رییس اتحادیه انجمن‌های انرژی ایران: دولت متهم اصلی بحران برق است

استانداری خراسان رضوی اعلام کرد که بر اساس تصمیم کارگروه شرایط اضطراری این استانداری، به دلیل شدت گرد و غبار در استان کلیه مراکز آموزشی، مهدهای کودک، باشگاه‌ها و مجموعه‌های ورزشی در مشهد روز یکشنبه پانزدهم مرداد تعطیل خواهند بود.

استانداری خراسان رضوی از مردم ساکن در این استان خواست «تا از ترددهای غیرضروری» در این روز پرهیز کنند و افراد مسن و کودکان، مبتلایان به بیماری‌های زمینه‌ای، تنفسی، قلبی و عروقی و نیز مادران باردار در ترددهای احتمالی از «ماسک و عینک مناسب» استفاده کنند.

همچنین ویدیوهایی که از سوی مخاطبان ایران اینترنشنال به دست این رسانه رسیده نیز هجوم ریزگردها و آلودگی هوای مشهد را نشان می‌دهند.

یکی از این ویدیوها آلودگی شدید هوای مشهد در شامگاه شنبه ۱۴ مردادماه را نشان می‌دهد.

در روزهای اخیر، با وجود تعطیلی‌ها، آلودگی هوای تهران نیز مشکل‌ساز شده بود.

مهدی پیرهادی، رییس کمیسیون سلامت شورای شهر تهران گفته است: «ما در حوزه آلودگی هوا امیدی به بهبود نداریم، گرچه شهرداری تمام تلاش خود را می‌کند.»

او افزود: «وزارت نیرو وظیفه‌اش را در حوزه کاهش آلایندگی انجام نمی‌دهد. خسارتی که در حوزه سلامت به شهروندان وارد می‌شود، قابل ارزیابی نیست.»

اما این فقط آلودگی هوا نیست که زندگی روزانه مردم را مختل کرده است.

در خوزستان، مخاطبان ایران اینترنشنال با ارسال ویدیوهایی از آلودگی آب در شهرهای این استان خبر داده‌اند.

یکی از مخاطبان ایران اینترنشنال با ارسال ویدیویی از آلودگی آب شهری اهواز در روز چهارشنبه ۱۱ مرداد می‌گوید: «شیرکاکائو مجانی حاصل ۴۵ سال مدیریت.»

خبرگزاری میزان، روز شنبه ۱۴ مرداد خبر داد که تصمیم غلامحسین محسنی اژه‌ای، رییس قوه قضاییه برای تعطیلی زندان رجایی‌شهر کرج اجرایی شده و ساختمان این زندان که محل نگهداری شمار زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی در سال‌های پس از انقلاب بوده، اکنون خالی است.

میلاد آرمون، علیرضا کفایی، امیرمحمد خوش‌اقبال، علیرضا برمرز پورناک، محمدمهدی حسینی، حسین نعمتی، مهدی ایمانی و نوید نجاران، هشت تن از متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» و از بازداشت‌شدگان خیزش انقلابی هم از جمله صدها زندانی رجایی‌شهر هستند که در روزهای گذشته به قزلحصار کرج منتقل شدند.

بر اساس این گزارش، زندان رجایی‌شهر حدودا ۶۰ هکتار وسعت دارد و قرار است در طرح مولدسازی به فروش برسد.

مرکز رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی روز پنج‌شنبه هم در گزارشی از «انتقال زندانیان» محبوس در رجایی‌شهر به یک زندان دیگر خبر داده بود.

محسنی اژه‌ای علاوه بر دستورش در جلسه شورای اداری استان البرز، در جلسه شورای عالی قوه قضاییه در روز ۲۱ فروردین ماه نیز گفته بود این زندان باید تعطیل شود.

100%

صدور این دستور فوری در حالی‌ است که به گفته ناظران، انتقال زندان‌ها به خارج از شهرها در چند سال گذشته بارها مطرح شده و جنبه‌ای امنیتی دارد چرا که به دلیل قدیمی بودن زندان‌هایی مانند رجایی‌شهر (گوهردشت)، قوه قضاییه نیاز به زندان‌هایی جدید و امنیتی دارد تا ضمن این که امکان فرار زندانیان در آن‌ها کمتر شود، امکان برقراری تماس تلفنی پنهانی آنان از راه موبایل با خارج از زندان هم وجود نداشته باشد.

کارشناسان می‌گویند سازمان زندان‌ها زیر نظر قوه قضاییه به دنبال ایجاد دکل‌هایی برای انداختن پارازیت روی خطوط تلفن در اطراف زندان‌هاست که چنین شرایطی در محل کنونی زندان‌ها و در داخل شهر، امکان‌پذیر نیست.

از سوی دیگر به نظر می‌رسد مهم‌ترین هدف از این تصمیم، کنترل تجمع‌های مقابل زندان‌ها باشد که در صورت انتقال ساختمان زندان به خارج از شهر، راحت‌تر اتفاق می‌افتد.

پیش از این شماری از مردم و فعالان حقوق بشر بارها مقابل زندان‌های مختلف تجمع کرده‌اند. از جمله سحرگاه روز ۱۹ دی سال گذشته که گروهی از مردم ساکن کرج همراه با معترضان برای حمایت از محمد قبادلو و محمد بروغنی، دو معترض محکوم به اعدام، دست به برگزاری تجمع مقابل زندان رجایی‌شهر زدند.

این تجمع به دنبال انتشار گزارش‌هایی درباره انتقال این دو جوان ۲۲ و ۱۹ ساله به سلول انفرادی با هدف احتمالی اجرای حکم اعدامشان انجام گرفته بود.

از سوی دیگر زندان رجایی‌شهر که پیشتر با نام «گوهردشت» شناخته می‌شد پیشینه‌ای تاریک در نقض حقوق بشر دارد و به گفته ناظران، موزه و سندی زنده از جنایات جمهوری اسلامی علیه زندانیان است.

گوهردشت در دهه ۶۰ و به خصوص تابستان ۶۷ محل اعدام زندانیان سیاسی بود و بر‌پا بودن این زندان در زمان کنونی، یعنی وجود اسناد جنایات حکومت و زنده نگاه داشته شدن نام و یاد قربانیان.

حمید نوری (عباسی) که اکنون به دلیل دست داشتن در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ در سوئد به حبس ابد محکوم شده نیز در زمان این اعدام‌ها دادیار این زندان بوده است.

رجایی‌شهر همچنین در سال‌های گذشته از سوی جامعه بین‌المللی تحریم شده است. از جمله در ۲۲ دی سال ۱۳۹۶ که وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا این زندان را به دلیل ارتباط با نقض حقوق بشر تحریم کرد.

این وزارت‌خانه در خبر تحریم رجایی‌شهر، آن را مکانی برای نگهداری معترضان به حکومت خواند و بر موارد نقض حقوق بشر در این زندان مانند دسترسی نداشتن به خدمات پزشکی و وکیل، آزار جنسی و اعدام‌های غیرقانونی تاکید کرد.

اتحادیه اروپا نیز در فروردین ۱۴۰۰ زندان رجایی‌شهر (گوهردشت) را همراه با دو زندان دیگر در ایران به علت «نقض حقوق بشر و کشتار و سرکوب معترضان در آبان ۹۸» تحریم کرد.

«کمپین معلولان» بخش‌هایی از یک ویدیوی ۲۰ دقیقه‌ای از مرکز نگهداری «نیلوفران آبی» را در اینستاگرام خود منتشر کرد که در آن چند نفر از کارکنان این مرکز، افراد دارای معلولیت ذهنی را کتک و سیلی می‌زنند و به زور می‌خواهند دست و پایشان را به تخت ببندند.

بر اساس گزارش کمپین معلولان، این افراد در این مرکز علاوه بر اینکه تحت آزار و بدرفتاری «وحشتناک» قرار گرفتند، دچار سوءتغذیه هم هستند و از نظر بهداشتی وضعیت بسیار بدی دارند.

کمپین معلولان در ادامه یادآور شده است که این مرکز به معلولان ذهنی «غذاهای دون شأن انسانی» و «خوراکی‌های تاریخ‌گذشته، گندیده و مضر» می‌دهد و به‌جای استفاده از پوشک، از پارچه‌های کهنه و مشمای پلاستیکی برای پوشینه کردن آن‌ها استفاده می‌کند.

این کمپین که پیگیر حقوق افراد دارای معلولیت در ایران است، با خطاب قرار دادن سازمان بهزیستی نوشت: «آیا از دلایل حذف فیلم‌های مرکز در چند روز اخیر خبر دارید؟ آیا بازرسان بهزیستی این فیلم‌ها را ندیده‌اند؟ چه برخوردی شده و چرا هنوز صاحب امتیاز خلع ید نشده است؟»

سازمان بهزیستی تاکنون به این ویدیو واکنشی نشان نداده است اما مهدی مهرانگیز، رییس کل دادگستری استان بوشهر، روز شنبه ۱۴ مرداد به خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه گفت که فیلم مربوط به ضرب و جرح کودکان معلول در بوشهر، مربوط به «مرداد سال گذشته» است.

مهرانگیز مدعی شد همان زمان همراه دادستان، معاونش و مدیرکل بهزیستی بوشهر از مرکز نگهداری کودکان معلول نیلوفران آبی بازدید کرده و «فردی» که در فیلم معلولان را کتک می‌زند هم در همان مرداد ماه، «از مرکز اخراج شده است».

اما در این ویدیو دست‌کم دو مرد و دو زن دیده می‌شوند که مشغول بدرفتاری،‌ کتک زدن و اقدام برای «خفه کردن» کودکان دارای معلولیت ذهنی هستند.

رییس کل دادگستری بوشهر در ادامه گفت که صدور «دستور بازداشت» فرد مذکور و تشکیل پرونده کیفری برای مرکز نگهداری معلولان در سازمان بهزیستی و دستگاه قضایی، تازه امروز و پس از یک‌سال انجام شده است.

با وجود اینکه در فیلم منتشر شده رییس مرکز نیلوفران آبی هم هنگام برخورد خشونت‌آمیز با معلولان حضور دارد، اما مهرانگیز مدعی شد که این مرکز «وضعیت بهداشتی و امکانات مناسبی» دارد و نگهداری از کودکان در آن با وجود «مشکلات زیادی» که به همراه دارد هم مناسب است.

رییس کل دادگستری استان بوشهر همچنین گفت که در مرکز نیلوفران آبی، ۱۰۵ کودک دارای معلولیت ذهنی نگهداری می‌شوند.

با وجود دفاع این مقام قضایی از مرکز نگهداری نیلوفران آبی، کمپین معلولان از یک فرد دارای معلولیت این مرکز به نام «علیرضا حیدریان» نام برده که چند روز پیش هنگام بستنش به تخت، بر اثر شدت ضربات وارده دچار شکستگی در ناحیه دست شده و چون مسوولان مرکز نگهداری او ‌را به مرکز درمانی نبرده‌اند، دستش ورم کرده است.

صفحه اینستاگرامی کمپین یادآور شده که در آبان گذشته و فروردین امسال سه کودک دارای معلولیت این مرکز نگهداری به نام‌های «پری غلامی»، «ابراهیم شهنه‌پور» و «امیرمهدی مرادزاده» جان خود را از دست داده‌اند و از بهزیستی پرسیده که آیا درباره علت مرگ آن‌ها تحقیقی انجام شده است؟

این کمپین همچنین از بهزیستی خواسته درباره وضعیت پای یک فرد دارای معلولیت دیگر به نام «محمودجواد کاشانی» و اینکه «چه بر سرش آمده» اطلاع‌رسانی کند.

فاطمه مهرسای، مسوول مرکز توانبخشی معلولان ذهنی نیلوفران آبی است که در سال‌های گذشته کمک‌های مالی و مردمی فراوانی دریافت کرده که به گفته کمپین معلولان، باید درباره میزان آن و نحوه هزینه‌کردش اطلاع‌رسانی شود.

پیام ما در گزارش خود نوشت: «اینجا جهنم شده،‌ بدجور دارد می‌سوزد؛ جهنم و سوختنی که جمال قادری، عضو انجمن سبز چیا از آن صحبت می‌کند، به درختان زاگرس در شمال‌ غرب ایران مربوط می‌شود.»

به گفته قادری، از ابتدای سال جاری تا روز جمعه ۱۳ مرداد، بیش از ۱۲۰ مورد آتش‌سوزی در منطقه اتفاق افتاده اما در دو هفته اخیر حجم آتش‌‌سوزی‌ها «غیرقابل تصور» بوده است.

با وجود تعدد آتش‌سوزی‌ها، تاکنون برآورد دقیقی از وسعت جنگل‌های سوخته اعلام نشده است اما به گفته عضو انجمن سبز چیا، پیش از این و در یک مورد از آتش‌سوزی‌ها، «۲۴۰ هکتار جنگل سوخت و در موردی دیگر ۱۸۸ هکتار».

وسعت آتش‌سوزی در مناطق نزدیک به مرز در روزهای اخیر بزرگ‌تر از موارد قبلی است.

قادری به پیام ما گفته است: «بارندگی‌‌ها باعث شد پوشش گیاهی انبوه شود،‌ گرمای هوا منطقه را مستعد آتش‌سوزی کرد و باد زیادی که این روزها می‌وزد باعث شده گستره منطقه حریق بیشتر و کنترل سخت شود.»

خبرگزاری فارس نیز روز شنبه درباره آخرین وضعیت آتش‌سوزی در جنگل‌های مریوان به نقل از اسماعیل زارعی‌کوشا، استاندار کردستان نوشت: «از ظهر دیروز آتش‌سوزی جنگل‌های مریوان تا حدودی مهار شده بود اما به‌دلیل وزش باد، آتش‌ بار دیگر آغاز شد.»

به گفته او با وجود اینکه «یک دستگاه بالگرد مرتب عملیات انجام می‌دهد» در یک نقطه همچنان شاهد آتش‌سوزی هستیم.

آتش‌سوزی اخیر جنگل‌های مریوان از ظهر روز پنج‌شنبه ۱۲ مرداد آغاز و به تدریج سطح آن گسترده شد.

سعید کریمی، مدیر‌‌کل مدیریت بحران استانداری کردستان روز جمعه ۱۳ مرداد گفت که این آتش‌سوزی در جنگل‌های سه روستای مرزی «گماره‌لنگ، دره‌وران و آسن‌آباد» مریوان در جریان است که به دلیل وسعت بسیار بالا و کوهستانی، شیب‌دار و صعب‌العبور بودن منطقه، اطفای آن با مشکلاتی روبه‌روست.

این مقام دولتی با اشاره به اینکه در این منطقه خطرات مهمات (مین) عمل‌ نشده و باقی‌مانده از زمان جنگ میان ایران و عراق نیز وجود دارد، افزود: «امروز چندین انفجار صورت گرفت و جدا از گرمای شدید هوا، منطقه از این حیث مقداری ناامن است.»

انجمن سبز چیا هم که یک انجمن غیردولتی است، روز جمعه در کانال تلگرامی خود نوشت: «علی‌رغم تلاش‌های شبانه‌روزی اعضای انجمن سبز چیا و داوطلبان مردمی، به دلیل حجم وسیع و گسترده آتش جنگل‌های "ده‌ره‌و‌ه‌ران" این آتش به سمت جنگل‌های روستای "هه‌نجیران" پیش می‌رود.»

هنوز علت آتش‌سوزی‌های اخیر رسما اعلام نشده است اما نهادهای امنیتی و افراد سودجو در این مورد در مظان اتهام هستند. از جمله گفته می‌شود سپاه برای ممانعت از مخفی شدن افراد و گروه‌هایی که از سوی جمهوری اسلامی «تروریست» خوانده می‌شوند، دست به آتش زدن جنگل‌های این منطقه می‌زند.

این اولین بار نیست که جنگل‌ها در استان کردستان آتش می‌گیرند یا آتش زده می‌شوند.

سه سال پیش نیز بخش‌هایی از جنگل‌های زاگرس در محدوده کوه کوسالان در شهرستان سروآباد در استان کردستان در آتش سوختند.

در آن زمان خبرگزاری ایرنا به نقل از شاهدان محلی نوشت این آتش‌سوزی‌ «عمدی» بوده و آتش به وسیله فردی افروخته شده که «با موتورسیکلت به این منطقه رفته و بیش از ۱۵ هکتار جنگل‌های این منطقه» را آتش زده است.

ایران‌اینترنشنال با بیش از ۲۰ روزنامه‌نگار در شهرهای مختلف که در روزنامه‌ها یا خبرگزاری‌ها مشغول به کار هستند درباره شرایط کاریشان گفت‌وگو کرده است.

به گفته مصاحبه‌شوندگان، میانگین حقوق روزنامه‌نگاران در استان‌هایی مانند اصفهان، خراسان رضوی، گیلان، آذربایجان غربی و سیستان و بلوچستان بین چهار تا شش میلیون تومان است. این در حالی است که حداقل حقوق در سال جاری کمی بیش از هفت میلیون تومان در نظر گرفته شده است.

«ذره ذره آب می‌شویم»

خبرنگاری در خراسان رضوی با تاکید بر مشکلات معیشتی بر قشر روزنامه‌نگاران گفت: «حقوق در برخی کانال‌های تلگرامی مثل اخبار مشهد از ۷۰۰ هزار تومان شروع و در نهایت به چهار میلیون می‌رسد؛ البته دبیران ممکن است بین ۱۰ تا ۱۲ میلیون حقوق بگیرند.»

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی که در مرداد ماه منتشر شده، نرخ خط فقر طی یک دهه از ۱۹ درصد به بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است. در واقع بیش از ۳۰ درصد جمعیت ایران زیر خط فقر قرار دارند که جمعی از روزنامه‌نگاران نیز در زمره آن‌ها هستند.

خبرنگاری در اصفهان با تاکید بر اینکه حقوق‌هایشان در یک‌ سال اخیر با تاخیر پرداخت و در مواردی قسط‌بندی شده است، گفت: «حقوق پنج میلیون و ۳۰۰ هزار تومانی با توجه به تورم و گرانی روزافزون عملا بی‌معناست. نهاد یا سندیکایی هم نیست که به آن‌ها شکایت ببریم. هر اعتراضی هم با توبیخ و اخراج همراه می‌شود.»

بر اساس برآوردها، نرخ تورم در یک سال گذشته بالای ۴۰ درصد ارزیابی شده است.

خبرنگار یکی از خبرگزاری‌ها در تهران هم گفت: «روی کاغذ حدود هشت میلیون حقوق می‌گیرم اما با توجه به کسورات مختلف، آخر سر چیزی نزدیک به هفت میلیون و ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار تومان دستم را می‌گیرد. اینکه چطور ممکن است در تهران با چنین حقوقی زندگی کنم جوابش مشخص است،‌ بر اساس شیفتم قبل یا بعد از کار مسافرکشی می‌کنم. یک بار هم یکی از مصاحبه‌شونده‌هایم را سوار کردم که چندین بار پرسید آیا می‌خواهم درباره مشکلات رانندگی گزارش بنویسم؟ آخرش هم باور نکرد.»

خبرنگار یکی از روزنامه‌ها در تهران اضافه کرد: «از خانواده جدا شده بودم و آن‌قدر شرایط سخت شد که دوباره به خانه پدر و مادرم برگشتم. اما مگر چند نفر چنین امکانی دارند؟ ما ذره ذره آب می‌شویم. حدود ۱۰ میلیون حقوق می‌گیرم اما باز هم دخل و خرجم با هم جور در نمی‌آید.»

خط قرمزهای ساعتی

«معیشت» تنها مشکل پیش روی روزنامه‌نگاران در ایران نیست. به گفته روزنامه‌نگاران، آن‌ها روزانه با انواع محدودیت‌های تازه اعمال شده مواجه می‌شوند.

یکی از این روزنامه‌نگاران درباره فشارها و محدودیت‌های تازه گفت: «کار خبر هم مثل قیمت دلار شده و ساعتی خط قرمز برایمان تعریف می‌کنند.»

او همچنین اضافه کرد: «ممکن است روز گذشته با انتشار گزارشی موافقت شده باشد اما فردای همان روز دبیر سرویس،‌ سردبیر یا مدیر‌مسوول می‌گوید قرار نیست گزارش کار شود و برای اینکه عذاب وجدان را بیشتر کنند می‌گویند: تو مسوولیت بریده شدن نان بقیه را قبول می‌کنی؟»

خبرنگار یکی از خبرگزاری‌ها در تهران عنوان کرد: «محدودیت در نوشتن خبر بسته به وضعیت کشور همیشه بوده. مثلا اعتصاب کارگران هفت‌تپه را تا مدتی نباید پوشش می‌دادیم. بعد هم کاملا نوع واژه‌ها ابلاغ می‌شد اما در جریان اعتراضات سال گذشته همین محدودیت‌ها دو‌چندان شد.»

این خبرنگار افزود: «بعد از کشته شدن کیان [پیرفلک] شوکه بودم و در صفحه شخصی‌ام استوری گذاشتم. کمتر از ۲۴ ساعت نگذشت که از یک شماره ناشناس با من تماس گرفتند و با لحن تندی گفتند استوری را پاک کن و در صورت تکرار، کت بسته از روزنامه می‌بریمت.»

یک روزنامه‌نگار در سیستان و بلوچستان هم با اشاره به جمعه خونین زاهدان گفت: «آن روز شرایط عجیب بود. آن حجم خشونت را هیچ‌وقت ندیده بودم. از همان ابتدا هم به ما گفته شد هیچ خبری درباره کشته‌شدگان کار نشود و اگر قرار باشد چیزی بنویسیم این حمله را باید به اشرار و افراد مسلح منطقه مرتبط کنیم.»

روزنامه‌نگار دیگری که به تازگی از چندین جلسه بازجویی بازگشته است هم عنوان کرد: «قبلا می‌دانستیم چه کلماتی به کار ببریم و چه کلماتی ممنوع است یا حداقل بر اساس نامه شورای عالی امنیت ملی موازین را رعایت می‌کردیم اما از بعد کشته شدن مهسا، شرایط به شدت فرق کرده و هر فشاری را برای محدود کردن روزنامه‌نگاران مستقل اعمال می‌کنند. آن‌ها می‌خواهند ما روزنامه‌نگاران مستقل عملا کار حرفه‌ای نکنیم اما ما همانند نیلوفر [حامدی] و ‌الهه [محمدی] به حرفه روزنامه‌نگاری خود افتخار می‌کنیم و تا می‌توانیم کنار مردم می‌ایستیم.»