چرا میل جنسی زنان گاهی کم می‌شود؟

محققان دانشگاه تافتس ماساچوست با همکاری موسسه Wyss دانشگاه هاروارد، ربات‌‌های زیستی کوچکی به نام آنتروبات‌ ساخته‌اند که می‌‌توانند حرکت کنند.

در تحقیقات آزمایشگاهی مشخص شده است آنتروبات‌‌ها قادر به عبور و ترمیم سریع خراش‌‌ها در صفحات سلول‌‌های عصبی انسان در شرایط آزمایشگاهی هستند.

این کشف، نقطه شروعی برای استفاده از ربات‌های زیستی مشتق شده از سلول‌های خود بیمار به عنوان ابزار درمانی جدید است.

بر اساس مطالعه‌‌ای که به تازگی در مجله ادونس ساینس منتشر شده است، مایکل لوین به همراه یک دانشجوی دکترا به نام گیزم گوموش کایا کشف کردند که ربات‌‌های زیستی در واقع می‌‌توانند از سلول‌‌های انسان بالغ و بدون هیچ‌گونه تغییر ژنتیکی ایجاد شوند.

آنتروبات چیست؟

آنتروبات، یک ربات بیولوژیکی چند سلولی کروی شکل (بیوبات) با قطرهای بین ۳۰ تا ۵۰۰ میکرون است.

این ربات به کمک مژک‌ها، توانایی حرکت با سرعت‌های متفاوت از پنج تا ۵۰ میکرون بر ثانیه از خود نشان می‌دهد.

آنتروبات‌ها چگونه ساخته می‌شوند؟

به گزارش سای تک دیلی، دانشمندان برای ساخت هر آنتروبات از یک سلول منفرد استفاده می‌کنند که از سلول‌های سطح نای گرفته و با برآمدگی‌های مویی‌شکل به نام مژک پوشیده شده‌ است.

این مژک‌ها به سلول امکان حرکت می‌دهند.

مژک‌ها به سلول‌های نای کمک می‌کنند تا ذرات ریزی را که وارد مسیرهای هوایی ریه می‌شوند بیرون برانند. در واقع زمانی که برای دفع ذرات و مایعاتی که وارد نای شده‌اند شروع به سرفه کردن می‌کنیم، کار سلول‌های مژک‌دار را تجربه می‌کنیم.

100%

به گفته لوین، اگر بتوان ویژگی‌‌های دیگری را به آنتروبات‌‌ها اضافه کرد، می‌شود طوری طراحی‌شان کرد که در بدن انسان سفر کنند و به محیطی که در آن قرار دارند پاسخ دهند یا به ساخت بافت‌‌های مهندسی شده در آزمایشگاه کمک کنند.

گوموش کایا گفت: «آنتروبات‌ها خود به خود در ظرف آزمایشگاهی جمع می‌شوند. برای شکل دادن به آن‌ها به موچین یا چاقوی جراحی نیاز نیست و ما می‌‌توانیم از سلول‌‌های بالغ، حتی سلول‌‌های بیماران مسن، به جای سلول‌‌های جنینی استفاده کنیم.»

بررسی قابلیت‌های آنتروبات‌ها

محققان به سلول‌های انسانی، پس از چندین دهه زندگی آرام در نای، فرصتی برای راه‌اندازی مجدد و یافتن راه‌هایی برای ایجاد ساختارها و وظایف جدید دادند.

گوموش کایا که قبل از ورود به رشته زیست‌شناسی مدرک خود را در رشته معماری دریافت کرده است، گفت: «ما می‌خواستیم بررسی کنیم که آیا سلول‌ها علاوه بر دارا بودن ویژگی‌های پیش‌فرض در بدن انسان، می‌توانند کارهای دیگری نیز انجام دهند؟»

او این پرسش را مطرح کرد که آیا می‌توان با برنامه‌‌ریزی مجدد فعل و انفعالات بین سلول‌‌ها، ساختارهای چند سلولی جدیدی ایجاد کرد؛ مشابه تغییر در نحوه چیدمان سنگ و آجر که ساختارهای مختلفی مانند دیوارها، طاق‌‌ها یا ستون‌‌ها را ایجاد می‌کند؟»

محققان دریافتند سلول‌‌ها نه تنها قادر به ایجاد اشکال چند سلولی جدید هستند بلکه می‌‌توانند به روش‌های مختلف روی سطح سلول‌‌های عصبی انسان حرکت کنند.

مشاهدات آزمایشگاهی نشان داد این سلول‌ها با حرکت روی نورون‌ها موجب رشد مجدد این ساختارهای عصبی می‌شوند.

اینکه آنتروبات‌‌ها دقیقا چگونه رشد نورون‌‌ها را تشویق می‌‌کنند هنوز مشخص نیست اما محققان تایید کردند که نورون‌‌ها در ناحیه تحت پوشش مجموعه‌‌ای از آنتروبات‌‌ها رشد کرده‌اند که آن را «سوپر ربات» می‌نامند.

لوین گفت: «مجموعه‌‌های سلولی که ما در آزمایشگاه می‌‌سازیم می‌‌توانند قابلیت‌‌هایی فراتر از آنچه در بدن انجام می‌‌دهند داشته باشند.»

او در ادامه توضیح داد: «جالب و کاملا غیر منتظره است که سلول‌‌های نای بیمار بدون تغییر دی‌ان‌ای خود، می‌‌توانند به تنهایی حرکت کنند و رشد نورون‌‌ها را در ناحیه آسیب‌دیده تشویق کنند.»

استفاده از سلول‌‌های خود بیمار برای ساخت ربات‌‌های زیستی، خطر تحریک پاسخ ایمنی یا نیاز به سرکوب‌‌کننده‌‌های سیستم ایمنی را در بدن بیمار از میان بر می‌دارد.

آنتروبات‌ها؛ آینده درمان

به گفته محققان، توسعه بیشتر ربات‌‌های زیستی می‌‌تواند به کاربرد‌های دیگری از جمله پاک‌سازی تجمع پلاک در شریان‌‌های بیماران، تصلب شرایین، ترمیم آسیب‌‌های عصبی نخاعی یا شبکیه، شناسایی باکتری‌‌ها یا سلول‌های سرطانی و رساندن دارو به بافت‌‌های هدف منجر شود.

طرح‌های سلولی

گوموش کایا توضیح داد که سلول‌‌ها دارای این توانایی ذاتی هستند که به روش‌‌های اساسی خاصی در ساختارهای بزرگ‌‌تر جمع شوند.

او گفت: «سلول‌‌ها می‌‌توانند لایه‌‌هایی تشکیل دهند، تا شوند، کُره بسازند، خود را بر اساس نیاز دسته‌‌بندی و جدا کنند، با هم ترکیب شوند یا حتی حرکت کنند.»

او تشریح کرد: «سلول‌ها دو تفاوت مهم با آجرهای بی‌جان دارند: آن‌ها توانایی برقراری ارتباط با یکدیگر و ایجاد ساختارهای پویا دارند. هر سلول با عملکرد‌های متفاوتی مانند حرکت، ترشح مولکول‌ها، تشخیص سیگنال‌ها و ... برنامه‌ریزی شده است.»

به گفته این پژوهشگر، آن‌ها فقط در حال کشف چگونگی ترکیب این عناصر برای ایجاد عملکردهای جدید ربات‌های زیستی هستند؛ متفاوت از آنچه به صورت طبیعی انجام می‌شود.

در یک پژوهش جدید، محققان به بررسی نقش شوخ‌طبعی در زوج‌هایی پرداختند که مدتی از شروع رابطه‌شان می‌گذشت.

بر اساس گزارش وب‌سایت سای پست، در گذشته مطالعات عمدتا بر اهمیت شوخ‌طبعی در مراحل آغازین رابطه متمرکز بودند و در نتیجه درک ما از اینکه چگونه طنز بر روابط عاشقانه در طول زمان تاثیر می‌گذارد، محدود و غیر‌مستند باقی مانده بود.

این یافته‌ها که در مجله علوم روان‌شناسی منتشر شده است، نشان می‌دهند شوخ‌طبعی فقط یک چاشنی خوشایند در روابط‌مان نیست بلکه ابزار قدرتمندی است که زوج‌ها از آن برای نشان دادن تداوم علاقه و بهبود کیفیت رابطه استفاده می‌کنند.

کنت تان، نویسنده این مطالعه و استادیار روان‌شناسی در دانشگاه مدیریت سنگاپور توضیح داد: «من و همکارانم سال‌هاست در حال بررسی تاثیر شوخ‌طبعی در روابط بوده‌ایم اما از منظر شروع رابطه. به طور معمول شوخ‌طبعی بر جذابیت مقدم است تا جایی که افراد شوخ‌طبع، جذاب‌‌تر به نظر می‌رسند.»

تان در ادامه افزود: «هر چند نتایج تحقیقات قبلی می‌گویند این امکان وجود دارد که وقتی جذب کسی می‌‌شوید، او را شوخ‌طبع بیانگارید.»

بنا بر شواهد منقول، وقتی افراد در رابطه خوشحال هستند شریک زندگی خود را با‌نمک می‌بینند؛ حتی اگر از نظر عینی آن‌قدرها هم خنده‌دار نباشند.

تان گفت که از این رو، آن‌ها قصد داشتند ارتباط بین شوخ‌طبعی و کیفیت رابطه را در طولانی‌مدت و پس از شروع روابط بررسی کنند.

تان و همکارانش یک مطالعه منحصر به فرد را روی ۱۰۸ زوج از یک دانشگاه بزرگ در سنگاپور انجام دادند. در این مطالعه، زوج‌هایی مورد بررسی قرار گرفتند که به‌طور میانگین مدت رابطه عاشقانه آن‌ها ۱۸ ماه و ۲۷ روز بود.

بررسی گزارش روزانه احساسات زوج‌ها

محققان از رویکرد برداشت‌های روزانه استفاده کردند و از شرکت‌کنندگان خواستند ارزیابی‌های خود را برای هفت شب متوالی یادداشت کنند.

بر اساس این تحقیق، شرکت‌کنندگان هر روز برداشت خود را از میزان شوخ‌طبعی موجود در رابطه، میزان رضایت از رابطه، تعهد و درک شدن از سوی شریکشان گزارش کردند.

محققان در مجموع هزار و ۲۲۷ ارزیابی روزانه از زوج‌ها جمع‌آوری کردند که برای تجزیه و تحلیل، مجموعه داده جامعی در اختیارشان قرار داد.

این داده‌ها به محققان اجازه داد تا نوسانات روزانه در میزان شوخ‌طبعی و کیفیت روابط را بررسی کنند.

در این داده‌ها، ‌تان و همکارانش بیشتر به مدل شاخص-علاقه در ارتباط با میزان شوخ‌طبعی موجود در رابطه عاشقانه برخوردند.

طبق این مدل، شوخ‌طبعی به‌عنوان ابزاری برای حفظ و نشان دادن علاقه نسبت به رابطه عاشقانه عمل می‌کند.

روزهایی که افراد سطح بالاتری از رضایت یا تعهد را از جانب شریک خود حس می‌کردند، علاقه بیشتری را به شوخ‌طبع بودن گزارش می‌دادند.

این نتایج نشان می‌دهند میزان تمایل افراد برای شوخ‌طبع بودن، به‌عنوان ابرازی برای نشان دادن میزان دل‌بستگی آن‌ها به تداوم یک رابطه استفاده می‌شود.

رابطه میزان شوخ‌طبعی و انتظار از کیفیت رابطه

‌تان گفت که او و همکارانش «شواهد ثابتی» از «چشم‌انداز شاخص علاقه» در روابط در حال جریان پیدا کردند.

در روزهایی که افراد از رابطه‌شان راضی‌تر و به آن متعهدتر بودند، شریک عاشقانه خود را هم در همان روز و هم در روز بعد شوخ‌طبع‌تر می‌پنداشتند.

در مقابل، روزهایی که کمتر از رابطه خود راضی بودند، شریک زندگی‌شان را هم کمتر شوخ‌طبع می‌دانستند.

آیا مردان بیش از زنان برای جذب شریک عاطفی از شوخ‌طبعی استفاده می‌کنند؟

برخلاف برخی نظریه‌‌ها که نشان می‌‌دهند مردان ممکن است بیشتر از زنان از حس شوخ‌طبعی برای جذب شریک عاطفی استفاده کنند، این مطالعه تفاوت جنسیتی قابل توجهی را در رابطه بین شوخ‌طبعی و کیفیت رابطه پیدا نکرده است.

بر اساس این تحقیق، هم مردان و هم زنان از طنز برای حفظ علاقه و تقویت پیوندهای خود استفاده می‌کنند.

‌تان تاکید کرد: «ما نتایج خود را با مطالعه روابط عاشقانه دانشجویی به‌دست آوردیم اما معتقدیم تحقیقات آینده می‌توانند به زوج‌‌های متاهل و مسن‌‌تر از فرهنگ‌‌های غربی نیز تعمیم یابند.»

‌تان در پایان گفت او و تیمش به دنبال بررسی آن دسته از شاخص‌‌ها و ویژگی‌‌های روان‌‌شناختی هستند که نشان بدهند: آیا وقتی در روابط شوخ‌طبعی وجود دارد، زوج‌‌ها به شریک زندگی خود بیشتر فکر می‌‌کنند؟

به‌طور مثال زوج‌‌هایی که مدتی از رابطه‌شان می‌گذرد، آیا هنگامی که شریکشان شوخ طبع است، درست مانند زمانی که روابط‌شان تازه شروع شده بود، او را خلاق، باهوش و خونگرم می‌‌بینند؟

«مشعل‌سوزی» به روند سوزاندن گازهای زائد در حین استخراج نفت گفته می‌شود. این روند در سراسر خلیج فارس از جمله به وسیله امارات متحده عربی، میزبان کنفرانس آب و هوایی «کاپ ۲۸» انجام می‌شود.

تحقیقات جدید نشان می‌دهند آلودگی حاصل از مشعل‌سوزی تا صدها کیلومتر گسترش می‌یابد و کیفیت هوا را به صورت هشدار دهنده‌ای تحت تاثیر قرار می‌دهد.

بی‌بی‌سی در گزارشی تحقیقی به روند مشعل‌سوزی در میدان‌های نفتی خاورمیانه و پنهان‌کاری دولت‌ها و شرکت‌های دخیل در این مورد پرداخت.

خطرات مشعل‌سوزی

آلودگی هوای سمی و پنهان غول‌‌های نفتی به مساحت صدها کیلومتر در حال گسترش است و سلامت میلیون‌‌ها نفر را در شهرهای امارات متحده عربی، کویت، ایران و عراق به خطر می‌‌اندازد.

مشعل‌سوزی قابل اجتناب است و می‌توان گازهایی را که حین استخراج نفت سوزانده می‌شوند برای تولید برق یا گرم کردن خانه‌ها استفاده کرد.

آلاینده‌های ناشی از مشعل‌سوزی عبارتند از ذرات ریز (با قطر کمتر از ۲/۵ میکرون)، اوزون، دی‌اکسید نیتروژن و بنزو آلفا پیرن.

طبق گفته کارشناسان بین‌المللی از جمله سازمان بهداشت جهانی، وجود این ذرات در سطوح بالا یا قرار گرفتن در معرض مداوم آن‌ها با سکته مغزی، سرطان، آسم و بیماری‌های قلبی مرتبط است.

مطالعات نشان داده‌‌اند کودکانی که در معرض سطوح بالای ذرات ریز معلق قرار دارند، نسبت به آنانی که در معرض این خطر قرار نگرفته‌‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به آسم و خس‌‌خس‌‌های مزمن هستند.

بیماری‌های تنفسی یکی از علل اصلی مرگ و میر در منطقه است و نرخ آسم در امارات متحده عربی یکی از بالاترین رتبه‌های جهان را دارد.

مشعل‌سوزی جهانی، منبع اصلی تولید گازهای گلخانه‌ای دی‌اکسید کربن و متان است که باعث گرم شدن سیاره می‌شود.

تحقیقات بی‌بی‌سی چه می‌گویند؟

تجزیه و تحلیل انجام شده از سوی بخش عربی بی‌بی‌سی نشان می‌دهد آلودگی‌های حاصل از مشعل‌سوزی تا صدها کیلومتر در سراسر منطقه پخش می‌شوند.

آلودگی چاه‌های عراق، ایران و کویت به عنوان بخشی از این مطالعه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

کشورهای درگیر از اظهارنظر در این مورد و پاسخ به سوالات بی‌بی‌سی خودداری کرده‌اند.

اندازه‌گیری دقیق آلودگی هوا ناشی از مشعل‌های گازی روی زمین چالش‌برانگیز است و اطلاعات رسمی کمی در این مورد وجود دارد. هر بار که این گاز شعله‌ور می‌شود، مقدار معینی از آلودگی آزاد می‌کند.

دانشمندان محیط زیست با همکاری بی‌بی‌سی عربی، این اطلاعات را با داده‌های بانک جهانی از حجم گازهایی که در میدان‌های نفتی سوزانده می‌شوند، ترکیب کردند تا میزان آلودگی کلی را تخمین بزنند.

آن‌ها در یک شبیه‌سازی بر اساس شرایط فعلی آب و هوایی، چگونگی حرکت گازها را در منطقه به دست آوردند.

به عنوان مثال، این مدل نشان می‌‌دهد سه میدان دریایی در امارات متحده عربی به آلودگی هوا در شهرهای دوبی و ابوظبی در این کشور و صدها کیلومتر دورتر، می‌‌افزایند.

انتشار آلودگی از عراق

تحلیل بی‌بی‌سی نشان می‌‌دهد در مورد کویت، بخشی از این آلودگی انسان‌ساز ناشی از مشعل‌های گازی، در فاصله ۱۴۰ کیلومتری این کشور و در عراق تولید می‌شود.

بر اساس داده‌های بانک جهانی، عراق پس از روسیه با مشعل‌سوزی نزدیک به ۱۸ میلیارد متر مکعبی، دومین حجم آلودگی ناشی از مشعل‌سوزی را در جهان دارد.

این رقم می‌تواند سوخت سالانه مورد نیاز نزدیک به ۲۰ میلیون خانه اروپایی را تامین کند.

میدان نفتی رمیله

بزرگ‌ترین منبع مشعل‌سوزی در جهان از میدان نفتی غول‌پیکر عراق به نام رمیله است که به وسیله شرکت انگلیسی بریتیش پترولیوم و شرکت ملی نفت چین (پتروچاینا) مدیریت می‌شود.

این میدان در جنوب عراق و حدود ۳۰ کیلومتری مرز کویت قرار دارد.

تحقیقات بی‌بی‌سی نشان می‌‌دهند یکی از آلاینده‌های سرطان‌‌زا به نام بنزو آلفا پیرن، در شمال کویت ۱۰ برابر بیشتر از استانداردهای ایمنی اروپا وجود دارد.

در روستاهای نزدیک به این میدان در خود عراق، سطح ذرات ریز معلق بسیار بالا بوده و به حداکثر ساعتی ۱۰۰ میکروگرم بر متر مکعب می‌رسید.

حد ایمنی توصیه شده از سوی سازمان بهداشت جهانی پنج میکروگرم در متر مکعب است.

علل آلودگی هوای خلیج فارس

بخشی از آلودگی هوا در منطقه خلیج ‌فارس اغلب ناشی از طوفان‌‌های گرد و غبار است. با این‌ حال دکتر بارک الاحمد، پژوهشگر دانشگاه هاروارد معتقد است «همیشه و لزوما این‌طور نیست».

او و تیمش دو سال را صرف تجزیه و تحلیل هوا و گرد و غبار کویت کرده‌اند تا بفهمند آلودگی از کجا می‌آید.

الاحمد گفت: «در واقع آنچه ما متوجه شدیم این است که تنها ۴۰ درصد آلودگی، ناشی از گرد و غبار بیابان‌هاست و ۴۲ درصدش از منابعی است که نیروگاه‌‌ها و صنعت نفت تولید می‌کنند.»

او به بی‌بی‌سی گفت: «این آلودگی هوا ساخته دست بشر است. ما می‌‌توانیم آن را کاهش دهیم. در واقع می‌‌توانیم آن را از بین ببریم. ذرات ریز معلق می‌توانند وارد جریان خون شوند و به کلیه‌ها، مغز، قلب و سایر اندام‌های بدن آسیب برسانند. همچنین ورود این ذرات به سیستم تنفسی می‌تواند منجر به حمله حاد آسم شود. در برخی مواقع می‌تواند حتی زندگی افرادی را که در معرض این آلاینده قرار دارند تهدید کند.»

این مطالعه مدل‌سازی اولیه اثرات بالقوه قابل توجهی از مشعل‌سوزی را بر کیفیت هوا در منطقه خلیج فارس نشان می‌‌دهد اما اندازه‌گیری‌‌ها و تحلیل‌‌های بیشتری برای تعیین کمیت بار سلامتی مورد نیاز است.

بریتیش پترولیوم از بازیگران اصلی نفت در منطقه است. این پیمانکار پیش‌رو در میدان نفتی رمیله و شرکت نفت کویت است و مسوولیت ۸۲ درصد از مشعل‌سوزی در این کشور را بر عهده دارد.

بریتیش پترولیوم گزارش داده است سال گذشته ۵۳ میلیون پوند از عملیات خود در کویت سود کسب کرده است.

این شرکت در پاسخ به بی‌بی‌سی گفته است: «همان‌طور که قبلا گفته‌‌ایم، بریتیش پترولیوم هرگز اپراتور مشعل‌سوزی میدان رمیله نبوده است.»

مصرف گاز حاصل از استخراج نفت به‌عنوان سوخت

به گفته بانک جهانی، به جای سوزاندن گاز مورد اشاره، می‌توان آن را برای تامین برق خانه‌های مردم استفاده کرد. اما هزینه اولیه نصب فن‌آوری مورد نیاز برای انجام این کار زیاد است.

بانک جهانی تخمین می‌زند فن‌آوری مورد نیاز در سطح جهانی حدود ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه داشته باشد اما اگر جلوی مشعل‌سوزی گرفته شود، فروش سالانه این گاز حدود ۱۶ میلیارد دلار خواهد بود.

شرکت گاز بصره

در سال ۲۰۱۳ دولت عراق و غول نفت و گاز شِل، شرکت گاز بصره را برای برداشت این گاز در سه میدان بزرگ رمیله، قرنه و زبیر راه‌اندازی کردند.

شرکت شل به بی‌بی‌سی گفت: «هدف شرکت،‌ جمع‌آوری گازی است که تا پیش از این در سه میدان نفتی غول ‌پیکر، طی روند مشعل‌سوزی از بین می‌رفت.»

بر این اساس شرکت گاز بصره بیش از ۶۳ درصد از گاز این میدان‌ها را جمع می‌‌کند اما توانایی جمع‌آوری همه آن را ندارد.

نقش امارات متحده عربی

بی‌بی‌سی با تکیه بر اسنادی فاش کرد امارات متحده عربی قصد داشته از نقش خود به عنوان میزبان کنفرانس آب و هوایی سازمان ملل به عنوان فرصتی برای دست‌یابی به قراردادهای نفت و گاز استفاده کند.

امارات ۲۰ سال پیش مشعل‌سوزی معمول را ممنوع کرد اما تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهند با وجود خطرات بالقوه برای سلامتی ساکنان این کشور و کشورهای همسایه، این روند همچنان در میدان‌های نفتی این کشور ادامه دارد.

اگرچه امارات متحده عربی در مورد مشعل‌سوزی پاسخی به بی‌بی‌سی نداده است اما شرکت ملی نفت ابوظبی اعلام کرد: «ما روی هدف خود برای حذف مشعل‌سوزی تا سال ۲۰۳۰ تمرکز کرده‌ایم. در حال حاضر مشعل‌سوزی ما نرخ کمتری نسبت به میانگین صنعت جهانی دارد.»

دیوید آر. بوید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر و محیط زیست گفت: «یافته‌‌های بی‌بی‌سی بسیار نگران‌‌کننده است. شرکت‌‌ها و دولت‌‌های بزرگ نفتی در خاورمیانه با ناتوانی در مقابله با آلودگی هوای ناشی از سوخت‌های فسیلی، حقوق انسانی میلیون‌‌ها نفر را نقض می‌‌کنند.»

بوید افزود: «با وجود رنج عظیم انسانی، غول‌های نفت و دولت‌‌های نفتی مانند همیشه با مصونیت کامل و مسوولیت‌‌پذیری صفر به تجارت خود ادامه می‌‌دهند.»

نشریه انگلیسی سان در گزارشی در روز هفتم آذر نوشت مشخص شده است سلول‌های چربی محرک‌‌های رشد را آزاد می‌‌کنند، آسیب فولیکول‌ها را کاهش می‌‌دهند و همچنین باعث ضخیم‌تر شدن و تقویت موها می‌شوند.

این تکنیک می‌تواند برای کمک به میلیون‌ها مرد، «از جمله شاهزاده ویلیام که قبل از میانسالی از طاسی رنج می‌برند»، استفاده شود.

این روش می‌تواند به بیماران زن و مرد و ... که موهایشان به دلایل پزشکی، مانند عوارض جانبی شیمی درمانی دچار ریزش شده است، کمک کند.

نشریه سان در ادامه نوشت در این روش که به وسیله محققان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده است، سلول‌های چربی از شکم و پاهای ۲۰ بیمار مرد و زن به کمک ساکشن خارج شده و سپس حدود ۲۰ میلی‌لیتر آن زیر پوست سر تزریق شده است.

این تحقیقات نشان می‌دهند سلول‌های چربی تورم و آسیب سلولی را در ناحیه تزریق شده کاهش می‌دهند و در مقابل به رشد مجدد رگ‌‌های خونی کمک می‌‌کنند.

این روند سلامت پوست سر را تقویت می‌‌کند و آن را بهبود می‌بخشد.

دکتر آزاده گودرزی، پژوهشگر این مطالعه گفت که سلول‌‌های احیا‌کننده می‌‌توانند فاکتورهای رشد مختلفی را تولید کنند و باعث رشد مجدد موها شوند: «این روش را می‌توان درمانی جدید و بالقوه موثر برای ریزش مو و آلوپسی در نظر گرفت.»

گودرزی در ادامه خبر داد «تراکم و قطر» موی افرادی که در این مطالعات شرکت داشته‌اند، بهبود یافته است.

این روش عوارض جانبی جزیی مانند کبودی، تورم و درد به همراه دارد.

مصرف استروئیدها و کاشت مو از روش‌های رایج درمان ریزش مو هستند که می‌توانند به برخی از بیماران در بهبود ریزش مو کمک کنند اما همیشه موثر نیستند و روش‌های درمانی پرهزینه محسوب می‌شوند.

تزریق سلول‌‌های چربی سال‌‌هاست در درمان‌های زیبایی برای کمک به جوان‌تر شدن پوست استفاده می‌‌شود.

دکتر گودرزی در مقاله‌ای در مجله کازمتیک درماتولوژی تاکید کرده است: «سلول‌های بنیادی مشتق از چربی، سلول‌‌های چند توانی هستند. چربی منبع غنی از سلول‌های بنیادی است که بدن از آن برای ساختن بافت تازه استفاده می‌کند.»

او هم‌زمان هشدار داد: «برای اطمینان از ایمنی این درمان، آزمایش‌‌های بالینی بیشتری توصیه می‌‌شود.»

شهادت برخی گروگان‌های آزاد شده در روزهای اخیر، تصویر کوچکی از آنچه بر این افراد گذشته است به مردم سراسر جهان نشان می‌دهد.

سی‌ان‌ان در گزارشی به گفت‌وگو با بستگان برخی گروگان‌های آزاد شده در مورد روایتشان از هفت هفته اسارت به دست حماس پرداخته است.

آدوا آدار: مادربزرگم کاهش وزن داشته

آدوا آدار درباره یافا، مادربزرگ ۸۵ ساله‌اش به سی‌ان‌ان گفت که او در اولین مبادله گروگان‌ها با بازداشت‌شدگان فلسطینی آزاد شد.

به گفته آدار، از خانواده او خواسته شده است از یافا سوال نکنند و اجازه دهند او هر آنچه را که راحت است به اشتراک بگذارد چون این احساس که مجبور است به سوالات پاسخ دهد او را تحت فشار می‌گذارد.

آدوا گفت مادربزرگش در طول این هفت هفته مانند سایر گروگان‌ها کاهش وزن داشته است زیرا در طول دوره اسارت، غذای کمی به آن‌ها داده‌اند.

مراو مور راویو: به آن‌ها فقط نان پیتا می دادند

کرن مندر، مادرش و پسر ۹ ساله‌اش روزهای اسارت را با خوردن نان پیتا پشت سر گذاشتند.

مراو مور راویو، از بستگان کرن مندر به سی‌ان‌ان گفت: «مندر و مادرش هر دو به دلیل نداشتن غذای کافی، بین شش تا هشت کیلوگرم وزن از دست داده‌اند.»

او افزود: «آن‌ها غذا می‌خورده‌اند اما نه به طور مرتب. به آن‌ها فقط برنج و نان می‌داده‌اند.»

به دنبال حملات ارتش اسرائیل به غزه، این منطقه گرفتار یک بحران بشردوستانه شد. طی حدود دو ماه اخیر، بیشتر مردم غزه به دنبال رفع نیازهای اولیه خود از جمله پیدا کردن پناهگاه، غذا و آب و فرار از جنگ بوده‌اند.

در سه روز اول آتش‌بس، حماس در مجموع ۵۸ گروگان را در مقابل ۱۱۷ زندانی فلسطینی آزاد کرد.

روونگرون ویچانگن: برادرم شکنجه نشده

با وجود آزار و اذیت‌هایی که برخی گروگان‌ها از روزهای اسارتشان بیان می‌کنند، برای برخی دیگر، شرایط قابل تحمل بوده است؛ از جمله برای ویتون فوم، گروگان تایلندی آزاد شده.

روونگرون ویچانگن، خواهر او گفته است که برادرش پس از آزادی از دست حماس، سالم به نظر می‌رسد: «چهره برادرم بسیار خوشحال بود و به نظر می‌رسد خوب است. او شکنجه نشده و غذای خوبی نیز به او داده‌اند. از او بسیار خوب مراقبت شده است. به نظر می‌رسد برادرم در یک خانه نگهداری می‌شده نه داخل تونل.»

از سوی دیگر تعدادی از گروگان‌ها با جراحات جدی در بیمارستان بستری شده‌اند.

دکتر شلومی کودیش: آلما به مراقبت پزشکی دسترسی نداشته

مرکز پزشکی سوروکا در اسرائیل به سی‌ان‌ان گفت که این مرکز، آلما آوراهام ۸۴ ساله را که روز پنجم آذر از غزه آزاد شد در بخش مراقبت‌های ویژه بستری کرده است.

به گفته دکتر شلومی کودیش، رییس این مرکز درمانی، آلما پس از چند هفته عدم دسترسی به مراقبت پزشکی در اسارت حماس، اکنون در شرایطی ناپایدار قرار دارد.

ایال نوری: خاله‌ام شرایط وحشتناکی را تجربه کرده

یکی دیگر از گروگان‌های آزاد شده آدینا موشه ۷۲ ساله است که به گفته ایال نوری، خواهرزاده‌اش، «شرایط وحشتناکی» را در طول دوره اسارت تحمل کرده است.

نوری به سی‌‌ان‌ان گفت: «موشه کم‌کم قدرت خود را به‌دست می‌آورد اما مسلما بعد از گذراندن بیش از هفت هفته در مکانی پنج طبقه زیر زمین، کمی ضعیف است.»

نوری گفت: «به آن‌ها فقط کمی برنج و مقداری کنسرو لوبیا می‌دادند که آن‌ها در بیشتر مواقع برای جلوگیری از معده درد از خوردنش اجتناب می‌کردند.»

او افزود: «ناگفته نماند که آن‌ها به هیچ امکانات مناسب بهداشتی‌ای مانند حمام دسترسی نداشته‌اند. در نتیجه حدود هفت هفته نتوانسته‌اند دوش بگیرند.»

یلنا مگید: رونی در پی یافتن راه فرار چهار روز پنهان شد

رونی کریبوف، گروگان آزاد شده روسی-اسرائیلی و اولین مرد بالغی است که پس از اسارت در روز هفتم اکتبر به دست حماس آزاد شد.

آزادی‌ او به صورت رسمی بخشی از معامله گروگان‌ها بین اسرائیل و حماس نبود.

یلنا مگید، خاله کریبوف، روز دوشنبه درباره شرایط خواهرزاده‌اش در غزه با ایستگاه رادیویی کان اسرائیل گفت‌وگو کرد. او شرح داد که این جوان ۲۵ ساله چطور برای فرار تلاش کرده است: «رونی به من گفت آن‌ها را در ساختمانی که هنگام بمباران فرو ریخته بود نگه می‌داشتند و او موفق به فرار از آنجا شده بود اما پس از چند روز پنهان شدن، دوباره به دست حماس دستگیر و به اسارت برده شد.»

او گفت: «خواهرزاده‌ام سعی کرده بود به مرز برسد. من فکر می‌کنم چون وسیله‌ای برای تشخیص محل دقیق نگه‌داری‌اش در اختیار نداشته، نمی‌دانسته باید به کدام سمت برود. رونی در پی یافتن راه فرار به مدت چهار روز پنهان شده بود.»

به گفته مگید، سر کریبوف به دلیل فرو ریختن ساختمان مصدوم شده اما اکنون شرایط بهتری دارد.

روایت آزادشده‌ها نشان می‌دهد برخی گروگان‌ها هنگام اسیر شدن می‌دانسته‌اند عزیزانشان در حمله هفتم اکتبر کشته شده‌اند.

امری موغ: خواهرم می‌دانست همسر و دخترش به دست حماس قصابی شدند

امری موغ، برادر یکی از گروگان‌های اسرائیلی که روز یک‌شنبه همراه دو فرزندش آزاد شد، گفت خواهرش می‌دانسته که همسر و دخترش چگونه به دست حماس قصابی شده‌اند.

موغ در ویدیویی کوتاه که از سوی انجمن خانواده‌های گروگان‌ها و مفقودشدگان منتشر شد، گفت: «خواهرم چن گلدشتاین-موغ و سه فرزند او آگام، گل و تل به خانه خود بازگشتند و در شرایط خوبی هستند.»

او گفت: «آن‌ها تمام این مدت می‌دانستند نداو و ‌یم در خانه به دست حماس کشته شده‌اند ... در حالی که خودشان به عنوان گروگان به غزه برده شدند.»

‌یم ۲۰ ساله و نداو ۴۸ ساله بودند که به دست نیروهای حماس کشته شدند.

یاییر روتم: مادرم را از خواهرم جدا کردند

گروگان دیگر، هیلا روتم شوشانی ۱۳ ساله روز شنبه توسط حماس آزاد شد اما مادرش رایا هنوز در اسارت حماس است.

یاییر روتم، برادر رایا به سی‌ان‌ان گفت قرار بود مادر و خواهرش با هم آزاد شوند و هیچ دلیلی برای جدا کردن آن‌ها وجود ندارد.

ارتش اسرائیل در واکنش به این موضوع اعلام کرد جدا کردن این مادر و دختر، نقض شرایط معامله از سوی حماس است.

جاناتان کانریکوس، سخنگوی نیروهای دفاعی اسرائیل به سی‌ان‌ان گفت وقتی در مورد مادر هیلا سوال کردیم، آن‌ها گفتند نمی‌دانند او کجاست. ادعایی که یایر، برادر هیلا آن را رد می‌کند.

یک منبع دیپلماتیک در مورد مذاکرات روز دوشنبه اسرائیل و حماس به سی‌ان‌ان گفت: «حماس ادعا می‌کند بیش از ۴۰ گروگان را در اختیار ندارد.»

این مساله موانعی بر سر راه تمدید آتش‌بس ایجاد می‌کند زیرا طبق توافق، در ازای آزادی تعدادی از زندنیان فلسطینی، تمام گروگان‌های ربوده شده به دست حماس باید آزاد شوند. بنابراین حماس برای تحویل دادن گروگان‌ها باید آن‌ها را در اختیار داشته باشد.

سی‌ان‌ان پیش از این و قبل از شروع روند آزاد کردن گروگان‌ها در روز جمعه سوم آذر، گزارش کرده بود حدود ۴۰ تا ۵۰ تن از گروگان‌ها به وسیله گروه جهاد اسلامی فلسطین یا گروه‌ها و افراد دیگر نگه‌داری می‌شوند.