه ادامه داد و تنها یک ماه بعد، در ماه آگوست، با یونس اوزل، شهروند دیگر ترکیه که در آن زمان در اسرائیل اقامت داشت و همراهش در کار ساختمانی بود، تماس گرفت.
نقشآفرینی دیگر متهمان پرونده
به دستور پریلدر، آشتی از اوزل خواست معاملهای تسلیحاتی را در ترمینال مرکزی اتوبوسهای تلآویو انجام دهد. همچنین به او دستور داد پولی را تحویل بگیرد و به مرد دیگری بسپارد و در ازای آن، یک قبضه اسلحه و مهمات دریافت کند.
اوزل موظف بود سلاح را نزد مرد سومی ببرد تا از اصالت آن مطمئن شود. او دو بار برای اجرای این طرح تلاش کرد، اما در هر دو نوبت فردی که قرار بود اسلحه را تحویل بگیرد، در محل حاضر نشد.
اوزل مبلغ پنج هزار شِکِل (معادل حدود ۱۳۰۰ دلار) از پولهای معامله را برای خود برداشت.
او به اتهام قاچاق سلاح و تلاش برای فراهم کردن ابزار ارتکاب «عمل تروریستی» تحت تعقیب قرار گرفت.
پس از ناکامی در اجرای این طرح، آشتی و پریلدر به همراه چند همدست دیگر توافق کردند که آشتی و گوکیر بهطور غیرقانونی از طریق اردن وارد اسرائیل و در آنجا مستقر شوند تا مسیر قاچاق فعال شود.
این دو نفر از ترکیه به عربستان سعودی پرواز کردند و از آنجا به اردن رفتند. طبق برنامه، قرار بود سه قبضه اسلحه در اردن تحویلشان داده شود تا به داخل اسرائیل قاچاق کنند، اما بهدلیل اختلافات داخلی در میان اعضای سازمان، سلاحها هرگز تحویل داده نشد.
با این حال، آشتی و گوکیر به طرح خود ادامه دادند، ۲۸ شهریور وارد خاک اسرائیل و بلافاصله از سوی ارتش اسرائیل بازداشت شدند.
گوکیر نیز پیشتر در اسرائیل کار میکرد و از ماه ژوئیه با آشتی ارتباط گرفته بود. وظیفه او در باند این بود که نقطه جمعآوری سلاحها در داخل اسرائیل باشد و تسلیحات را نگه دارد تا طبق دستور، آنها را به افراد دیگر تحویل دهد.
او نیز مانند آشتی مامور جمعآوری و انتقال پولهای حاصل از معاملات بود. گوکیر وعده دریافت یک میلیون دلار در ازای نقش خود را داشت.
او به اتهام قاچاق سلاح، تلاش برای فراهم کردن ابزار ارتکاب «عمل تروریستی» و ورود غیرقانونی به اسرائیل پس از اخراج از کشور، تحت پیگرد قضایی قرار گرفت.
یسرائیل کاتز، وزیر خارجه اسرائیل، شهریور ۱۴۰۳ گفته بود جمهوری اسلامی با قاچاق سلاح از اردن و انتقال آنها به اردوگاههای آوارگان فلسطینی در کرانه باختری در حال ایجاد «یک جبهه ترور جدید علیه مراکز عمده جمعیتی اسرائیل» است.
او خواستار یک کارزار عملیاتی در اردوگاه جنین برای «از بین بردن زیرساختهای تروریستی» شده بود.
