• العربية
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • انقلاب ملی
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

نیلوفر حامدی و الهه محمدی:از گفتن حرف مردم پشیمان نیستیم؛ می‌بینم آن جشن بزرگ روز آزادی را

۱۵ مرداد ۱۴۰۲، ۰۰:۱۳ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۰۸:۳۸ (‎+۱ گرینویچ)

روزنامه شرق با انتشار گزارشی ویدیویی درباره نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی، صدای آنها را از زندان اوین در حال صحبت با نزدیکان‌شان پخش کرده که می‌گویند دل‌شان برای تحریریه و نوشتن گزارش تنگ شده و از آنچه به عنوان روزنامه‌نگار انجام داده‌اند، پشیمان نیستند.

الهه محمدی خاطرنشان کرد: «مردم حرف دارند و باید صدایشان به گوش مسئولان و جهان برسد. به نظر من کار ما هم همین است.»

این روزنامه‌نگار زندانی تاکید کرد: «هیچ وقت از اینکه هر گزارشی در هر زمینه‌ای نوشته‌ام پشیمان نشده‌ام.»

الهه محمدی افزود: «در تمام ۱۵ سالی که خبرنگاری کرده‌ام، جز اینکه حرف مردم را بزنم کار دیگری نکرده‌ام. همیشه بر روال قانون کار کرده‌ام و با هیچ رسانه‌ای که کارش غیرقانونی باشد همکاری نکرده‌ام.»

او گفت: زندان «سخت است، دوران بازداشت سخت است، دوری از خانواده سخت است و فشارها و سئوال‌ و جواب‌ و بازجویی هست، ولی وقتی برمی‌گشتم و به گذشته فکر می‌کردم، کاری نکرده‌ام که بخواهم از آن پشیمان باشم.»

الهه محمدی در ادامه بخشی از شعری از هوشنگ ابتهاج را دکلمه کرد که می‌گوید: «می‌بینم آن شکفتن شادی را، فریاد بلند آدمیزادی را، آن جشن بزرگ روز آزادی را.»

الهه محمدی گفت: «در این روزها بیشتر از هرچیزی، دلم برای روزنامه‌نگاری تنگ شده است. خیلی خیلی زیاد برای روزنامه‌نگاری دلم تنگ شده است.»

او در پاسخ به این پرسش که در صورت آزادی چه موضوعی را گزارش خواهد کرد گفت بستگی دارد که با توجه به برهه‌ زمانی، چه مساله‌ای مساله‌ زنان ایران باشد.

نیلوفر حامدی نیز گفت از سایر دوستانش که قبلا زندانی بوده و آزاد شده‌اند پرسیده: «اگر تمام شدن دادگاه اینقدر حس خوبی دارد، پس آزادی چه حسی دارد؟»

او گفت بعد از خانه‌اش دلش برای «نشریه» تنگ شده است.

این روزنامه‌نگار گفت در اوایل زندانی شدن «احساس می‌کردن کلمه‌هایم را گم کرده‌ام، ولی پیدا شده‌اند دوباره. از گوشه‌های مغزم خودشان را نشان می‌دهند و از دور برایم دست تکان می‌دهند. می‌گویند نیلوفر ما اینجاییم.»

نیلوفر حامدی، خبرنگار روزنامه شرق و الهه محمدی، خبرنگار روزنامه هم‌میهن، به دلیل پوشش خبر کشته شدن مهسا امینی و مراسم خاکسپاری او در نخستین موج از دستگیری‌های خیزش انقلابی بازداشت شده‌ و همچنان زندانی هستند.

این دو روزنامه‌نگار از زمان بازداشت خود به دلیل پوشش خبر قتل حکومتی مهسا امینی، بارها مورد تقدیر مجامع بین‌المللی قرار گرفته‌اند که از جمله آنها می‌توان به دریافت جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو، جایزه «جان اوبوچون» باشگاه ملی مطبوعات آمریکا، «جایزه لیون برای وجدان و صداقت در روزنامه‌نگاری» از دانشگاه هاروارد و جایزه بین‌المللی آزادی مطبوعات «روزنامه‌نگاران مدافع آزادی بیان کانادا» اشاره کرد.

وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه روز ششم آبان ۱۴۰۱ با انتشار بیانیه مشترکی، محمدی و حامدی را به «ارسال اخبار جهت‌دار»، «تحریک بستگان متوفی (مهسا امینی)» و «کارگردانی برخی صحنه‌ها» در بیمارستان و مراسم تشییع مهسا متهم کردند.

دومین و آخرین جلسه دادگاه الهه محمدی چهارم مرداد برگزار شد. به گفته سعید پارسایی، همسر او، محمدی در دقایق پایانی دادگاه با دفاع از ۱۵ سال فعالیتش به‌عنوان خبرنگار، از مقام‌های قضایی خواست صدای مردم به‌ویژه زنان را بشنوند و مقابل مطالبات به حق آن‌ها نایستند.

سوم مرداد نیز جلسه آخر دادگاه حامدی برگزار شد و او در دفاع از خود گفت: «به عملکردم به عنوان یک روزنامه‌نگار افتخار می‌کنم.»

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
۱
اختصاصی

هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

۲
تحلیل

حرکت روی لبه تیغ؛ تلاش پکن برای ایستادن در میانه جنگ

۳

تشدید شکاف میان آمریکا و بریتانیا در قبال ایران؛ ترامپ استارمر را به «حفاری نفتی» فراخواند

۴

گاردین: تهران با نزدیک شدن به اروپا می‌کوشد فشار را بر آمریکا افزایش دهد

۵
تحلیل

چرا درآمد ۱۰۰ میلیارد دلاری عوارض تنگه هرمز یک افسانه است

Banner

انتخاب سردبیر

  • اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

    اعزام هزاران نیروی آمریکایی دیگر به منطقه برای تشدید فشار بر تهران

  • وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است
    تحلیل

    وال‌استریت ژورنال: جمهوری اسلامی تندروتر شده است

  • فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

    فایننشال تایمز: تهران از ماهواره چینی برای هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکا استفاده کرد

  • سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»
    روایت شما

    سایه سنگین جنگ بر نیمکت‌های خالی؛ بحران آموزش در عصر «اینترنت طبقاتی»

  • هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند
    اختصاصی

    هیات مذاکره‌کننده‌ پس از بروز اختلاف، با دستور ذوالقدر به تهران بازگشتند

  • پشت پرده مذاکرات اسلام‌آباد و تلاش‌ها برای از سرگیری گفت‌وگوها

    پشت پرده مذاکرات اسلام‌آباد و تلاش‌ها برای از سرگیری گفت‌وگوها

•
•
•

مطالب بیشتر

اطلس زندان‌های ایران: از آغاز خیزش مهسا، صدور حکم شلاق علیه کنشگران سیاسی ۴ برابر شده

۱۴ مرداد ۱۴۰۲، ۰۵:۱۱ (‎+۱ گرینویچ)

اطلس زندان‌های ایران گزارش داد جمهوری اسلامی از زمان خیزش انقلابی مردم ایران در شهریور گذشته، صدور حکم شلاق علیه کنشگران مدنی و سیاسی را نسبت به سال پیش از آن چهار برابر افزایش داده و دست‌کم ۱۱۷ کنشگر را به هفت‌هزار و ۴۰۴ ضربه شلاق محکوم کرده است.

به گزارش اطلس زندان‌های ایران، این کنشگران که شامل ۱۳ زن و ۱۰۴ مرد هستند، علاوه بر هفت‌هزار و ۴۰۴ ضربه شلاق، در مجموع به ۹۹ سال و سه ماه زندان و ۱۱۶ میلیون تومان جریمه نقدی نیز محکوم شده‌اند.

طبق این گزارش، بیشترین اتهام‌های منجر به صدور حکم شلاق در این دوره شامل اخلال در نظم عمومی و نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی به موجب قانون مجازات اسلامی بوده است.

در دوره یک‌ساله پیش، از شهریور سال ۱۴۰۰ تا مهر۱۴۰۱، دستگاه قضایی ۲۹ کنشگر سیاسی و مدنی، شامل ۱۸ زن و ۱۱ مرد، را در مجموع به ۱۹۷۰ ضربه شلاق، ۳۲ سال و ۱۰ ماه زندان و ۵۱ میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرده بود.

اطلس زندان‌های ایران خاطرنشان کرد: «مقام‌های جمهوری اسلامی به‌رغم آگاهی به آسیب‌های جسمی و روانی حکم شلاق، برای تداوم حاکمیت ایدئولوژیک خود و برای تحقیر دیگران از ابزار شلاق علیه شهروندان و مخالفان سیاسی استفاده می‌کنند.»

صدور احکام شلاق علیه کنشگران سیاسی در حالی است که از زمان خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» ده‌ها معترض بازداشت شده در معرض خطر اعدام قرار دارند و دستگاه قضایی جمهوری اسلامی تاکنون حکم اعدام هفت نفر از این معترضان را اجرا کرده است.

همچنین گزارش‌های بسیاری نیز درباره تجاوز، تعرض و رساندن آزار جنسی به شماری از معترضان بازداشت شده در جریان خیزش انقلابی ایرانیان منتشر شده است. بسیاری دیگر از معترضان بازداشت شده نیز، در اولین روزهای پس از آزادی از زندان، به صورت مشکوکی جان خود را از دست داده‌اند.

روزنامه گاردین ۱۷ بهمن سال گذشته به نقل از ۱۱ معترض زن و مرد گزارش داد که آن‌ها در زمان بازداشت از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی مورد «تجاوز جنسی، خشونت جنسی، ضرب و شتم و شکنجه» قرار گرفته‌اند.

در آذر ماه گذشته نیز روزنامه نیویورک‌تایمز با انتشار گزارشی خبر داده بود ماموران امنیتی حکومت به صورت «سازماندهی‌ شده» از «تجاوز» برای ساکت کردن زنان معترض استفاده می‌کند.

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی هم در نامه‌ای به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، «تعرض به زنان حین بازداشت و در بازداشتگاه‌ها» را بخشی از برنامه سرکوب حکومت علیه زنان معترض خواند.

روز جمعه ششم مرداد، محمدعمر داوودزی، وزیر داخله سابق افغانستان، به افغانستان‌اینترنشنال گفت طالبان با الگوبرداری از شگردهای جمهوری اسلامی، زنان را زندانی و شکنجه می‌کنند.

او افزود طالبان این روش را از حکومت ایران آموخته‌ و در حکومت قبلی هم جمهوری اسلامی درباره برخورد با مخالفان مشورت می‌داد.

تشدید فشار بر معترضان زاهدان و حضور پرشمار عوامل حکومت در شهر؛ مولوی عبدالحمید خطبه نخواند

۱۳ مرداد ۱۴۰۲، ۱۴:۴۵ (‎+۱ گرینویچ)

سایت حال‌وش با انتشار ویدیوهایی از جو امنیتی حاکم بر زاهدان، خاش، ایرانشهر، سراوان و چابهار در روز سیزدهم مرداد خبر داد. حضور پر‌تعداد نیروهای نظامی در استان سیستان و بلوچستان در حالی‌ است که نماز جمعه ۱۳ مرداد زاهدان برخلاف هفته‌های گذشته به امامت مولوی عبدالحمید برگزار نشد.

با گذشت ساعاتی از پایان نماز جمعه امروز، گزارش یا تصویری از چهل‌وچهارمین راهپیمایی اعتراضی زاهدانی‌ها مخابره نشده اما گروه رسانه‌ای حال‌وش از حضور پر‌تعداد نیروهای نظامی در سطح شهر زاهدان خبر داد.

بر اساس این گزارش، روز ۱۳ مرداد نیروهای نظامی و انتظامی همانند جمعه‌های گذشته در تمام خیابان‌های شهر زاهدان حضوری پررنگ داشتند.

علاوه بر زاهدان، در شهرهای دیگر استان سیستان و بلوچستان مانند خاش، ایرانشهر، سراوان و چابهار هم حضور و گشت‌زنی نیروهای نظامی و امنیتی گزارش شده است.

تداوم این فضای امنیتی در حالی‌ است که کانال‌های اطلاع‌رسانی دفتر امام جمعه اهل سنت زاهدان خبر دادند عبدالحمید اسماعیل‌زهی با وجود حاضر شدن در مراسم نماز جمعه روز ۱۳ مرداد، به علت «کسالت جزیی» در این مراسم سخنرانی نکرده است.

به‌جای مولوی عبدالحمید که از جمعه خونین زاهدان در روز هشتم مهر سال گذشته تاکنون خطبه‌هایی انتقادی علیه حکومت ایراد کرده است، نماز جمعه امروز زاهدانی‌ها را عبدالغنی بدری، امام جمعه موقت و معاونت دارالعلوم مسجد مکی برگزار کرد.

امام جمعه اهل سنت زاهدان اما جمعه هفته گذشته (روز ششم مرداد) که هم‌زمان با دهم محرم و عاشورا بود، بخش عمده خطبه‌های خود را به قیام امام سوم شیعیان علیه یزید، حاکم وقت اختصاص داد و تلویحا آن را با مسایل امروز نیز مقایسه کرد.

عبدالحمید اسماعیل‌زهی با اشاره به «جنایات یزید» برای بقای حکومت خود گفته بود: «هیج حکومتی اعم از مسلمان و غیر مسلمان نباید برای بقای خودش انسان‌ها را بکشد.»

مولوی عبدالحمید همچنین یادآور شد که «یزید اهل گفتمان، انتقاد و قابل اصلاح نبود و مصیبتی بود که جهان اسلام را گرفتار خودش کرد» و برای همین حسین بن علی، علیه او قیام کرد.

او در پایان سخنانش و در آستانه چهل‌وسومین جمعه اعتراضی مردم زاهدان از آن‌ها خواسته بود پس از اتمام نماز، مصلای این شهر را به دلیل هم‌زمانی با عاشورا «با ذکر خدا و بدون سر دادن شعار» ترک کنند و به خانه‌های خود برگردند.

از روز ۲۳ تیر و هم‌زمان با آغاز ماه محرم، نمازگزاران زاهدان بدون سر دادن شعارهای اعتراضی و با راهپیمایی سکوت مصلای این شهر را ترک کرده‌اند.

این راهپیمایی‌های اعتراضی از جمعه خونین زاهدان در هشتم مهر سال گذشته آغاز شد که در آن با حمله ماموران حکومتی به نمازگزاران، دست‌کم ۱۰۰ شهروند کشته و ده‌ها تن دیگر نابینا، مجروح و دچار نقص عضو شدند.

یادبود مردمی برای غزاله چلابی در سالروز تولدش؛ جمهوری اسلامی اگر نبود امروز ۳۴ ساله می‌شد

۱۳ مرداد ۱۴۰۲، ۱۳:۱۴ (‎+۱ گرینویچ)

هم‌زمان با سالروز تولد غزاله چلابی، از کشته‌شدگان خیزش انقلابی، فراخوان‌هایی برای گرامی‌داشت یاد او در روز ۱۳ مرداد منتشر شده است. هم‌زمان، اعضای گروه موسیقی طایفه «سادات نیاک» در آمل که ویدیوی حضورشان بر مزار چلابی منتشر شد، از سوی نهادهای امنیتی مجبور به «اعتراف اجباری» شدند.

کاربران شبکه‌های اجتماعی با انتشار عکس‌هایی از غزاله چلابی در سالروز تولدش، از ساکنان آمل و شهرهای نزدیک به آن خواستند روز جمعه ۱۳ مرداد بر سر مزار این جوان معترض حاضر شوند.

قرار است در دیگر شهرهای ایران نیز مردم در روز سیزدهم مرداد با حضور بر مزار کشته‌شدگان خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی، یاد آنان و غزاله چلابی را گرامی بدارند.

بسیاری از کاربران در توییتر یادآوری کردند که اگر در سی‌ام شهریور سال گذشته گلوله ماموران حکومتی به پیشانی غزاله چلابی شلیک نشده بود یا اگر «جمهوری اسلامی وجود نداشت»، امروز او ۳۴ ساله می‌شد.

«نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم» که از آخرین جملات غزاله چلابی پیش از کشته شدن است، یکی از پرتکرارترین توییت‌ها در یادآوری سالروز تولد اوست.

اما هم‌زمان با گرامی‌داشت تولد و یاد غزاله چلابی، اعضای گروه موسیقی طایفه «سادات نیاک» در آمل که ویدیوی حضور و ادای احترامشان به او بر سر مزارش در روز عاشورا در شبکه‌های اجتماعی بسیار بازتاب داشت، از سوی نهادهای امنیتی مجبور به «اعتراف اجباری» شدند.

آن‌ها در این اعترافات اجباری از «مردم آمل» عذرخواهی کرده و گفته‌اند مارش عزا را برای امام سوم شیعیان نواخته‌اند نه غزاله چلابی.

فاطمه مجتبایی، مادر غزاله چلابی در استوری اینستاگرام خود با انتشار تصویر یکی از اعضای این گروه، خطاب به او نوشت: «مهم کار ارزشمندی بود که انجام دادی. بقیه‌اش اصلا مهم نیست.»

پیشتر حساب کاربری غزاله چلابی در توییتر که برای گرامی‌داشت یاد این جوان کشته‌ شده در جریان خیزش انقلابی راه‌اندازی شده است، خبر داد برخی اعضای گروه موزیک تکیه «نیاکی» در آمل بازداشت و احضار شده‌اند.

به گفته این حساب توییتری، اعضای این گروه که در روز عاشورا با لباس‌های سفید در کنار مزار غزاله چلابی، موزیک «از خون جوانان وطن لاله دمیده» را نواختند و به او ادای احترام کردند، از سوی اداره اطلاعات آمل بازداشت یا به این اداره احضار شدند.

با وجود این برخورد سرکوب‌گرانه، مردم در آمل، شامگاه جمعه ششم مرداد و هم‌زمان با شب عاشورا که به «شام غریبان» شهرت دارد، بر سر مزار محصور شده چلابی رفته و زنان، آواز «به سوی تو» از داریوش رفیعی را همخوانی کردند.

فاطمه مجتبایی نیز همراه با دسته‌های عزاداری که برای ادای احترام مقابل مزار محصور‌شده فرزندش رفته بودند، بدون حجاب اجباری عزاداری کرد.

او در واکنش به دیوارکشی اطراف مزار دخترش با انتشار تصویری از گل‌باران آن از سوی شهروندان نوشت: «حتی اگر دیوار برلین باشد باز مردم کم نمی‌آورند. چشم‌هایتان را باز کنید، ببینید و از حسرت و حسادت بمیرید؛ آن‌ها در قلب مردم حک شده‌اند.»

اما در آستانه تولد و همچنین سالگرد کشته شدن غزاله چلابی، شورا فکری، فعال مدنی، تصاویری از مزار او منتشر کرده بود که نشان می‌داد نرده‌های اطراف مزار کنده شده و به جای آن دیوار کشیده‌اند.

غزاله چلابی روز ۳۰ شهریور و در جریان خیزش انقلابی و در میان معترضانی که مقابل فرمانداری آمل تجمع کردند حضور داشت و مشغول فیلمبرداری با تلفن همراهش بود که یکی از ماموران داخل فرمانداری گلوله‌ای به پیشانی او شلیک کرد.

دوربین گوشی او پس از تیر خوردنش هم روشن بود و علاوه بر صحنه اصابت گلوله، تمام اتفاقات بعد از تیر خوردنش را نیز ضبط و ثبت کرد.

در این ویدیو، غزاله چلابی لحظاتی پیش از کشته شدن به تجمع‌کنندگان می‌گوید «نترسید» و پس از اصابت گلوله، صدای فریاد مردم به گوش می‌رسد که می‌گویند «یکی را کشتند».

این ویدیو واکنش‌های فراوانی را در داخل کشور و نیز در سطح بین‌المللی به همراه داشت.

کانال شوراهای صنفی دانشجویان خبر داد: شروع پروژه‌ تصفیه‌ اساتید و دانشجویان در دانشگاه‌ها

۱۳ مرداد ۱۴۰۲، ۰۵:۰۰ (‎+۱ گرینویچ)

کانال شوراهای صنفی دانشجویان از افزایش فشار بر اساتید و دانشجویان معترض دانشگاه‌های باهنر کرمان، بهشتی و تهران و اخراج و احضار تعدادی از استادان به دلیل حمایت آنها از خیزش انقلابی مردم ایران خبر داد.

طبق این گزارش، در دانشگاه شهید باهنر کرمان، بهارک اختردانش و محمدمهدی علومی، از اساتید گروه دامپزشکی این دانشگاه، به دلیل حمایت از دانشجویان در فضای مجازی، حکم انفصال و اخراج گرفته‌اند.

در دانشگاه بهشتی نیز دایره عقیدتی سیاسی رهام افغانی خراسکانی، عضو هیات علمی دانشکده‌ی معماری و شهرسازی، را احضار کرده و گزارش‌ها از احتمال اخراج او خبر می‌دهد. پیش‌تر نیز فرهاد شریعت‌راد از دیگر اساتید دانشگاه بهشتی در شرف قطع همکاری قرار گرفته بود.

در دانشگاه تهران نیز ناصر مقدم کوهی، استاد گروه ارتباط تصویری، از احتمال قطع همکاری دانشگاه با خود به دلیل حمایت از دانشجویان معترض خبر داد.

شورای صنفی دانشجویان هشدار داد: «اخراج سیاسی اساتید به اتهام حمایت از دانشجویان، می‌تواند در بلندمدت با تهی‌ساختن دانشگاه از اساتید متعهد و دغدغه‌مند و ارجحیت یافتن معیارهای فشل و غیرآکادمیک، ورود نیروهای فاقد وجاهت علمی به دانشگاه‌ را هموار می‌سازد.»

در حالی که حکومت فشارهای خود را بر اساتید دانشگاه‌ها افزایش داده، روز سه‌شنبه کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان نیز اسامی ۱۴۷ دانشجو از ۴۳ دانشگاه را منتشر کرد که به دلیل احکام انضباطی در جریان خیزش انقلابی ایرانیان از حق تحصیل محروم شده‌اند.

از میان دانشگاه‌هایی که احکام انضباطی علیه دانشجویان آن‌ها منتشر شده، «علوم پزشکی تبریز»، «تهران» و «علامه طباطبایی» بیشترین تعداد احکام صادره را دارند.

آمار دقیقی از دانشجویان تعلیق یا ممنوع‌الورود شده به دانشگاه در یک سال اخیر و به دلیل رعایت نکردن حجاب یا مشارکت در تجمع‌های اعتراضی در دست نیست اما بر اساس گفته‌های دانشجویان، صدها دانشجو از ادامه تحصیل محروم شده‌اند.

جنبش دانشجویی در شکل‌گیری و تداوم خیزش انقلابی سال گذشته نقش مهمی داشت و نیروهای سرکوب با حمله به دانشگاه‌ها و ضرب و جرح و دستگیری دانشجویان سعی کردند این موج اعتراضی را کنترل کنند.

ایران‌اینترنشنال در گزارشی به گفت‌وگو با دست‌کم ۱۵ دانشجو پرداخت که تاکید داشتند این آزارها در دانشگاه‌های سراسری و آزاد و در شهرهای مختلف از حدود پنج ماه پیش تاکنون، افزایشی چشم‌گیر داشته است.

دانشجویان و فعالان دانشجویی می‌گویند در آستانه سالگرد خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی در شهریور ماه، نیروهای امنیتی می‌خواهند از شکل‌گیری موج جدیدی از اعتراضات دانشجویی جلوگیری کنند.

این دانشجویان در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال ضمن تاکید بر اینکه «سرکوب رویه‌ای جدید نیست»، یادآور شدند دور تازه این فشارها پس از خیزش انقلابی، حکایت از استیصال حکومتی دارد که تنها راه مقابله با دانشجویان معترض را پرونده‌سازی و حذف آن‌ها از محیط دانشگاه می‌بیند.

هشتگ «نسل‌کشی بلوچ» در برابر اعدام‌ها در ایران؛ «سکوت جهان، چراغ سبز به قتل‌عام حکومت است»

۱۲ مرداد ۱۴۰۲، ۱۶:۳۰ (‎+۱ گرینویچ)

با افزایش تعداد بلوچ‌های به دار آویخته شده به ۱۳ نفر در طی دو روز، کاربران با هشتگ «نسل‌کشی بلوچ» خواهان پایان اعدام‌ها شدند. هم‌زمان کمپین حقوق بشر ایران، درباره افزایش اعدام‌های سیاسی در کشور و تلاش حکومت برای خاموش کردن صدای مخالفان خود هشدار داد.

اعدام معترضان سیاسی با دادرسی‌هایی که آشکارا غیرقانونی است

کمپین حقوق بشر ایران با هشدار درباره افزایش چشم‌گیر اعدام‌ها با انگیزه سیاسی در ایران، نوشت که در ۱۰ ماه گذشته دست‌کم ۱۷ مرد عمدتا جوان در جریان دادرسی‌هایی آشکارا غیرقانونی، به دار آویخته شدند.

اگرچه جمهوری اسلامی از بدو پیدایش خود تاکنون افراد زیادی را به دلایل سیاسی مانند اعتراض یا تجمع مسالمت‌آمیز و عضویت در گروه‌های مخالف اعدام کرده است، اما استفاده آشکار حکومت از اعدام به‌عنوان تاکتیک ارعاب و تلافی علیه منتقدان در ماه‌های گذشته تشدید شده است.

هادی قائمی، مدیر اجرایی کمپین حقوق بشر ایران گفت: «جامعه بین‌المللی باید موضع خود را در برابر مقامات ایرانی روشن کند که ادامه کشتار وحشیانه‌اش منجر به تشدید انزوای سیاسی و اقتصادی جمهوری اسلامی خواهد شد.»

به گفته قائمی، بدون اقدام هماهنگ بین‌المللی قوی، جهان در واقع «به این قتل‌عام چراغ سبز نشان می‌دهد».

از آغاز خیزش انقلابی ایرانیان در شهریور ماه گذشته و پس از قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی، هفت نفر به دلیل شرکت در اعتراضات و دست‌کم ۱۰ نفر دیگر به دلیل «جرایم سیاسی» مختلف به دار آویخته شدند.

بر اساس این گزارش، همگی این اعدام‌ها پس از محاکمه‌هایی انجام شد که مشخصه‌شان «نقض شدید حقوق متهم و نبود دادرسی عادلانه‌» بوده است که نه تنها جمهوری اسلامی در قوانین خود آن‌ها را ذکر کرده بلکه با امضای معاهدات بین‌المللی هم آن‌ها را پذیرفته است.

سلب حق دسترسی به وکیل و جایگزین شدن وکیل تعیینی قوه قضاییه، استفاده از شکنجه برای گرفتن «اعترافات اجباری» و استفاده از آن به‌عنوان مدرکی برای محکومیت، سلب حق دفاع موثر در دادگاه از طریق مخفی نگاه داشتن پرونده‌ها و سایر روش‌های غیرقانونی و همچنین عدم حضور هیات منصفه در محاکمه این افراد به دلیل جرایم سیاسی از جمله موارد نقض دادرسی عادلانه است.

به گفته کمپین حقوق بشر ایران، «افساد فی‌ الارض» و «محاربه» یا همان «جنگ با خدا» اتهاماتی «مبهم و کلی» هستند که دست حاکمان را برای اجرای خودسرانه مجازات اعدام برای فعالان سیاسی باز می‌گذارند.

اما علاوه بر ۱۷ نفری که از سپتامبر ۲۰۲۲ (اواخر شهریور سال گذشته) تاکنون به دلایل سیاسی به دار آویخته شدند، ده‌ها شهروند دیگر نیز به دلیل اعتراض، به «افساد فی‌ الارض» و «محاربه» متهم شده و در خطر اعدام قرار دارند.

۲۰ درصد از اعدام‌ها مربوط به جمعیت پنج درصدی بلوچ‌هاست

بر اساس گزارش کمپین حقوق بشر ایران،‌ علاوه بر اعدام‌های با انگیزه سیاسی، صدها نفر دیگر هم در کشور به دلیل جرایمی عمدتا مربوط با مواد مخدر به دار آویخته شدند که ناقض هنجارهای بین‌المللی بوده و عمدتا اقلیت‌ها را هدف قرار می‌دهد.

همان‌طور که سازمان عفو بین‌الملل نیز پیش‌تر تاکید کرده است، اعدام‌های مرتبط با مواد مخدر در ایران به‌طور نامتناسبی بر افرادی از قشر ضعیف اقتصادی یا به حاشیه رانده شده تاثیر گذاشته است.

اقلیت قومی بلوچ در ایران حدود ۲۰ درصد از اعدام‌های گزارش شده را تشکیل می‌دهند؛ با وجود اینکه جمعیت بلوچ‌ها تنها پنج درصد از کل جمعیت ایران است.

در همین راستا کمپین «فعالین بلوچ» به تازگی از اجرای حکم یک زندانی ۷۳ ساله به نام حسین گمشادزهی در زندان مرکزی زاهدان خبر داد و اعلام کرد او که به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر از سال ۱۳۹۸ زندانی بود، روز ۱۰ مرداد، بدون اطلاع خانواده و آخرین ملاقات به دار آویخته شد.

بر اساس گزارش رسانه‌های مستقل خبری، طی ۴۸ ساعت یعنی از بامداد هشتم تا بامداد دهم مرداد، حکم اعدام دست‌کم ۱۳ زندانی بلوچ در زندان‌های ایران اجرا شده است.

گروه رسانه‌ای حال‌وش پیش‌تر با اتکای به جزییات نحوه اجرای احکام اعدام تاکید کرده بود موارد مشترکی از «نقض قانون و ابهامات روال قضایی» علیه این افراد مشهود بوده است.

بر اساس این گزارش، هیچ‌یک از زندانیان با خانواده خود ملاقات آخر را انجام نداده‌اند و خانواده صرفا برای تحویل گرفتن پیکر بستگان خود به زندان فرا خوانده شده‌اند.

باید هزینه‌ سیاسی اعدام شهروندان بلوچ را برای حکومت بالا برد

در پی افزایش اعدام‌ بلوچ‌ها در ایران، شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی و کنش‌گران حقوق بشری و مدنی، با استفاده از هشتگ «نسل‌کشی بلوچ» نسبت به آن واکنش نشان دادند.

آرش صادقی، کنش‌گر مدنی در توییتر خود نوشت: «در سرزمینی به‌ نامِ سیستان و بلوچستان، بعضا بسیاری از افراد شناسنامه ندارند. یعنی در شمارگانِ جمعیتِ زنده محسوب نمی‌شوند. کاش اعدام ۱۳ نفر در بلوچستان به اندازه اعدام همان تعداد افراد در نقاط دیگر برای ما حائز اهمیت باشد.»

تعدادی از کاربرها هم با یادآوری سخنان نوید افکاری پیش از اعدام که خطاب به «ملت شریف ایران» گفته بود «سکوت شما یعنی حمایت از ظلم و ظالم»، خواهان واکنش جدی و موثر در برابر اعدام بلوچ‌ها شدند.

محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران در این رابطه نوشت: «باید با اعتراض و پوشش خبری، هزینه‌ سیاسی اعدام شهروندان بلوچ را برای حکومت بالا ببریم. سکوت جایز نیست.»

از اول ژانویه ۲۰۲۳ برابر با ۱۱ دی سال ۱۴۰۲ تاکنون، دست‌کم ۴۲۳ اعدام در ایران ثبت شده است.

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، ثبت این تعداد از اعدام در کم‌تر از یک سال در حالی‌ است که در طول سال گذشته میلادی، در مجموع ۵۸۲ نفر اعدام شدند.