عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس: مصاحبه‌های پزشکیان در نیویورک بر انتخابات آمریکا تاثیر دارد

محمدعلی آخوندی مدیرکل مدیریت بحران استان خراسان‌جنوبی از کشته شدن ۵۱ کارگر بر اثر انفجار در معدن شرکت معدنجو در طبس خبر داد.

آخوندی روز یکشنبه گفت: «بر اثر حادثه انفجار در معدن زغال‌سنگ معدنجوی طبس، تا این لحظه ۵۱ نفر فوتی و ۲۰ نفر نیز مجروح شده‌اند.»

او ارزیابی کرد که تعداد فوتی‌ها افزایش خواهد یافت.

پیشتر علیرضا سلیمی سخنگوی هیات رییسه مجلس در گفت‌وگو با ایسنا از وقوع «انفجار» در یکی از کارگاه‌های شرکت زغال‌سنگ معدنجوی طبس در شامگاه شنبه ۳۱ شهریور خبر داد.

خبرگزاری ایسنا نوشت که وزرای کشور، صنعت، معدن و تجارت، بهداشت ،درمان و آموزش پزشکی و استاندار خراسان جنوبی مسئول بررسی علت وقوع حادثه در معدن معدنجوی شدند.

وقوع حوادث مرگبار در معدن‌های ایران در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

در خرداد امسال، در پی وقوع حادثه ریزش معدن زغال سنگ آبنیل در روستای بی‌بی حیات از توابع یک معدنچی جانش را از دست داد و پنج نفر دیگر مجروح شدند.

۲۷ اردیبهشت سال جاری هم یکی از کارگاه‌های معدن اصلی زغال سنگ دهستان‌های بخش طغرالجرد شهرستان کوهبنان در استان کرمان ریزش کرد و یک معدنچی جانش را از دست داد و ۸ روز پیش از آن هم در ۱۹ اردیبهشت، معدنچی دیگری در نتیجه ریزش معدن زغال سنگ «هشونی» ریزش جانش را از دست داد.

ناظران می‌گویند یکی از علت‌های این حوادث فقدان نظارت کافی بر فعالیت معادن و رعایت استانداردهای ایمنی از سوی کارفرمایان است.

یک منبع کارگری هم درباره علت حادثه معدن طرزه به به خبرگزاری ایلنا گفته بود نظارت بر فعالیت این معدن بسیار کم بوده و پیش از این سانحه هم حوادث مشابهی آن‌جا معدن رخ داده است.

یکی از این موارد در اردیبهشت ۱۴۰۰ رُخ داد کهدو کارگر این معدن بر اثر ریزش یک تونل در این معدن جان باختند ‏و در پی آن مدیرکل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان سمنان مدعی شد این معدن تا تعیین تکلیف و ارزیابی قطعی وضعیت آن تعطیل شده است.

این در حالی است که دهم تیرماه ۱۴۰۲، علی‌حسین رعیتی‌فر، معاون وقت کار وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مدعی شده بود ۱۴ هزار و ۵۰۰ مورد بازرسی از معادن در سال ۱۴۰۱ انجام شده و قرار است سال ۱۴۰۲ ۵۰ درصد دیگر به این آمار اضافه شود.

به گفته این مقام پیشین وزارت کار، در سال‌های گذشته به طور متوسط دو درصد حوادث ناشی از کار در حوزه معدن اتفاق افتاد و در سال ۱۴۰۰، تعداد فوت‌شدگان هنگام کار در معدن ۳۵ نفر و در سال ۱۴۰۱، ۳۲ نفر بوده است.

از دیگر حوادث بسیار مرگبار معدن در ایران اردیبهشت سال ۱۳۹۶در جریان ریزش معدن «زمستان یورت» رُخ داد که به کشته شدن ۴۳ نفر از کارگران منجر شد که موجی از خشم عمومی را به دنبال داشت.

بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران، در سال ۱۴۰۰ تعداد معادن در حال بهره‌برداری کشور شش هزار و ۲۵ معدن بوده که نسبت به سال قبل از آن، ۴/۲ درصد (۲۴۳ معدن) افزایش داشته است.

همچنین در سال ۱۴۰۰ تعداد افراد شاغل در معادن در حال بهره‌برداری، ۱۳۰ هزار و ۳۵۸ نفر بوده است که نسبت به سال ۱۳۹۹، برابر با ۸/۳ درصد (معادل ۱۰ هزار و ۳۱ نفر) افزایش یافته است.

این مقاله به قلم اولیور رولوفس، کارشناس ارشد امنیتی آلمانی، در ادامه می‌گوید جمهوری اسلامی ایران به‌طور فعال تروریسم دولتی را اعمال می‌کند و چنین حکومتی نمی‌تواند در مبارزه با افراط‌گرایی شریک باشد زیرا حکومتی که موشک‌ و پهپاد به روسیه تحویل می‌دهد و در خاورمیانه حزب‌الله و حماس را تقویت می‌کند، تضمین‌کننده ثبات و امنیت نیست بلکه برعکس برهم زننده آن است.

فوکوس با اشاره به اینکه سپاه پاسداران از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ دست‌کم یازده عملیات در اروپا انجام داده که عمدتا علیه منافع اسرائیل و یهودیان بوده است، افزود این امر نشان می‌دهد که ایران همچنان اروپا را به عنوان یکی از میدان‌های نبرد خود با اسرائیل و غرب می‌بیند.

نویسنده که سال‌ها جزو دست‌اندرکاران ارشد کنفرانس امنیتی مونیخ بوده است، تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه جمهوری اسلامی و نهادهای آن را بی‌اثر دانسته و نوشته رژیم ایران تحت تاثیر این تهدیدات قرار نمی‌گیرد و همه این را می‌دانند.

ایالات متحده، فرانسه، آلمان و بریتانیا، روز ۲۰ شهریور از اعمال تحریم‌های جدید علیه جمهوری اسلامی به‌دلیل ارسال موشک‌های بالستیک به روسیه خبر دادند.

بریتانیا، فرانسه، آلمان و هلند، نمایندگان دیپلماتیک جمهوری اسلامی در کشورهایشان را در اعتراض به اقدام تهران در ارسال موشک بالستیک برای مسکو احضار کردند.

در اردیبهشت سال جاری، دادستانی فدرال آلمان یک شهروند ایرانی-آلمانی به نام «بابک. جی» را به طراحی و حمله با مواد محترقه به مدرسه‌ای در مجاورت یک کنیسه یهودیان در شهر بوخوم متهم کرد.

به گفته دفتر دادستانی، یک نهاد دولتی ایران از طریق یک واسطه، به «بابک. جی» دستور داده بود تا کنیسه‌ای متعلق به یهودیان را در منطقه نوردراین-وستفالن به آتش بکشد.

سیاست‌های ایران در ارمنستان

مقاله منتشرشده در نشریه آلمانی فوکوس به سیاست های ایران در ارمنستان نیز پرداخته و نوشته اگرچه ارمنستان با فرانسه ارتباط دارد و مورد حمایت این کشور است، واقعیت این است که سیاست نزدیکی ارمنستان به غرب و دوری از روسیه صادقانه نیست.

رولوفس در این مقاله ارمنستان را همچنان به روسیه وابسته می‌داند و می‌افزاید مسکو همچنان سربازان و مرزبانانی را در خاک ارمنستان مستقر کرده است و ایروان باید به همسایه شمالی خود، که این کشور را از نظر سیاسی، نظامی و اقتصادی کنترل می‌کند، توجه داشته باشد.

این نشریه آلمانی با اشاره به گزارش ایران اینترنشنال که در مردادماه فاش کرد یک قرارداد تسلیحاتی مخفی به ارزش نیم میلیارد دلار بین ارمنستان و ایران امضا شده، افزود طبق این قرارداد، جمهوری اسلامی قرار است پهپادهای انتحاری به ارمنستان تحویل دهد و با توجه به اینکه بودجه دفاعی ارمنستان حدود ۱.۳ میلیارد یورو است، چنین قراردادی با ایران بسیار قابل‌توجه است.

این کارشناس آلمانی معتقد است نفوذ فزاینده ایران در منطقه قفقاز برای فرانسه و اتحادیه اروپا، مشکل‌ساز است و این وضعیت به‌ویژه زمانی حساس می‌شود که یادآوری شود ارمنستان از سال ۲۰۲۳ یک توافق امنیتی با فرانسه دارد و پاریس به عنوان حامی ارمنستان و تامین‌کننده تجهیزات نظامی عمل می‌کند.

او می‌نویسد افزایش روابط ایران با ارمنستان می‌تواند دسترسی روسیه و ایران به تسلیحات فرانسوی را فراهم کند، تسلیحاتی که در جنگ اوکراین نیز استفاده می‌شود.

اختلاف در اتحادیه اروپا برای تروریستی اعلام کردن سپاه

رولوفس همچنین از اختلاف نظر میان اعضای اتحادیه اروپا در زمینه قرار دادن نام سپاه پاسداران در فهرست گروه‌های تروریستی اروپا انتقاد کرده است.

در بخش دیگری از این مقاله آمده: «به یاد داشته باشیم که سپاه پاسداران از سوی آمریکا، کانادا و برخی کشورهای دیگر به عنوان سازمانی تروریستی طبقه‌بندی شده و در اتحادیه اروپا نیز مدتی است که بحث در مورد تروریستی اعلام کردن آن در جریان است. حتی آلمان نیز خواهان قرار دادن سپاه پاسداران در لیست تروریستی اتحادیه اروپا است، اما به دلیل نگرانی‌های مربوط به توافق هسته‌ای با ایران، همچنان بین اعضای اتحادیه اروپا اختلافاتی وجود دارد.»

در تیرماه روزنامه سوددویچه سایتونگ خبر داد بخش حقوقی سرویس اقدام خارجی اتحادیه اروپا درخواست آلمان را برای تروریستی خواندن سپاه پاسداران پذیرفته و روند رسمی بررسی قرار دادن نام سپاه در فهرست گروه‌ها و سازمان‌های تروریستی در این اتحادیه آغاز شده است.

اوایل خرداد، رسانه‌های آلمانی گزارش داده بودند چندین کشور اتحادیه اروپا از جمله آلمان می‌خواهند سپاه پاسداران را بر اساس حکم دادگاه عالی منطقه‌ای دوسلدورف به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه‌بندی کنند.

فوکوس در پایان با تاکید بر اینکه «ساده‌لوحی دیگر جایز نیست»، نوشت: «سوال اینجاست که آیا اتحادیه اروپا آگاه است که چه آسیبی می‌تواند از لغو ویزای ارمنستان به این اتحادیه وارد شود؟ آیا نزدیک شدن به ارمنستان در این مقطع زمانی، با توجه به تنش‌ها با روسیه و ایران، هوشمندانه است؟ در شرایط کنونی، ساده‌لوحی در برابر روسیه و ایران نه تنها نامناسب است، بلکه به یک خطر امنیتی جدی تبدیل شده است.»

روز ۱۲ شهریور امسال و به دنبال انتشار گزارش‌هایی درباره وخیم بودن حال این ناقض حقوق بشر، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، در گزارشی با رد این خبرها به نقل از نزدیکان او اعلام کرد تحت درمان است و وضعیتش تثبیت شده است.

نام سراج به دلیل مشارکت او در طرح ترورهای خارج از کشور در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا قرار داشت.

سراج که به‌ عنوان یکی از ناقضان جدی حقوق بشر در ایران شناخته می‌شد، دارای درجه «سرتیپ دوم» و یکی از فرماندهان سپاه پاسداران بود.

او در سال‌های آخر زندگی‌اش به عنوان سخنگو و معاون ارتباطات دبیرخانه شورای‌ عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی فعالیت داشت.

سراج فعالیت‌های خود را از دهه ۷۰ و با عنوان بازجو آغاز کرد و مدتی بعد سربازجوی (بازجوی ارشد) اطلاعات سپاه شد.

او با نام مستعار «علوی»، سربازجوی سازمان اطلاعات سپاه و مسئول پرونده بسیاری از فعالان سیاسی و دانشجویی در ایران بود و در «اخذ اعترافات اجباری از دانشجویان و تواب‌سازی از آن‌ها با اعمال فشار و شکنجه»، نقش پر‌رنگی داشت.

پس از انتصاب سراج به عنوان سخنگو و معاون فرهنگ و ارتباطات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی در دی ماه ۱۴۰۲، علی افشاری، فعال سیاسی، در مصاحبه‌ای با ایران‌اینترنشنال در خصوص بازداشت خود در آذر ماه ۱۳۷۹، سراج را سربازجوی پرونده خود معرفی کرد.

به گفته افشاری، سراج که در آن زمان با نام مستعار سر‌بازجو علوی فعالیت می‌کرد، ناظر بر اعمال فشار و شکنجه او به دست بازجویان بود.

سراج مدتی بعد به عنوان رییس بسیج دانشجویی منصوب شد و پس از آن به عنوان تحلیل‌گر و عضو هیات علمی دانشگاه، در رسانه‌های حکومتی حضور داشت.

به نوشته سایت دادگستر که با عنوان بانک اطلاعاتی «ناقضان حقوق بشر در ایران» شناخته می‌شود، سراج به عنوان رییس بسیج دانشجویی در نقض حقوق بشر صورت گرفته در زمینه سرکوب دانشجویان در جریان اعتراضات سال ۱۳۸۸ مشارکت داشته است.

این ناقض حقوق بشر، در خرداد ۱۴۰۲ به دلیل مشارکت در طرح ترورهای خارج از کشور، در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا قرار گرفت.

بیشتر بخوانید: معاون وزارت اطلاعات و رییس واحد ۴۰۰۰ سپاه در لیست تحریم‌های تازه آمریکا

سراج رییس پیشین واحد «۴۰۰۰» یا معاونت ویژه اطلاعات سپاه بود که در سال ۲۰۱۹ تشکیل شد.

او پس از افشای توطئه ترور یک اسرائیلی در قبرس برکنار شد و جواد غفاری که از سوریه اخراج شده بود، ریاست این واحد را برعهده گرفت.

بیشتر بخوانید: اختصاصی؛ افشای نقش سه معاون اطلاعات سپاه در عملیات‌های ترور جمهوری اسلامی در خارج از کشور

معاونت سیاسی قرارگاه ثارالله در تهران، ریاست سازمان بسیج دانشجویی، معاونت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، ریاست دانشکده «پیامبر اعظم» و دانشگاه جامع «امام حسین»، برخی دیگر از مسئولیت‌های او در سپاه پاسداران انقلابی اسلامی بود.

از سراج به عنوان یکی از بازجوهای حاضر در فیلم بازجویی و شکنجه فهیمه دری نوگورانی، همسر سعید امامی و یکی از فرماندهان حمله به زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین در ۲۸ فروردین ۱۳۹۳ و رقم خوردن «پنج‌شنبه سیاه اوین»، یاد می‌شود.

غلامرضا خسروی سوادجانی، زندانی سیاسی، یکی از کسانی بود که در جریان رخداد «پنج‌شنبه سیاه اوین» زخمی شد.

خسروی پس از این حمله، در جریان یکی از ملاقات‌های خود با خانواده‌اش به آن‌ها خبر داد سر‌‌بازجو علوی (سراج) به او گفته خودش حکمش را از سه سال حبس به اعدام کشانده است.

این زندانی سیاسی همان زمان اعلام کرد سراج او را تهدید کرده که حکم اعدامش به زودی اجرا می‌شود.

او در نهایت کمتر از دو ماه بعد، در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ در زندان رجایی‌شهر کرج به دار آویخته شد.

برخی فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر با انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی با بیان اینکه سراج با مرگش از محاکمه گریخت، یادآور شدند که مرگ او به معنای بسته شدن پرونده جنایت‌هایش نیست.

100%

بر اساس این گزارش، افرادی همچون مهدی گوهری، علی احمدنیا، مرضیه نورعلی و مهدی طباطبایی هم راهی این سفر هستند که همگی آن‌ها از «نزدیکان» الیاس حضرتی، رییس شورای اطلاع‌رسانی دولت، به شمار می‌روند.

پیش‌ از این حضور حسن مجیدی، داماد پزشکیان، در هیات همراه او در سفر به عراق جنجالی شده بود.

پس از شدت گرفتن انتقادات از این اقدام پزشکیان، مشخص شد علاوه بر مجیدی، پسر و دختر او هم در سفر او به عراق حضور داشتند.

رسانه‌ها در ایران روز ۲۸ شهریور خبر دادند داماد پزشکیان به‌عنوان دستیار اجرایی رییس دفتر رییس‌جمهوری منصوب شده است.

سایت خبری مدارا در ادامه گزارش خود درباره هیات همراه پزشکیان در سفر به نیویورک نوشت: «در ایران، تعداد مسافران نیویورک و همراهان روسای جمهوری همواره حاشیه‌ساز بوده، اما هیچ رییس دولتی حاضر به اعلام شفاف همراهان در این سفر نشده است.»

مدارا افزود عباس عراقچی، وزیر خارجه، محمدجواد ظریف، معاون امور راهبردی، زهرا بهروز آذر، معاون امور زنان، مهدی سنایی، معاون سیاسی دفتر رییس‌جمهوری، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی و سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری نیز پزشکیان را در سفر به نیویورک همراهی خواهند کرد.

جنجال‌ها و حاشیه‌ها در خصوص حضور فرزندان مسئولان دولت کنونی جمهوری اسلامی در مجامع رسمی، تنها محدود به پزشکیان نبوده است.

پیش‌تر و در روز ششم شهریور، آیین معارفه محمد اتابک به‌عنوان وزیر جدید صنعت، معدن و تجارت (صمت) با حضور محمدرضا عارف برگزار شد.

یک عکس منتشر شده از این جلسه نشان می‌داد حمیدرضا عارف، پسر ارشد معاون اول رییس دولت نیز در آیین معارفه وزیر صمت حضور داشته است.

این موضوع با انتقادات گسترده فعالان سیاسی و کاربران ایرانی رسانه‌های اجتماعی روبه‌رو شد.

در پی این انتقادات، سونیتا سراب‌پور، خبرنگار روزنامه شرق روز ۱۰ شهریور گفت خبرنگاران از حضور در جلسه معارفه وزیر جدید ارتباطات منع شدند.

در آخرین سفر محمود احمدی‌نژاد، رییس پیشین دولت جمهوری اسلامی، به نیویورک در سال ۱۳۹۱ نیز حدود ۱۴۰ نفر او را همراهی می‌کردند.

محمدعلی پورمختار، رییس وقت کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی، در همین رابطه گفته بود بسیاری از همراهان احمدی‌نژاد، «خانواده و اقوام مسوولان دولتی بودند».

مریم، خواهر روزبه خادمیان، معترض کشته‌شده در کرج، در دومین سالگرد جان‌باختن برادرش بر سر مزارش حاضر شد و به یاد او کبوتری را رها کرد.

این خواهر دادخواه با انتشار ویدیویی نوشت: «دومین سال از نبودنت هم گذشت روزبه جان، بعد از رفتنت دیگر آن آدم‌های سابق نشدیم، سراسر وجودمان رو غم، خشم گرفته و نفرت گرفته است.»

مراسم دومین سالگرد فرزین لطفی و سعید محمدی معترضان کشته‌شده در گیلان و کرمانشاه هم برگزار شد.

لطفی، روز اول مهر ماه ۱۴۰۱ در رضوانشهر و محمدی، روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک گلوله ماموران حکومتی در اسلام‌آباد غرب کشته شدند.

ویدیوی منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی نشان می‌دهد مادر سعید محمدی، معترض کشته‌شده، در دومین سالگرد جان باختن پسرش، بر سر مزار او آوازی حزن‌انگیز می‌خواند.

میلاد موگویی، برادر مهسا موگویی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی، ویدیویی از برگزاری دومین سالگرد خواهرش در اینستاگرام منتشر کرد.

این برادر دادخواه همراه با این ویدیو نوشت: «در دومین سالگرد شهریور ۱۴۰۱ که بسیاری از عزیزانمان را از دست دادیم و دومین سالگرد خواهر قهرمانم، بانوی سردار مهسا موگویی، کنار آرامگاهت گرد هم آمدیم که بدانی تا آخرین نفس به یادت هستیم و خون تو روی زمین نمی‌ماند.»

بر اساس ویدیوی منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی، گروهی از مردم با همراهی خانواده محسن محمدی کوچک‌سرایی، معترض کشته‌شده، در دومین سالگرد جان‌ باختن او بر سر مزارش حاضر شده و برای او دست زدند.

کوچک‌سرایی روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در جریان خیزش انقلابی در قائم‌شهر هدف گلوله ماموران قرار گرفت و کشته شد.

مادر ابوالفضل مهدی‌‌پور، معترض کشته‌شده در خیزش انقلابی، با انتشار ویدیویی از برگزاری مراسم دومین سالگرد جان باختن پسرش در اینستاگرام نوشت: «ما ادامه داریم.»

مهدی‌پور، جوان ۱۸ ساله‌ای بود که در جریان خیزش با شلیک گلوله ماموران حکومت در قائم‌شهر کشته شد.

ویدیوی منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی، حضور خانواده رحیم کلیج، معترض کشته‌شده در خیزش انقلابی را بر مزار او در دومین سالروز کشته شدنش نشان می‌دهد.

کلیج روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک گلوله ماموران حکومت در اعتراضات قائم‌شهر کشته شد.

فاطمه حیدری، خواهر جواد حیدری، از کشته شدگان خیزش در قزوین نیز خبر داد که در دومین سالروز کشته شدن برادرش، ماموران امنیتی با استقرار در سطح روستا و روستاهای اطراف، مسیرهای منتهی به روستای محل سکونت خانواده‌اش را بستند و داخل روستا پر از لباس‌شخصی است.

روزهای پایانی تابستان برابر با سالگرد قتل بیش از ۱۰۰ تن از کشته‌شدگان خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی است.

در روز ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، بیش از ۴۰ شهروند معترض به دست نیروهای امنیتی، انتظامی و لباس شخصی جمهوری اسلامی در شهرهای شیراز، دهدشت، اصفهان، فولادشهر، تهران، کرج، هشتگرد، قزوین، عباس‌آباد، نشتارود، رشت و بندر انزلی، جان خود را از دست دادند.

سارینا اسماعیل‌زاده، مهسا موگویی، پدرام آذرنوش، مهرداد بهنام‌اصل، عرفان اولادی، محمد ریاحی، سیاوش بهرامی، آروین ململ گلزاری، مازیار سلیمانیان، محمدرسول مومنی‌زاده، امیر نوروزی، جواد حیدری، اسماعیل حیدری، شیرین علیزاده، مهدی لیلازی، احمدرضا قلجی، کنعان آقایی، پارسا رضادوست، میلاد جاویدپور، ستاره تاجیک، محمدجواد فرمانی، محمدامین تکلی و بهار خورشیدی، شماری از جان‌باختگان خیزش در این روز هستند.

محمد قبادلو نیز یکی از معترضانی بود که در این روز به دست نیروهای امینی جمهوری اسلامی بازداشت و روز سوم بهمن ۱۴۰۲ با حکم دستگاه قضایی به دار آویخته شد.

بر اساس ویدیوی رسیده به ایران‌اینترنشنال، روز ۳۱ شهریور ماه روی دیواری در شهرک اکباتان تهران، گرافیتی اعتراضی علیه سرکوب و ماموران پلیس در ایران نقش بسته است.

ایران‌اینترنشنال روز ۳۰ شهریور در گزارشی از برگزاری مراسم دومین سالگرد شماری از کشته‌شدگان خیزش در شهرهای مختلف کشور خبر داد.

در این گزارش آمده است برخی خانواده‌های دادخواه به دنبال ممانعت و تهدیدهای نیروهای امنیتی برای برگزاری مراسم سالگرد، در خانه‌های خود شمعی به یاد فرزند کشته شده‌شان روشن کردند.

هم‌زمان با دومین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، ایستادگی زندانیان سیاسی زن از درون زندان و تاکید آن‌ها بر مطالبات جنبش «زن، زندگی، آزادی» ادامه دارد.

تشدید سرکوب شهروندان

جمهوری اسلامی در یک ماه گذشته و با نزدیک شدن به سالگرد کشته‌شدگان خیزش، فشارهای فزاینده‌ای را بر خانواده‌های دادخواه و فعالان مدنی و سیاسی در سراسر ایران وارد کرده است.

طی این مدت ده‌ها شهروند از سوی نیروهای امنیتی بازداشت یا احضار و تحت بازجویی قرار گرفتند.

مینا سلطانی، مادر شهریار محمدی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، یکی از اعضای خانواده‌های دادخواه است که روز ۲۱ شهریور به دست نیروهای امنیتی در بوکان بازداشت شد.

بیشتر بخوانید: تشدید فضای امنیتی و حصر خانگی خانواده امینی در سالگرد قتل حکومتی مهسا

پس از انتشار خبر جان باختن مهسا ژینا امینی و خاکسپاری او در آرامستان آیچی سقز، بزرگ‌ترین خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی رقم خورد.

طبق آمار سازمان‌های حقوق بشری، جمهوری اسلامی در رابطه با این خیزش مردمی بیش از ۵۵۰ معترض را کشت، بینایی صدها نفر را گرفت و دست‌کم ۱۰ نفر را اعدام کرد.

علاوه بر آن، ده‌ها تن از معترضان نیز در زندان یا پس از آزادی، با مرگ‌هایی مشکوک یا خودکشی، جان خود را از دست دادند.

بیشتر بخوانید: انتقام از «زن، زندگی، آزادی» با افزایش اعدام‌های سیاسی