فرانسه استفاده از تلگرام، واتس‌اپ و سیگنال را برای اعضای کابینه دولت ممنوع کرد

به گزارش خبرگزاری رویترز، دولت‌ها در حال آماده شدن برای مذاکراتی فشرده در مورد حذف تدریجی استفاده از زغال سنگ، نفت و گاز هستند که منتشر کننده گاز دی‌اکسید کربن در جهان، به عنوان منبع اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای است.

این خبرگزاری نوشت که الجابر پس از ماه‌ها انتقاد از انتصاب او به ریاست این کنفرانس، قصد داشت لحنی آشتی‌جویانه داشته باشد.

او در سخنان آغازین خود اذعان کرد اختلافاتی در متن مورد مذاکره در این نشست وجود دارد اما او از شرکت‌کنندگان خواست برای رسیدن به یک توافق، با یکدیگر همکاری کنند.

رییس کنفرانس اقلیمی سازمان ملل گفت: «ضروری است که هیچ موضوعی از روی میز کنار گذاشته نشود. و بله! همان‌طور که گفته‌ام ما باید به دنبال راه‌هایی باشیم و از توجه به نقش سوخت‌های فسیلی اطمینان حاصل کنیم.»

او از تصمیم کشورش برای «تعامل فعالانه» با شرکت‌های سوخت فسیلی حمایت کرد و گفت که بسیاری از شرکت‌های ملی نفت اهداف سیاست «کربن صفر» را برای سال ۲۰۵۰ اتخاذ کرده‌اند.

الجابر در ادامه گفت: «اما این کافی نیست و می‌دانم که آن‌ها می‌توانند کارهای بیشتری انجام دهند.»

رویترز نوشت با شروع کنفرانس اقلیمی سازمان ملل متحد، نمایندگان کشورها امیدوار بودند به یک توافق زودهنگام در زمینه تامین مالی صندوق بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی برسند.

ریاست کنفرانس شامگاه چهارشنبه پیشنهادی را به کشورها ارائه کرد تا رسما خطوط کلی صندوق جدید سازمان ملل برای کشورهای فقیر آسیب‌دیده از بلایای اقلیمی مانند سیل شدید یا خشکسالی مداوم را تصویب کنند.

رویترز نوشت که پیشرفت زودهنگام در زمینه تامین مالی صندوق بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی که کشورهای فقیر سال‌ها خواستار آن بوده‌اند، می‌تواند به مصالحه‌های دیگر در طول این کنفرانس دو هفته‌ای کمک کند.

برخی دیپلمات‌ها اظهار امیدواری کردند که پیش‌نویس توافق در مورد راه‌اندازی این صندوق به سرعت تصویب شود.

این توافق در طول چندین ماه مذاکرات سخت با کشورهای ثروتمند و در حال توسعه شکل گرفت.

دیپلمات‌های اروپایی به رویترز گفتند تاسیس این صندوق به کشورهای ثروتمند اجازه می‌دهد تا تامین آن را آغاز کنند و انتظار می‌رود کشورهایی از جمله آلمان، دانمارک و هلند در چند روز آینده کمک‌های خود را اعلام کنند.

اتحادیه اروپا متعهد شده «مشارکت قابل توجهی» داشته باشد اما می‌خواهد کشورهایی که اقتصادشان در دهه‌های اخیر شکوفا شده است، مانند چین و امارات متحده عربی، در آن مشارکت کنند.

ووپکه هوکسترا، کمیسر مسایل اقلیمی اتحادیه اروپا که می‌خواهد دامنه اهداکنندگان را فراتر از کشورهای همیشگی گسترش دهد، گفت: «هر که توانایی پرداخت دارد باید مشارکت کند زیرا این موضوع واقعیت سال جاری میلادی را منعکس می‌کند.»

عدنان امین، از برگزارکنندگان کنفرانس امسال، در ماه جاری به رویترز گفت که امیدوار است آمریکا چند صد میلیون دلار برای صندوق بلایای اقلیمی در طول این رویداد اختصاص دهد و امارات متحده عربی نیز در این زمینه کمک کند.

یکی دیگر از هدف‌های کنفرانس امسال، ارزیابی پیشرفت کشورها در دست‌یابی به اهداف آب و هوایی جهانی است که عمدتا بر مبنای توافق پاریس برای محدود کردن گرمایش زمین به زیر دو درجه سانتی‌گراد خواهد بود.

کیسینجر که در ۲۷ مه ۱۹۲۳ در خانواده‌ای یهودی‌الاصل در شهر فورت، آلمان به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۸ به همراه خانواده از آلمان تحت کنترل نازی‌ها به ایالات متحده آمریکا گریخت، همواره لهجه زادگاهش را حفظ کرد.

او در این زمینه با کنایه می‌گفت: «من به هیچ زبانی بدون لهجه صحبت نمی‌کنم.»

کیسینجر که در دولت‌های ریچارد نیکسون و جرالد فورد، تاثیری ماندگار بر سیاست خارجی آمریکا بر جای گذاشت، تجسم آنچه «رویای آمریکایی» خوانده می‌شود، بود.

پدر کیسینجر یک مهاجر آلمانی بود که از آزار و شکنجه نازی‌ها در اروپا فرار کرد و به فرزندش اجازه داد شکوه و شهرت بین‌المللی را تجربه کند.

برخی از رسانه‌ها و تحلیلگران در معرفی کیسینجر، او را به دلیل نقش داشتن در تحولات مهم و متعدد بین‌المللی «آخرین دیپلمات بزرگ» توصیف کرده‌اند؛ از جنگ ویتنام و رابطه با چین تا منازعات خاورمیانه، و همچنین تنظیم روابط آمریکا با کشورهای آمریکای لاتین و گسترش نفوذ واشینگتن در این منطقه.

به همین دلیل، او شخصیتی بحث‌برانگیز و حتی تفرقه‌انگیز بود که همواره هاله‌ای از رمز و راز رفتار دیپلماتیک او را احاطه کرده بود.

کیسینجر هم مشاور و هم وزیر در دولت‌های ریچارد نیکسون و جرالد فورد بود و هم یکی از متفکران بزرگ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل پس از جنگ جهانی دوم آمریکا به شمار می‌رفت که بر شکل دادن جایگاه و نقش ایالات متحده در جهان برای چندین دهه تاثیر گذاشت.

کیسینجر در در پانزده سالگی به همراه پدر و مادرش در آمریکا ساکن شد و نام کوچکش از هاینز به هنری تغییر یافت. سپس روزها در یک کارخانه تولید برس‌های اصلاح کار می‌کرد و شب‌ها در کلاس درس شرکت می‌کرد.

او قرار بود مانند پدرش حسابدار شود، اما در سال ۱۹۴۳، در میانه جنگ جهانی دوم که ایالات متحده در برابر آلمان نازی وارد عمل شد، زندگی او کاملاً تغییر کرد. او یکی از ۲۸۰۰ دانش‌آموزی بود که در یک برنامه ویژه در لشکر ۸۴ پیاده‌نظام ثبت‌نام کردند.

او به دلیل آشنایی با زبان آلمانی در سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا به آلمان اعزام شد تا پس از جنگ در نازی‌زدایی کشور شرکت کند.

مربی او یک استاد دانشگاه و همچنین یک پناهنده آلمانی، فریتز کریمر بود که پس از پایان خدمتش به او توصیه کرد در هاروارد ثبت‌نام کند.

در سال ۱۹۵۰، به لطف پایان نامه‌ای در مورد دیپلماسی مترنیخ، صدراعظم امپراتوری اتریش مدرک خود را در علوم سیاسی با نمره ممتاز به دست آورد.

به عقیده تحلیلگران، دیپلماسی مترنیخ بر دنیای ذهنی و سیاست‌های کیسینجر بسیار تاثیر گذاشت. دیگر کسانی که آثارشان الهام بخش او شد، اتو فون بیسمارک صدراعظم آلمان و ریمون آرون فیلسوف سیاسی فرانسوی بود.

کیسینجر پس از اخذ دکترای علوم سیاسی تدریس در هاروارد را آغاز کرد و اولین اثر خود را به عنوان نظریه‌پرداز با نام «سلاح‌های هسته ای و سیاست خارجی» در سال ۱۹۵۷ نوشت.

از نظر او، چالش پیش روی ایالات متحده این است که نشان دهد «دموکراسی می‌تواند یقین اخلاقی را تعیین کند که بدون توسل به تعصب و همچنین ریسک کردن بدون تضمین موفقیت، عمل کند».

اما در سال ۱۹۶۴ در مبارزات ناموفق نلسون راکفلر، فرماندار ایالت نیویورک، برای انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در رقابت برای رسیدن به کاخ سفید شرکت کرد.

جنگ ویتنام نقطه عطف دیگری در کارنامه نیکسون بود. او در یک ماموریت میدانی در سال ۱۹۶۴، به نتایج بسیار بدبینانه‌ای در مورد اهداف آمریکایی‌ها در این بخش از آسیا رسید.

در سال ۱۹۶۹ به عنوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون منصوب شد و سپس در سال ۱۹۷۳ به وزارت خارجه آمریکا رسید؛ سمتی که تا ژانویه ۱۹۷۷، پس از استعفای نیکسون در سال ۱۹۷۴ و تحت ریاست جمهوری جرالد فورد، حفظ کرد.

هنری کیسینجر معمار دو دستاورد بزرگ نیکسون بود: گشایش روابط آمریکا با چین در چارچوب دیپلماسی موسوم به «پینگ پنگ» و پایان جنگ ویتنام.

پس از توافقات پاریس در ژانویه ۱۹۷۳، او جایزه صلح نوبل را همراه با مذاکره‌کننده ویتنامی لو دوک توو دریافت کرد، اما دومی این جایزه را رد کرد زیرا «صلح تضمین نشده» بود.

اعطای نوبل صلح به کیسینجر انتقادهای زیادی را به دنبال داشت و برخی او را به طولانی کردن جنگ در ویتنام و به ویژه نقش داشتن در تصمیم بمباران گسترده در کامبوج متهم کردند.

هنری کیسینجر طراح سیاست تنش‌زدایی با اتحاد جماهیر شوروی و انعقاد اولین توافق برای محدود کردن سلاح‌های هسته‌ای دو قدرت جهانی بود.

پس از چهارمین جنگ اسرائیل و اعراب در سال ۱۹۷۳، موسوم به یوم کیپور، همچنان به عنوان یک مذاکره‌کننده خستگی‌ناپذیر در رفت و آمد بین قاهره و اورشلیم عمل می‌کرد و موفق شد اولین توافق را بین اسرائیل و مصر به دست آورد.

اقدامات او اولین گام و اساس قرارداد کمپ دیوید ۱۹۷۸ شد و راه را برای توافق صلح بین دو کشور هموار کرد.

پس از کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ در شیلی که طی آن سالوادور آلنده رییس‌جمهور منتخب این کشور و همچنین چندین هزار شیلیایی کشته شدند، وزیر خارجه وقت آمریکا از ژنرال کودتاگر، آگوستو پینوشه حمایت کرد.

هنری کیسینجر در دوره‌ای درگذشت که جهان همچنان با بی‌ثباتی‌های فزاینده روبه‌روست؛ از جنگ در اوکراین و جنگ بین حماس و اسرائیل، تا بحران گرم شدن کره زمین و سایر مسائل بین‌المللی.

او بدون شک استاد بزرگ «دیپلماسی عملگرایانه» بود که به عقیده بسیاری از ناظران، امروز جانشینی در این مقام ندارد.

استارک-واتزینگر روز چهارشنبه هشتم آذر در حاشیه نشست بنیاد آزادی اکسل اشپرینگر اعلام کرد آموزش بهترین راه برای مستقل بار آوردن مردم است.

او که در کنار مسیح علی‌نژاد، چهره برجسته مخالف جمهوری اسلامی و تعدادی دیگر از فعالان سیاسی و مدنی سخن می‌گفت، تاکید کرد اولین گام برای حمایت از زنان ایرانی، پشتیبانی از چهره‌های دگراندیش و آگاهی‌بخشی به جامعه بین‌المللی درباره «نقض حقوق بشر و حقوق زنان» در این کشور است.

استارک-واتزینگر که معاون رهبر حزب دموکراتیک آزاد آلمان نیز هست، گفت باید همواره درباره اقدامات ناقض حقوق بشر و حقوق زنان، رسا و شفاف موضع‌گیری کرد.

علی‌نژاد هم خطاب به وزیر آموزش آلمان از تلاش‌های برلین در حمایت از زنان ایران و افغانستان قدردانی کرد.

100%

پیش از این آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه آلمان در سالگرد کشته شدن مهسا ژینا امینی، همبستگی خود را با مردم ایران اعلام کرده بود.

بربوک در آن زمان تاکید کرد: «حتی اگر اعتراضات از عناوین خبرها کنار رود، ما مردم ایران را به حال خود رها نخواهیم کرد.»

وزیر امور خارجه آلمان وعده داد سرنوشت مردم ایران در دستور کار نهادهای بین‌المللی در بروکسل، نیویورک و ژنو قرار خواهد گرفت: «برای ما به شدت ناراحت‌کننده است که قادر نیستیم شرایط ایران را از خارج تغییر دهیم اما از اینکه صدای مردم ایران باشیم دریغ نخواهیم کرد.»

برلین همواره از تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه جمهوری اسلامی حمایت کرده است. این تحریم‌ها تنها به برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی مربوط نمی‌شوند بلکه «سرکوب وحشیانه معترضان در جنبش "زن، زندگی، آزادی" را نیز هدف قرار می‌دهند».

بربوک بارها نقض حقوق بشر از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی را محکوم کرده است.

او از صریح‌ترین مقام‌های اروپایی است و مکررا علیه نحوه برخورد تهران با زنان و معترضان موضع‌گیری کرده است.

علی‌نژاد هم در این دیدار گفت زنان ایران و افغانستان در حال مبارزه با یک دشمن مشترک هستند و آن «آپارتاید جنسیتی» است.

بنیاد اکسل اشپرینگر جایزه شجاعت خود را به زنان افغانستان اهدا کرد که از زمان روی کار آمدن دوباره طالبان در حال مبارزه با این حکومت هستند.

علی‌نژاد با تاکید بر اینکه اهدای جوایز به تنهایی کافی نیست، هشدار داد اگر «گام‌های عملی» برای به پایین کشیدن جمهوری اسلامی و طالبان از قدرت انجام نشود، «آن‌ها شما را در خاک آلمان نابود می‌کنند».

علی‎‌نژاد تاکنون چندین بار هدف عملیات ترور جمهوری اسلامی بوده است.

در ارزیابی سازمان ملل از وضعیت حقوق زنان که در ماه نوامبر به شورای امنیت ارائه شد، آمده است که حقوق اساسی زنان و دختران، از جمله حق تحصیل، حق کار و حق داشتن نماینده در عرصه‌های عمومی و سیاسی جز وظایف ابتدایی یک حکومت به شمار می‌رود و توسعه درازمدت، رشد اقتصادی و صلح و امنیت بدون تحقق حقوق زنان ممکن نخواهد بود.

در این بیانیه همچنین تاکید شده ادغام مجدد افغانستان در نهادها و نظام‌های بین‌المللی منوط به «مشارکت و رهبری زنان افغان» است.

از زمان روی کار آمدن مجدد طالبان، اکثر دختران افغانستان از رفتن به دبیرستان محروم شده‌اند. همچنین زنان این کشور اجازه حضور در دانشگاه‌ها را ندارند.

حکومت طالبان زنان افغانستان را از اشتغال در سازمان‌های امدادی منع، آرایشگاه‌ها را تعطیل، رفتن زنان به پارک‌ها را ممنوع و سفر زنان را بدون حضور قیم مرد محدود کرده است.

در ایران نیز زنان از زمان آغاز خیزش سراسری در شهریور ماه سال گذشته، هدف سیاست‌های سرکوب‌گرانه جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.

زنان ایرانی که علیه حجاب اجباری به پا خاسته‌اند، با مجازات‌هایی همچون جریمه، زندان و محرومیت از تحصیل مواجه شده‌اند.

نشریه انگلیسی سان در گزارشی در روز هفتم آذر نوشت مشخص شده است سلول‌های چربی محرک‌‌های رشد را آزاد می‌‌کنند، آسیب فولیکول‌ها را کاهش می‌‌دهند و همچنین باعث ضخیم‌تر شدن و تقویت موها می‌شوند.

این تکنیک می‌تواند برای کمک به میلیون‌ها مرد، «از جمله شاهزاده ویلیام که قبل از میانسالی از طاسی رنج می‌برند»، استفاده شود.

این روش می‌تواند به بیماران زن و مرد و ... که موهایشان به دلایل پزشکی، مانند عوارض جانبی شیمی درمانی دچار ریزش شده است، کمک کند.

نشریه سان در ادامه نوشت در این روش که به وسیله محققان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده است، سلول‌های چربی از شکم و پاهای ۲۰ بیمار مرد و زن به کمک ساکشن خارج شده و سپس حدود ۲۰ میلی‌لیتر آن زیر پوست سر تزریق شده است.

این تحقیقات نشان می‌دهند سلول‌های چربی تورم و آسیب سلولی را در ناحیه تزریق شده کاهش می‌دهند و در مقابل به رشد مجدد رگ‌‌های خونی کمک می‌‌کنند.

این روند سلامت پوست سر را تقویت می‌‌کند و آن را بهبود می‌بخشد.

دکتر آزاده گودرزی، پژوهشگر این مطالعه گفت که سلول‌‌های احیا‌کننده می‌‌توانند فاکتورهای رشد مختلفی را تولید کنند و باعث رشد مجدد موها شوند: «این روش را می‌توان درمانی جدید و بالقوه موثر برای ریزش مو و آلوپسی در نظر گرفت.»

گودرزی در ادامه خبر داد «تراکم و قطر» موی افرادی که در این مطالعات شرکت داشته‌اند، بهبود یافته است.

این روش عوارض جانبی جزیی مانند کبودی، تورم و درد به همراه دارد.

مصرف استروئیدها و کاشت مو از روش‌های رایج درمان ریزش مو هستند که می‌توانند به برخی از بیماران در بهبود ریزش مو کمک کنند اما همیشه موثر نیستند و روش‌های درمانی پرهزینه محسوب می‌شوند.

تزریق سلول‌‌های چربی سال‌‌هاست در درمان‌های زیبایی برای کمک به جوان‌تر شدن پوست استفاده می‌‌شود.

دکتر گودرزی در مقاله‌ای در مجله کازمتیک درماتولوژی تاکید کرده است: «سلول‌های بنیادی مشتق از چربی، سلول‌‌های چند توانی هستند. چربی منبع غنی از سلول‌های بنیادی است که بدن از آن برای ساختن بافت تازه استفاده می‌کند.»

او هم‌زمان هشدار داد: «برای اطمینان از ایمنی این درمان، آزمایش‌‌های بالینی بیشتری توصیه می‌‌شود.»

الیزابت تراسل، سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل سه‌شنبه هفت آذر در بیانیه‌ای با ابراز تاسف از اعدام حمیدرضا آذری، به جمهوری اسلامی درباره تعهداتش در پیمان‌های بین‌المللی درباره منع اعدام افراد زیر ۱۸ سال تذکر داد.

او همچنین با ابراز نگرانی از اعدام میلاد زهره‌وند، معترض بازداشتی ۲۲ ساله، که به عنوان هشتمین نفر در خیزش انقلابی مردم ایران اعدام شد، گفت: اطلاعات موجود نشان می‌دهد که به موجب قوانین بین‌المللی حقوق بشری، روند محاکمه او منصفانه نبوده است.

این مقام سازمان ملل از گزارش‌ها درباره بازداشت والدین میلاد زهره‌وند پس از اعدام او ابراز نگرانی کرد.

تراسل گفت ایران از کشورهایی است که بالاترین سرانه اعدام را، به ویژه در ارتباط با جرایم مرتبط با مواد مخدر، دارد و تعداد بسیار بیشتری از اقلیت‌ها نیز در این کشور اعدام می‌شوند.

او از جمهوری اسلامی خواست اعمال مجازات اعدام را فورا متوقف کند و فعالان سیاسی را که از حق خود برای آزادی بیان و تجمع استفاده کرده‌اند، طی رویه‌های کیفری و جنایی مجازات نکند.

میلاد زهره‌وند، معترض بازداشت شده در جریان خیزش انقلابی که روز پنج‌شنبه دوم آذر در زندان ملایر اعدام شد، شنبه چهارم آذر در آرامستانی در اطراف همدان به خاک سپرده شد. روح‌الله زهره‌وند، پدر میلاد، پس از مراسم بازداشت و به زندان منتقل شد.

اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد میلاد زهره‌وند در تمام دوره بازداشت خود از حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق ابتدایی یک متهم محروم بوده و خانواده‌اش به شدت از سوی سازمان اطلاعات سپاه تحت فشار قرار داشتند تا درباره او اطلاع‌رسانی نکنند.

جمهوری اسلامی پیش از این و از زمان آغاز خیزش سراسری دست‌کم هفت معترض از جمله محسن شکاری، مجیدرضا رهنورد، محمد حسینی، محمدمهدی کرمی، مجید کاظمی، سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی را اعدام کرده بود.

حمیدرضا آذری متولد ۲۰ مرداد ۱۳۸۵، در روز جمعه سوم آذر در سبزوار به اتهام قتل به دار آویخته شد. اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال نشان می‌دهد او در زمان وقوع جرم، بازداشت و اعدام، کمتر از ۱۸ سال داشته و «کودک‌-مجرم» بوده است.

حمیدرضا تنها فرزند خانواده‌اش بود و با وجود سن کمی که داشت از چند سال پیش به عنوان کارگر ضایعاتی مشغول به کار شده بود.

در ادامه محکومیت جهانی اعدام میلاد زهره‌وند و حمیدرضا آذری، وزارت خارجه کانادا در بیانیه‌ای که به صورت اختصاصی به ایران‌اینترنشنال ارائه شده از جمهوری اسلامی خواست اعدام شهروندان خود را متوقف کند.

کانادا همچنین با ابراز نگرانی از ممنوع‌الخروج شدن خانواده‌های قربانیان پرواز اوکراینی، از تهران خواست به آزار و تهدید این خانواده‌ها پایان دهد.

وزارت خارجه کانادا استفاده جمهوری اسلامی از مجازات اعدام، به ویژه در ارتباط با کودکان، را به شدت محکوم کرد و از حکومت ایران خواست همه اعدام‌ها را متوقف کرده و به این مجازات «وحشیانه و غیرانسانی» پایان دهد.

این بیانیه از جمهوری اسلامی خواست به منافع و مطالبات مشروع مردم ایران، از جمله احترام به آزادی و حقوق بشر و حق زیستن در جامعه‌ای به دور از سرکوب و ارعاب، رسیدگی کند.

دولت کانادا با تکرار همبستگی با مردم ایران، تاکید کرد بی‌احترامی مقام‌های جمهوری اسلامی به حقوق بشر و محدودسازی حقوق و آزادی‌های بنیادین مردم ایران باید متوقف شود.

محکومیت ممنوع‌الخروجی شهروندان

وزارت خارجه کانادا همچنین در واکنش به اقدام جمهوری اسلامی در ممنوع‌الخروج کردن مادر حامد اسماعیلیون، از گزارش‌ها درباره توقیف گذرنامه‌ها و ممنوع‌الخروج شدن خانواده‌های قربانیان پرواز اوکراینی ابراز نگرانی کرد و از تهران خواست آزار و تهدید این خانواده‌ها را پایان دهد.

حامد اسماعیلیون روز پنج آذر خبر داد سپاه پاسداران گذرنامه مادرش را در فرودگاه تهران، بعد از دریافت کارت پرواز، توقیف کردند و مانع پروازش شدند.

قرار بود مادر اسماعیلیون برای شرکت در چهارمین سالگرد سرنگون کردن پرواز پی‌اس۷۵۲ با موشک‌های سپاه، به کانادا برود.

به گفته اسماعیلیون پس از پیگیری‌ها به مادرش گفته‌اند او و همسرش به دلیل مستنداتی که در اختیار وزارت اطلاعات است، به مدت شش ماه ممنوع‌الخروج هستند.