الهه حسیننژاد، دختر ۲۴ ساله ساکن اسلامشهر تهران، ۱۱ روز پیش در مسیر بازگشت از محل کار به خانه ناپدید شد. کاربران شبکههای اجتماعی با انتشار مطالبی درباره بیخبری از سرنوشت این زن جوان که بارها در اینستاگرامش از جنبش «زن، زندگی، آزادی» حمایت کرده بود، ابراز نگرانی کردهاند.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، حسیننژاد، چهارم خرداد پس از سوار شدن به خودرویی در حوالی میدان آزادی تهران ناپدید شده و تا چهارشنبه ۱۴ خرداد هیچ خبری از وضعیت او در دست نیست.
عموی این دختر در گفتوگو با رسانههای داخل ایران گفت: «الهه از مدتی قبل در یک سالن زیبایی به عنوان ناخنکار فعالیت میکرد. او هر روز بعدازظهر حدود ساعت هفت شب از سالن بیرون میآمد و از آنجا هم راهی خانهشان واقع در اسلامشهر میشد.»
او در گفتوگو با روزنامه همشهری گفت: «الهه در حال بازگشت به منزل برای مراقبت از برادر معلولش بوده که در میدان آزادی پیاده میشود و سوار خودرویی به سمت اسلامشهر میشود اما بعد از یک ساعت گوشیاش خاموش شده است.»
عموی الهه با بیان اینکه استعلامهای لازم در خصوص تلفن و حساب بانکی برادرزادهاش گرفته شده اما همچنان هیچ سرنخی در دست نیست، گفت: «تصاویری از دوربین مداربسته وجود ندارد. در جایی که او پیاده شده یک دوربین چرخشی وجود داشته که هنگام پیاده شدنش، دوربین به سمت دیگری چرخیده بوده.»
سعید دوستینژاد، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان اسلامشهر در گفتوگو با خبرگزاری میزان، رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی، گفت در رابطه با مفقودی این زن جوان، پرونده قضایی تشکیل و برای رسیدگی به آگاهی تهران ارجاع شده است.
حمایت از هنرمندان معترض
در صفحه اینستاگرام حسیننژاد، پستها و استوریهایی در حمایت از برخی هنرمندان حامی جنبش «زن، زندگی، آزادی» از جمله توماج صالحی و مهدی یراحی منتشر شده است.
او همچنین در یادبود محمد حسینی، یکی از معترضان اعدامشده در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱، مطلبی در اینستاگرام نوشته بود که حالا در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است.
گروهی از فعالان مدنی و چهرههای شناختهشده شبکههای اجتماعی با ابراز نگرانی از سرنوشت این دختر جوان، از عملکرد دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی در مورد یافتن اثری از او، انتقاد کردهاند.
برخی از کاربران ایکس و اینستاگرام با اشاره به اینکه جمهوری اسلامی در موارد بسیاری زنان ایرانی را بهدلیل سبک زندگی دلخواه یا سرپیچی از رعایت حجاب اجباری در خیابان بهسرعت با دوربینهای تشخیص چهره شناسایی و بازداشت میکند، پیدا نشدن حسیننژاد با وجود گذشت ۱۱ روز از گم شدنش را نمونهای از تبعیض آشکار حکومتی دانستند.
مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال سیاسی، در اینستاگرام خود نوشت: «این زن ۲۴ ساله نه در منطقهای خلوت و دورافتاده که در میدان آزادی تهران، سوار خودرو شده بود تا به اسلامشهر برود.»
او اضافه کرد: «این وضعیت امنیت شهروندان زیر سایه جمهوری اسلامی است. باورتان میشود که هیچ دوربینی سوار شدن یا طی مسیر او را ثبت نکرده باشد؟ باورتان میشود دستگاه امنیتی که مدعیست بهصورت نقطهزن قادر به ردیابی معترضان از روی آنتن موبایلشان است، عاجز از پیدا کردن ردپایی از الهه حسیننژاد باشد؟»
یکی از کابران شبکه اجتماعی ایکس در این خصوص نوشت: «فناوری تشخیص چهره که سپاه برای شناسایی معترضان خیزش ژینا از چین خریده بود و همینطور هزاران "دوربین نظارتی" شهرداری، تا این لحظه الهه حسیننژاد را تشخیص ندادهاند.»
کاربر دیگری با بیان اینکه وقتی در گوشهای از یک خیابان روسری زنی میافتد، پنج دقیقه بعد پیامک «کشف حجاب» برایش ارسال میشود، نوشت: «این دختر همه مسیر را رفته، زیر دوربین ایستاده، ماشین گرفته و سوار شده، آنوقت هیچ تصویری از او ثبت نشده؟ مردم را چه فرض کردهاید واقعا؟»
شهروند دیگری در ایکس نوشت: «دخترانی را که میرقصیدند، چطور ظرف ۲۴ ساعت پیدا میکردید؟ این دختر گم شده را هم به همان شکل پیدا کنید!»
یکی از کاربران اینستاگرام با لحنی کنایهآمیز نوشت: «به خانواده حسیننژاد توصیه میکنم عکسی یا ویدیویی از الهه که در آن حجاب را رعایت نکرده باشد، در فضای مجازی پخش کنند. شک نکنید ظرف چند ساعت او را پیدا میکنند و بازداشت میکنند و میتوانید برای پیگیری پرونده و آزادیاش، به زندانها یا بازداشتگاهها بروید. اینجور لااقل میتوانید پیدایش کنید.»
تشکل انقلاب زنانه نیز در ایکس نوشت: «الهه حسیننژاد فقط یک اسم نیست. او نماد هزاران زن و دختریست که در تاریکی جمهوری اسلامی ناپدید شدهاند.»
این نخستین بار نیست که موضوع ناپدید شدن زنی در ایران و پیدا نشدن اثری از او با واکنش گسترده کاربران در شبکههای اجتماعی همراه میشود.
پرونده ناپدید شدن سما سمیران جهانباز، دختر ۲۲ ساله اصفهانی که نزدیک به سه سال پیش در شیراز ناپدید شد، یکی از مواردی است که در سالهای گذشته بارها خبرساز شد.
این دختر که دانشجوی ساکن اصفهان بود، تیرماه سال ۱۴۰۱ همراه با خانوادهاش برای دیدار با اقوامشان به شیراز سفر کرد و ۲۵ تیر همان سال به منطقه معالیآباد این شهر رفت.
او در تماس تلفنی کوتاهی با مادرش گفت که تا ۱۰ دقیقه دیگر به خانه بازمیگردد و این آخرین تماسش با خانواده بود.
پس از آن تلفن همراه سما خاموش شد و دیگر هیچ خبری از او به دست نیامد و همچنان هیچ پاسخ روشنی درباره سرنوشتش به خانواده او داده نشده است.
