مسیح علی‌نژاد: نوبل صلح فرصتی‌ است تا حمایت جهان را به پایان رژیم آپارتاید ایران جلب کنیم

نمایندگان مجلس در نشست علنی روز یکشنبه، ۱۹ آذرماه خود درباره این توافقنامه رای‌گیری کردند و کلیات این توافق با ۱۸۰ رای موافق، ۲۷ رای مخالف و ۱۰ رای ممتنع از مجموع ۲۲۹ نماینده حاضر در جلسه به تصویب رسید.

بر اساس گزارش خبرگزاری ایلنا، نمایندگان همچنین با گزارش کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در مورد این لایحه موافقت کردند.

ابوالفضل عمویی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گفت که این لایحه «ظرفیتی برای نمایش توانمندی ایران در موضوع امنیت اطلاعات است».

او افزود که در زمینه امنیت اطلاعات «زمینه‌های همکاری میان دو کشور وجود دارد چرا که وقتی حملات سایبری صورت گیرد و تهدیدات داخل فضای مجازی علیه کشور انجام می‌شود به عنوان یک تهدید مشترک در این لایحه دیده شده است».

این نماینده مجلس به جزئیات بیشتر درباره «تهدیدهای فضای مجازی علیه کشور» اشاره نکرد، اما مقام‌های جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر شبکه‌های اجتماعی را تهدیدی برای نظام جمهوری اسلامی دانسته‌اند و در جریان اعتراضات مردمی، دسترسی به این شبکه‌ها را محدودتر کرده‌اند.

ایران، روسیه و چین همواره از سوی دولت‌های غربی به انجام حملات سایبری به زیرساخت‌ها و ارگان‌های دولتی و غیردولتی کشورهای خارجی محکوم شده‌اند. کلودیا پلاتنر، رییس اداره فدرال امنیت اطلاعات آلمان (BSI)، در تیرماه امسال نسبت به خطرات فزاینده حمله‌های سایبری ایران، روسیه و چین علیه این کشور هشدار داد.

کمک مسکو به تهران در جاسوسی از شهروندان

در فروردین امسال و در میانه اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، روزنامه وال‌استریت ژورنال به نقل از منابع مطلع از همکاری سایبری میان تهران و مسکو خبر داد و اعلام کرد که روسیه به جمهوری اسلامی نرم‌افزارهای پیشرفته در زمینه جاسوسی و نظارت دیجیتالی ارائه می‌کند و تهران در پی عمیق‌تر شدن این همکاری است.

این روزنامه گزارش داد که روسیه از زمان آغاز جنگ در اوکراین، قابلیت‌های ارتباطی-تشخیصی و همچنین دستگاه‌های شنود، دستگاه‌های عکاسی پیشرفته و دروغ‌یاب‌ها را در اختیار ایران قرار داده است.

نماینده وزارت خارجه جمهوری اسلامی در جلسه روز یکشنبه مجلس درباره این توافق گفت که بر اساس «چارچوب سیاست‌های کلی ابلاغی» علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی «در حوزه خودکفایی دفاعی و امنیتی» تنظیم شده است.

پیشتر گزارش شده بود که مفاد اولیه این لایحه که «موافقت‌نامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه» نام دارد، در دوره ریاست‌جمهوری حسن روحانی در سال ۱۳۹۹ از سوی محمدجواد ظریف و سرگئی لاوروف، وزیران امور خارجه دو طرف در مسکو به امضا رسید.

این لایحه اردیبهشت سال گذشته با تصویب در هیات وزیران دولت جمهوری اسلامی به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ارسال شد.

هدف از تدوین این لایحه که ۹ ماده دارد، مبارزه با تهدیدهای سایبری، تقویت امنیت اطلاعات و همکاری بین‌المللی عنوان شده است.

بر اساس متن این موافقت‌نامه، تهدیدهای حوزه امنیت اطلاعات به مواردی مانند اقدامات ناقض حاکمیت، دخالت در امور داخلی دولت‌ها و انتشار اطلاعات زیان‌بار علیه محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی دولت‌ها خلاصه شده‌اند.

این لایحه در زمینه همکاری‌های دوجانبه ۱۴ بند دارد. در یکی از این بندها به «تبادل اطلاعات» و همکاری در زمینه پیگرد قضایی جرایم مجرمانه اشاره شده است.

بند ششم ماده یاد شده نیز به موضوع تبادل اطلاعات بین «نهادهای ذی‌صلاح» دولت‌ها با هدف واکنش به حوادث رایانه‌ای پرداخته است.

نماینده وزارت خارجه دولت ابراهیم رئیسی دسترسی طرف روسی به منابع اطلاعاتی ایران در چارچوب این توافق را تایید کرد، ولی افزود این دسترسی «ابتدا در چهارچوب قوانین دولت خواهد بود و بعد از آن اهداف توسعه اقتصادی و اجتماعی مدنظر قرار گرفته است».

غلامرضا نوری قزلجه، یکی از نمایندگان مخالف این توافق گفت: «این موافقتنامه در متن دارای اشکالات و ایرادات اساسی و مهم است که یکی از مهم‌ترین ایرادات آن بحث مبنایی است. اینکه اطلاعات در کدام حوزه مبادله خواهد شد باید مشخص شود و با توجه به اینکه در این موافقتنامه اجازه دسترسی می‌دهیم باید مشخص شود که به کدام حوزه‌ها ورود دارد.»

حکومت ایران در ماه‌های اخیر کنترل بر مردم را از طریق ابرازهای دیجیتال و هوش مصنوعی افزایش داده است.

پیشتر سیتیزن لب، مرکز تحقیقاتی مستقر در دانشگاه تورنتو کانادا، اسنادی را منتشر کرده که نشان می‌دهد شرکت روسی پروتل ارائه نرم‌افزارهای فیلترینگ به یک اپراتور تلفن همراه ایرانی به‌نام «آرین تل» را آغاز کرده است.

بر اساس این اسناد، این نرم‌افزارها مقام‌های جمهوری اسلامی را قادر می‌سازد تا مستقیما تمام ارتباطات تلفن همراه ایرانیان «از جمله آنهایی را که در رژیم را به چالش می‌کشند»، را نظارت و رهگیری یا اختلال ایجاد کند.

علاوه بر همکاری‌های سایبری، در سال‌های گذشته همکاری‌های روسیه و جمهوری اسلامی در دیگر عرصه‌ها نیز به شکل فزاینده‌ای گسترش پیدا کرده‌اند.

مرداد سال گذشته روسیه به مقامات وزارت ارتباطات کمک کرد تا ماهواره خیام را به کمک ماهواره‌بر سایوز از خاک قزاقستان به فضا پرتاب کند.

پس از آغاز جنگ روسیه علیه اوکراین، جمهوری اسلامی در تامین پهپادهای نظامی به یاری این کشور شتافت.

تا کنون بارها اسناد مختلفی درباره این همکاری منتشر شده است اما مقامات جمهوری اسلامی در تریبون‌های عمومی این موضوع را تکذیب کرده‌اند.

روابط بین این دو کشور هر چند نزدیک به نظر می‌رسد، انتشار اخباری مانند بازداشت برخی شهروندان ایران به اتهام جاسوسی برای روسیه نشان می‌دهد با وجود تمام همکاری‌ها و موافقت‌نامه‌های دو طرفه، رهبران این کشورها هنوز اعتماد کاملی به یکدیگر ندارند.

مراسم اهدای جایزه نوبل صلح به نرگس محمدی روز یکشنبه ۱۹ آذر و همزمان با روز جهانی حقوق بشر و همچنین با آغاز اعتصاب غذای این فعال حقوق بشر در حمایت از زنان زندانی بهائی و نقض حقوق این شهروندان، در اسلو پایتخت نروژ برگزار شد.

محمدی در این مراسم حضور نداشت و فرزندانش به نمایندگی از او جایزه را دریافت کردند و پیامش را خواندند.

بر اساس اعلام کمیته نوبل در روز ۱۴ مهر ماه، محمدی «به دلیل مبارزه‌اش با ظلم بر زنان ایرانی و تلاش برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه»، برنده جایزه نوبل صلح سال ۲۰۲۳ میلادی شده است.

در غیاب این فعال حقوق بشر زندانی، جایزه به همسرش تقی رحمانی و فرزندان دوقلوی آن‌ها، کیانا و علی تقدیم شد.

کیانا رحمانی و علی رحمانی که اکنون ۱۷ ساله هستند، پس از مراسم اهدای این جایزه، از طرف مادرشان سخنرانی کردند و پیام او را خواندند.

رییس کمیته نروژی نوبل در مراسم اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی اعلام کرد این جایزه امسال تاکیدی بر مبارزه زنان در ایران و دیگر نقاط جهان برای رفع تبعیض است. سرانجام رویای زنان ایران برای آینده بهتر به تحقق خواهد پیوست.

مژگان شجریان، در مراسم اعطای نوبل صلح به نرگس محمدی، نصنیف مرغ سحر را اجرا کرد.

100%

پیام نرگس محمدی از زندان برای مراسم

نرگس محمدی در پیامی که از زندان برای مراسم اهدای جایزه نوبل صلح فرستاد از رییس و اعضای کمیته نوبل صلح سپاسگزاری کرد و نوشت که «با اعضای جایزه معتبر و پرافتخار صلح نوبل از جنبش باشکوه «زن، زندگی، آزادی» و از یک زن زندانی مدافع حقوق بشر و دموکراسی‌خواه، حمایت معنادار و پرقدرتی کردید.»

او افزود: «یقین دارم تاثیر تردیدناپذیر جایزه صلح نوبل بر جنبش پرقدرت اخیر ایرانیان برای صلح، آزادی و دموکراسی، بیش از فزونی قدرت مباره و مقاومت فردی من خواهد بود و این برای من امیدآفرین و شورانگیز است.»

خانم محمدی تاکید کرد که یکی از میلیون‌ها زن «سربلند و مقام ایرانی» است که برای رفع ستم، سرکوب و تبعیض و استبداد به پا خاسته‌اند.

او از زنان بی‌نام و نشانی یاد کرد که در حوزه‌های گسترده سرکوب بی‌امان، جسورانه مقاومت و در واقع مقاومت را زندگی کرده‌اند.

نرگس محمدی با تاکید بر این که «این پیام را از پشت دیوارهای بلند و سرد زندان» می‌نویسد، افزود: «من یک زن خاورمیانه‌ای‌ام. خاورمیانه‌ای که گرچه از سابقه تمدنی بسیار غنی برخوردار بوده، اما اکنون در میان جنگ، آتش تروریسم و بنیادگرایی گرفتار شده است. من یک زن ایرانی‌ام. ایرانی تمدن‌ساز و پرافتخار که امروز تحت ظلم بی‌امان حکومت دینی استبدادی زن‌ستیز است. من زنی زندانی‌ام که تحمل رنج‌های عمیق و جانکاه ناشی از فقدان آزادی، برابری و دموکراسی، به ضرورت وجود آنها پی‌برده و ایمان یافته‌ام.»

این برنده جایزه صلح نوبل ادامه داد که «در میان شعله‌های خشونت و در قدرتیابی و تداوم استبداد، سال‌هاست که مسئله ما، پیش و بیش از ارتقاء کیفیت زندگی، اساسا امکان زنده ماندن، بقا و زندگی کردن شده است.»

او به استبداد موجود در ایران اشاره کرد و گفت که این استبداد «روی دیگر جنگ است. شدت ویرانگری و انهدام هر دو هولناک است».

خانم محمدی در بخش دیگری از پیام خود به «مردم» ایران به عنوان «عنصر تعیین‌کننده معادله دموکراسی در ایران»، اشاره کرد و با اشاره به شعار «زن، زندگی، آزادی» در لحظه اعلام نامش به عنوان برنده جایزه صلح نوبل، نوشت: «جمله آغازین جایزه صلح نوبل من، نام جنبش مردم ایران بود و نقطه اتکا و مرکز ثقل تحلیل و راهبرد من نیز مردم و جامعه است.»

این فعال حقوق بشر زندانی نوشت که مردم ایران برای تحقق دموکراسی، آزادی و برابری تلاش کرده‌اند و برای تحقق این مطالبات همواره بر اعتراضات خشونت‌پرهیز و مقاومت مدنی تاکید و از هر فرصت و امکانی برای ساختن جامعه‌ای سرشار از صلح، رفاه و توسعه بهره گرفته‌اند.

او تاکید کرد: «اما جهان شاهد است که حکومت سرسختانه و بی‌رحمانه با سرکوب، کشتار و اعدام و زندان در مقابل خواسته‌ها و مطالبات مدنی، آزادی‌خواهانه و برابری‌طلبانه مردم ایستاده است.»

محمدی با اشاره به «زن ستیز» بودن جمهوری اسلامی افزود که این حکومت، تبعیض بر اساس دین، جنسیت و قومیت را به طور هدفمند و سیستماتیک به منظور فرودستی «دگر»ها در دستور کار خود قرار داده است.

او با اشاره به خواست لغو حجاب اجباری در ایران نوشت: «لغو حجاب اجباری به منزله لغو تمام شقوق سلطه و شکستن سرکوب استبداد دینی است.»

محمدی در این پیام همچنین نوشت که جمهوری اسلامی اکنون در پایین‌ترین سطح مشروعیت و پایگاه اجتماعی مردمی قرار دارد.

او خواستار تقویت جامعه مدنی و تضمین حقوق بشر در ایران شد و افزود: «اما واقعیت این است که دولت‌ها و سازمان ملل آن چنان که ضروری و سزاوار می‌نمود اهتمام جدی انسجام عملی و رویکردی پیش‌برنده برای حمایت معطوف به پیروزی مردم ایران نداشتند.»

محمدی گفت: «سیاست‌ها و راهبردهای دولت‌های غربی سطحی‌تر از آن بود که با اصالت بخشی به اراده مردم ایران برای رسیدن به اهدافشان، دموکراسی را در این نقطه از جهان ممکن‌تر و صلح را تضمین کنند.»

فرزندان محمدی: صدای مادرمان هستیم

علی رحمانی روز یکشنبه و پیش از برگزاری مراسم در مصاحبه با ایران اینترنشنال گفت که باید امروز مادر من در مراسم دریافت جایزه نوبل حاضر می‌شد اما در زندان است و من و کیانا سعی می کنیم که صدای مادرمان باشیم.

کیانا رحمانی نیز به ایران اینترنشنال گفت: «افراد هم سن و سال ما به خیابان رفتند و زندگی خود را برای مبارزه گذاشتند و من به آنان افتخار می‌کنم.»

او تاکید کرد که که این جایزه فقط برای مادرش نیست و «برای همه زنان مبارز ایرانی است».

تقی رحمانی به ایران اینترنشنال گفت: «کسی که برابری مدنی را قبول نداشته باشد نمی‌تواند دموکرات باشد. این که می‌گوییم جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی جایزه به همه زندانیان است تعارف نیست.»

او افزود: «تجربه گرانبهایی از نقاط مثبت و منفی جنبش زن زندگی آزادی داریم و برای ادامه راه احتیاج به تلفیق انرژی و تجربه داریم.»

خانواده‌ نرگس محمدی روز پنج‌شنبه ۱۶ آذر برای دریافت جایزه‌ نوبل صلح وارد فرودگاه اسلو شده بودند.

نرگس محمدی، فعال مدنی و حقوق بشر، متولد سال ۱۳۵۱ در زنجان و دانش‌آموخته رشته فیزیک کاربردی است. او که از سال‌های دانشجویی فعالیت‌های مدنی و سیاسی خود را آغاز کرد، پیش از این چندین جایزه بین‌المللی از جمله «جایزه ساخاروف انجمن فیزیک آمریکا در سال ۲۰۱۸»، «جایزه روز جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۱۶» و «جایزه الکساندر لانگر در سال ۲۰۰۹» را دریافت کرده است.

محمدی در سال‌های گذشته بارها با عناوین اتهامی مختلف به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری‌اش بازداشت، محاکمه و حدود شش سال زندانی شد. او آخرین بار در آبان ۱۴۰۰ بازداشت شد و از آن‌ زمان تاکنون در زندان اوین محبوس است.

او که سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر است، با وجود محبوس بودن دست از فعالیت‌های خود برنداشته و بارها با انتشار نامه‌هایی از زندان به وضعیت زنان زندانی به ویژه زندانیان سیاسی، شکنجه شدنشان، وضعیت نامناسب زندان‌ها و آزار و اذیت بهائیان اعتراض کرده است.

او همچنین بارها به «تعرض و اذیت و آزار جنسی زنان» در بازداشتگاه‌ها و حتی در محل و هنگام بازداشت واکنش نشان داده، اعتراض کرده و در این باره نامه‌ای هم خطاب به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران نوشته است.

محمدی در آستانه این مراسم اعلام کرد هم‌زمان در اعتراض به نقض فاحش و گسترده حقوق بشر در ایران اعتصاب غذا می‌کند.

در بیانیه‌ای که در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی منتشر شده، آمده است این اعتصاب در همراهی با زنان زندانی بهائی هم‌بند او در اوین انجام می‌شود.

او در بخش دیگری از این متن افزود: «می‌دانم که در والاترین جایگاه، ماوا داری. نشانت در زمین، مزارت در آیچی، آرام و قرار دلم، دل‌دار هزاران دل‌سوخته به زیارت توست.»

او از عوامل جمهوری اسلامی به عنوان «فریفتگان دو روزه‌ دنیا» یاد کرد و نوشت: «آنها هر بار به ترفندی، مکر و حیلتی، که نشان بی‌بدیلت را، آن گوهرین زیارتگه رندان جهان را، به خاموشی بسپارند.»

پیشتر، روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا، با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس از جمهوری اسلامی خواست ممنوع‌الخروجی والدین و برادر مهسا ژینا امینی را لغو کند.

متسولا با اشاره به اینکه «آنها باید سه‌شنبه در پارلمان اروپا باشند تا در کنار زنان شجاع ایران، جایزه ساخاروف را دریافت کنند»، تاکید کرد: «حقیقت را نمی‌توان ساکت کرد.»

روز جمعه ۱۷ آذرماه، هنگامی که امجد امینی، مژگان افتخاری و اشکان امینی، پدر، مادر و برادر مهسا ژینا امينی برای شرکت در مراسم اهدای جایزه ساخاروف به ژینا، به دعوت اتحادیه اروپا عازم فرانسه بودند، در فرودگاه «امام خمینی» به ‌آن‌ها گفته شد ممنوع‌الخروج هستند و گذرنامه‌هایشان ضبط شد.

پس از آن امجد امینی، پدر مهسا امینی در گفت‌وگوی اختصاصی با ایران اینترنشنال درباره ممنوع‌الخروجی خانواده صحبت کرد.

اتحادیه اروپا روز پنج‌شنبه ۲۷ مهر اعلام کرده بود جایزه ساخاروف را به مهسا ژینا امینی و خیزش «زن، زندگی، آزادی» اهدا می‌کند.

خانواده‌ مهسا ژینا امینی از زمان کشته شدن او در بازداشت گشت ارشاد و آغاز خیزش انقلابی مردم ایران علیه جمهوری اسلامی، تحت فشارهای سنگین امنیتی قرار گرفته‌اند.

هم‌زمان با اولین سالگرد کشته شدن مهسا ژینا امینی، پدر او صبح روز شنبه ۲۵ شهریور از سوی ماموران امنیتی با هدف ارعاب، به شکل موقت بازداشت و پس از تهدید و تذکر نیروهای امنیتی آزاد شد.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی و برخی منابع محلی کُردی، امجد امینی تا مدتی اجازه خروج از خانه خود را نداشت.

روزنامه یونانی‌زبان كاتیمرینی قبرس روز یکشنبه ۱۹ آذر بدون ذکر منابع خبر خود نوشت که گمان می‌رود این دو فرد در مراحل اولیه جمع‌آوری اطلاعات درباره اهداف احتمالی اسرائیلی بوده‌اند.

این روزنامه افزود که این دو مظنون ایرانی‌ پناهندگان سیاسی هستند که با فردی مرتبط با سپاه پاسداران در تماس بوده‌اند.

خبرگزاری رویترز گزارش داد از یک مقام ارشد قبرس خواسته که در این زمینه اظهارنظر کند، اما او با استناد به سیاست قبرس در مورد مسائل مربوط به امنیت ملی از اظهارنظر خودداری کرد. این خبرگزاری نوشت که قادر نیست جزییات گزارش منتشر شده از سوی روزنامه قبرسی را تایید کند.

بر اساس بیانیه اسرائیل، از زمان حمله هفتم اکتبر حماس، ایران تلاش‌های خود را برای تحریک حملات در سراسر جهان افزایش داده است. این بیانیه افزود عوامل ایرانی از شمال قبرس به عنوان مقری برای حملات برنامه‌ریزی‌شده به اسرائیل و اهداف یهودی استفاده می‌کنند.

قبرس که حدود ۴۰ دقیقه با اسرائیل فاصله دارد، یک مقصد گردشگری و سرمایه‌گذاری برای هزاران اسرائیلی است.

در سال‌های اخیر بارها گزارش‌هایی از تلاش جمهوری اسلامی برای حمله به شهروندان اسرائیلی در قبرس منتشر شده است.

در تیرماه امسال، رسانه‌های قبرسی و دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل از خنثی شدن حمله برنامه‌ریزی‌شده ایران به اهداف اسرائیلی در قبرس خبر داده بودند.

در آن زمان، تهران هر گونه طرح ادعایی برای حمله به اسرائیلی‌ها در قبرس را رد کرد، ولی موساد، سازمان امنیت خارجی اسرائیل، هویت مردی ایرانی را که به گفته این سازمان پشت برنامه حمله تروریستی به شهروندان اسرائیلی در قبرس بود، فاش کرد.

نام این فرد «یوسف شهبازی عباسعلی‌لو» اعلام شد و اسناد افشا شده گفت‌وگوهای بین او و رابطانش در سپاه را نشان می‌داد.

کانال ۱۲اسرائیل در تیرماه اعلام کرده بود که نیروهای امنیتی قبرس هفت شهروند پاکستانی را که از سوی سپاه برای انجام حملاتی به خدمت گرفته شده بودند بازداشت کردند.

در سال ۱۴۰۰، رسانه‌های قبرس گزارش دادند پلیس این کشور شواهدی پیدا کرده که نشان می‌دهد مظنون آذربایجانی که به اتهام برنامه‌ریزی برای قتل یک تاجر اسرائیلی دستگیر شد، بخشی از یک نقشه تروریستی بود.

مقام‌های اسرائیلی این طرح را تلاش جمهوری اسلامی برای ضربه زدن به اسرائیل دانستند.

صادق بوقی که تا پیش از این به واسطه ویدیوهایش مشهور بود، اکنون با مسدود شدن اینستاگرامش پرطرفدارتر هم شده و موجی از حمایت‌ها از او در شهرهای مختلف ایران به راه افتاده است.

یکی از ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی جمعی از دختران جوان را نشان می‌دهد که در حمایت از صادق بوقی با آهنگ او به شادی مشغول هستند.

ویدیوی پربازدید دیگر از جمعی از مردم در بازار ماهی‌فروشان ساری است که همچون صادق بوقی مشغول به خواندن و شادی هستند.

روزنامه هم‌میهن: چرا گلزار آری، صادق بوقی نه؟

روزنامه هم‌میهن در شماره روز یکشنبه ۱۹ آذرماه خود، در مطلبی با عنوان «چرا گلزار آری، صادق بوقی نه؟» نوشت: «چرا محمدرضا گلزار با منش و شمایل خاص خودش در صداوسیمایی که تاب یکی مثل رضا رشیدپور را هم نداشت، به صدر می‌نشیند ولی جلوی بالا و پایین ‌پریدن صادق بوقی در کف بازار رشت گرفته می‌شود و بیش از ۱۰ نفر دستگیر می‌شوند؟»

به نوشته هم‌میهن این سیاست معنایش این است که حکومت می‌گوید ما تشخیص می‌دهیم کدام سلبریتی و چهره مشهور اجازه حضور در صدا و سیما داشته باشد و «کدام بالا و پایین پریدن، عفت عمومی را جریحه‌دار می‌کند و کدام نه».

این روزنامه در پایان تاکید کرده: «این کلیت واحد صریح و بدون تعارف در حال ارسال پیامی به همه است: آن زمان باید برقصی که من بگویم. آن هم به مردمی که بارها نشان دادند این حجم از حضور در همه ابعاد زندگی‌شان را بر نخواهند تابید.»

در سال‌های گذشته حکومت در شهرهای مختلف ویدیوهای زیادی از رقصیدن زنان و مردان در اماکن عمومی در ایران منتشر شده و برخی توجه‌های زیادی به خود جلب کرده است. حکومت در برخی موارد با خشونت فیزیکی و اعمال زور تجمع مردمی که به رقص و شادی پرداختند، متفرق کرده است.

سال گذشته، مهران سماک یک شهروند در شمال ایران که پس از شکست تیم فوتبال ایران مقابل آمریکا در جام جهانی به خیابان‌ آمده بود، با شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.

سازمان حقوق بشر ایران نهم آذر ۱۴۰۱ گزارش داد سماک، شهروند ۲۷ ساله، در تجمع مردم در انزل بعد از باخت تیم ملی فوتبال ایران در برابر آمریکا با شلیک نیروهای امنیتی جانش را از دست داد.

وزیر میراث فرهنگی و گردشگری: نتوانستیم شادی را به درستی ارائه کنیم

عزت الله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی جمهوری اسلامی، روز یکشنبه ۱۹ آذرماه در واکنش به ماجرای صادق بوقی گفتهنوز نتوانستیم شادی را به درستی ارائه کنیم.

او با اشاره به اینکه «اگر پیرمردی درب مغازه‌اش شادی کرد یا یک موسیقی فولکور خواند از نظر ما متهم است» تاکید کرد: «اگر همین شادی را در ایام یا مناسبت مذهبی انجام می‌داد تشویق هم می شد.»

مسدود شدن صفحه اینستاگرام صادق بوقی

در هفته‌های گذشته ویدیوهای رقص و آوازخوانی صادق بوقی یا «عمو صادق» به گیلکی، در شبکه‌های اجتماعی بسیار پر بازدید بوده است.

یکی از این ویدیوها مربوط به خواندن و دست زدن و شادی شهروندان در بازار ماهی‌فروشان رشت بود که بسیاری از کاربران آن را با جمله معروف سال‌های اخیر کاربران شبکه اجتماعی ایکس منتشر کردند و نوشتند: «تراپی؟ نه ممنون، می‌روم بازار رشت ...»

روز پنجشنبه ۱۶ آذر پلیس فتا تمامی پست‌های این حساب کاربری با ۱۲۸ هزار دنبال‌کننده را حذف کرد و در آن نوشت: «این صفحه به علت تولید محتوای مجرمانه و بر اساس مصادیق مجرمانه مندرج در قانون جرایم رایانه‌ای مسدود و با عوامل آن برخورد گردید.»

حسین حسن‌پور، جانشین فرمانده انتظامی استان گیلان نیز اعلام کرد در همین رابطه، ۱۲ نفر در رشت بازداشت و برایشان پرونده تشکیل شد. او آنها را به «هنجارشکنی و بازتاب آن در شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای» متهم کرد که موجب «جریحه‌دار شدن عفت عمومی» شده است.

به گفته حسن‌پور، این افراد گردانندگان صفحاتی اجتماعی بودند که تصاویری از رقص و پایکوبی شهروندان را در پیاده‌راه فرهنگی، معابر عمومی و بازار رشت منتشر کردند.

بنابر اعلام اداره نظارت بر اماکن عمومی برای چهار «واحد صنفی متخلف برپاکننده رقص و آوازخوانی» نیز اخطاریه پلمب صادر شده است.

در واکنش به موج بازداشت‌ها و برخوردهای قضایی با کسانی که به هر شکلی در این آوازخوانی مشارکت داشتند، کاربران شبکه‌های اجتماعی، جمهوری اسلامی را «دشمن شادی و امید» خواندند.

پس از آن، صادق بوقی در واکنش به توقیف صفحه اینستاگرامش گفت: «فقط شادی مردم را می‌خواهم، می‌خواهم با کارهایم روحیه‌شان عوض شود. ۷۰ سال سن دارم و ایران را هم دوست دارم.»