برگزاری رزمایش مقابله با حمله پهپاد و هواپیما به تاسیسات اتمی فردو و خنداب

او همچنین اعلام کرد که تعداد مراجعه‌کنندگان به مراکز درمانی دولتی به دلیل بیماری‌های تنفسی غیرعفونی، از ابتدای دی ماه امسال حدود ۳۰ درصد افزایش یافته است.
تعداد مرگ افراد به دلیل آلودگی هوا در سال گذشته نسبت به سال پیش از آن چهار هزار و ۳۸۵ نفر یعنی حدود ۱۷ درصد افزایش یافته است.

شاهسوندی پیش از این گفته بود که مرگ افراد بر اثر آلودگی هوا در سال ۱۴۰۱ به طور میانگین ۲۶ هزار و ۳۰۷ نفر گزارش شده که بیش از ۲۶ درصد نسبت به سال ۱۴۰۰ افزایش یافته است.

وزارت بهداشت بر اساس قانون موظف است آثار بهداشتی، اقتصادی و آمار و ارقام مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا را با هدف حمایت طلبی و انجام اقدامات اثربخش به منظور کاهش این مرگ‌ها بررسی کند و این اقدام از سال ۱۳۹۶ آغاز شده است.

طبق آخرین بررسی وزارت بهداشت، هزینه‌های مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا در سال گذشته نیز ۱۲میلیارد دلار یعنی حدود ۶۰۰ هزار میلیارد تومان برآورد شده است.

فقط ۳ درصد روزهای سال گذشته هوای تهران پاک بود

رییس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت همچنین گفت که تعداد روزهایی که میزان ذرات معلق کمتر از ۲/۵ میکرون باشد، در تهران۱۲ روز بوده که معادل ۳ درصد روزهای سال گذشته می‌شود.

در همین حال آلودگی هوای تهران برای دهمین روز متوالی ادامه یافت. هوای اهواز، ماهشهر و آبادان نیز در روز یکشنبه ناسالم و قرمز است.

هوای تعدادی دیگری از شهرهای ایران از جمله زنجان رامهرمز و شادگان ناسالم برای گروه های حساس اعلام شده است.

100%

طی هفته گذشته شماری از شهرهای ایران آلودگی هوای شدید را تجربه کردند و صدها تن به دلیل بیماری‌های قلبی و تنفسی راهی مراکز درمانی شدند.

در تعدادی از استان‌های کشور نیز مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات تعطیل یا غیرحضوری شدند.

رییس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت همچنین گفت که اگرچه میزان طوفان‌های گردوغبار مناطق غربی کشور در سال گذشته کاهش یافته اما این پدیده در مناطق شرق کشور به ویژه شهر زابل افزایش یافته است.

او تاکید کرد که شهرهای زابل و ایران‌شهر، آلوده‌ترین شهرهای کشور هستند.

به گفته شاهسونی،همچنین دو کلان‌شهر اصفهان و مشهد غلظت بالای آلاینده‌های هوا را تجربه می‌کنند

طوفان‌های شن سیستان و بلوچستان در سال‌های گذشته به دلیل خشک شدن رودخانه‌ها و تالاب‌های این منطقه به ویژه هیرمند، هامون و جازموریان شدت بیشتری گرفته است.

این نفت از انباری در چین برداشت شده است که جمهوری اسلامی در اواخر سال ۲۰۱۸ از ترس تحریم‌های دولت اول ترامپ دست‌کم ۲۵ میلیون بشکه در آن ذخیره کرده بود.

طبق این گزارش، چین ماه گذشته پس از مذاکراتی که در ماه‌های نوامبر و دسامبر با مقام‌های جمهوری اسلامی داشت، با برداشت نفت از این انبار موافقت کرد.

نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل از اظهارنظر درباره این گزارش خودداری کرده و وزارت خارجه آمریکا نیز پاسخی در این مورد ارائه نکرده است.

وزارت خارجه چین نیز از این موضوع اظهار بی‌اطلاعی کرد، اما گفت پکن در چارچوب قوانین بین‌المللی با همه کشورها از جمله ایران همکاری می‌کند و با «سوء‌استفاده از تحریم‌های غیرقانونی، غیرمنطقی و یک‌جانبه» مخالف است.

جمهوری اسلامی که خود درگیر بحران تورم و رکود اقتصادی است، در حالی برای استفاده از این درآمد نفتی تلاش می‌کند که با سقوط بشار اسد امکان ارسال زمینی سلاح برای حزب‌الله را از دست داده است.

ایران‌اینترنشنال پیش‌تر ۱۰ دی گزارش داد جمهوری اسلامی در آستانه بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، با سقوط سهمگین صادرات نفت خود به چین مواجه شده و در این میان می‌کوشد ذخایر نفتی‌اش در این کشور را به فروش برساند.

اجازه چین به جمهوری اسلامی برای برداشت حدود سه میلیون بشکه نفت می‌تواند با آغاز به کار دولت ترامپ، تنش‌های پکن و واشینگتن را تشدید کند.

اعضای تیم انتقالی ترامپ گفته‌اند دولت او قصد دارد به سیاست فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی بازگردد.

طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، جمهوری اسلامی ۲۵ میلیون بشکه نفت ایران را در دو بندر در دالیان در شرق پکن و در جواشان در جنوب شانگهای ذخیره کرده است.

به گفته افراد آگاه، دو کشتی مادستار و سی‌اچ اخیرا به بندر دالیان رفتند. مادستار در اوایل ژانویه با دو میلیون بشکه نفت از بندر دالیان رفت و سی‌اچ نیز که هنوز در دالیان قرار است ۷۰۰ هزار بشکه نفت بارگیری کند.

طبق این گزارش، مادستاردر اوایل ژانویه به مدت سه روز مکان‌یاب خود را خاموش کرد و در این مدت به سمت آب‌های کره‌جنوبی رفت تا نفت خود را به یک کشتی دیگر منتقل کند. کشتی سی‌اچ نیز تنها برای مدتی کوتاه در روز ۱۷ دی‌ماه مکان‌یاب خود را روشن کرد.

داده‌های «مرین ترافیک»، سرویس ردیابی کشتی‌ها، نیز این اطلاعات را تایید می‌کند.

به گفته افراد مطلع، جمهوری اسلامی درآمد ناشی از فروش این نفت ذخیره شده را به سپاه اختصاص داده است.

طبق اطلاعات شرکت تحقیقاتی کیپلر، چین که مدت‌ها بزرگ‌ترین خریدار نفت جمهوری اسلامی بوده است، از سال ۲۰۲۲ از ترس تحریم‌های آمریکا خرید رسمی نفت از تهران را متوقف کرده است.

آمریکا برای جلوگیری از فروش نفت ایران، چین و کشورهای دیگر را تحت فشار قرار داده تا تحریم‌های نفتی جمهوری اسلامی را به طور سختگیرانه‌ای اعمال کنند. طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، مقام‌های آمریکا به ویژه نگران انتقال درآمدهای نفتی ایران برای فعالیت‌های سپاه و بسیج هستند.

بر اساس داده‌های سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای، جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۸۷ میلیون بشکه نفت صادر کرد که ۹۱ درصد آن را چین خریداری کرده است.

به گفته گرگوری برو، تحلیل‌گر ارشد گروه مشاوره انرژی یوریژا، به دلیل تحریم‌های مالی آمریکا، بیشتر درآمد حاصل از فروش نفت ایران در خارج از ایران باقی مانده است و حتی اگر تهران بتواند همه نفت ذخیره خود در چین را بفروشد، مشخص نیست که بتواند به چه مقدار از این درآمد دست یابد.

در سرزمینی که حکومت آن جمهوری اسلامی است، هر عملی، حتی انسانی زیستن و نفس کشیدن نیز می‌تواند از سمت حاکمان مجرمانه تلقی شود. بنابراین، مهم است آگاه باشیم که ممکن است با چه چیزهایی روبه‌رو شویم.

بازداشت

اگر به‌دلیل فعالیت سیاسی، اجتماعی، هنری یا فعالیت‌های مرتبط با فضای مجازی بازداشت شویم، بازداشت ما می‌تواند از سوی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، اطلاعات سپاه پاسداران، اطلاعات سپاه ثارالله یا پلیس امنیت صورت گیرد.

ماموران این نهادها از همان لحظه بازداشت، با ایجاد فضای ارعاب، سعی می‌کنند شخص بازداشت‌شده را مرعوب کنند. بازداشت ممکن است با خشونت و ضرب‌وشتم همراه باشد و در برخی موارد، با توهین و تحقیر، سعی می‌کنند شخص را خرد کنند.

100%

اگر در اعتراضات خیابانی یا تظاهرات بازداشت شویم، بازداشت ما می‌تواند به وسیله ماموران یگان ویژه (دسته اراذل و اوباش و متجاوزان)، ماموران عملیات میدانی نهادهای امنیتی (وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه)، نیروهای بسیج یا ماموران کلانتری‌ و نیروی انتظامی صورت بگیرد.

این بازداشت‌ها عموما با خشونت بیشتر و توهین و فحاشی همراه هستند.

نکته: مامور بازداشت‌کننده پیش از تحویل شخص بازداشت‌شده به بازداشتگاه، سعی می‌کند با ضرب‌وشتم، فحاشی و رفتارهای غیراخلاقی و غیرانسانی، او را مرعوب و مطیع کند و بیشترین آسیب‌ها به شخص بازداشتی، اغلب در این مرحله وارد می‌شود.

100%

بازداشتگاه
پس از بازداشت، شخص به وسیله ماموران امنیتی، انتظامی یا اطلاعاتی، به بازداشتگاه تحویل داده می‌شود.

عموما برای شکنجه، ایجاد فشار روانی و محدود کردن ارتباط فرد با دنیای بیرون، شخص در بازداشتگاه در سلول انفرادی نگهداری می‌شود.

در سلول انفرادی، بازجویان تعیین می‌کنند که متهم به چه‌ چیزی دسترسی داشته باشد. ممکن است به شخص بازداشتی فقط یک پتو داده شود یا ممکن است او را در سلولی نگه دارند که دسترسی به امکانات بیشتری از جمله یخچال کوچک و تلویزیون کوچک داشته باشد.

امکان تماس یا ملاقات با خانواده و حتی اجازه سیگار کشیدن در بازداشتگاه‌ها به وسیله بازجویان مشخص می‌شود. آن گونه که خودشان می‌گویند، خدای بازداشتگاه‌های امنیتی بازجویان هستند.

این محدودیت‌های عمدی، برای کنترل و شکستن فرد است. در بازداشتگاه، اتاق‌های بزرگ‌تری وجود دارد که «به آن‌‌ها سوئیت می‌گویند» و عمدتا چند بازداشتی که امکانات بیشتری دارند (یخچال کوچک، تلویزیون کوچک، امکان ثبت درخواست خرید) در آن‌ها نگهداری می‌شوند.

بازداشتگاه‌ها بر اساس نهاد بازداشت‌کننده تفاوت داشته و طبقه‌بندی می‌شوند:

- بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات

تعدادی از بازداشتگاه‌هایی که زیر نظر وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هستند، عبارتند از:

- بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین
- بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ شیراز
- بازداشتگاه الف طا اصفهان
- بازداشتگاه‌های اداره‌های اطلاعات شهرها

- بازداشتگاه‌های سپاه پاسداران

تعدادی از بازداشتگاه‌هایی که زیر نظر واحدهای اطلاعاتی و امنیتی سپاه پاسداران هستند، از این قرارند:

- بازداشتگاه ۲-الف زندان اوین متعلق به اطلاعات سپاه (محل کشته شدن کاووس سیدامامی)
- بازداشتگاه ۱-الف (بند ۵۰۲) متعلق به اطلاعات سپاه ثارالله
- بازداشتگاه ۵۹ (عشرت‌آباد) متعلق به سازمان حفاظت اطلاعات سپاه
- بازداشتگاه‌های سپاه پاسداران در شهرهای مختلف

- بازداشتگاه‌های نیروی انتظامی

تعدادی از بازداشتگاه‌هایی که زیر نظر نیروی انتظامی جمهوری اسلامی هستند، این مواردند:

- بازداشتگاه کهریزک (که سال ۸۸ پس از جنایات هولناک با تغییر نام به سروش ۱۱۱ مدتی فعالیت کرد و پس از آن تغییر کاربری داده شد)
- بازداشتگاه آگاهی شاپور (از غیرانسانی‌ترین بازداشتگاه‌های موجود در ایران، بازداشت‌شدگان اعتراضات دراویش و اعتراضات آبان ۹۸، در این مکان شکنجه شدند)
- بازداشتگاه پلیس فتا (محلی که ستار بهشتی بر اثر شکنجه در آنجا کشته شد)

علاوه بر این موارد، کلانتری‌ها و نیروی انتظامی هر شهر، به‌صورت جداگانه بازداشتگاه‌هایی دارند (عمدتا با نام سروش شناخته می‌شوند) که غیرانسانی‌ترین رفتارها با شهروندان در این بازداشتگاه‌ها صورت می‌گیرد.

100%

زندان
فرد بازداشت‌شده پس از اتمام مراحل بازجویی و آزار و اذیت از سوی نهادهای امنیتی، به دادگاه ارجاع داده می‌شود و اگر دادگاه شخص را محکوم به حبس کند، او برای تحمل کیفر حبس به زندان فرستاده می‌شود.

در زندان، شخص مانند دوران بازداشت و بازداشتگاه، با شکنجه و آزار و اذیت مستقیم بازجویان مواجه نیست. زندانی، عموما در اتاق‌های بزرگ‌ و بندهای عمومی در کنار دیگر زندانیان می‌ماند.

امکانات زندان‌ها و بندهای مختلف، با یکدیگر تفاوت دارند.

100%

برخی بندهای عمومی با مشکلاتی مانند کف‌خوابی (روی زمین خوابیدن) و حشرات موذی چون ساس مواجه هستند.

گاهی زندانیان سیاسی را در بندهای اراذل و اوباش یا قاتلان قرار می‌دهند و این، مشکلات جدی برای امنیت و آرامش آن‌ها ایجاد می‌کند. قتل علیرضا شیرمحمدعلی در زندان فشافویه، از نمونه جنایت‌های آشکاری بود که در زندان رخ داد.

در زندان، زندانیان عادی به امکانات بیشتری از جمله حیاط هواخوری، تلویزیون، آشپزخانه کوچک، کتابخانه محدود، فروشگاه و امکانات ورزشی دسترسی دارند اما این امکانات در همه بندها به‌طور یکسان وجود ندارد و برخی زندانیان از حداقل امکانات محروم‌اند.

امکانات زندان‌ها اغلب به وسیله خود زندانیان و با بودجه شخصی آن‌ها فراهم می‌شود و زندانیان سعی می‌کنند با فراهم کردن امکانات و خلق روش‌هایی، دوران زندان را آسان‌تر کنند. آن‌ها مراسم‌هایی چون عید نوروز را به‌صورت عمومی و در کنار هم برگزار می‌کنند.

گاهی همین امکانات حداقلی نیز به واسطه نفوذ بازجویان یا رفتارهای غیرانسانی مسئولان زندان، از زندانیان سیاسی دریغ می‌شود.

ایجاد محدودیت در تماس‌های تلفنی، ممنوعیت ملاقات‌های هفتگی و اجازه مرخصی ندادن به زندانیان، از مواردی هستند که می‌توان برشمرد؛ همانند آنچه سال‌ها پیش در بند ۳۵۰ زندان اوین برای زندانیان سیاسی رخ داد.

100%

نبود رسیدگی پزشکی

برای زندانیان بیمار، مشکلات بسیاری وجود دارد؛ از جمله کمبود داروهای ضروری و دسترسی محدود به پزشک. مشکلاتی مانند تهیه عینک و تاخیر در ارائه خدمات درمانی نیز وضعیت را برای این افراد بسیار دشوارتر می‌کند.

اگر شما زندانی سیاسی بیمار باشید، این شرایط با توجیه امنیتی سخت‌تر می‌شود. مثلا در خصوص زندانیان سیاسی-عقیدتی، سازمان زندان‌ها با توجیه این‌که دادستان و دستگاه امنیتی باید تصمیم بگیرند، قوانین در خصوص زندانیان سیاسی بیمار از جمله عدم تحمل کیفر و توقف حکم را اجرا نمی‌کند یا مانع اعزام آن‌ها به مراکز درمانی می‌شود.

با این عملکرد، علیه جان زندانیانی چون ابوالفضل قدیانی، مهوش ثابت، فاطمه سپهری، منوچهر بختیاری و دیگر زندانیان سیاسی اقدام کرده و می‌کنند.

از سوی دیگر در بسیاری از زندان‌های ایران، غذای زندان به‌دلیل کیفیت بد قابل خوردن نیست و زندانیان مجبور می‌شوند با هزینه شخصی اقدام به تهیه غذا کنند.

زندانیانی که توان مالی ندارند، با مشکلات تغذیه مواجه می‌شوند.

توجه داشته باشیم:

زندان، تنبیهی برای مجرمان است. این در حالی است که زندانیان سیاسی و عقیدتی، انگیزه مجرمانه ندارند و برای خیر جمعی و با انگیزه‌های شرافتمندانه فعالیت کرده‌اند.

زندان حق هیچ یک از زندانیان سیاسی و عقیدتی نیست چرا که منجر به گرفتن آزادی، محدود کردن ارتباطات اجتماعی و فرصت‌های شغلی و اقتصادی آن‌ها می‌شود.

زندان به سلامت جسمی و روانی، ارتباطات خانوادگی، احترام و موقعیت اجتماعی، اعتماد به‌ نفس و استقلال افراد آسیب‌های جدی و گاه جبران نشدنی وارد می‌کند. بنابراین ما باید یک‌صدا، فارغ از تفاوت‌ در گرایش‌های سیاسی، خواهان آزادی همه‌ زندانیان سیاسی و عقیدتی باشیم.

100%

.

حسین رونقی، فعال سیاسی و مدنی مخالف جمهوری اسلامی، برای آگاه‌بخشی درباره روند بازداشت احتمالی شهروندان و خطرات موجود در بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها در ایران، یادداشتی در اختیار ایران‌اینترنشنال قرار داده است.

جنبش فتح در این بیانیه که شنبه ۲۲ دی منتشر شد، تاکید کرد اجازه نخواهد داد حماس «ماجراجویی‌های خود را در کرانه باختری تکرار کند».

جبنش فتح با اشاره به حمله هفتم اکتبر حماس، این گروه را مسئول «شرایط فاجعه‌بار» کنونی در نوار غزه دانست و افزود ساکنان این باریکه به دلیل اقدامات حماس، از تامین «ابتدایی‌ترین نیازهای انسانی» محروم شده‌اند و با فقر، گرسنگی و فروپاشی سیستم آموزش، بهداشت و درمان دست و پنجه نرم می‌کنند.

اعضای حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر ۲۰۲۳) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کُشتند و بیش از ۲۵۰ تن را به گروگان گرفتند.

اسرائیل در واکنش به این تهاجم، عملیات نظامی گسترده‌ای را در نوار غزه آغاز کرد که بنا بر اعلام وزارت بهداشت حماس، تاکنون بیش از ۴۶ هزار کشته و ۱۰۹ هزار زخمی بر جای گذاشته است.

با کاهش قدرت حماس در نوار غزه، بیم آن می‌رود که این گروه مورد حمایت جمهوری اسلامی اکنون به دنبال افزایش نفوذ خود در کرانه باختری باشد.

جنبش فتح در ادامه بیانیه خود حماس را به تلاش برای «راه انداختن بی‌نظمی‌های امنیتی و هرج ‌و مرج از طریق حمایت علنی از گروه‌های قانون‌شکن» متهم کرد و هشدار داد این گروه همچنان به سیاست‌های خود که «جز فاجعه، مرگ و ویرانی برای مردم فلسطین چیزی به همراه نداشته است»، ادامه می‌دهد.

فتح اضافه کرد حماس طی این سال‌ها در «اعدام‌های میدانی، آدم‌ربایی، سیاست شکستن استخوان‌ها، تهدید به نام دین و مقاومت، و حتی سرقت کمک‌های بشردوستانه و مشروعیت بخشیدن به جرایم سازمان‌یافته» دست داشته است.

در بیانیه این سازمان آمده است: «نهادهای امنیتی فلسطین با فداکاری، از پروژه ملی فلسطین حفاظت می‌کنند و مانع تسلط گروه‌های وابسته به ایران خواهند شد که در پی بهره‌برداری از مساله فلسطین برای منافع خود هستند.»

نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان در هفته‌های اخیر کوشیده‌اند با افزایش حضور خود در کرانه باختری، نفوذ خود را در این منطقه، به‌ویژه شهر جنین، تثبیت کنند. جنین از دیرباز یکی از مراکز اصلی گروه‌های مسلح فلسطینی در کرانه باختری بوده است.

مقام‌های تشکیلات خودگردان می‌گویند نمی‌خواهند حماس و جهاد اسلامی فلسطین دست بالا را در کرانه باختری داشته باشند و حکومتی مانند حکومت حماس در غزه، در این منطقه به وجود آورند، زیرا چنین رویدادی می‌تواند بار دیگر به رویارویی با اسرائیل منجر شود.

انور رجب، سخنگوی نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان، ۲۰ دی در یک نشست خبری اعلام کرد از زمان آغاز عملیات این نهاد در جنین، ۲۴۷ نفر بازداشت شده‌اند که از این تعداد، هشت تن به تامین مالی گروه‌های مسلح فلسطینی در شمال کرانه باختری متهم هستند.

100%

یک مقام اسرائیلی شهریورماه در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال اعلام کرد «تروریست‌ها» با حمایت جمهوری اسلامی، در شهرها و اردوگاه‌های پناهندگان در کرانه باختری پایگاه‌های نظامی ساخته‌اند.

پیش‌تر در مردادماه نیز یسرائیل کاتز، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل، هشدار داد جمهوری اسلامی می‌کوشد جبهه شرقی جدیدی در جنگ نیابتی خود علیه اسرائیل ایجاد کند.

به گفته او، این جبهه با حمایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی علیه کرانه باختری و اردن هدف‌گذاری شده است.

بیگدلی شنبه ۲۲ دی در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا، با اشاره به مخالفت‌ها با افزایش حقوق کارگران به‌میزان بیش از ۳۰ درصد در سال آینده گفت: «اگر بهانه این است که افزایش حقوق کارگران تورم‌زا است، دادن سبد کالا که تورم‌زا نیست. ماهانه سه الی پنج میلیون به کسانی که حقوق کارگری می‌گیرند، سبد کالا بدهند.»

او هشدار داد: «اینکه فقط بخواهند با این ۳۰ درصد افزایش حقوق را انجام دهند، به نظر من افزایش ندهند بهتر است.»

این نماینده مجلس با بیان اینکه تاثیر افزایش حقوق‌ها بر بالا رفتن تورم «آنچنان چشم‌گیر نیست»، اضافه کرد دادن کالاهای اساسی به کارگران باعث رونق تولید می‌شود و کارفرمایان و شرکت‌ها می‌توانند با حداقل قیمت، کالاها را تهیه کنند و در اختیار کارگران قرار دهند.

پیش از این در ۱۸ دی، فرامرز توفیقی، از دست اندرکاران تعیین سبد معیشت خانوار در شورای عالی کار، اعلام کرد بر اساس محاسبات او، حداقل هزینه خانوار در شهرهای بزرگ ۳۲ میلیون و در شهرهای کوچک ۲۸ میلیون تومان است.

آیت اسدی، یکی دیگر از اعضای این شورا، نیز ۱۰ دی گفت: «حداقل مزد در ابتدای سال قادر بود یک‌دوم سبد معیشت را تامین کند، اما اکنون به‌خاطر تورم و کاهش ارزش پول، این رقم به یک‌چهارم کاهش یافت.»

او درباره برگزار نشدن جلسات شورای عالی کار افزود انتظار می‌رود این جلسات به‌منظور بررسی وضعیت معیشتی کارگران و تعیین مزد سال ۱۴۰۴ در «شرایط واقعی‌تر»، هر چه سریع‌تر تشکیل شود.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در ادامه مصاحبه خود با ایلنا، در پاسخ به پرسشی درباره اینکه آیا افزایش ۳۰ درصدی حقوق کارگران کفاف زندگی آن‌ها را خواهد داد، گفت: «خیر، اگر ۱۰۰ درصد هم بخواهید افزایش دهید، کفاف نمی‌دهد.»

بیگدلی با بیان اینکه حتی در صورت افزایش ۱۰۰ درصدی حقوق یک کارگر، میزان دریافتی او نهایتا از هفت یا هشت میلیون تومان به ۱۴ میلیون تومان می‌رسد، افزود: «با این ۱۴ میلیون تومان الان نمی‌شود زندگی را چرخاند.»

بر اساس قانون کار جمهوری اسلامی، حداقل دستمزد باید متناسب با نرخ تورم و هزینه «زندگی شرافتمندانه» تعیین شود.

این موضوع همواره از سوی نمایندگان دولت و کارفرمایان نادیده گرفته شده و اعتراض کارگران، نمایندگان کارگران و تشکل‌های کارگری مستقل را در پی داشته است.

روزنامه اعتماد در آذرماه در گزارشی از سقوط ارزش دلاری حداقل دستمزد کارگران در ایران از ۱۱۳ دلار به ۱۰۰ دلار خبر داد و نوشت ارزش واقعی دستمزد کارگران هم‌زمان با شوک‌های ارزی و کاهش ارزش ریال، در طول یک سال «آب رفته است».