ایروان، نگران حمله احتمالی آذربایجان: اتحادیه اروپا باکو را تحریم کند

متیو میلر روز دوشنبه ۱۰ مهر ماه به خبرنگاران گفت در صورتی که اخبار مربوط به عقب‌نشینی نیروهای صرب از منطقه تایید شود، گامی مثبت در جهت کاهش تنش‌ها میان بلگراد و پریشتینا خواهد بود.

میلان موسیلوویچ، رییس ستاد کل ارتش صربستان، روز دوشنبه اعلام کرد بلگراد تعداد نیروهای خود را در مرز کوزوو از هشت هزار و ۳۵۰ نفر به سه هزار و ۵۰۰ نفر کاهش داده است.

این اظهارات یک روز پس از آن مطرح شدند که جلال اسوکلا، وزیر کشور کوزوو گفت بر اساس اطلاعات به دست آمده از پهپادهای شناسایی، حمله هفته گذشته گروهی از مهاجمان مسلح به نیروهای پلیس در شمال این کشور، تلاشی از پیش برنامه‌ریزی شده از سوی صربستان برای تصرف شمال کوزوو بوده است.

به گفته اسوکلا، بلگراد امکانات نظامی، لجستیکی و مالی مورد نیاز مهاجمان را فراهم آورده بود و آن‌ها برای مدت طولانی در پایگاه‌های نظامی صربستان آموزش دیده بودند.

پیتر استانو، سخنگوی ارشد امور خارجی اتحادیه اروپا در واکنش به خبر دخالت بلگراد در حمله هفته گذشته در کوزوو، گفت این اتحادیه در انتظار نتایج نهایی تحقیقات در این زمینه است.

استانو خواستار همکاری «کامل و بدون قید و شرط» بلگراد در جریان این تحقیقات شد.

او تاکید کرد در صورتی که شواهد کافی در مورد نقش بلگراد در این حمله به دست آید، اتحادیه اروپا آماده است اقدامات لازم را در برابر صربستان به کار گیرد.

تنش‌ها در منطقه پس از حمله گروهی از شبه‌نظامیان مسلح صرب به نیروهای پلیس کوزوو در روستایی در شمال این کشور بالا گرفته است.

در این حمله که روز یک‌شنبه دوم مهر انجام شد، یک نفر از نیروهای پلیس و سه نفر از مهاجمان کشته شدند.

این در حالی است که الکساندر ووچیچ، رییس‌جمهوری صربستان، روز جمعه هشتم مهر ماه گفت کشورش خواهان جنگ با کوزوو نیست زیرا افزایش تنش‌ها در منطقه به تلاش‌های بلگراد برای پیوستن به اتحادیه اروپا ضربه خواهد زد.

تنش‌ها در شمال کوزوو در خرداد سال جاری به خشونت کشیده شد؛ زمانی که شهرداران آلبانیایی‌زبان برآمده از اکثریت این کشور، می‌خواستند در شهرهایی با اکثریت جمعیت صرب به قدرت برسند.

این شهرداران آلبانیایی‌زبان در ماه آوریل در انتخابات شهرداری که از سوی صرب‌ها تحریم شده بود، برگزیده شدند.

کوزوو دارای اکثریتی آلبانیایی‌زبان است اما جمعیت عمده شمال این کشور را صرب‌ها تشکیل می‌دهند.

بی‌بی‌سی در این گزارش خاطرنشان کرده است که برای برخی زنان مسلمان، انتخاب «استفاده نکردن از حجاب یا روسری» می‌تواند تصمیم دشواری باشد. آن‌ها ممکن است با واکنش منفی از جانب خانواده خود مواجه یا حتی از سوی جامعه طرد شوند. در برخی کشورها اما قوانین نیز بر این فشارها می‌افزایند.

در ایران به تازگی مجلس شورای اسلامی اجرای آزمایشی لایحه‌ای بحث‌برانگیز را درباره حجاب اجباری تصویب کرده است که به‌طور قابل توجهی مجازات زندان و جریمه را برای زنانی افزایش می‌دهد که قوانین پوشش سخت‌گیرانه را زیر پا می‌گذارند.

این لایحه که برای تبدیل شدن به قانون نیاز به تایید شورای نگهبان دارد، در پی اعتراضات گسترده‌ای طرح شد که در آن زنان به خیابان‌ها آمده و حجاب اجباری را از سر برداشتند.

جرقه این اعتراضات، یک سال پیش با قتل حکومتی مهسا ژینا امینی در بازداشتگاه گشت ارشاد زده شد.

او شهریور سال گذشته به اتهام دیده شدن مقداری از موی سرش از زیر حجاب اجباری در تهران دستگیر شده بود.

شاید برای بسیاری از حدود یک میلیارد زن مسلمان در سراسر جهان، پوشیدن حجاب «انتخاب» باشد اما برای کسانی که می‌‌خواهند آزادانه پوشش خود را انتخاب کنند، ممکن است سال‌‌ها طول بکشد تا بر فشارهای خانواده و جامعه غلبه کرده و این تصمیم را اجرایی کنند.

ریبل دختر ۲۳ ساله ایرانی؛ رویای حتی یک روز آزادی

«رِیبل» دختری جوان از ایران است که این نام را خودش بعدها به‌جای اسم قبلی‌اش انتخاب کرده.

او به بی‌بی‌سی می‌گوید: «رویای من این بود که یک روز در هفته فقط زنان بتوانند به خیابان‌ها بروند تا بتوانیم هر چه می‌خواهیم بپوشیم.»

او ۹ ساله بوده که خانواده‌‌اش مجبورش می‌کنند به پوشیدن چادر. چادر محافظه‌‌کارانه‌‌ترین نوع حجاب [در ایران] و «یک شنل سیاه رنگ و بلند» است که اغلب با روسری کوچک‌‌تری زیر آن پوشیده می‌شود.

والدین ریبل او را از شش سالگی برای پوشیدن این نوع از حجاب آماده کرده بودند.

او در مصاحبه با بی‌بی‌سی می‌گوید: «والدینم مدام به من می‌‌گفتند باید حجاب داشته باشم. این وظیفه من در برابر خداست و اگر امتناع کنم، بعد از مرگم گرفتار مجازات ابدی خواهم شد. ناگفته نماند که در صورت نافرمانی، پدر و مادرم را بدنام و ناراحت می‌‌کردم.»

با این‌حال این دختر ۲۳ ساله در کودکی آرزوی پوشیدن شلوارک و تی‌شرت داشته است.

ریبل مدتی است تهران را ترک کرده و به ترکیه پناهنده شده است. او که با شغل «تتو» زندگی خود را اداره می‌کند، در ادامه می‌گوید: «من با احساس گناه دائمی زندگی می‌‌کردم. نمی‌‌دانستم این احساس از کجا می‌آمد اما همیشه همراه من بود.»

ریبل به یاد دارد که به دختران با حجاب کمتر حسادت می‌کرده است.

داشتن حجاب در اماکن عمومی در ایران برای دختران ۹ سال به بالا اجباری است اما در خانه و در مجالس خصوصی، بسیاری از زنان ترجیح می‌‌دهند سر خود را نپوشانند.

ریبل می‌گوید: «مادرم به من می‌‌گفت دست‌‌ها یا پاهایم را حتی در مقابل برادرانم که نوجوان بودند نشان ندهم زیرا ممکن است باعث گناه آن‌ها شود.»

100%

وقتی ریبل ۱۷ ساله شد، والدینش او را در یک مدرسه دینی زنانه (حوزه علمیه) ثبت‌نام کردند.

او می‌گوید: «یا باید رفتن به این مدرسه را قبول می‌کردم یا ازدواج می‌کردم.»

در حالی‌ که ریبل از حوزه علمیه متنفر بود، برنامه‌های درسی این مدرسه که با تبعیض علیه زنان طرح‌ریزی شده بود به کلی اعتقاد او را به حجاب از بین برد.

روزی که او تصمیم گرفت مدرسه علمیه را ترک کند، کتی تا بالای زانو با یک شال آزاد پوشید که مقداری از موهای قرمز شعله‌‌ور تازه رنگ‌ شده‌‌اش را نشان می‌‌داد.

ریبل می‌گوید مدیر حوزه علمیه با پدر و مادرش تماس گرفته و به آن‌ها گفته که اجازه ندهند دختران مانند یک فاحشه در خیابان‌ها راه بروند.

مادربزرگ او هم به خانه‌شان زنگ زده و آرزو کرده که پدر و مادرش پاهای را بشکنند تا نتواند از خانه بیرون برود.

ریبل در ادامه می‌گوید مادرش به او گفته آرزو می‌‌کند خدا جان او را بگیرد تا خانواده‌‌شان این همه رنج نکشد.

با ادامه آزار و اذیت‌ها، ریبل سعی کرده است خودکشی کند اما پس از تلاشی ناموفق، در حالی که پدرش بالای تخت بیمارستان ایستاده بوده و بر سر او فریاد می‌زده، به هوش آمده است.

او در نهایت تصمیم گرفته ایران را ترک کند و به ترکیه برود؛ جایی که حجاب اجباری نیست و اکنون می‌تواند آزادانه زندگی کند.

ریبل به بی‌بی‌سی می‌گوید که دیگر با خانواده‌اش ارتباط ندارد.

مونا الطحاوی مصری-آمریکایی؛ «زن، زندگی، آزادی» جنبشی ورای تغییرات سیاسی

بی‌بی‌سی در داستانی دیگر از تجربیات مونا الطحاوی به‌عنوان یک زن مسلمان نوشته است.

مونا الطحاوی نویسنده‌ای است که مطالب زیادی در مورد استقلال بدن زنان نوشته و اگرچه خانواده‌اش به اندازه ریبل سخت‌گیر نبوده‌اند اما همچنان برای او به عنوان یک فعال فمینیست مصری-آمریکایی، برداشتن حجاب دشوار بوده است.

او می‌گوید که پس از نقل مکان به عربستان سعودی در سن ۱۶ سالگی، به مدت ۹ سال حجاب داشته و «هشت سال تلاش کرده تا بتواند حجاب از سر بردارد».

مونا با خنده اضافه می‌کند: «بالاخره جرات پیدا کردم با نیمچه حجابی از خانه بیرون بروم.»

با این‌ حال او برای مدتی طولانی، بدون حجاب احساس راحتی نمی‌کرده: «چند سال طول کشید تا بتوانم به مردم بگویم قبلا حجاب داشتم؛ چون از اینکه حجابم را برداشته بودم خجالت می‌‌کشیدم.»

مونا که کتابی درباره حق زنان بر بدن، نحوه پوشش و پرده بکارت (هایمن) نوشته، اعتراضات اخیر ایران را از نزدیک دنبال کرده است.

او می‌گوید زنان ایرانی را دیده که حجاب خود را درآوردند و در حالی که شعار «زن، زندگی، آزادی» سر دادند، آن را سوزاندند یا در هوا تاب دادند.

مونا یادآور می‌شود آنچه اکنون در ایران رخ می‌دهد فراتر از یک فراخوان برای تغییرات سیاسی است: «درست است که دولت به زن و مرد ظلم می‌کند اما خیابان، دولت و خانه، همه با هم به زنان و ال‌جی‌بی‌تی‌کیو‌پلاس‌ها ظلم می‌کنند. مبارزه زنان ایرانی با حجاب اجباری، مبارزه با این سه گروه است».

100%

بلا حسن، روزنامه‌نگار سومالیایی؛ تصمیم به برداشتن حجاب تحت‌ تاثیر اعتراضات ایران

بی‌بی‌سی در ادامه گزارشش از بلا حسن، روزنامه‌نگار سومالیایی سرویس جهانی خود نوشته است که بیشتر عمرش را حجاب داشته اما پس از شروع جنبش «زن، زندگی، آزادی» در ایران تحت رهبری زنان، تصمیم به حذف آن گرفته است.

او که در موگادیشو، پایتخت سومالی به دنیا آمده و همان‌جا بزرگ شده از اعتراضات اخیر ایران الهام گرفته و در سال ۱۴۰۱، پس از یک سال اقامت در لندن، حجاب از سر برداشته است.

بلا می‌گوید: «من دوستان ایرانی زیادی دارم و آن‌‌ها مرا از اتفاقات ایران آگاه کردند؛ اینکه چگونه زنان از حقوق خود دفاع می‌‌کنند تا آن‌طور که می‌‌خواهند زندگی کنند و این واقعا برای من الهام‌بخش بود.»

او در ادامه می‌گوید: «فکر کردم من دیگر در موگادیشو نیستم، من در لندن‌ام. من این آزادی را دارم که آنچه می‌خواهم انجام دهم.»

خانواده بلا در موگادیشو از تصمیم او برای ترک حجاب راضی نبوده‌اند اما به انتخابش احترام گذاشته‌اند.

بلا به عنوان روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی، در سومالی چهره‌ای شناخته شده است و برای همین هم تصمیمش در برداشتن حجاب، واکنش‌‌های شدیدی به همراه داشته است.

او توضیح می‌دهد: «احساس نمی‌‌کنم دیگر در جامعه‌ام پذیرفته شوم. دیگر آنجا احساس امنیت نمی‌‌کنم.»

این روزنامه‌نگار یادآوری می‌کند که بعد از برداشتن حجابش، از سوی مردان به مرگ و تجاوز تهدید شده است.

بلا می‌گوید: «برای زنان بی‌حجاب [در سومالی] مجازات خاصی وجود ندارد. در قرآن آمده است که خداوند با آن‌ها برخورد می‌کند اما مردان مسلمان کشور من تصمیم گرفتند به جای خدا خودشان با من برخورد کنند.»

به گفته او، حجاب در سومالی ریشه‌های بسیار عمیقی دارد و برای همین بسیاری از زنان که نمی‌خواهند حجاب اجباری داشته باشند، هرگز موفق به برداشتن آن نمی‌شوند.

بلا حسن می‌گوید: «امیدوارم روزی زنان کشور من به جای گوش دادن به خواسته‌های دیگران و به ویژه مردان، شهامت و اراده کافی برای انتخاب نوع پوشش و زندگی خود داشته باشند.»

بی‌بی‌‌سی یادآور شده است که علاوه بر این سه نفر، با تعداد دیگری از زنان در داخل ایران نیز صحبت کرده که از خانواده‌های مذهبی و محافظه‌‌کار هستند. زنانی که می‌‌گویند پس از خیزش انقلابی اخیر، خانواده‌‌هایشان از انتخاب آن‌ها برای برداشتن حجاب اجباری حمایت می‌کنند.

بر اساس گزارش‌ها، دست‌کم یکی از حمله‌های هوایی سایتی را در البوکمال، در نزدیکی مرز عراق و سوریه هدف قرار داده و حمله‌های دیگری در نزدیکی شهرهای المیادین و دیرالزور گزارش شد.

بر اساس گزارش سایت‌های وابسته به اپوزیسیون سوریه، به نظر می‌رسد یک خط آهن در امتداد مرز عراق و سوریه، یک سیستم راداری متعلق به حزب‌الله لبنان در شهر دیرالزور و یک ساختمان منابع انسانی متعلق به سپاه پاسداران هدف حمله‌ها بوده‌اند.

این حملات تنها دو روز پس از آن صورت گرفت که گزارش شد حمله‌ هوایی اسرائیل یک محموله تسلیحاتی متعلق به جمهوری اسلامی را در نزدیکی الدیماس در شمال غربی دمشق هدف قرار داده‌اند.

پایگاه خبری «صدای پایتخت سوریه» گزارش داد که این حمله هوایی ساختمانی متعلق به حزب الله را هدف قرار داد، در حالی که محموله‌ای به سمت لبنان در حرکت بود. رسانه های دولتی سوریه درباره این حمله هوایی گزارش شده اظهار نظری نکردند.

بازی دو تیم سپاهان و الاتحاد در چارچوب رقابت‌های جام‌باشگاه‌های آسیا قرار بود در شامگاه دوشنبه برگزار شود اما تیم الاتحاد از حضور در زمین ورزشگاه امتناع کرد و سپس با ترک ورزشگاه به سمت فرودگاه اصفهان رفت.

در پی انتشار تصاویری که نشان می‌داد تیم الاتحاد روز پیش از بازی در همان ورزشگاه تمرین می‌کرده، برنامه ورزشی سعودی «اکشن» به نقل از منبعی خبر داد تیم الاتحاد یک روز پیش از مسابقه از مسوولان سپاهان درخواست کرده بود مجسمه قاسم سلیمانی را از کنار زمین بردارند و آنان نیز قول دادند که این اقدام صورت می‌گیرد.

به گفته این برنامه پرطرفدار سعودی، پس از ادامه حضور مجسمه، این درخواست دوباره در روز مسابقه نیز مطرح شده اما اقدامی صورت نگرفته.

در این برنامه گفته شد فدراسیون فوتبال ایران در تماسی با فدراسیون عربستان گفته مسوول این حادثه نیست و تصمیم‌گیری با سپاهان اصفهان بوده.

این در حالی‌ست که محمدرضا ساکت، مدیرعامل سپاهان پیش‌تر به برنامه فوتبال برتر تلویحا گفت اگر خواسته الاتحاد برای برداشتن مجسمه پیش از ورود تماشاگران اعلام می‌شد، آن‌ را حذف می‌کردند.

هم‌زمان، خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه، با اشاره به لغو بازی تیم‌های الاتحاد عربستان سعودی و سپاهان اصفهان به دلیل وجود مجسمه قاسم سلیمانی در استادیوم، نوشت این مجسمه «در واقع جزیی از ساختار این ورزشگاه به شمار می‌رود.» تسنیم افزود این مجسمه «حاوی پیام اختصاصی برای الاتحاد نبوده است.»

باشگاه الاتحاد با صدور یک بیانیه به لغو بازی واکنش نشان داد و ضمن تایید ترک ورزشگاه بعد از تایید اجازه ناظر بازی، خواهان تضمین حقوق این باشگاه از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا شد.

در این بیانیه آمده: «باشگاه الاتحاد تصریح می کند بعد از ورود به ورزشگاهی که قرار بود بازی با سپاهان در آنجا برگزار شود، ناظر کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد که این بازی در تاریخ مشخص شده برگزار نمی‌شود و تیم می‌تواند ورزشگاه را ترک کند و کاروان باشگاه، ورزشگاه را به سمت فرودگاه ترک کرد.»

الاتحاد همچنین از «توجه و پیگیری» سفیر عربستان سعودی در ایران و وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال عربستان سعودی تشکر کرد.

سایت «الریاضه» به نقل از منابعی نوشت ناظر مسابقه تیم‌های الاتحاد عربستان سعودی و سپاهان اصفهان، این دیدار را لغو کرده و گزارش خود را شامل جرئیات این مساله، به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارائه خواهد کرد.طبق این گزارش داور مسابقه را برای دریافت نظر ناظر به تاخیر انداخته بود.

به گفته مدیرعامل باشگاه سپاهان، «مواردی که از سوی ناظر به ما گفته شد و مطالبه باشگاه الاتحاد بود، خارج از عرف ورزشی و برخلاف اصول معمول بود،» و سپاهان از الاتحاد شکایت خواهد کرد.

شبکه دولتی الاخباریه عربستان سعودی پیش‌تر گزارش داد کاروان تیم الاتحاد تصمیم گرفت به سمت فرودگاه برود و به جده پرواز کند.

الاخباریه با تایید گمانه‌زنی‌ها درباره دلایل لغو بازی اعلام کرد که الاتحاد در گزارشی خواهد گفت وجود نمادهای سیاسی در استادیوم دلیل کنار کشیدن آن‌ها و ترک ورزشگاه است.

هزاران طرفدار تیم سپاهان که در ورزشگاه نقش‌جهان منتظر شروع بازی بودند پس از اطلاع از لغو آن به دلیل وجود مجسمه سلیمانی، شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور»، «‌فوتبال سیاسی نمی‌خواهیم» و «‌رضا شاه روحت شاد» سردادند.

تصاویری هم از پرتاب سنگ از سوی تماشاچیان به سمت مجسمه سلیمانی و مسئولان برگزاری این مسابقه منتشر شده است. ویدیو‌های دیگری هم منتشر شده که در آن تماشاچیان با شعار «‌برش‌ دار» خواهان برداشته شدن مجسمه فرمانده پیشین سپاه قدس هستند.

کنفدراسیون فوتبال آسیا در نخستین واکنش خود به لغو دیدار سپاهان و الاتحاد عربستان سعودی اعلام کرد که این بازی «به‌خاطر شرایط غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده» لغو شده است. در اطلاعیه کنفدراسیون فوتبال آسیا آمده که این کنفدراسیون «بر تعهد خود نسبت به ضمانت امنیت بازیکنان و مسئولان برگزاری مسابقه و تماشاگران» تاکید دارد و موضوع به کمیته‌های مرتبط ارجاع داده می‌شود.

از میان مقام‌های دولتی ایران هم، جان‌نثاری معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری اصفهان پس از لغو بازی اعلام کرد که تیم الاتحاد با «دلایل بی‌مورد» ورزشگاه را ترک کرده است.

ترامپ، که مجبور نبود شخصا در جلسه دادگاه شرکت کند، پیش از ورود به آن گفت: «این به مداخله در انتخابات مربوط می شود، واضح و ساده. آنها تلاش می‌کنند به من آسیب برسانند، تا نتوانم به این خوبی در انتخابات ظاهر شوم.»

وکلای ترامپ هم‌زمان با شروع بیانیه‌های آغازین با قاضی مشاجره کردند، که به گزارش سی‌ان‌ان نشان می‌دهد قصد دارند در این محاکمه‌، که انتظار می‌رود تا ماه دسامبر ادامه یابد، رویکردی مبارزه‌جویانه در پیش گیرند.

کریستوفر کیس، وکیل ترامپ، استدلال کرد که شیوه کسب‌وکار املاک به همین صورت است و هیچ قصدی برای کلاهبرداری و «هیچ قربانی» در این پرونده وجود ندارد.

محکومیت نهایی ترامپ در این دادگاه می‌تواند ضربه‌ای بزرگ به کسب‌وکار خانوادگی او وارد سازد.

لتیتا جیمز، دادستان کل نیویورک، ترامپ را متهم کرد که بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱، صورت‌های مالی گمراه‌کننده ارائه داده است.

جیمز برای ترامپ به دلیل کسب سود از طریق کلاهبرداری و ارائه صورت‌های مالی نادرست، تقاضای ۲۵۰ میلیون دلار جریمه کرده است. او همچنین خواسته است ترامپ و پسرانش از مدیریت کسب و کار خانوادگی خود برکنار شوند.

تحقیقات سه ساله دادستانی نیویوک نشان می‌دهد ترامپ در این بازه ده ‌ساله ارزش دارایی‌ها و املاک خود را صدها میلیون و گاهی میلیاردها دلار بیشتر از میزان واقعی آن‌ها، اعلام کرده بود تا بتواند از بیمه و وام‌هایی با شرایط مناسب استفاده نماید.

ترامپ روز یکشنبه ۹ مهرماه، این اتهامات را «ساختگی» دانست و اعلام کرد برای دفاع از نام و آبروی خود خواهد جنگید.

او همچنین جیمز را «فاسد و نژادپرست» خواند و گفت دادستان نیویورک کارزاری برای «به دام انداختن ترامپ» به راه انداخته است.

محاکمه ترامپ یک هفته پس از آن صورت می‌گیرد که آرتور انگورون، قاضی این پرونده، رییس جمهوری پیشین آمریکا و دو تن از پسرانش را به تقلب متهم کرد.

ترامپ همچنین قرار است روز چهارم مارس سال آینده میلادی در دادگاه فدرال واشینگتن برای پاسخ‌گویی به اتهام خود مبنی بر تلاش برای لغو نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ آمریکا حضور یابد.

این در حالی است که ترامپ روز ۱۲ مردادماه، در جلسه تفهیم اتهام در مورد چهار اتهام کیفری خود در ارتباط با «توطئه» برای لغو نتیجه انتخابات، اعلام بی‌گناهی کرد.

قاضی دادگاه فدرال واشینگتن برای رسیدگی به اتهام‌های کیفری دونالد ترامپ شرایط آزادی برای او را تایید کرد و همزمان به او هشدار داد مرتکب جرمی نشود.

در ۲۴ خرداد ماه نیز، ترامپ پس از حضور در دادگاهی فدرال در میامی در ارتباط با پرونده نگهداری غیرقانونی اسناد محرمانه، پس از تفهیم ۳۷ اتهام مطرح شده علیه او، این اتهامات را نپذیرفت و گفت که گناهکار نیست.

ترامپ اولین رییس‌جمهوری در تاریخ آمریکا است که به جرایم فدرال متهم شده است. او در ماه آوریل نیز در ارتباط با اتهام پرداخت حق‌السکوت به یک بازیگر فیلم پورن در دادگاهی در نیویورک تفهیم اتهام شد و اعلام بی‌گناهی کرد.