سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی: قرارداد ۲۰ ساله با روسیه به‌زودی امضا می‌شود

کمیسیون اینترنت و زیرساخت انجمن تجارت الکترونیک تهران با انتشار گزارشی از کیفیت اینترنت در ایران نوشت روند استفاده از اینترنت استارلینک در کشور از ابتدای سال ۲۰۲۴ میلادی افزایش حدود ۲۰ برابری داشته است.

بر اساس داده‌های این گزارش، مشترکان اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در ایران بیش از ۳۰ هزار تخمین زده شده است. با این‌ حال تعداد کاربران استارلینک در داخل ایران به بیش از ۱۰۰ هزار نفر می‌رسد.

پیش‌تر و در اواخر آذر امسال، مجله فوربز در گزارشی به بازار غیررسمی رو به‌ رشد پایانه‌های اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در ایران پرداخت و نوشت حدود ۲۰ هزار نفر در این کشور به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند و جمهوری اسلامی در این زمینه امکان سانسور ندارد.

استارلینک سرویس اینترنت ماهواره‌ای است که از سوی شرکت اسپیس‌ایکس به مدیرعاملی ایلان ماسک راه‌اندازی شده است.

اوایل آذر امسال ایلان ماسک گفت سیستم جدید استارلینک امکان اتصال اینترنت را برای تلفن همراه بدون نیاز به تجهیزات اضافی یا اپلیکیشن خاصی فراهم می‌کند که «به‌سادگی کار می‌کند».

قیمت پایانه استارلینک در آمریکا ۲۵۰ دلار است اما فوربز پیش‌تر تخمین زده بود این تجهیزات در بازار سیاه ایران بین ۷۰۰ تا دو هزار دلار فروخته می‌شود.

تهران پیش‌تر از اسپیس‌ایکس به دلیل ارائه اینترنت استارلینک در ایران به اتحادیه بین‌المللی مخابرات شکایت کرده و خواستار «پذیرفتن قوانین جمهوری اسلامی» شده بود که به نظر می‌رسد منظور از آن، دسترسی به داده‌های کاربران است.

اغلب موسسات معتبر جهانی در رتبه‌بندی‌های خود، اینترنت ایران را از نظر آزادی در لیست قرمز قرار می‌دهند.

رتبه سوم ایران در میان بدترین کشورهای جهان از نظر اعمال محدودیت در اینترنت

وب‌سایت خانه آزادی (freedom house) در گزارش جدید خود از آزادی اینترنت در سال ۲۰۲۴ میلادی، نوشت که ایران با امتیاز ۱۹، پس از چین و میانمار، در جایگاه سومین کشور جهان از نظر محدودیت‌های اینترنتی قرار دارد.

علاوه بر جایگاه جهانی، ایران در میان کشورهای خاورمیانه هم پایین‌ترین جایگاه را از نظر آزادی اینترنت و دسترسی آزاد عمومی به محتوای آنلاین دارد.

در این رتبه‌بندی ایسلند همچنان جایگاه سال‌های پیش را به‌عنوان آزادترین کشور از نظر دسترسی کاربران به فضای آنلاین حفظ کرد.

این گزارش یادآوری کرد که جمهوری اسلامی در آستانه برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری در تیر امسال، هر گونه محتوایی که مردم را به تحریم انتخابات یا اعتراض تشویق یا از نامزدها انتقاد می‌کرد، جرم‌انگاری کرد.

تقریبا تمام شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های خارجی در ایران فیلتر هستند.

شورای عالی فضای مجازی چهارم دی‌ ماه در جلسه‌ای به رفع محدودیت دسترسی به واتس‌اپ و گوگل‌پلی رای داد اما تلگرام، اینستاگرام، یوتیوب و ایکس (تویيتر سابق) رفع فیلتر نشدند.

همان زمان دادستان کل کشور گفت مصوبه شورای عالی فضای مجازی در خصوص این رفع فیلترینگ با «قیود و شروطی» انجام شده است.

بر اساس برآوردهای خانه آزادی، ۷۹ درصد جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که در آن‌ها افراد به دلیل انتشار محتوای مرتبط با مسائل سیاسی، اجتماعی یا مذهبی دستگیر یا زندانی شده‌اند.

همچنین ۶۷ درصد مردم ساکن کشورهایی هستند که از خرداد سال ۱۴۰۲ به بعد، افراد به دلیل فعالیت‌های آنلاینشان مورد حمله قرار گرفته یا حتی کشته شده‌اند.

بر اساس این آمار، ۶۶ درصد مردم جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که مقامات حکومت از حامیان خود برای دستکاری بحث‌های آنلاین استفاده می‌کنند و ۶۵ درصد نیز ساکن کشورهایی هستند در آن‌ها وب‌سایت‌هایی با محتوای سیاسی، اجتماعی یا مذهبی مسدود می‌شوند.

بیش از نیمی از مردم جهان ساکن کشورهایی هستند که در آن‌ها دسترسی به پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی به‌طور موقت یا دائمی، محدود است.

از سوی دیگر، ۴۸ درصد مردم جهان از جمله ایرانیان، در کشورهایی زندگی می‌کنند که مقامات حکومت اینترنت یا دسترسی به موبایل را اغلب به دلایل سیاسی قطع می‌کنند.

ایران‌اینترنشنال پیش‌تر و در ۱۵ مهر گزارش داد جمهوری اسلامی آزادی چچیلیا سالا، روزنامه‌نگار ایتالیایی بازداشت‌شده در تهران را به آزادی عابدینی نجف‌آبادی منوط کرده است.

عابدینی نجف‌آبادی، ۳۸ ساله، ۲۶ آذر به درخواست ایالات متحده در فرودگاه میلان بازداشت شد.

او متهم به دست داشتن در انتقال یک فن‌آوری پهپادی به جمهوری اسلامی است که از آن در جریان حمله مرگبار نیروهای نیابتی حکومت ایران به نظامیان آمریکایی مستقر در مرز اردن و سوریه در بهمن ۱۴۰۲ استفاده شده.

نخست‌وزیر ایتالیا ۱۵ دی با ترامپ در اقامتگاه شخصی او در مارالاگو فلوریدا دیدار کرد.

به گزارش رسانه‌ها، وضعیت چچیلیا سالا یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوها میان این دو بود.

ال‌جورناله در ادامه گزارش خود نوشت ملونی توانست در این دیدار، رییس‌جمهوری منتخب آمریکا را برای تعلیق فرآیند استرداد عابدینی «قانع کند».

به گزارش این روزنامه، تعلیق استرداد این متهم تنها برای «یک دوره زمانی محدود» اعمال خواهد شد و ایتالیا در این بازه، باید برای آزادی سالا از زندان جمهوری اسلامی تلاش کند.

ال‌جورناله افزود: «رژیم ایران از سالا به‌عنوان اهرم فشاری برای توقف درخواست استرداد عابدینی به آمریکا استفاده می‌کند.»

100%

وزارت خارجه ایتالیا ۱۳ دی با احضار محمدرضا صبوری، سفیر جمهوری اسلامی در رم، خواستار آزادی فوری سالا شد.

در سوی مقابل، سفارت جمهوری اسلامی در رم با وجود گزارش‌ها از شرایط نامطلوب نگهداری سالا در زندان اوین، گفت تمامی امکانات بر اساس «رأفت اسلامی و ملاحظات انسان‌دوستانه» در اختیار سالا قرار گرفته است.

سفارت جمهوری اسلامی همچنین خواستار تسریع در آزادی عابدینی و فراهم کردن امکانات رفاهی برای او شد.

دادستان کل میلان ۱۳ دی با استناد به احتمال فرار عابدینی پیش از تصمیم‌گیری درباره استردادش به آمریکا، با درخواست آزادی مشروط او و انتقالش به حبس خانگی مخالفت کرد.

ال‌جورناله با اشاره به وضعیت روزنامه‌نگار ایتالیایی زندانی در ایران نوشت زمان عامل بسیار مهمی در این «پرونده پیچیده» است و به همین دلیل ملونی تصمیم گرفت پیش از آغاز به کار رسمی ترامپ، با او در این خصوص رایزنی کند.

ترامپ ۲۰ ژانویه (اول بهمن) رسما قدرت را در کاخ سفید به دست خواهد گرفت.

به گزارش ال‌جورناله، اکنون هفته سرنوشت‌ساز برای حل پرونده سالا آغاز شده است.

دیدار نخست‌وزیر ایتالیا با جو بایدن، رییس‌جمهوری کنونی ایالات متحده در ۲۲ دی‌ ماه در رم، یکی دیگر از گام‌های ملونی برای آزادی سالا خواهد بود.

100%

در تحولی دیگر، آلفردو مانتووانو، معاون وزیر امور خارجه ایتالیا، ۱۷ دی در کمیته پارلمانی امنیت جمهوری، موسوم به کوپاسیر، حضور خواهد یافت.

او قرار است در این جلسه، اقدامات دولت ایتالیا و مذاکرات صورت‌گرفته برای بازگرداندن سالا به این کشور را تشریح کند.

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، ۱۷ دی گفت دستگیری سالا ارتباطی به پرونده عابدینی ندارد و این روزنامه‌نگار به دلیل «نقض قوانین» در ایران بازداشت شده است.

فعالان حقوق بشر بازداشت شهروندان کشورهای غربی از سوی جمهوری اسلامی را «گروگان‌گیری حکومتی» می‌دانند و می‌گویند تهران از این حربه برای تحت فشار گذاشتن غرب و گرفتن امتیاز استفاده می‌کند.

در صورت تایید رسمی، این پرتاب به‌عنوان دوربردترین پرتاب موشک هایپرسونیک کره شمالی تاکنون شناخته خواهد شد.

کره شمالی مهر ۱۴۰۰ اعلام کرده بود یک موشک مافوق صوت (هایپرسونیک) توسعه یافته جدید را آزمایش کرده است.

خبرگزاری دولتی کره شمالی، پنج‌شنبه ۱۰ آبان اعلام کرد این کشور یک موشک بالستیک قاره‌پیما شلیک کرده که رکورد جدیدی را ثبت کرده است.

سه‌شنبه ۱۵ آبان و ساعاتی پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا نیز کره شمالی حداقل هفت موشک بالستیک کوتاه‌برد را به سمت سواحل شرقی خود شلیک کرد.

پرتاب موشک بالستیک جدید کره شمالی هم‌زمان با سفر آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا به سئول به دنبال بحران سیاسی در کره جنوبی انجام شده که احتمالا آخرین سفر او به این کشور است.

بلینکن گفت که آزمایش موشکی کره شمالی «یادآور نیاز به تعمیق همکاری واشینگتن با کره جنوبی و ژاپن برای جلوگیری از اقدامات کره شمالی» است.

او دوشنبه پس از دیدار با چوی سانگ-موک، رییس‌جمهوری موقت کره جنوبی، اعلام کرد روسیه قصد دارد در ازای اعزام هزاران سرباز کره شمالی برای شرکت در جنگ اوکراین، فن‌آوری فضایی و ماهواره‌ای پیشرفته خود را با پیونگ‌یانگ به اشتراک بگذارد.

شین وون‌سیک، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهوری کره جنوبی نیز جمعه دوم آذر گفته بود مسکو در ازای دریافت سرباز و نیروی نظامی از کره شمالی برای شرکت در جنگ اوکراین، موشک‌های پدافند هوایی و تجهیزات نظامی به این کشور تحویل داده است.

پرتاب اخیر موشک از سوی پیونگ‌یانگ پیش از آغاز به کار رسمی دولت دونالد ترامپ در حالی است که ترامپ در زمان ریاست‌جمهوری قبلی خود سه بار با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی دیدار کرد اما این دیدارها و مذاکرات، به دلیل اختلاف بر سر خلع سلاح هسته‌ای کره شمالی و لغو تحریم‌ها بی‌نتیجه ماند.

بقایی دوشنبه ۱۷ خرداد، در نشست خبری هفتگی خود گفت: «بسته دیپلماتیک ما در بیروت تحت قوانین بین‌المللی بود و امیدواریم این رفتار دیگر تکرار نشود.»

مقامات امنیتی فرودگاه بیروت شامگاه پنج‌شنبه ۱۳ دی برای دومین بار در هفته گذشته یک هواپیمای ایرانی و تمام وسایل مسافران داخل آن را بازرسی کردند.

روز بعد از آن، وزارت خارجه لبنان اعلام کرد پس از دریافت یادداشت رسمی از سفارت جمهوری اسلامی در بیروت، اجازه ورود کیف دیپلمات ایرانی از فرودگاه را بر اساس معاهده بین‌المللی روابط دیپلماتیک صادر کرده است.

همان روز، مجتبی امانی، سفیر جمهوری اسلامی در لبنان، بازرسی مسافران ایرانی را از روی «ناآگاهی» خواند و گفت: «پیک سیاسیِ ایران بدون بازرسی از فرودگاه بیروت خارج شد.»

رسانه‌های ایران نیز خبر دادند سفارت جمهوری اسلامی یک «یادداشت توضیحی» درباره محتوای دو چمدان دیپلماتیک به وزارت خارجه لبنان ارسال و اعلام کرد این چمدان‌ها «حاوی اسناد و اسکناس‌هایی برای بازپرداخت هزینه‌های عملیاتی در سفارت» بوده است.

شبکه العالم، وابسته به جمهوری اسلامی، جمعه خبر داده بود مقامات امنیتی فرودگاه بیروت در تلاش برای بازرسی چمدان‌های هیات دیپلماتیک ایرانی بوده‌اند که با ممانعت دیپلمات‌ها همراه شده و به بروز تنش انجامیده است.

العالم نوشت که پس از این اتفاق ده‌ها جوان شیعه سوار بر موتورسیکلت راهی فرودگاه بیروت شدند و ارتش لبنان نیز راه‌های منتهی به فرودگاه را بست.

ساعاتی پیش از بازرسی این هواپیما، الحدث به نقل از منابع غربی خبر داد که جمهوری اسلامی قصد دارد از طریق پرواز ماهان‌ایر از تهران به بیروت، میلیون‌ها دلار به حزب‌الله منتقل کند.

در سال‌های گذشته نیز گزارش‌هایی درباره تحویل پول نقد به گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی منتشر شده است. از جمله محمود الزهار، عضو ارشد حماس، سال ۱۳۹۹ به شبکه تلویزیونی العالم گفت سال ۲۰۰۶ در تهران چند کیف حاوی ۲۲ میلیون دلار از قاسم سلیمانی، فرمانده وقت نیروی قدس سپاه پاسداران دریافت کردند.

در همین حال نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله لبنان، گروه مسلح تحت حمایت جمهوری اسلامی، ۱۵ آذر اعلام کرد حدود ۵۰ میلیون دلار به بخشی از ۲۳۳ هزار و ۵۰۰ خانوار آواره ثبت‌نام شده لبنانی پرداخت شده است که در صورت کمک به کل این جمعیت، مبلغ کمک‌ها به ۷۷ میلیون دلار خواهد رسید.

او خاطرنشان کرد این پول از سوی جمهوری اسلامی تامین شده است.

به گفته قاسم، لبنانی‌هایی که خانه‌های آن‌ها کاملا ویران شده است، اگر در بیروت و ضاحیه جنوبی باشند، ۱۴ هزار دلار برای خرید اثاثیه و اجاره مسکن یک سال و اگر خارج از بیروت باشند ۱۲ هزار دلار دریافت خواهند کرد.

از زمان کشته شدن حسن نصرالله، دبیر‌کل پیشین حزب‌الله در حمله اسرائیل به لبنان، تنش میان تهران و بیروت افزایش یافته است.

آبان‌ ماه، فرمانده امنیت فرودگاه بیروت هنگام ورود علی لاریجانی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی و هیات همراهش، دستور بازرسی دقیق تیم حفاظتی او را صادر کرد.

مهر ماه نیز نجیب میقاتی، نخست‌وزیر لبنان، سخنان محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی را در مصاحبه با نشریه فیگارو درباره اجرای قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت از سوی بیروت، مداخله آشکار در امور داخلی کشورش خواند.

لبنان پس از اظهارات قالیباف، کاردار سفارت جمهوری اسلامی در لبنان را برای ارائه توضیحات احضار کرد.

یک منبع مطلع از وضعیت این زندانیان در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال گفت اعمال تبعیض‌ها علیه این افراد از سوی اداره کل اطلاعات استان البرز و حسن مددی، دادستان این استان، تحت عنوان برخورد با «مجرمین خاص و امنیتی» صورت می‌گیرد.

این منبع آگاه اضافه کرد که دادستانی و وزارت اطلاعات با این قید خاص و امنیتی قلمداد کردن زندانیان، آن‌ها را از حق و حقوق اولیه خود از جمله مرخصی، آزادی با پابند الکترونیکی، مرخصی پایان حبس و عفو مشروط محروم می‌کنند.

طبق اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، در حال حاضر حدود ۳۰ زندانی سیاسی و عقیدتی در سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج به‌سر می‌برند.

به گفته منبع نزدیک به خانواده‌های این افراد، مسئولان همواره تلاش کرده‌اند با استفاده از شیوه ذکر شده، جوابگوی نهادهای بین‌المللی و مقام‌های حقوقی و قضایی سازمان ملل نباشند و بگویند در ایران زندانی سیاسی وجود ندارد.

یک منبع مطلع دیگر نیز با تایید این موضوع به ایران‌اینترنشنال گفت این مساله درباره زندانیان سیاسی و عقیدتی در حالی صورت می‌گیرد که در دیگر سالن‌های زندان مرکزی کرج، زندانیان با «جرائم خطرناک» و حبس‌های طولانی به راحتی از این حق و حقوق برخوردار می‌شوند.

زندانیان سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج

مهرداد بختیاری، مهدی بیرامی، مهدی پناهی، علی پورمدحجی، مهدی ثابتی، آرش حدادی، محمد حسنی، حسین دبیر، مهران دربازی، امین قربانزاده، علی‌نظر کاظمی، ماشاالله کرمی، سرین کرتیس (بدیعی) معروف به «شاهزاده سرین»، شهروند دو تابعیتی ایرانی-نیوزیلندی، عیسی کریمی، قدیر کوهستانی، حسین میرزایی و سیامک نصیری، از جمله زندانیان سیاسی محبوس در این بند هستند.

سامان استوار، کامیار حبیبی، عفیف نعیمی و پیام ولی، زندانیان بهائی، قاسم شمس و مهدی شهنی، زندانیان مسیحی و ابوالفضل پورحسینی، از اعضای گروه عرفان حلقه نیز از جمله زندانیان عقیدتی محبوس در این بند هستند.

100%

در این بند دست‌کم سه زندانی تبعه افغانستان که از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده‌اند نیز نگهداری می‌شوند.

ایران‌اینترنشنال مهر ماه امسال نیز در گزارشی به محرومیت زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در این زندان پرداخت و نوشت که نقض مداوم حقوق این افراد، تحمل حبس را برایشان دشوارتر کرده است.

فضای بند سیاسی

طبق اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج دارای چهار اتاق است و در هر اتاق شش تا هشت تخت وجود دارد.

به گفته خانواده‌های کسانی که حبس در این بند را تجربه کرده‌اند و می‌کنند، در بسیاری از مواقع دست‌کم سه تن از زندانیان به دلیل تراکم جمعیت و کمبود امکانات اولیه، حتی از جای خواب محروم مانده‌اند و «کف‌خواب» محسوب می‌شوند.

محبوسان در این سالن از داشتن امکانات حداقلی محروم‌اند و تنها یک تلویزیون در بند وجود دارد که آن هم راس ساعت ۹ شب خاموش می‌شود.

در این بند یک سالن با نام «سالن در بسته» وجود دارد که زندانیان معترض به سیاست‌های زندان، برای تنبیه به آن‌جا منتقل می‌شوند.

مهرداد بختیاری، مهدی بیرامی، محمد حسنی، مهدی ثابتی، فرهاد شیخی، سیامک نصیری و پرهام وردل، برخی از زندانیانی هستند که در ماه‌های اخیر با دستور مدیر داخلی و حفاظت اطلاعات زندان به این سالن دربسته منتقل شده‌اند.

از میان این افراد، در حال حاضر، بختیاری، بیرامی، ثابتی، حسنی و نصیری در سلول‌های انفرادی این سالن دربسته به‌سر می‌برند.

سالن ۱۵ دارای دو حمام و دو سرویس بهداشتی است که در وسط اتاق‌ها قرار گرفته است.

در این بند یک زندانی با اتهامات عمومی نیز نگهداری می‌شود و به همین واسطه باعث عدم رعایت اصل تفکیک جرائم شده است.

به گفته خانواده‌های برخی زندانیان، این زندانی که با اتهام «خیانت در امانت و کلاهبرداری» زندانی شده، با دستور حفاظت اطلاعات زندان و برای آزار و اذیت زندانیان سیاسی به این بند منتقل شده است.

فعالان حقوق بشر در سال‌های گذشته بارها نسبت به‌ رعایت نشدن اصل تفکیک جرائم در برخی زندان‌های ایران و خطرات احتمالی که متوجه امنیت جانی زندانیان سیاسی شده، به قوه قضاییه و سازمان زندان‌ها هشدار داده‌اند.

محدودیت تماس تلفنی و ملاقات

در سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج دو دستگاه تلفن وجود دارد که زندانیان در روزهای زوج هر کدام ۱۰ دقیقه در شیفت صبح و ۱۰ دقیقه در شیفت عصر، برای ارتباط با خانواده‌هایشان حق استفاده از آن‌ها را دارند.

زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در این زندان هر دو هفته یک بار به مدت ۲۰ دقیقه حق برخورداری از ملاقات کابینی را دارند.

ملاقات حضوری هر دو ماه یک بار آن هم برای حدود نیم ساعت و در صورت تشخیص و صلاحدید رییس اندرزگاه و مدیر داخلی زندان انجام می‌شود.

ملاقات‌های «شرعی» نیز در هر ماه یک بار آن هم به مدت دو ساعت انجام می‌شود.

وضعیت نامناسب فروشگاه، تغذیه و بهداشت

خرید فروشگاهی زندانیان سیاسی و عقیدتی سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج از سالن‌های دیگر این زندان انجام می‌شود و در خود این سالن هیچ فروشگاهی وجود ندارد.

طبق اطلاعات رسیده، یک فرد به عنوان مسئول خرید، خریدهای زندانیان شامل برنج، تخم‌مرغ، تن ماهی، قهوه، خودکار، دفتر و میوه و سبزی را با نرخی گران‌تر از بیرون زندان از سالن‌های دیگر انجام می‌دهد.

غذای زندان که ترکیبی از غذای دولتی و غذای شخصی است نیز از کیفیت کافی برخوردار نیست و تمامی مواد مصرف شده در آن از اقلام بی‌کیفیت و گاه ناسالم تهیه می‌شود.

آشپزخانه زندان که با عنوان «چراغ خانه» در میان زندانیان شناخته می‌شود، تنها یک گاز سه‌شعله رومیزی بسیار کوچک دارد که ۳۰ زندانی سیاسی، نوبتی از آن استفاده می‌کنند و هیچ امکانات دیگری در آن وجود ندارد.

آب زندان به‌شدت بی‌کیفیت است و قابل شرب نیست و زندانیان سیاسی و عقیدتی به ناچار آب مورد نیاز خود را از فروشگاه خریداری می‌کنند. آب در زندان با قیمت هر بطری هفت تا ۱۰ هزار تومان به فروش می‌رسد.

اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشال حاکی از آن است که آب حمام نیز آبی ناسالم است و در برخی موارد، زندانیان به واسطه مصرف این آب با بیماری پوستی و خارش‌های مداوم مواجه شده در نقاط مختلف بدنشان جوش‌های سرخ ظاهر شود.

عدم رسیدگی پزشکی

زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در این بند در بحث رسیدگی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی نیز با مشکلات بسیاری مواجه هستند.

این زندانیان تحت هیچ شرایطی در زندان به پزشک متخصص دسترسی ندارند و بهداری زندان تنها دارای یک پزشک داخلی است که به بیماری های معمولی همچون سرماخوردگی آن‌ها رسیدگی می‌کند.

زندانیان برای دسترسی به پزشک متخصص در موارد خاص و در موارد بسیار بحرانی، نیازمند نامه‌نگاری‌های پی‌درپی و مشروط به موافقت زندان هستند.

این پیگیری‌ها برای به سرانجام رسیدن بعضا تا یک ماه به طول می‌انجامد و زندانی تنها در صورت موافقت زندان و دادگاه، همراه با مامور و با شرط زدن دست‌بند و پابند و پوشیدن لباس زندان و بدون رعایت مسایل بهداشتی، به بیمارستان خارج از زندان اعزام می‌شود.

به گفته برخی زندانیان آزاد شده از زندان مرکزی کرج، دسترسی به مددکاری حقوقی و قضایی برای زندانیان در این زندان وجود دارد اما به هیچ عنوان کارایی لازم را ندارد و به اقدامی نمایشی شبیه است.

در سالن ۱۵ این زندان چند زندانی داروهایی نظیر قرص خواب یا اعصاب دریافت می‌کنند.

به زندانیانی که سابقه اعتیاد داشته‌اند نیز قرص‌های «بوپرنورفین» یا «ب۲» به صورت روزانه داده می‌شود.

در سال‌های گذشته گزارش‌های متعددی درباره عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی در ایران و زیر پا گذاشته شدن حق دسترسی آنان به درمان مناسب از سوی مسئولان زندان‌ها منتشر شده است.

امکانات فرهنگی و ورزشی

از میان زندانیان سیاسی و عقیدتی یک نفر به عنوان «مسئول کتاب» معرفی می‌شود و می‌تواند از لیست کتاب‌های ارائه شده، کتاب‌هایی را انتخاب و درخواست ورود آن‌ها را به سالن ارائه کند.

دیگر امکانات فرهنگی برای زندانیان سیاسی محبوس در این زندان به صورت کلی در نظر گرفته نشده است.

این زندانیان در طول یک سال اخیر تنها یک بار آن هم به مدت یک ساعت به سالن ورزشی منتقل شده‌اند.

زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در سالن ۱۵ زندان مرکزی کرج حق کار کردن در بند را ندارند و برای کار به واحدهای تولیدی نیز فرستاده نمی‌شوند.

این در حالی است که در سالن‌های دیگر این زندان، زندانیان جرائم عمومی به صورت داوطلبانه با دستمزدی ناچیز در واحدهای نجاری و الکتریکی زندان مشغول کار هستند.