تمرکز اجلاس کاپ ۲۸ بر اختصاص بودجه و سرمایه‌گذاری در حوزه تغییرات اقلیمی

به بیانی دیگر هر تصویر ساخته شده توسط پلتفرم‌های محبوب هوش مصنوعی مانند میدجرنی یا دال-ئی، خواه تصویر واقعی یک انسان باشد یا طرحی انتزاعی از یک منظره به اندازه شارژ یک تلفن همراه گاز گلخانه‌ای تولید می‌کند. این در حالی است که ردپای کربنی فعالیت با ابزارهای متنی هوش مصنوعی مانند گفتگو با چت‌بات‌ها یا نوشتن یک مقاله به کمک آن‌ها معادل شارژ ۱۶ درصد ظرفیت باتری یک تلفن هوشمند معمول است.

مطالعه مورد اشاره همچنین به بررسی ۱۳ فعالیت مختلف توسط برنامه‌های یادگیری ماشین پرداخته است. محققان در این بررسی‌ها میزان دی‌اکسید کربن تولید شده توسط هر یک از این فعالیت‌ها را در هر ۱۰۰۰ گرم اندازه‌گیری کردند.

به منظور رسیدن به نتایج عادلانه در این پژوهش، ۸۸ مدل زبانی مختلف با استفاده از ۳۰ مجموعه داده یکسان توسط محققان مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج این بررسی‌ها نشان داد از میان تمام دستورهای مورد اشاره، بیشترین مصرف انرژی مربوط به درخواست تولید محتوای جدید به ابزارهای هوش مصنوعی بوده است. تولید متن، خلاصه‌سازی متن، شرح یک تصویر و یا تولید تصویر همگی به عنوان دستورهایی شناخته شده‌اند که نیاز به مصرف انرژی بیشتری برای پردازش دارند.

از این میان تولید تصویر در بالاترین جایگاه مصرف انرژی قرار دارد و دسته‌بندی متن نیز کمترین میزان انرژی لازم را به خود اختصاص داده است.

پژوهشگران به دنبال این بررسی از متخصصان یادگیری ماشین خواسته‌اند تا در مورد ماهیت مدل‌های هوش مصنوعی خود شفافیت به خرج دهند تا درک بهتری از تاثیر آن بر محیط زیست داشته باشند.

ممکن است مصرف انرژی معادل یک بار شارژ تلفن همراه برای تولید تصاویر هوش مصنوعی چندان ترسناک به نظر نرسد اما با در نظر گرفتن محبوبیت ابزارهای هوش مصنوعی مانند چت‌جی‌چی‌تی شرکت اوپن ای‌آی که روزانه بیش از ۱۰ میلیون کاربر فعال دارد، حجم گازهای گلخانه‌ای ایجاد شده از این طریق می‌تواند به سرعت به سطح نگران‌کننده‌ای برسد.

به گزارش آسوشیتدپرس، این اعتراضات روز یکشنبه «صحنه‌ای نادر» در امارات متحده عربی ایجاد کرد.

به نوشته این خبرگزاری، موضوع اعتراض تظاهرکنندگان مسائلی مانند جنگ اسرائیل و حماس در غزه و بحران‌های زیست محیطی بود.

امارات متحده عربی برای این تظاهرات به فعالان سازمان‌هایی که مدت‌ها ورودشان به این کشور ممنوع بود، اجازه ورود داده و زمینه ابراز انتقاد را برای آنان فراهم کرده است.

آسوشیتدپرس نوشت که تظاهرات روز یکشنبه علیه جنگ جاری میان اسرائیل و حماس، بزرگترین تظاهرات در امارات ضد این جنگ بوده است.

جوی شی، کارشناس مسائل حقوق بشری امارات متحده عربی در سازمان دیده‌بان حقوق بشر که برای اولین بار به این کشور سفر کرده، گفته است: «یکی از مسائل مهم ما در رابطه با کاپ ۲۸ این واقعیت است که دولت امارات از این موضوع برای بهبود وجهه خود در سطح بین‌المللی استفاده می‌کند و این واقعیت که اعتراضات محدود مجاز است... چیز خوبی است.»

او افزود: «اما در نهایت به ایجاد این تصویر بسیار نادرست کمک می‌کند که امارات به حقوق بشر احترام می‌گذارد در حالی که در واقع اینطور نیست.»

امارات متحده عربی، از هفت امارت به رهبری حاکم ابوظبی تشکیل شده و به نوشته آسوشیتدپرس، احزاب سیاسی و اتحادیه‌های کارگری در این کشور ممنوع‌اند.

تمام قدرت هر امارت در اختیار حاکم آن امارت است که به شیوه موروثی انتخاب می‌شود.

همچنین در این کشور آزادی بیان محدود است و تقریبا تمام رسانه‌های محلی اصلی یا متعلق به دولت یا وابسته به دولت‌اند.

قوانین موجود همچنین معدود اعتراضاتی را که توسط کارگران خارجی صورت می‌گیرد جرم‌انگاری می‌کند.

از کل جمعیت بیش از ۹.۲ میلیون نفری امارات، تنها ۱۰ درصد اماراتی و بقیه مهاجرند.

آسوشیتدپرش نوشت که بسیاری از مهاجران، کارگرانی با دستمزد پایین هستند که برای ارسال پول به کشورهای خود و برای خانواده‌های خود در امارات کار می‌کنند.

سازمان ملل متحد و امارات پیش از برگزاری کاپ ۲۸ توافق کردند که حق آزادی بیان در جریان این اجلاس رعایت شود.

پیشتر سابقه داشته که در جریان برگزاری کنفرانس‌های سازمان ملل متحد درباره تغییرات اقلیمی، تظاهرات چند ده هزار نفری در حاشیه آن برگزار شده است.

محققان دانشگاه تافتس ماساچوست با همکاری موسسه Wyss دانشگاه هاروارد، ربات‌‌های زیستی کوچکی به نام آنتروبات‌ ساخته‌اند که می‌‌توانند حرکت کنند.

در تحقیقات آزمایشگاهی مشخص شده است آنتروبات‌‌ها قادر به عبور و ترمیم سریع خراش‌‌ها در صفحات سلول‌‌های عصبی انسان در شرایط آزمایشگاهی هستند.

این کشف، نقطه شروعی برای استفاده از ربات‌های زیستی مشتق شده از سلول‌های خود بیمار به عنوان ابزار درمانی جدید است.

بر اساس مطالعه‌‌ای که به تازگی در مجله ادونس ساینس منتشر شده است، مایکل لوین به همراه یک دانشجوی دکترا به نام گیزم گوموش کایا کشف کردند که ربات‌‌های زیستی در واقع می‌‌توانند از سلول‌‌های انسان بالغ و بدون هیچ‌گونه تغییر ژنتیکی ایجاد شوند.

آنتروبات چیست؟

آنتروبات، یک ربات بیولوژیکی چند سلولی کروی شکل (بیوبات) با قطرهای بین ۳۰ تا ۵۰۰ میکرون است.

این ربات به کمک مژک‌ها، توانایی حرکت با سرعت‌های متفاوت از پنج تا ۵۰ میکرون بر ثانیه از خود نشان می‌دهد.

آنتروبات‌ها چگونه ساخته می‌شوند؟

به گزارش سای تک دیلی، دانشمندان برای ساخت هر آنتروبات از یک سلول منفرد استفاده می‌کنند که از سلول‌های سطح نای گرفته و با برآمدگی‌های مویی‌شکل به نام مژک پوشیده شده‌ است.

این مژک‌ها به سلول امکان حرکت می‌دهند.

مژک‌ها به سلول‌های نای کمک می‌کنند تا ذرات ریزی را که وارد مسیرهای هوایی ریه می‌شوند بیرون برانند. در واقع زمانی که برای دفع ذرات و مایعاتی که وارد نای شده‌اند شروع به سرفه کردن می‌کنیم، کار سلول‌های مژک‌دار را تجربه می‌کنیم.

100%

به گفته لوین، اگر بتوان ویژگی‌‌های دیگری را به آنتروبات‌‌ها اضافه کرد، می‌شود طوری طراحی‌شان کرد که در بدن انسان سفر کنند و به محیطی که در آن قرار دارند پاسخ دهند یا به ساخت بافت‌‌های مهندسی شده در آزمایشگاه کمک کنند.

گوموش کایا گفت: «آنتروبات‌ها خود به خود در ظرف آزمایشگاهی جمع می‌شوند. برای شکل دادن به آن‌ها به موچین یا چاقوی جراحی نیاز نیست و ما می‌‌توانیم از سلول‌‌های بالغ، حتی سلول‌‌های بیماران مسن، به جای سلول‌‌های جنینی استفاده کنیم.»

بررسی قابلیت‌های آنتروبات‌ها

محققان به سلول‌های انسانی، پس از چندین دهه زندگی آرام در نای، فرصتی برای راه‌اندازی مجدد و یافتن راه‌هایی برای ایجاد ساختارها و وظایف جدید دادند.

گوموش کایا که قبل از ورود به رشته زیست‌شناسی مدرک خود را در رشته معماری دریافت کرده است، گفت: «ما می‌خواستیم بررسی کنیم که آیا سلول‌ها علاوه بر دارا بودن ویژگی‌های پیش‌فرض در بدن انسان، می‌توانند کارهای دیگری نیز انجام دهند؟»

او این پرسش را مطرح کرد که آیا می‌توان با برنامه‌‌ریزی مجدد فعل و انفعالات بین سلول‌‌ها، ساختارهای چند سلولی جدیدی ایجاد کرد؛ مشابه تغییر در نحوه چیدمان سنگ و آجر که ساختارهای مختلفی مانند دیوارها، طاق‌‌ها یا ستون‌‌ها را ایجاد می‌کند؟»

محققان دریافتند سلول‌‌ها نه تنها قادر به ایجاد اشکال چند سلولی جدید هستند بلکه می‌‌توانند به روش‌های مختلف روی سطح سلول‌‌های عصبی انسان حرکت کنند.

مشاهدات آزمایشگاهی نشان داد این سلول‌ها با حرکت روی نورون‌ها موجب رشد مجدد این ساختارهای عصبی می‌شوند.

اینکه آنتروبات‌‌ها دقیقا چگونه رشد نورون‌‌ها را تشویق می‌‌کنند هنوز مشخص نیست اما محققان تایید کردند که نورون‌‌ها در ناحیه تحت پوشش مجموعه‌‌ای از آنتروبات‌‌ها رشد کرده‌اند که آن را «سوپر ربات» می‌نامند.

لوین گفت: «مجموعه‌‌های سلولی که ما در آزمایشگاه می‌‌سازیم می‌‌توانند قابلیت‌‌هایی فراتر از آنچه در بدن انجام می‌‌دهند داشته باشند.»

او در ادامه توضیح داد: «جالب و کاملا غیر منتظره است که سلول‌‌های نای بیمار بدون تغییر دی‌ان‌ای خود، می‌‌توانند به تنهایی حرکت کنند و رشد نورون‌‌ها را در ناحیه آسیب‌دیده تشویق کنند.»

استفاده از سلول‌‌های خود بیمار برای ساخت ربات‌‌های زیستی، خطر تحریک پاسخ ایمنی یا نیاز به سرکوب‌‌کننده‌‌های سیستم ایمنی را در بدن بیمار از میان بر می‌دارد.

آنتروبات‌ها؛ آینده درمان

به گفته محققان، توسعه بیشتر ربات‌‌های زیستی می‌‌تواند به کاربرد‌های دیگری از جمله پاک‌سازی تجمع پلاک در شریان‌‌های بیماران، تصلب شرایین، ترمیم آسیب‌‌های عصبی نخاعی یا شبکیه، شناسایی باکتری‌‌ها یا سلول‌های سرطانی و رساندن دارو به بافت‌‌های هدف منجر شود.

طرح‌های سلولی

گوموش کایا توضیح داد که سلول‌‌ها دارای این توانایی ذاتی هستند که به روش‌‌های اساسی خاصی در ساختارهای بزرگ‌‌تر جمع شوند.

او گفت: «سلول‌‌ها می‌‌توانند لایه‌‌هایی تشکیل دهند، تا شوند، کُره بسازند، خود را بر اساس نیاز دسته‌‌بندی و جدا کنند، با هم ترکیب شوند یا حتی حرکت کنند.»

او تشریح کرد: «سلول‌ها دو تفاوت مهم با آجرهای بی‌جان دارند: آن‌ها توانایی برقراری ارتباط با یکدیگر و ایجاد ساختارهای پویا دارند. هر سلول با عملکرد‌های متفاوتی مانند حرکت، ترشح مولکول‌ها، تشخیص سیگنال‌ها و ... برنامه‌ریزی شده است.»

به گفته این پژوهشگر، آن‌ها فقط در حال کشف چگونگی ترکیب این عناصر برای ایجاد عملکردهای جدید ربات‌های زیستی هستند؛ متفاوت از آنچه به صورت طبیعی انجام می‌شود.

فرد مهاجم شنبه ۱۱ آذر حدود ساعت ۱۹ به وقت محلی ابتدا با چاقو به دو گردشگر حمله کرد و یکی را کشت. پس از تعقیب پلیس، مهاجم با چکش به دو نفر دیگر حمله کرد، اما در نهایت بازداشت شد. فردی که با چاقو کشته شد شهروند آلمان بود.

ژرارد دارمنن، وزیر کشور فرانسه، گفت فرد مهاجم که ۲۶ ساله است،در سال ۲۰۱۶ به جرم طراحی یک حمله دیگر، چهار سال زندانی بود و در سال ۲۰۲۰ آزاد شد. او سابقه اسلام‌گرایی افراطی و اختلالات روانی داشته و در فهرست تحت نظر سرویس امنیتی فرانسه بوده است.

دارمنن گفت فرد مهاجم به پلیس گفته از اینکه «این همه مسلمان در افغانستان و فلسطین کشته می‌شوند و همچنین درباره وضعیت غزه» برآشفته است.

امانوئل مکرون کشته شدن یک شهروند آلمانی در حمله در مرکز پاریس را به خانواده او تسلیت گفت و با آسیب‌دیدگان این حمله ابراز همدردی کرد. او تاکید کرد دفتر دادستانی ضدتروریسم در حال تحقیق و تفحص درباره این حمله است تا عدالت در این مورد به اجرا درآید.

الیزابت بورن، نخست‌وزیر فرانسه، نیز در واکنش به این حمله در ایکس نوشت: «هرگز تسلیم تروریسم نخواهیم شد.»

حمله روز شنبه در پایتخت فرانسه کمتر از هشت ماه پیش از برگزاری‌های بازی‌های المپیک برگزار می‌شود. انتظار می‌رود در جشن افتتاحیه این بازی‌ها در کنار رودخانه سن، بیش از ۶۰۰ هزار تماشاچی حضور داشته باشند.

این حمله همچنین در حالی صورت گرفت که از ماه گذشته درپی حمله به یک معلم در شمال فرانسه و کشته شدن او، فرانسه در بالاترین وضعیت هشدار تروریسم قرار دارد.

فرانسه در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ شاهد حمله‌های تروریستی بزرگی بود و در سال‌های بعد نیز مجموعه‌ای از حمله‌های با چاقو و تیراندازی در ابعاد کوچک‌تر نیز در این کشور اتفاق افتاده است.

در یک پژوهش جدید، محققان به بررسی نقش شوخ‌طبعی در زوج‌هایی پرداختند که مدتی از شروع رابطه‌شان می‌گذشت.

بر اساس گزارش وب‌سایت سای پست، در گذشته مطالعات عمدتا بر اهمیت شوخ‌طبعی در مراحل آغازین رابطه متمرکز بودند و در نتیجه درک ما از اینکه چگونه طنز بر روابط عاشقانه در طول زمان تاثیر می‌گذارد، محدود و غیر‌مستند باقی مانده بود.

این یافته‌ها که در مجله علوم روان‌شناسی منتشر شده است، نشان می‌دهند شوخ‌طبعی فقط یک چاشنی خوشایند در روابط‌مان نیست بلکه ابزار قدرتمندی است که زوج‌ها از آن برای نشان دادن تداوم علاقه و بهبود کیفیت رابطه استفاده می‌کنند.

کنت تان، نویسنده این مطالعه و استادیار روان‌شناسی در دانشگاه مدیریت سنگاپور توضیح داد: «من و همکارانم سال‌هاست در حال بررسی تاثیر شوخ‌طبعی در روابط بوده‌ایم اما از منظر شروع رابطه. به طور معمول شوخ‌طبعی بر جذابیت مقدم است تا جایی که افراد شوخ‌طبع، جذاب‌‌تر به نظر می‌رسند.»

تان در ادامه افزود: «هر چند نتایج تحقیقات قبلی می‌گویند این امکان وجود دارد که وقتی جذب کسی می‌‌شوید، او را شوخ‌طبع بیانگارید.»

بنا بر شواهد منقول، وقتی افراد در رابطه خوشحال هستند شریک زندگی خود را با‌نمک می‌بینند؛ حتی اگر از نظر عینی آن‌قدرها هم خنده‌دار نباشند.

تان گفت که از این رو، آن‌ها قصد داشتند ارتباط بین شوخ‌طبعی و کیفیت رابطه را در طولانی‌مدت و پس از شروع روابط بررسی کنند.

تان و همکارانش یک مطالعه منحصر به فرد را روی ۱۰۸ زوج از یک دانشگاه بزرگ در سنگاپور انجام دادند. در این مطالعه، زوج‌هایی مورد بررسی قرار گرفتند که به‌طور میانگین مدت رابطه عاشقانه آن‌ها ۱۸ ماه و ۲۷ روز بود.

بررسی گزارش روزانه احساسات زوج‌ها

محققان از رویکرد برداشت‌های روزانه استفاده کردند و از شرکت‌کنندگان خواستند ارزیابی‌های خود را برای هفت شب متوالی یادداشت کنند.

بر اساس این تحقیق، شرکت‌کنندگان هر روز برداشت خود را از میزان شوخ‌طبعی موجود در رابطه، میزان رضایت از رابطه، تعهد و درک شدن از سوی شریکشان گزارش کردند.

محققان در مجموع هزار و ۲۲۷ ارزیابی روزانه از زوج‌ها جمع‌آوری کردند که برای تجزیه و تحلیل، مجموعه داده جامعی در اختیارشان قرار داد.

این داده‌ها به محققان اجازه داد تا نوسانات روزانه در میزان شوخ‌طبعی و کیفیت روابط را بررسی کنند.

در این داده‌ها، ‌تان و همکارانش بیشتر به مدل شاخص-علاقه در ارتباط با میزان شوخ‌طبعی موجود در رابطه عاشقانه برخوردند.

طبق این مدل، شوخ‌طبعی به‌عنوان ابزاری برای حفظ و نشان دادن علاقه نسبت به رابطه عاشقانه عمل می‌کند.

روزهایی که افراد سطح بالاتری از رضایت یا تعهد را از جانب شریک خود حس می‌کردند، علاقه بیشتری را به شوخ‌طبع بودن گزارش می‌دادند.

این نتایج نشان می‌دهند میزان تمایل افراد برای شوخ‌طبع بودن، به‌عنوان ابرازی برای نشان دادن میزان دل‌بستگی آن‌ها به تداوم یک رابطه استفاده می‌شود.

رابطه میزان شوخ‌طبعی و انتظار از کیفیت رابطه

‌تان گفت که او و همکارانش «شواهد ثابتی» از «چشم‌انداز شاخص علاقه» در روابط در حال جریان پیدا کردند.

در روزهایی که افراد از رابطه‌شان راضی‌تر و به آن متعهدتر بودند، شریک عاشقانه خود را هم در همان روز و هم در روز بعد شوخ‌طبع‌تر می‌پنداشتند.

در مقابل، روزهایی که کمتر از رابطه خود راضی بودند، شریک زندگی‌شان را هم کمتر شوخ‌طبع می‌دانستند.

آیا مردان بیش از زنان برای جذب شریک عاطفی از شوخ‌طبعی استفاده می‌کنند؟

برخلاف برخی نظریه‌‌ها که نشان می‌‌دهند مردان ممکن است بیشتر از زنان از حس شوخ‌طبعی برای جذب شریک عاطفی استفاده کنند، این مطالعه تفاوت جنسیتی قابل توجهی را در رابطه بین شوخ‌طبعی و کیفیت رابطه پیدا نکرده است.

بر اساس این تحقیق، هم مردان و هم زنان از طنز برای حفظ علاقه و تقویت پیوندهای خود استفاده می‌کنند.

‌تان تاکید کرد: «ما نتایج خود را با مطالعه روابط عاشقانه دانشجویی به‌دست آوردیم اما معتقدیم تحقیقات آینده می‌توانند به زوج‌‌های متاهل و مسن‌‌تر از فرهنگ‌‌های غربی نیز تعمیم یابند.»

‌تان در پایان گفت او و تیمش به دنبال بررسی آن دسته از شاخص‌‌ها و ویژگی‌‌های روان‌‌شناختی هستند که نشان بدهند: آیا وقتی در روابط شوخ‌طبعی وجود دارد، زوج‌‌ها به شریک زندگی خود بیشتر فکر می‌‌کنند؟

به‌طور مثال زوج‌‌هایی که مدتی از رابطه‌شان می‌گذرد، آیا هنگامی که شریکشان شوخ طبع است، درست مانند زمانی که روابط‌شان تازه شروع شده بود، او را خلاق، باهوش و خونگرم می‌‌بینند؟