به گزارش سیانان، تصاویر ماهوارهای که شرکت فنآوریهای مکسر تهیه کرده است نشان میدهد یک کشتی باری روسی که مشکوک به حمل موشکهای بالستیک ایرانی به روسیه برای استفاده در جنگ علیه اوکراین است، یک هفته پیش در یک بندر روسیه در دریای خزر دیده شد.
این تصاویر ۱۴ شهریور سال جاری در بندر اولیا در آستراخانِ روسیه ثبت شده است. سیستم ردیابی این کشتی باری نشان میدهد که آخرین بار ۸ شهریور در بندر امیرآبادِ ایران پهلو گرفته بوده و پس از آن سیستم ردیابی خود را خاموش کرده بود.
وزارت خزانهداری ایالات متحده سهشنبه ۲۰شهریور اعلام کرد وزارت دفاع روسی برای حمل موشکهای بالستیک کوتاهبرد از ایران به روسیه از کشتی پورت اولیا ۳استفاده کرده است.
وزارت خزانهداری ایالات متحده با اعلام اینکه «اوایل سپتامبر ۲۰۲۴، روسیه اولین محموله موشکهای بالستیک کوتاهبردرا از ایران دریافت کرد» خبر داد که این وزارتخانه تحریمهایی علیه کشتی پورت اولیا ۳ و همچنین سایر کشتیها و چندین فرد ایرانی اعمال کرد.
رابطه نظامی ایران و روسیه پس از آغاز تهاجم به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ نزدیکتر شده است. ایران هزاران پهپاد تهاجمی «شاهد» به روسیه تحویل داده و به گفته مقامات آمریکایی، یک کارخانه پهپاد نیز در روسیه ساخته است.
موشک بالستیک فاتح ۳۶۰ ایران در روسیه
تصاویر ماهوارهای یک روز پس از آن منتشر شد که آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده در لندن گفت که ایالات متحده باور دارد که ارتش روسیه محمولههایی از موشکهای بالستیک فاتح ۳۶۰ از ایران دریافت کرده و احتمالا طی هفتههای آتی از آنها علیه اوکراینیها استفاده خواهد کرد.
موشک فاتح ۳۶۰ دارای بردی تا ۱۲۰ کیلومتر است و قابلیت حمل محمولهای به وزن ۱۵۰ کیلوگرم است. اگرچه وزن این محموله کمتر از بسیاری از بمبهای هوایی روسیه است، اما برای هدفگیری مواضع خط مقدم اوکراین از فاصله دور مفید است و به دلیل بالستیک بودن، بسیار دشوارتر قابل رهگیری است.
بر اساس برآورد موسسه مطالعات جنگ، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن، «نیروهای روسیه احتمالا در ماههای آینده از موشکهای ارائهشده از ایران برای هدفگیری زیرساختهای انرژی، نظامی و غیرنظامی اوکراین استفاده خواهند کرد.»
به گفته این اندیشکده، ایران قبلا سلاحهایی را از بندرهای امیرآباد و انزلی در دریای خزر به آستراخان در روسیه منتقل کرده است.
گزارشها نشان میدهد کشتی پورت اولیا ۳ در سال جاری چندین بار به این دو بندر ایرانی سفر کرده است و از ۶ سپتامبر هم این کشتی، بندر آستراخان را مجددا ترک کرده و به سفر دیگری رفته است.
مراد ویسی در برنامه روزانهاش در ایران اینترنشنال، خبرهای مهمی را که در لابهلای اخبار دیده، همراه با نکات تحلیلی و سوابقی که هر خبر ممکن است داشته باشد، گردآوری میکند تا اگر کسی فرصت پیگیری اخبار را نداشته باشد، بتواند با دیدن این برنامه از مهمترین اخبار روز مطلع شود.
این متن خلاصه مطالب مطرح شده در برنامه سیاست با مراد ویسی است که روزهای شنبه تا چهارشنبه اینجا به اشتراک گذاشته خواهد شد. ویدیوی کامل برنامه سیاست با مراد ویسی را میتوانید اینجا ببینید.
احداث پایگاه هوانیروز سپاه در دو کانون اعتراضات خیزش زن، زندگی، آزادی
پس از آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی» و کشته شدن مهسا (ژینا) امینی در سال ۱۴۰۱، اعتراضات گستردهای در سراسر کشور شکل گرفت.
این اعتراضات ابتدا از مقابل بیمارستان کسری در تهران آغاز شد، سپس به زادگاه ژینا در سقز و دیگر شهرهای کشور از جمله سنندج، سیستان و بلوچستان، و زاهدان گسترش یافت.
در زاهدان، حوادثی همچون «جمعه خونین» رخ داد که در آن نیروهای سپاه معترضان را به رگبار بسته و بیش از ۱۰۰ نفر را در یک روز کشتند.
پس از این اعتراضات، سپاه پاسداران به جای پرداختن به مطالبات مردمی، استراتژیهای خود را بر شناخت نقاط ضعفهایش در جریان سرکوب و ترمیم این نقاط ضعف گذاشت.
رویکرد سپاه و نظام جمهوری اسلامی، نه گوش دادن به صدای اعتراضات، بلکه شناسایی ضعفهای خود در سرکوب و تقویت این تواناییهاست. سپاه این سیاست را پس از هر موج بزرگ اعتراضات مردمی در سالهای ۱۳۷۸، ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، و آبان ۱۳۹۸، و نیز پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی» بهکار گرفته است.
یکی از مهمترین اقدامات سپاه پس از خیزش اخیر، احداث دو پایگاه هلیکوپتری در سیستان و بلوچستان و مناطق کردنشین بوده است. این پایگاهها با هدف تقویت قدرت سرکوب در این مناطق استراتژیک ایجاد شدهاند. سپاه از این طریق به دنبال پاسخگویی به نگرانیهای خود از اعتراضات گسترده در این نواحی در آِینده است.
این پایگاهها تحت نظارت قرارگاه حمزه در شمال غرب و قدس در جنوب شرق کشور قرار دارند و در رزمایشهای امنیتی از جمله برای سرکوب اعتراضات از این بالگردها استفاده شده است.
با وجود این تلاشها، گسترش اعتراضات در سالهای اخیر نشان داده است که افزایش سرکوب، منجر به تشدید و گسترش نارضایتی عمومی میشود.
اعتراضات از سال ۱۳۸۸ به بعد از نظر جغرافیایی و تعداد افراد معترض گستردهتر و مطالبات مردم رادیکالتر شده است. مردم از درخواستهایی مانند «رای من کجاست» عبور کرده و اکنون خواستار تغییرات بنیادیتری هستند.
این روند افزایش اعتراضات، حتی در میان گروههای مختلف اجتماعی، از جمله دانشجویان، کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران، دامداران و کشاورزان، مشهود است.
با این حال، جمهوری اسلامی به جای بازبینی سیاستهای خود و تلاش برای حل مشکلات اجتماعی، به گسترش نهادهای سرکوب و اطلاعاتی پرداخته است.
به عنوان مثال، فرمانده یگان ویژه پس از اعتراضات اخیر اعلام کرد که نیروهای یگان ویژه باید دو برابر شوند و برای مقابله با اعتراضات در ۴۰۰ نقطه کشور آماده باشند.
همچنین، نیروی انتظامی از نظر سازمانی و تعداد نفرات گسترش یافته و به «فرماندهی کل انتظامی» تبدیل شده است. در کنار آن، سازمان اطلاعات فراجا نیز به عنوان نهادی اطلاعاتی و امنیتی جدید تأسیس شد تا در کنار سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات، وظیفه رصد و مقابله با ناآرامیها را بر عهده گیرد.
این اقدامات نشاندهنده نگرانی جدی حاکمیت از تکرار اعتراضات مردمی است. به جای رویکردی مبتنی بر حل مشکلات، سیاستهای سرکوبگرانه و تکیه بر قدرت نظامی و امنیتی همچنان در دستور کار قرار دارد.
فرمانده سپاه: بیشترین دشمن در جهان را داریم
حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران، چهارشنبه ۲۱ شهریور که جمهوری اسلامی بیشترین دشمنان را در جهان دارد و با نوعی افتخار به توضیح علت آن پرداخت.
این دیدگاه، نه تنها نادرست بلکه فاجعهبار است. اینکه ایران به جای تلاش برای ایجاد دوستی و همکاری با جهان، بیشترین دشمنان را دارد، نباید دلیلی برای افتخار باشد. این موضوع که یکی از بالاترین مسئولان کشور با افتخار از این واقعیت سخن میگوید، نشان میدهد که سیاستهای موجود به نفع مردم نیست.
قبل از انقلاب اسلامی، ایران روابط متعادلتری با جهان داشت. به عنوان مثال، در دوران شاه تنها با عراق صدام حسین دشمنی جدی وجود داشت و حتی با شوروی روابط سیاسی و تجاری برقرار بود.
این وضعیت با وقوع انقلاب اسلامی و تغییر سیاستهای منطقهای و جهانی جمهوری اسلامی، تغییر کرد. سیاستهایی همچون گروگانگیری در سفارت آمریکا و حمایت از گروههای نیابتی، منجر به افزایش دشمنیها با ایران شد.
آمریکا که پیش از آن اطلاعات حمله عراق به ایران را در اختیار ایران قرار میداد، پس از ماجرای گروگانگیری در نهایت در جنگ ایران و عراق از صدام حمایت کرد.
از سوی دیگر، در جریان جنگ ایران و عراق، بسیاری از کشورهای قدرتمند جهان شامل ایالات متحده، شوروی و کشورهای اروپایی و عربی، از صدام حمایت کردند.
این موضوع، نتیجه سیاستهای اشتباه و عدم درک صحیح از معادلات بینالمللی و منطقهای بود. به جای افتخار به این دشمنیها، مسئولان جمهوری اسلامی باید راهبردهای اشتباه خود را بازنگری کنند و سیاستهای ضد آمریکایی، ضد اسرائیلی و حتی سیاستهای داخلی که به زیان مردم ایران است، تغییر دهند.
میلادی محمدی، برادر شهریار محمدی از جانباختگان خیزش انقلابی، خبر داد که ماموران امنیتی به خانه مادرش، مینا سلطانی (دایه مینا)، هجوم بردهاند و از وضعیت مادرش خبری در دست نیست.
میلاد محمدی شامگاه چهارشنبه در شبکه اجتماعی اینستاگرام نوشت: «نیروهای امنیتی به منزل مادرم، دایه مینا، (در بوکان) وحشیانه یورش بردهاند. مادرم تلفنش را جواب نمیدهد و هیچ اطلاعی از او در دست نیست. مسئولیت جان مادرم با جمهوری اسلامی ایران است.»
میلاد محمدی، برادر شهریار محمدی، جانباخته خیزش انقلابی در بوکان، درباره هجوم ماموران امنیتی به خانه مادرش مینا سلطانی (دایه مینا) به ایراناینترنشنال گفت عصر روز چهارشنبه ۲۱ شهریور حدود هشت خودرو ماموران امنیتی منزل آنها را محاصره کردند و به داخل آن هجوم بردند.
میلاد محمدی گفت دایه مینا در هنگام حمله ماموران در منزل حضور نداشت و ماموران صاحبخانه آنها را بازداشت کردند. از وضعیت دایه مینا هنوز اطلاعی در دست نیست.
میلاد محمدی به نقل از شاهدان عینی گفت ماموران دو کیسه حاوی وسایل خانه آنها را توقیف کردند. ماموران همچنین خانه یکی از همسایهها را تفتیش و تعدادی از کتابهای آنها را توقیف کردند.
میلاد محمدی گفت هفته گذشته نیز در اتفاقی مشابه گروهی از خانوادههای جانباختگان خیزش مهسا ژینا امینی در مهاباد که به صورت دستهجمعی به مزار عزیزانشان رفته بودند، بازداشت شده بودند.
میلاد محمدی با اشاره به اینکه این اقدام ماموران در آستانه سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی صورت گرفته، گفت دایه مینا از زمان کشته شدن شهریار محمدی، با سفر به شهرهای مختلف کشور برای ایجاد همبستگی بین خانوادههای دادخواه تلاشهای گستردهای انجام داده است.
شهریار محمدی، ورزشکار ۲۸ ساله اهل بوکان، که در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» حضور فعالی در اعتراضات این شهر داشت، به عمد هدف گلوله ماموران امنیتی قرار گرفت و جانباخت.
شهریار محمدی ۲۵ آبان پیکر دوستش محمد حسنزاده، دیگر شهروند معترضجانباخته در بوکان را برای جلوگیری از ربایش آن به دست ماموران امنیتی، از سردخانه به مسجد آرامستان بوکان منتقل کرد.
در زمان خیزش، تصویر شهریار محمدی نشسته کنار پیکر کفن پیج شده دوستش محمد، به یکی از نمادهای مقاومت تبدیل شد.
در همان زمان تصاویر رسیده به ایراناینترنشنال نشان دادند نیروهای امنیتی، محمدی را در مراسم تدفین حسنزاده شناسایی کردند و خودروی او را عامدانه هدف تیراندازی قرار دادند.
تصاویر ارسالی به ایراناینترنشنال همچنین آشکار کردند که ماموران با وجود انتقال شهریار محمدی به بیمارستان، به پزشکان اجازه عمل جراحی این جوان ورزشکار ۲۸ ساله را ندادند و خانوادهاش را هم هدف ضرب و جرح قرار گرفتند.
سرکوب گسترده خانوادههای دادخواه
در جریان خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، بیش از ۵۰۰ نفر به دست عوامل حکومت کشته شدند و چندین معترض بازداشت شده نیز پس از دادگاههای فرمایشی، اعدام شدند.
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه وقت حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در گزارشی اعلام کرد اقدامات جمهوری اسلامی در جریان سرکوب خیزش انقلابی مردم میتواند جرایم بینالمللی از جمله «جنایت علیه بشریت» تلقی شود.
بر اساس گزارش نهادهای حقوق بشری، همزمان با نزدیک شدن به دومین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با راه انداختن موج تازهای از بازداشت اعضای خانوادههای دادخواه و فعالان سیاسی مدنی، بر شدت فشارها و سرکوبها افزودهاند.
در موج جدید بازداشت در کردستان، که از دهم شهریور آغاز شده، دستکم ۲۰ نفر در شهرهای مهاباد، پیرانشهر، اشنویه و دهگلان دستگیر شدهاند.
اواسط شهریور نیز جمعی ۷۷ نفره از دادخواهان با انتشار بیانیهای، اعتراض خود را به فشار و تهدید جمهوری اسلامی علیه خانوادههای دادخواه بیان کردند و خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط ماشالله کرمی و سایر بازداشتیهای خانوادههای دادخواه شدند.
گزارش دیدهبان حقوقبشر از سرکوبها
سهشنبه، ۲۰ شهریور، دیدهبان حقوق بشر در گزارشی هشدار داد مقامهای جمهوری اسلامی اعضای خانوادههای دهها نفر از افرادی که در طول اعتراضات دو سال گذشته کشته، اعدام یا زندانی شدهاند را با اتهامهای دروغین بازداشت کرده، تهدید یا مورد آزار و اذیت قرار دادهاند.
این سازمان افزود دو سال پس از آغاز اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در اواخر شهریور ۱۴۰۱، مقامهای جمهوری اسلامی همچنان اعضای خانوادههایی را که خواستار پاسخگویی در مورد نقض حقوق عزیزانشان هستند، وادار به سکوت و مجازات میکنند.
ناهید نقشبندی، سرپرست پژوهشگری ایران در سازمان دیدهبان حقوق بشر گفت: «بسیار حیاتی است که دولتهای در حال تعامل با جمهوری اسلامی، این بیعدالتیهای هولناک علیه افرادی را که عزیزانشان پیشتر با نقض جدی حقوقشان از سوی حکومت ظالم و سرکوبگر ایران مواجه شدهاند بهصورت علنی محکوم کنند.»
دیدهبان حقوق بشر از مورد ماشالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی، معترض اعدامشده در خیزش انقلابی یاد کرد که به «تحصیل مال از طریق نامشروع» و «مشارکت در پولشویی» متهم شده است.
دادگاه کیفری شهرستان نظرآباد در حکمی که ۲۵ مرداد امسال صادر شد، ماشالله کرمی را به مجموعا هشت سال و ۱۰ ماه زندان، ۱۹ میلیارد و ۲۰۰ میلیون ریال جریمه نقدی و مصادره اموال شامل خودرو و منزل مسکونی محکوم کرد.
علی شریفزاده وکیل ماشاءالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی معترض اعدامشده، از تایید محکومیت دستکم چهار سال زندان موکلش در دادگاه تجدیدنظر خبر داد.
شریفزاده سهشنبه به روزنامه شرق گفت که دادگاه تجدید نظر کرمی را بابت اتهام «اجتماع و تبانی علیه جمهوری اسلامی» به ۳ سال و ۷ ماه و برای اتهام «تبلیغ علیه نظام» به به ۸ ماه زندان محکوم کرد.
کرمی ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ با یورش نیروهای وزارت اطلاعات به خانهاش در کرج دستگیر و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شده بود.
دیدهبان حقوق بشر در ادامه گزارش خود به بازداشت احمد و سولماز حسنزاده، پدر و خواهر محمد حسنزاده، از معترضان کشتهشده در خیزش انقلابی، از سوی نیروهای امنیتی در بوکان در روز نهم مرداد اشاره کرد.
بر اساس این گزارش، احمد حسنزاده روز بعد با قرار وثیقه آزاد اما سولماز به زندان ارومیه منتقل شد. او روز ۱۶ مرداد در اعتراض به تداوم بازداشتش دست به اعتصاب غذا زد.
این پدر و دختر چهاردهم شهریور ۱۴۰۲ نیز از برای بازجویی به اداره اطلاعات بوکان احضار و روز پنجم مهر، در ایست بازرسی بین بوکان و سقز از سوی نیروهای امنیتی برای مدتی کوتاه دستگیر شدند.
حسن امینی، برادر محمد امینی، از جانباختگان خیزش انقلابی و رعنا کورکور، خواهر مجاهد کورکور، زندانی معترض محکوم به اعدام دو تن دیگر از خانوادههای دادخواهی هستند که دیدهبان حقوق بشر به بازداشت و آزادی آنها اشاره کرد.
امینی روز هشت شهریور پس از حدود ۴۰ روز حبس، با پابند الکترونیکی از زندان مرکزی سنندج آزاد شد.
او تیر سال گذشته به اتهام «اخلال در نظم عمومی» به دلیل شرکت در مراسم کشتهشدگان خیزش انقلابی در سقز و بوکان به شش ماه و نیم زندان محکوم شده بود.
رعنا کورکور نیز روز ۱۴ تیر امسال به دست ماموران امینی در تهران بازداشت و بیستم مرداد با قرار وثیقه آزاد شد.
بازداشت و سرکوب کودکان
دیدهبان حقوق بشر در ادامه به بازداشت فرامرز براهویی (آبیل)، برادر ۱۵ ساله اسماعیل آبیل، از جانباختگان جمعه خونین زاهدان و رامیار ابوبکری، برادر ۱۶ ساله و دادخواه زانیار ابوبکری، همراه سیاوش سلطانی، پسر کبری شیخهسقا از جانباختگان خیزش انقلابی در مهاباد اشاره کرد.
فرامرز براهویی پنجم شهریور در مسیر بازگشت از زاهدان به مشهد در ایست بازرسی شهرستان تربت حیدریه بازداشت و به کانون اصلاح و تربیت استان خراسان رضوی منتقل شد.
دادگاه ویژه اطفال استان خراسان رضوی او را به اتهاماتی نامشخص، به شش ماه حبس تعزیری محکوم کرده است.
ابوبکری و سلطانی هم ۱۳ شهریور با خشونت بازداشت شدند.
دیدهبان حقوق بشر یادآوری کرد که جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته، بارها خانوادههای دادخواهی که عزیزانشان به دست نیروهای امنیتی کشته یا از سوی دادگاههای ایران اعدام شدهاند را تحت فشار گذاشته است.
این موارد شامل تهدید و اعمال فشار بر خانوادههای قربانیان اعتراضات آبان سال ۹۸ و همچنین خانوادههای کشتهشدگان سقوط هواپیمایی اوکراین با شلیک سپاه پاسداران در دی همان سال است.
سازمان عفو بینالملل ۳۰ مرداد سال گذشته با انتشار بیانیهای اعلام کرده بود مقامهای حکومت در آستانه سالگرد کشته شدن مهسا ژینا امینی، کمپین آزار و اذیت خانواده جانباختگان اعتراضات را با هدف ساکت کردن آنان و همچنین مصونیت خود از مجازات، تشدید کردهاند.
مریم مقدم، یکی از دو کارگردان فیلم «کیک محبوب من» از توقیف دوباره پاسپورت خود و بهتاش صناعیها، همسرش و دیگر کارگردان این فیلم، هنگام خروج از کشور خبر داد و خطاب به پزشکیان نوشت که او نه تنها جامعه را رو به رشد و اصلاح نمیبرد، بلکه آن را در «مرداب دروغ» غرق میکند.
مقدم روز چهارشنبه در حساب خود در شبکه اجتماعی اینستاگرام نوشت: «دیروز و در حالی که میخواستم بعد از مدتی طولانی برومو خانوادهام را در سوئد ببینم و شاید بتوانم در نمایش فیلممان حضور داشته باشم، در فرودگاه پاسپورتم را دوباره توقیف کردند و گفتند که من و بهتاش مجددا ممنوعالخروج شدهایم.»
او افزود: «بعد از تهیه بلیط و پرداخت خروجی و کلی هزینه دیگر. تازه یک هفته بود که پاسپورتمان را پس داده بودند. متوجه نمیشوم اگر نمیخواستند اجازه خروج بدهند چرا پاسپورتها را پس دادند؟ که روح ما را بیازارند و به ما خسارت وارد کنند؟»
در اسفند گذشته، فیلم «کیک محبوب من»، که در آن بازیگران زن بدون حجاب اجباری ظاهر شدهاند، جایزه فیپرشی (جایزه هیات داوران منتقدان بینالمللی) جشنواره برلین را به دست آورد.
در آن زمان، صناعیها و مقدم از سوی جمهوری اسلامی ممنوعالخروج شدند و نتوانستند در جشنواره برلین حضور داشته باشند.
مقدم در یادداشت اخیر خود خطاب به مسعود پزشکیان نوشت: «آقای پزشکیان، بر هر ایرانی هوشمندی واضح است که همراهان شما، همراهان این ملت نیستند. یاران اصولگرایتان لااقل ادعایی جز آنچه هستند را ندارند و اهل تظاهر به چیز بهتری نیستند. شما نه تنها جامعه را رو به رشد و اصلاح نمیبرید، بلکه آنرا در مرداب دروغ غرق میکنید.»
ممنوعالخروجی دوباره این دو سینماگر همزمان با روز سینما (۲۱ شهریور) صورت گرفته است.
کانون فیلمسازان مستقل در بیانیهای در آستانه سالگرد خیزش انقلابی مهسا، با اشاره به تشکیل پرونده قضایی برای ۳۰۰ سینماگر نوشت در شرایط حقوق اولیه شهروندی اهالی سینما «تقدیر از سینمای ملی به هجویهای مانند است که دوره ریاستجمهوری جدید را چون ژانر کمدی سیاه تیره، تلخ و مضحک مینمایاند.»
این کانون تاکید کرد که «به سینماگرانی که پای درستی و اصول خیزش زن، زندگی، آزادی ایستادهاند و تاوان داده و میدهند، نه تنها روز سینما که روز انسانیت را تبریک میگوید».
روز دوشنبه، رسول صدرعامل، سخنگوی خانه سینما، از باز بودن پرونده قضایی برای ۳۰۰ سینماگر در ایران بهدلیل حمایت از اعتراضات سراسری خبر داد و اعلام کرد که امسال جشن خانه سینما به دلیل عدم فعالیت همین هنرمندان برگزار نمیشود.
صدرعاملی در یک نشست خبری به مناسبت روز سینما گفت: «در جشن خانه سینما هر ساله جشنوارهای برگزار میشد که آثار داوری و به برترینها تندیسی اهدا میشد، اما فکر کردیم بهدلیل غیبت برخی سینماگران این داوری عادلانه نیست.»
آمار ارائه شده از سوی سخنگوی خانه سینما در زمینه هنرمندانی که تحت سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفتهاند، بسیار بیشتر از آمار قبلی است.
در جریان خیزش سراسری علیه جمهوری اسلامی، بسیاری از هنرمندان عرصههای مختلف از این خیزش حمایت کردند، اما جمهوری اسلامی در واکنش به آن، محدودیتهای شدیدی را علیه هنرمندان وضع کرد.
خانه سینما در جریان این اعتراضات اعلام کرده بود که حدود ۱۰۰هنرمند دچار محدودیتهایی از جمله ممنوعیت برای کار و خروج از کشور شدند.
کارگردانان سینمای ایران و شورای عالی تهیهکنندگان سینما از تصمیم این بازیگران در نپذیرفتن حجاب اجباری حمایت کردند و در بیانیهای مشترک تصمیم وزارت ارشاد را تنشزا، ناقض استقلال قوا و خلاف قانون دانستند.
آنتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا در سفر به کییف به همراه دیوید لامی همتای بریتانیایی خود از بیش از ۷۰۰ میلیون دلار کمک واشینگتن به اوکراین خبر داد. اوکراین از بیش از دو سال پیش مورد تهاجم روسیه قرار گرفته و جنگ در این کشور همچنان ادامه دارد.
بلینکن روز چهارشنبه ۲۱ شهریور طی یک کنفرانس خبری گفت که این کمک ایالات متحده شامل ۳۲۵ میلیون دلار کمک به بخش انرژی اوکراین و نزدیک به ۲۹۰ میلیون دلار کمک بشردوستانه به این کشور است.
بلینکن و لمی روز چهارشنبه وارد کییف شدند.
بلینکن پیش از سفر به اوکراین، در لندن گفت انتقال موشکهای بالستیک ایران به روسیه تهدیدی برای امنیت کل اروپاست. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی این گفتهها را رد کرد.
عراقچی گفت که آمریکا و اروپا یک بار دیگر «بر اساس اطلاعات غلط و منطق معیوب» عمل کردند و ایران موشکهای بالستیک به روسیه ارسال نکرده است.
او گفت: «معتادین تحریم باید از خود بپرسند چگونه جمهوری اسلامی قادر است تسلیحات پیچیده بسازد و به ادعای شما بفروشد؟ تحریمها راه حل نیستند بلکه بخشی از مشکل هستند.»
روز جمعه ۱۶ شهریور، روزنامه والاستریت ژورنال به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد با وجود هشدارهای غرب، جمهوری اسلامی محمولهای از موشکهای بالستیک کوتاهبرد را در اختیار روسیه قرار داده است.
آمریکا و اروپا در پاسخ به اقدام تهران، بسته جدیدی از تحریمها علیه جمهوری اسلامی اعلام کردند.
پنی وانگ، وزیر امور خارجه استرالیا نیز روز چهارشنبه گفت: «ما از اقدام شرکای خود حمایت میکنیم و به همکاری با آنها برای پاسخگو کردن جمهوری اسلامی و روسیه ادامه خواهیم داد.»
در اظهار نظری جداگانه، مایک جانسون، رییس مجلس نمایندگان آمریکا نیز گفت ارسال موشکهای بالستیک جمهوری اسلامی به روسیه، کشورهای غرب اروپا را در تیررس سلاحهای جمهوری اسلامی قرار میدهد.
دیمیتری پسکوف، سخنگوی کاخ کرملین، در واکنش به این اظهارات بلینکن گفت که روسیه در راستای منافع خود به همکاری با کشورهایی مانند ایران ادامه خواهد داد.
روز سهشنبه وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد شرکت هواپیمایی «ایرانایر» را به دلیل فعالیت در بخش حمل و نقل اقتصاد روسیه و مشارکت موثر در انتقال مستقیم یا غیرمستقیم سلاحها یا مواد مربوطه از مبدا یا به مقصد ایران، تحریم کرده است.
بلینکن که پیش از ورود به کییف و دیدار با ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری این کشور، در یک کنفرانس خبری مشترک با لمی در لندن حاضر شده بود، با اشاره به شدت گرفتن درگیریها در فصل پاییز و افزایش تهاجمات روسیه گفت: «این لحظهای حساس برای اوکراین است.»
بلینکن گفت: «میخواهم مستقیما از زلنسکی و سایر مقامات اوکراینی بشنوم که اهداف کییف در جنگ چیست و ما چگونه میتوانیم به آنها کمک کنیم.»
درخواست اوکراین برای موشکهای دوربرد
زلنسکی همچنان از کشورهای غربی تقاضای ارسال موشکهای دوربرد و رفع محدودیتهای استفاده از آنها برای هدفگیری پایگاههای هوایی و دیگر اهداف نظامی در عمق خاک روسیه را دارد.
مقامهای آمریکایی از چنین اقدامی بیم دارند چرا که ممکن است این اقدام به درگیری مستقیم بین غرب و روسیه منجر شود.
جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا، اخیرا اشاره کرده است که امکان انعطاف در این مورد وجود دارد.
تهدیدهای روسیه
ویاچسلاو ولودین، رییس مجلس دومای روسیه، روز چهارشنبه هشدار داد که اگر آمریکا و همپیمانانش به اوکراین اجازه استفاده از موشکهای دوربرد بدهند، مسکو آنها را به عنوان طرفهای جنگ تلقی خواهد کرد.
پسکوف هم اعلام کرد اگر کشورهای غربی به اوکراین مجوز استفاده از تسلیحات دوربرد خود برای حمله به عمق خاک روسیه را بدهند، روسیه «پاسخ مناسب» خواهد داد.
بلینکن با اشاره به اینکه فاکتورهای متعددی در این تصمیم دخیل است از بیان صریح موضع واشینگتن در این خصوص خودداری کرد.
در حالی که بیش از دو سال و نیم از آغاز تهاجم روسیه به اوکراین میگذرد، نیروهای اوکراینی در تلاش برای مقابله با پیشرویهای روسیه در شرق اوکراین و حفظ اراضی خود تحت فشار قرار دارند.
اوکراین ماه گذشته در تلاش برای بازپسگیری بخشی از ابتکار عمل، نیروهای خود را به منطقه کورسک در داخل خاک روسیه فرستاد.
تحریم کشتیهای روسیه
همزمان با این تحولات، بریتانیا ۱۰ کشتی را به فهرست تحریمهای روسیه اضافه کرد.
به گفته مقامات این کشور، این ۱۰ کشتی در «فروش غیرقانونی نفت روسیه» نقش داشتند.
از زمان آغاز جنگ اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، هزاران غیرنظامی جان خود را از دست دادهاند و میلیونها نفر مجبور به ترک خانههای خود شده و بسیاری از شهرها و روستاها به ویرانه تبدیل شدهاند.
همزمان با افزایش حملات پهپادی و موشکی روسیه به اوکراین، کییف نیز صدها پهپاد تهاجمی را به عمق خاک روسیه پرتاب کرده است.
دیدار زلنسکی با بایدن
زلنسکی قرار است اواخر این ماه به ایالات متحده سفر کند و طرحی را به جو بایدن، رییس جمهوری آمریکا و کامالا هریس و دونالد ترامپ، دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ آمریکا ارائه دهد.
او امیدوار است طرحش به پایان جنگ منجر شود.
پری صابری، کارگردان باسابقه تئاتر ایران، پس از یک دوره بیماری در ۹۲ سالگی درگذشت. او دارنده نشان افتخار فرانسه بود و آثاری را بر اساس ادبیات کهن ایران خلق کرده بود.
رسانههای ایران روز چهارشنبه، ۲۱شهریور، گزارش دادند که صابری شامگاه سهشنبه درگذشته است.
پری صابری زاده ۱۳۱۱در کرمان،پیش از انقلاب مدتی را در اروپا گذراند و پس از بازگشت به تهران، یکی از موسسان گروه تئاتر پازارگاد شد.
او همچنین از جمله هنرمندانی بود که در راهاندازی تئاتر مولوی تهران کوشید.
صابری پیش از انقلاب در دو فیلم «خشت و آینه» ساخته ابراهیم گلستان و «شب قوزی» به کارگردانی فرح غفاری بازی کرد.
اما در کارنامه تئاتری او، اجرای نمایشهایی همچون «من به باغ عرفان»، «بیژن و منیژه»، «شمس پرنده»، «من از کجا عشق از کجا»، «هفت شهر عشق»، «باغ دلگشا»،«رند خلوتنشین» و «یوسف و زلیخا» را در کنار شماری از نمایشنامههای خارجی همچون «شش شخصیت در جستجوی نویسنده» و «آنتیگونه» به چشم میخورد.
در نمایش «شش شخصیت در جستجوی نویسنده» که سال ۱۳۴۲روی صحنه رفت فروغ فرخزاد، شاعر، نیز به عنوان بازیگر حضور داشت.
همچنین او نمایشنامه کرگدن اوژن یونسکو را پس از ترجمه جلال آل احمد بار دیگر به فارسی ترجمه کرد و حمید سمندریان در ۱۳۵۰ آن را در دانشگاه تهران بر صحنه برد.
چند سال پیش، کتاب «کورش کبیر» نوشته پری صابری از سوی نشر قطره در تهران منتشر شد. این کتاب، نمایشنامهای است در دوازده پاره که زندگی اساطیری کورش را روایت میکند.
صابری در سال ۲۰۰۴لژیون دونور، نشان افتخار فرانسه را دریافت کرد.
قرار است که مراسم تشییعجنازه پری صابری روز جمعه، ۲۳ شهریور، مقابل تالار وحدت تهران برگزار شود.
پیکر این هنرمند طبق وصیت خودش در کنار همسرش، هوشنگ شیرینلو در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده خواهد شد.
او در گفتوگویی از علاقه بسیارش به تئاتر گفته بود: «دوست دارم تئاتر کار کنم و زمانی که مشغول کار تئاتر هستم احساس زنده بودن میکنم. وقتی روی صحنه نیستم احساس میکنم به آخر دنیا رسیدهام. این روحیه را از زمان شروع به کارم تا امروز حفظ کردهام.»