طرح هدف گرفتن ایران‌اینترنشنال از سوی تهران در گزارش تروریسم وزارت خارجه آمریکا

ولودیمیر زلنسکی گفت که پدافند هوایی اوکراین شمار زیادی از موشک‌های شلیک شده روسیه را رهگیری و سرنگون کرده است.

آندری سیبیها نیز در پستی در ایکس نوشت: «روسیه قصد دارد ما را از انرژی محروم کند. در عوض، ما باید ابزارهای ترور را از آن بگیریم. درخواست فوری خود را برای تحویل ۲۰ سامانه دفاع هوایی "هاوک"، "آی‌آر‌اس-تی" و "ان‌ای‌اس‌ای‌ام‌اس" تکرار می‌کنم.»

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری منتخب آمریکا، پنج‌شنبه ۲۲ آذر گفت که به شدت با تصمیم دولت جو بایدن در مورد استفاده نیروهای اوکراینی از موشک‌های میان‌برد آمریکا در مقابل روسیه مخالف است.

کاخ کرملین با استقبال از انتقاد ترامپ از حملات اوکراین به خاک روسیه با موشک‌های آمریکایی، اعلام کرد که این موضع‌گیری «کاملا همسو با دیدگاه مسکو» است.

درخواست سیبیها برای دریافت کمک‌های تسلیحاتی بیشتر در حالی مطرح می‌شود که حمایت‌‌های مالی کشورهای غربی از اوکراین در هفته گذشته ادامه یافت.

کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، پنج‌شنبه با تاکید بر این که اوکراین حقی مشروع برای دریافت غرامت دارد، اعلام کرد دارایی‌های روسیه در اتحادیه اروپا باید به عنوان «ابزاری برای فشار بر مسکو» مورد استفاده قرار گیرد.

وزارت خزانه‌داری ایالات متحده نیز سه‌شنبه ۲۰ آذر اعلام کرد سهم ۲۰ میلیارد دلاری ایالات متحده از وام ۵۰ میلیارد دلاری گروه هفت برای اوکراین، به یک صندوق واسطه بانک جهانی برای کمک‌های اقتصادی و مالی به این کشور جنگ‌زده منتقل شده است.

جمعه ۲۳ آذر، اپراتور ملی شبکه برق اوکراین (اوکرنرگو)، اعلام کرد حمله صبح جمعه منجر به اعمال محدودیت‌های اضافی در مصرف برق برای کاربران شده است.

صبح جمعه تمام اوکراین در حالت هشدار هوایی قرار داشت و مقامات محلی از وقوع چندین انفجار در شهر جنوبی اودسا گزارش دادند. مقامات منطقه‌ای کی‌یف نیز اعلام کردند سیستم‌های دفاع هوایی در حال فعالیت هستند.

هِرمان هالوشنکو، وزیر انرژی اوکراین، در پستی در فیس‌بوک نوشت: «دشمن به ترور خود ادامه می‌دهد. بار دیگر بخش انرژی در سراسر اوکراین تحت حملات گسترده قرار گرفته است.»

سیستم انرژی اوکراین امسال تاکنون ۱۱ موج حمله روسیه را تجربه کرده که باعث آسیب‌های گسترده و قطع‌های طولانی‌مدت برق در سراسر کشور شده است.

لی از اعضای حزب حاکم خواست که به استیضاح بپیوندند و گفت: «تاریخ، تصمیم شما را ثبت خواهد کرد و به یاد خواهد آورد.»

احزاب اپوزیسیون برای استیضاح رییس‌جمهوری به هشت رای نمایندگان عضو حزب حاکم نیاز دارند و تاکنون هفت نفر از نمایندگان عضو این حزب از استیضاح حمایت کرده‌اند.

طرح استیضاح رییس‌جمهوری کره جنوبی شنبه گذشته به دلیل نرسیدن به حد نصاب کافی، ناکام ماند.

۱۹۵ نفر از ۳۰۰ نماینده شورای ملی در رای‌گیری در مورد لایحه استیضاح شرکت کردند و در نتیجه آرا شمارش نشد. حد نصاب شمارش آرا، شرکت دوم‌-‌سوم نمایندگان (۲۰۰ نفر) در رای‌گیری برای استیضاح است.

اختلافات در مورد برکناری رییس‌جمهوری باعث دوپاره شدن حزب حاکم «قدرت مردم» شده است.

هان دوُنگ‌هون به عنوان رهبر حزب حاکم خواستار برکناری یون شد اما این حزب با تاکید بر اختلافات موجود، با اکثریت آرا یکی از اعضای نزدیک به رییس‌جمهوری را به عنوان رهبر خود انتخاب کرد. کوئون سونگ دونگ، رهبر جدید حزب حاکم، گفت که سیاست رسمی حزب همچنان مخالفت با استیضاح است.

اگر استیضاح یون با موفقیت انجام شود، پرونده به دادگاه قانون اساسی می‌رود تا در آنجا درباره مشروعیت ریاست‌جمهوری یون تصمیم گرفته شود.

این روند می‌تواند چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا و متحد کلیدی ایالات متحده در منطقه را تا شش ماه در بلاتکلیفی سیاسی نگه دارد.

آسیب به موقعیت دیپلماتیک کره جنوبی

لی جه‌میانگ در سخنان جمعه ۲۳ آذر خود رییس‌جمهوری را به «اعلان جنگ علیه مردم» متهم کرد.

رییس‌جمهوری کره جنوبی پنج‌شنبه ۲۲ آذر از «جنگیدن تا آخر» سخن گفت و اپوزیسیون را به تلاش برای «پایین آوردن یک رییس‌جمهوری منتخب دموکراتیک از قدرت» متهم کرد.

چو تائه یول، وزیر امور خارجه کره جنوبی، به نمایندگان پارلمان گفت که فرمان حکومت نظامی آسیب جدی به موقعیت دیپلماتیک کره جنوبی وارد کرده است.

هم‌زمان یکی از دیپلمات‌های غربی در سئول به خبرگزاری رویترز گفت جلسات با همتایان کره‌جنوبی تا حد زیادی تحت تاثیر بحران سیاسی در این کشور قرار گرفته است.

کورت کمبل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا گفته بود که فرمان حکومت نظامی «عمیقا مشکل‌ساز شده» است.

آمریکا و سایر شرکای غربی کره جنوبی پیش از این از یون با عناوینی چون «قهرمان دموکراسی در آسیا» نام برده بودند.

مونا الطحاوی، نویسنده خبرنامه «فمینیست جاینت» در یادداشتی در نشریه گاردین به پاسخ این پرسش می‌پردازد که آیا سقوط اسد به تنهایی می‌تواند رهایی‌بخش زنان سوری باشد؟

الطحاوی در این یادداشت با نگاه به زنان سوری که امروز در برابر زندان‌ها و سیاهچال‌های رژیم اسد جشن می‌گیرند، پرسشی سخت و دردناک را پیش می‌کشد: «چرا همین زنان که توانستند زندان‌های سنگی را فرو ریزند، نمی‌توانند زنجیرهای ستمی را که هر روز مجبور به تحمل آن هستند نیز بگسلند؟»

درس‌های مسیر ۱۳ ساله بهار عربی

سوری‌ها پس از گذشت ۱۳ سال از پیوستن به موج انقلاب‌های خاورمیانه و شمال آفریقا می‌توانند بگویند نام بشار اسد را در کنار حسنی مبارک از مصر، زین‌العابدین بن علی از تونس، معمر قذافی از لیبی و علی عبدالله صالح از یمن در تاریخ ثبت کردند.

اما همان‌طور که تجربه ۱۳ سال گذشته در همه این کشورها نشان داد، رهایی تنها با کنار رفتن یک نفر از کاخ ریاست‌جمهوری به دست نمی‌آید.

میراث رزان زیتونه

الطحاوی به یاد رزان زیتونه می‌نویسد؛ مبارز سوری که ۱۱ سال و یک روز پیش از سقوط اسد، در نهم دسامبر ۲۰۱۳، همراه با سه همرزم خود در منطقه‌ای تحت کنترل شورشیان ناپدید شد.

این چهار مبارز که به «چهار دوما» شهرت یافتند، نماد مقاومتی همه‌جانبه بودند. زیتونه در نبرد خود هیچ‌کس را از قلم نینداخت، او هم رژیم اسد، هم گروه‌های شورشی و هم شبه‌نظامیان اسلام‌گرا را به چالش کشید.

زیتونه در ماه می سال ۲۰۱۳ در ایمیلی به دوست و همکار حقوق بشری‌اش، ندیم هوری، نوشت: «ما انقلاب نکردیم و هزاران نفر را از دست ندادیم تا چنین هیولاهایی بیایند و همان تاریخ ناعادلانه را تکرار کنند. این افراد باید درست مانند رژیم پاسخگو باشند. چه سودی دارد که یک ستمگر را با ستمگری دیگر جایگزین کنیم؟»

زنان در دو جبهه نبرد

الطحاوی در ادامه می‌افزاید که در جایگاه روزنامه‌نگار، با زنان تونسی، سوری، لیبیایی و مصری درباره تجربه‌هایشان از خیزش‌های مردمی گفت‌وگو کرده است.

به باور او، برای زنان همواره دو انقلاب در جریان ‌است: نخست نبرد در کنار مردان علیه رژیم‌های سرکوبگر. دوم مبارزه با استبدادی که در کوچه و خیابان و حتی اتاق خواب‌ها جریان دارد. استبدادی که دوشادوش حکومت، هر کسی را که با معیارهایش همخوانی ندارد سرکوب می‌کند؛ چه مرد دگرجنس‌گرا باشد و چه همجنس‌گرا.

او تاکید می‌کند: «این حساب‌کشی از فرهنگ و مذهب ما، با مستبدان و اسلام‌گرایان که دو روی یک سکه‌اند، در بنیاد خود فمینیستی است و همین است که سرانجام ما را به آزادی خواهد‌ رساند.»

نویسنده معتقد است آرمان‌های انقلابی که پشت درهای خانه متوقف می‌شوند، باید ما را به واکنشی فراتر از خشم برسانند.

او در تایید این سخن، از لولا ایتوربه، آنارشیست و مبارز اسپانیایی در سال ۱۹۳۵ نقل می‌کند: «به نظر می‌رسد همه این رفقای مرد، هر چند در کافه‌ها، اتحادیه‌ها و حتی محافل رادیکال خانوادگی پرشور باشند، به محض ورود به خانه، ردای مدافع آزادی زنان را از تن در می‌آورند.»

سه‌گانه مردسالاری، چالش اصلی آزادی

الطحاوی می‌نویسد که او خواهان بیرون راندن اسد نه تنها از کاخ ریاست جمهوری، بلکه از کوچه و خیابان و اتاق خواب نیز هست: «من می‌خواهم هر انقلابی علاوه بر واژگون کردن مجسمه‌های ستمگر، آنچه را من "سه‌گانه مردسالاری" می‌نامم نیز سرنگون کند، ستمگری که هم‌زمان در حاکمیت، خیابان و خانه حضور دارد. دشوارترین انقلاب، انقلاب در خانه است چرا که همه دیکتاتورها سرانجام به خانه‌هایشان باز می‌گردند.»

او می‌افزاید: «هر چند باید از سرنگونی دیکتاتورها شادمان باشیم و هر چند حرکت این کشورها به سوی آزادی و عدالت، حتی با همه ناپختگی‌هایش، ما را به وجد می‌آورد، اما من عمیقا آگاهم که زنان با وجود حضور در سنگرها در کنار مردان، پس از انقلاب در معرض خطر از دست دادن همان حقوق اندکی هستند که به دست آورده‌اند.»

الطحاوی با طرح این پرسش هشدار می‌دهد: «راهپیمایی کردن و به خطر انداختن جان در برابر رژیم خوب است اما پس از پایان اعتراض‌ها چه می‌شود؟ وقتی خانه در سراسر جهان، از جمله در سوریه، خطرناک‌ترین مکان برای زنان و دختران است، انقلاب علیه دولت چه سودی دارد؟»

فراتر از رهایی سیاسی

به تاکید الطحاوی، زنان سوریه که امروز ویرانی زندان‌ها و سیاهچال‌هایی را جشن می‌گیرند که برای دهه‌ها، هزاران مخالف سیاسی را در خود حبس کرده بودند، باید از خود بپرسند چه زمانی زندان‌های مردسالاری فرو خواهند‌ ریخت؟

او در ادامه می‌پرسد: «دختران سوری که همراه با نسل‌های پیش از خود، به تقدس حکومت ۵۳ ساله اسد باور داشتند و اکنون شاهد فروپاشی آن هستند، باید از خود بپرسند چرا نمی‌توان بهانه‌هایی مانند "این فرهنگ ماست" یا "این دین ماست" را که محدود کننده آزادی‌هایشان هستند، از میان برداشت؟»

الطحاوی می‌نویسد: «آیا من در رویاپردازی زیاده‌روی می‌کنم؟ آیا آزادی‌خواهی مرا از خود بی‌خود کرده‌ است؟»

و خود در پاسخ می‌نویسد: «نه! آزادی درست باید به همین‌ جا برسد، چرا که نبرد بر سر حق زنان بر بدن‌هایشان تنها با انقلاب در اندیشه‌ها پیروزی می‌شود.»

به گفته نویسنده، اغلب زنان را به خاطر جسارت در طرح سیاست‌های هویتی سرزنش می‌کنند و از آن‌ها می‌خواهند مسائل زنان را به نفع هدف بزرگ‌تر همبستگی یا وفاداری به انقلاب کنار بگذارند که این اشتباه است.

او تاکید می‌کند: «درست حالا که فرصت بازسازی و نوسازی پیش روی ماست، باید سرسختانه بر رهایی همگانی پافشاری کنیم. اکنون که همه چیز در هواست، ما باید تصمیم بگیریم چه چیزی را به چنگ آوریم.»

الطحاوی می‌نویسد: «برای آن که انقلاب همه ما را آزاد کند، باید فراتر از تغییر رژیم برود. من انقلابی بلند‌پروازانه‌تر می‌خواهم. بالاتر را نشانه بگیرید! انقلابی که مردم را دگرگون کند.»

او در ادامه توضیح می‌دهد که انقلاب‌ها دیرزمانی است در انحصار مردان بوده‌‌اند و داستان خواسته‌ها و چگونگی دست‌یابی آنان به این خواسته‌ها را روایت کرده‌اند: «این نگاه از آنجا سرچشمه می‌گیرد که مردسالاری زبان و نگاه ما را به جهان شکل می‌دهد. برای نمونه، در قوانین و ادبیات حقوق بشر، خشونتی را که شریک زندگی اعمال می‌کند، شکنجه نمی‌دانند. گویی تنها خشونتی که دولت علیه مردان به کار می‌برد جدی گرفته می‌شود، در حالی که خشونت مردان علیه زنان صرفا خشونت خانگی نامیده می‌شود.»

الطحاوی می‌نویسد: «زمانی که کتاب "روسری و پرده بکارت: چرا خاورمیانه به یک انقلاب جنسی نیاز دارد" را می‌نوشتم، برخی مردان به من می‌گفتند که حالا وقت فمینیسم نیست. آن‌ها به من می‌گفتند: می‌دانی، مردها هم آزاد نیستند. و پاسخ من همیشه همین بوده و خواهد‌ بود: درست است که دولت به همه ما، چه زن و چه مرد، ستم می‌کند اما زنان هم‌زمان زیر فشار سه‌گانه دولت، خیابان و خانه هستند. این انقلاب علیه سه‌گانه مردسالاری است که همه ما را آزاد خواهد‌ کرد.»

به گفته او، انقلاب راستین، نبرد واقعی میان مردسالاری و زنان و دختران است: «تا زمانی که خشممان از ستمگران کاخ‌های ریاست جمهوری به سوی ستمگران خیابان‌ها و خانه‌هایمان نچرخد، تا زمانی که این ستمگر را در ذهن‌ها، اتاق‌های خواب و گوشه خیابان‌هایمان سرنگون نکنیم، انقلاب ما حتی آغاز نشده‌ است.»

بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، وضعیت هوای پایتخت طی ۲۴ ساعت گذشته در شرایط ناسالم قرار داشت.

تهران از ابتدای سال جاری، پنج روز هوای پاک، ۱۷۵ روز هوای قابل قبول و ۷۹ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و ۹ روز هوای ناسالم داشته است.

این شهر در مدت مشابه سال پیش ۹ روز هوای پاک، ۱۸۰ روز هوای قابل قبول، ۶۶ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس جامعه و ۱۰ روز ناسالم برای همه افراد داشته است.

طی روزهای گذشته و در پی تداوم بحران آلودگی هوا در شهرهای مختلف ایران، صدها تن به دلیل بیماری‌های قلبی و تنفسی راهی مراکز درمانی شدند.

در تعدادی از استان‌های کشور نیز مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات تعطیل یا غیرحضوری شدند.

در ۲۳ آذر ماه، آلودگی هوا در ۱۴ شهر استان خوزستان ادامه یافت و هوای این شهرها در وضعیت قرمز و ناسالم برای همه گروه‌های سنی قرار گرفت.

بر اساس اعلام سامانه پایش کیفی هوای کشور، شاخص آلودگی هوا در ایستگاه آبادان روی عدد ۱۵۴، امیدیه ۱۵۴، اندیمشک ۱۵۸، اهواز ۱۶۶، بهبهان ۱۵۴، خرمشهر ۱۵۷، دزفول ۱۵۲، رامهرمز ۱۵۶، شادگان ۱۶۰، شوشتر ۱۵۷، ماهشهر ۱۵۳، مسجدسلیمان ۱۵۷، هندیجان ۱۶۳ و هویزه ۱۶۵ میکرو گرم قرار گرفت.

مطابق شاخص کیفیت هوا (AQI)، از عدد صفر تا ۵۰ هوای پاک، از ۵۱ تا ۱۰۰ هوای قابل قبول یا متوسط، از ۱۰۱ تا ۱۵۰ هوای ناسالم برای گروه‌های حساس، از ۱۵۱ تا ۲۰۰ هوای ناسالم، از ۲۰۱ تا ۳۰۰ هوای بسیار ناسالم و از ۳۰۱ تا ۵۰۰ شرایط کیفی هوا خطرناک است.

موضوع آلودگی هوا در تهران و دیگر شهرهای بزرگ ایران طی سال‌های گذشته به یک بحران تبدیل شده است.

به دنبال ادامه یافتن این بحران، یک مجری صدا و سیما خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی گفت: «تنها مسئولی که به وظیفه خود درباره آلودگی هوا عمل می‌کند، باد است.»

سمیه رفیعی، رییس کمیته محیط زیست مجلس شورای اسلامی، ۲۰ مهر اعلام کرد در سال گذشته در ایران ۳۰ هزار نفر به دلیل آلودگی هوا جان خود را از دست دادند که این عدد در مقایسه با سال پیش از آن، رشدی شش هزار نفری نشان می‌دهد.

بیشتر بخوانید: خودروسازان، خودروهای فرسوده، کیفیت سوخت؛ عامل آلودگی هوا چیست؟

افزایش فشار نظامی از طریق اعزام نیرو، جنگنده‌ها و کشتی‌های بیشتر به خاورمیانه، فروش تسلیحات پیشرفته به اسرائیل مانند بمب‌های سنگرشکن و تقویت توان این کشور برای حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران، گزینه‌های مطرح در این باره است.

هم‌زمان روزنامه تایمز اسرائیل به نقل از مقام‌های نظامی این کشور نوشت که پس از تضعیف گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی در خاورمیانه و سقوط رژیم اسد در سوریه، فرصتی برای حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران به وجود آمده است.

بر اساس گزارش‌ها ترامپ در گفت‌وگوهای اخیر با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، گفته است نگران احتمال دست‌یابی ایران به بمب اتمی در دوران ریاست‌جمهوری خود است.

وال‌استریت ژورنال نوشت که گزینه دیگر استفاده از تهدید نیروی نظامی همراه با تحریم‌ها به منظور وادار کردن تهران به اتخاذ یک تصمیم دیپلماتیک است.

رییس‌جمهوری منتخب آمریکا که به‌عنوان شخصیت سال مجله تایم انتخاب شده است، در گفت‌وگو با این مجله احتمال حمله نظامی به ایران را رد نکرد.

پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، گمانه‌زنی‌ها درباره رویکرد دولت آتی این کشور در قبال تهران شدت گرفته است.

در همین حال یکی از مقامات تیم انتقالی رییس‌جمهوری منتخب با اشاره به طرح جمهوری اسلامی برای ترور ترامپ گفت که فشارها باید فراتر از افزایش فشار اقتصادی باشد.

در هفته‌های گذشته مقامات جمهوری اسلامی با صراحت بیشتری درباره احتمال تلاش برای دست‌یابی به بمب اتمی سخن گفته‌اند و نگرانی‌ها در این باره افزایش یافته است.

رافائل گروسی، مدیر‌کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ۱۶ آذر هشدار داد حکومت ایران ظرفیت تولید اورانیوم غنی‌شده خود را به‌شدت افزایش داده و به آستانه لازم برای ساخت بمب اتمی نزدیک می‌شود.

او تخمین زد مقدار اورانیوم غنی‌شده تا ۶۰ درصدی که جمهوری اسلامی اکنون در اختیار دارد، اگر به خلوص ۹۰ درصد برسد، برای تولید چهار بمب اتمی کافی است.

از سوی دیگر خبرگزاری رویترز پنج‌شنبه ۲۲ آذر با استناد به گزارش محرمانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نوشت جمهوری اسلامی با نظارت بیشتر آژانس بر سایت اتمی فردو موافقت کرده است.

کاظم غریب‌آبادی، معاون وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی در واکنش به این گزارش از مدیرکل آژانس خواست «حدس و گمان‌های خود» را رسانه‌ای نکند.

او افزود ایران تا رفع تحریم‌ها نظارت بیشتری نمی‌پذیرد.

در سوی دیگر خبرگزاری تسنیم گزارش کرد که اکنون آژانس و تهران بر روی ترتیبات جدید پادمانی مرتبط با افزایش فعالیت‌های غنی‌سازی در فردو تفاهم کرده‌اند.

رویترز نوشته بود حکومت ایران موافقت خود را با درخواست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای افزایش دفعات و شدت اجرای اقدامات پادمانی در تاسیسات هسته‌ای فردو اعلام کرده است.

با این حال تسنیم نوشت که تعداد بازرسی‌ها (و نه بازرسان) افزایش می‌یابد.

این خبرگزاری نوشت که دلیل افزایش بازرسی‌ها افزایش غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم از سوی جمهوری اسلامی است.