کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیهای در آستانه روز جهانی کارگر خواستار آزادی همه کارگران و فعالان کارگری زندانی شد و به هزار و ۶۰۰ اعتصاب و اعتراض کارگری و صنفی در سال گذشته اشاره کرد. برای اول ماه می، فراخوانهایی برای اعتصاب و اعتراض سراسری منتشر شده است.
روز ۱۲ اردیبهشت برابر با اول ماه می، روز جهانی کارگر است.
فراخوان برای اعتصاب و اعتراض سراسری در روز ۱۲ اردیبهشت
در آستانه اول ماه می، شبکه سراسری «انقلاب زن، زندگی، آزادی» شامل تشکلهای دانشجویی، دانشآموزی و گروههای مبارزاتی زنان و جوانان فراخوانی برای اعتصاب و اعتراض سراسری منتشر کرد.
این فراخوان از عموم مردم خواست در اعتراض به «حکم اعدام توماج صالحی، طرح حجاب و عفاف و فقر و فلاکتی که به جامعه تحمیل شده»، روز ۱۲ اردیبهشت دست به اعتصاب و اعتراض بزنند.
مجید محمدی، جامعهشناس و تحلیلگر سیاسی، در گفتوگو با ایراناینترنشنال این فراخوانها را «روشی کمهزینه برای اعتراض» توصیف کرد.
به گفته او، هر قدر اعتصابات گستردهتر باشد، تیغ حکومت کندتر خواهد شد.
کانون نویسندگان ایران خواهان خلاصی کارگران از اختناق شد
کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیهای به ثبت بیش از هزار و ۶۰۰ اعتصاب و اعتراض کارگری و صنفی در سال گذشته اشاره کرد و همزمان یادآور شد اغلب این رویدادها با «یورش ماموران، ضرب و جرح و بازداشت اعتصابکنندگان و معترضان» همراه بوده است.
این بیانیه یادآور شد کارگران ایران سالهاست در مناسبت «روز کارگر» بهسر میبرند و اضافه کرد: «آنها هر روز برای بدیهیترین حقوق خود دست به اعتراض زدهاند، هر روز سرکوب شدهاند و هر روز شکستها و پیروزیهای خود را شمردهاند.»
در سالهای گذشته کارگران سراسر ایران بارها نسبت به قراردادهای موقت کار و وضعیت معیشتی و حقوقی خود دست به تجمعهای اعتراضی زدهاند اما مطالبات آنان محقق نشده است.
فقدان رسیدگی به مطالبات صنفی و معیشتی کارگران و برگزاری تجمعهای اعتراضی در شرایطی است که برخی رسانهها و تحلیلگران از حرکت صنایع مادر مانند فولاد و پتروشیمی به سمت رکود خبر میدهند.
نویسندگان بیانیه کانون نویسندگان ایران با اشاره به همسرنوشت بودن نویسندگان و کارگران، به فقر و فلاکتی اشاره کردند که مانعی جدی در راه بهرهمندی مردم از امکانات و فرصتهای فرهنگی است.
آنان تاکید کردند: «حمایت نویسندگان فقط شامل جنبههای مادی منافع کارگران نیست بلکه خلاصی آنها از سانسور و اختناق را نیز در بر میگیرد.»
کانون نویسندگان ایران در پایان خواهان آزادی همه کارگران و فعالان صنفی زندانی از جمله کیوان مهتدی شد.
تهدید، ارعاب و بازداشت کارگران تبدیل به هنجارهای حکومت شده است
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیهای یادآور شد رضا شهابی، داود رضوی و حسن سعیدی، سه عضو این سندیکا و صدها کارگر، معلم و مدافع حقوق کارگران دیگر، اکنون با احکام ناعادلانه در حبس و تحت تعقیب به سر میبرند.
این بیانیه تاکید کرد تحت فشار قرار دادن «کارگران پیشرو و حقطلب»، تهدید و ارعاب آنان، اخراج، بازداشت و صدور حکمهای ظالمانهای مانند زندان، تبدیل به «هنجارهای نظام حاکم» شده است.
به گفته نویسندگان بیانیه، علاوه بر این موارد، نبود امنیت شغلی، قراردادهای موقت کار، دستمزدهای معوقه و پرداخت نکردن مطالبات کارگران، طبقهبندی نکردن مشاغل، نبود همسانسازی حقوق و مزایای بازنشستگان، دستمزدهای سه برابر زیر خط فقر، هزینههای نجومی مسکن و تورم و گرانی بیحد و حصر، شرایط غیر قابل تحملی را بر طبقه کارگر تحمیل کرده است.
با افزایش ۳۵ درصدی حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۳ و بیشتر شدن شکاف میان دستمزد و هزینههای زندگی، نگرانی کارگران برای تامین معاش بیشتر شده است.
ایراناینترنشنال روز چهارم فروردین در گزارشی نوشت نتایج بررسیها میان میزان دستمزدی که دولت تعیین کرده با نرخ سبد معیشت، از شکاف ۱۵ میلیون تومانی دستمزد و هزینههای زندگی خبر میدهد.
روز جهانی کارگر سال گذشته گزارشهایی به ایراناینترنشنال رسید که نشان میدادند دستکم ۵۰ فعال کارگری در استانهای تهران، کردستان و گیلان احضار شدهاند.
بر اساس این گزارشها، ماموران امنیتی در تماس تلفنی با فعالان کارگری تاکید کرده بودند که آنان اجازه حضور در تجمعهای احتمالی روز جهانی کارگر را ندارند.
با وجود این تهدیدها، کارگران دهها شرکت پیمانکار در صنایع مختلف ایران سال گذشته دست به اعتصاب زدند و ۱۵ تشکل کارگری، صنفی و مدنی از این اعتصابها حمایت کردند.
