ویدا ربانی، روزنامهنگار و زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، قرار است با دستور دادستان تهران به زندان قرچک ورامین منتقل شود. حمیدرضا امیری، همسر این روزنامهنگار، اعلام کرد او در صورت انتقال به زندان قرچک دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
امیری یکشنبه ۱۹ اسفند با انتشار مطلبی در اینستاگرام با عنوان «چرا دست از جان ما برنمیدارید؟» خبر داد به همسرش اعلام شده طبق دستور دادستان باید به زندان قرچک منتقل شود زیرا «حکم او توهین به مقدسات بوده و زندانی عمومی محسوب میشود».
همسر ربانی نوشت: «زندانیان عمومی ماهانه از مرخصی برخوردار هستند ولی مدتهاست که به او مرخصی داده نشده و وقتی درخواست مرخصی کردیم، اعلام کردند چون ویدا اتهامات امنیتی هم دارد، زندانی امنیتی محسوب میشود و نمیتواند مانند زندانیان عمومی از مرخصی برخودار شود.»
امیری با اشاره به اینکه از سه سال حبس همسرش تنها چهار ماه باقی مانده، افزود: «این انتقال برای ویدا که طبق دستور پزشک قانونی باید در محیط آرام و بدون تنش باشد، آنقدر سخت است که به من گفت در صورت انتقال دست به اعتصاب غذا خواهد زد.»
ربانی در اوایل حبس خود در سال ۱۴۰۱ از زندان قرچک به زندان اوین منتقل شده بود.
بسیاری از زندانیان در ایران بهناچار از اعتصاب غذا بهعنوان آخرین راه برای رسیدن به خواستههایشان استفاده میکنند و جان خود را به خطر میاندازند.
آنها اغلب در اعتراض به برآورده نشدن مطالبات خود، از جمله تاخیر در رسیدگی به پرونده و مراعات نشدن حقوقشان بهعنوان زندانی، دست به اعتصاب میزنند.
رضا ولیزاده، خبرنگار پیشین رادیو فردا و شهروند ایرانی-آمریکایی زندانی در اوین، نیز از ۱۸ اسفند در اعتراض به عدم بررسی و رسیدگی به تمامی جوانب پروندهاش در «دادگاه فرمایشی» جمهوری اسلامی دست به اعتصاب غذا زده است.
رعایت نشدن اصل تفکیک جرایم در زندان قرچک
همسر ربانی در بخش دیگری از مطلب خود با تاکید بر اینکه در زندان قرچک ورامین اصل تفکیک جرایم در خصوص زندانیان سیاسی رعایت نمیشود، نوشت: «میخواهید همسرم را به کدام بند زندان قرچک بفرستید؟ سرقت، مواد، قتل، کجا؟ شاید برای مسئولان این تنها یک انتقال است، اما برای زندانی تنشی بزرگ.»
امیری با ابراز نگرانی در خصوص وضعیت سلامتی همسرش افزود: «ویدا از آبانماه دچار مشکل قلبی شده و پزشک زندان احتمال داده که ضربان قلب او که ناگهان بالا میرود و تنگی نفس و درد در قفسه سینه پیدا میکند، ممکن است حملات پانیک باشد. اینکه چند ماه است برای درمان او هیچ اقدامی نشده و تنها تحمل کرده، کافی نیست؟ حداقل همسرم را به حال خودش رها کنید تا این چند ماه هم بگذرد.»
فعالان حقوق بشر در سالهای گذشته بارها نسبت به رعایت نشدن اصل تفکیک جرایم در برخی زندانهای ایران و خطراتی که متوجه جان زندانیان سیاسی شده، به قوه قضاییه و سازمان زندانها هشدار دادهاند.
