کتایون ریاحی، بازیگری که بدون حجاب اجباری در مراسم و اماکن عمومی حاضر شده، در اینستاگرام تصاویر دو احضاریه جداگانه توسط دادسرای فرهنگ و رسانه و دادگاه کیفری را منتشر کرد که او را به دلیل حضور در معابر عمومی «بدون حجاب شرعی» فراخواندهاند. او نوشت شنبه به هر دو دادگاه میرود.
سفر ابراهیم رئیسی به سوریه و دیدار او با مقامات این کشور با حضور زنان بدون حجاب با واکنشهایی همراه شده است. از جمله پرویز پرستویی، بازیگر سینما، با موضعگیری در قبال این رفتار این پرسش را مطرح کرد که چرا دولت سوریه زنان سوری را ملزم به پوشیدن حجاب نمیکند؟
ابراهیم رئیسی بعد از بازگشت از سفر دو روزه خود به سوریه، صبح جمعه ۱۵ اردیبهشت، در نشستی خبری گفت: «شاهد علاقه فراوان سوریها به جمهوری اسلامی و ابراز ارادت آنها به رهبر انقلاب بودیم.»
او افزود: «این ارتباط قلبی از جلوههای زیبایی بود که از جایجای سوریه نسبت به هیات ایرانی و جمهوری اسلامی ایران گزارش میشد.»
در دو روز گذشته انتشار عکسهای دیدار ابراهیم رئیسی با هیات سوری که دو زن بدون حجاب نیز در میانشان حضور داشت واکنشهایی را به دنبال داشته است.
برخی کاربران شبکههای اجتماعی به رفتارهای خشونتبار دولت او و حکومت در برابر زنانی که در داخل ایران بدون حجاب اجباری در اماکن عمومی حاضر میشوند اشاره کرده و گفتند: «مگر در ایران، مهسا و سارینا و نیکا و هزاران نفر دیگر را به خاطر حجاب و مدافعان حرم نکشتند؟»
پرویز پرستویی، بازیگر سینما هم در یادداشتی با اشاره به به تناقض رفتاری مسوولان جمهوری اسلامی در داخل و خارج از کشور نوشت: «لبخند زدن به صورت و نگاه کردن به خانم بیحجاب آیا معصیت ندارد؟»
او همچنین نوشت: «چرا دولت سوریه بانوان کشورش را ملزم به رعایت حجاب نمیکند؟»
پرستویی همچنین با اشاره به ناهنجاریهای داخل کشور از جمله فقر، اعتیاد و بیکاری، از اظهارات ابراهیم رئیسی درباره مشارکت ایران در رفع تخریبهایی که در سوریه به وجود آمده، گفت: «چراغ خاموش سفر کنید و داغ دل مردم را تازه نکنید.»
برخی کاربران نیز به تفاوت رفتار رئیسی با زنان بدون حجاب سوری در مقایسه با کریستین امانپور، خبرنگار سیانان پرداختند.
رئیسی چندی پیش در سفر به نیویورک به دلیل روسری نداشتن امانپور، حاضر نشد با سیانان مصاحبه کند.
کاربری در واکنش به این رفتار متناقض نوشت: «فرق پوشش این زنها چه بود که آقای رئیسی که مجتهدند به یکیشان در کشور غیراسلامی تذکر حجاب دادند و اصلا ملاقاتشان را لغو کردند و به آن یکیها در کشور اسلامی لبخند زدند و با ایشان گرم گرفتند؟»
حضور رئیسی در اجلاس شانگهای در شهریور گذشته و نشستن بر سر میزی که گیلاس شرابی روی آن قرار داشت هم از دیگر نکاتی بود که کاربران به عنوان رفتار متناقض رییس دولت به آن اشاره کردند.
در واکنشی دیگر اسماعیل جویجری، نایب رییس کانون وکلای استان خوزستان نیز با اشاره به این که بشار اسد در دیدار با رئیسی «کراوات» به گردن داشته است، گفت این در حالی است که اخیرا نیروی حراست از برگزاری همایش اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری در اهواز به دلیل استفاده «کراوات از سوی اعضای این کانون» جلوگیری کرد.
از سوی دیگر تلاشهای حکومت برای سرکوب زنانی که نافرمانی مدنی را ادامه داده و بدون حجاب اجباری در معابر و اماکن عمومی ظاهر میشوند افزایش یافته است.
حسین میرزایی، نماینده اصفهان در مجلس روز جمعه مدعی شد که «مردم مدام به ما پیام میدهند سختگیری درباره حجاب را بیشتر کنید».
او گفت: «اگر این وضع بیحجابی جمع نشود، موجودیت خانوادهها به خطر خواهد افتاد. این راه کشف حجاب را اروپاییها ۱۰۰ سال پیش رفتهاند.»
جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید که قرار است به عربستان سعودی سفر کند، اعلام کرد واشینگتن در تلاش برای دستیابی به توافق عادیسازی روابط میان دولت ریاض و اسرائیل است.
سالیوان روز پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت خبر داد که یک روز قبل از آن (چهارشنبه)، در این رابطه از طریق تماس ویدیویی با تساخی هانگبی، همتای اسرائیلی خود و همچنین بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، گفتوگو کرده است.
این مقام آمریکایی همچنین افزود که آخر این هفته به ریاض خواهد رفت و در آنجا با رهبران سعودی دیدار و گفتوگو خواهد داشت.
سالیوان همچنین به موضوع هستهای ایران پرداخت و گفت: «ایالات متحده اقداماتی را برای تضمین عدم دستیابی ایران به سلاح هستهای انجام خواهد داد.»
با این حال او تاکید کرد که دولت آمریکا همچنان به یک «راهحل دیپلماتیک» در این زمینه علاقه دارد.
سفر سالیوان به ریاض در حالی انجام میشود که به نوشته رسانههای غربی، روابط واشینگتن و ریاض از زمان سفر جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا به عربستان سعودی در تابستان سال گذشته، چندان گرم نبوده است.
با این حال اما دو کشور در موضوعات زیادی از جمله بحران اخیر سودان با یکدیگر همکاری دارند و سفر سالیوان بخشی از تمایل آشکار آمریکا برای حفظ روابط نزدیک با عربستان سعودی است.
پیشبینی میشود در این سفر سالیوان با محمد بن سلمان، ولیعهد قدرتمند عربستان سعودی دیدار کند.
او همچنین گفت که وضعیت یمن بخشی «مهم» از مذاکراتش را به خود اختصاص خواهد داد.
سالیوان گفت: «تعهد ما به خاورمیانه تزلزلناپذیر است. ما راهبردی داریم که هم واقعبینانه و هم عملگرایانه است و بر اساس پنج اصل اساسی است: مشارکت، بازدارندگی، دیپلماسی و تنشزدایی، یکپارچگی و دفاع از ارزشها.»
پیشتر بنیامین نتانیاهو با تاکید بر این که از سر گیری روابط میان تهران و ریاض تاثیر اندکی بر موضوع برقراری روابط میان اسرائیل و دولت سعودی دارد، گفت چشمانداز روابط دو کشور با نزدیکی ریاض به تهران خدشهدار نمیشود.
نتانیاهو در گفتوگو با شبکه آمریکایی سیانبیسی گفت: «ریاض هیچ توهمی در مورد این ندارد که دشمنان عربستان سعودی چه کسانی هستند و دوستان این کشور چه کسانی هستند.»
نخستوزیر اسرائیل همچنین مدعی شد که نگرانی عربستان سعودی در مورد تروریسم بیشتر از نگرانی مواضع دولت راستگرای او در قبال فلسطینیهاست.
او گفت که احیای روابط عربستان سعودی و ایران عمدتا به کاهش تنشها در برخی مناطق به ویژه یمن مربوط است.
بنیاد ۱۸ می، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران را برنده «جایزه صلح ویژه حقوق بشر ۲۰۲۳» اعلام کرد. مراسم رسمی «گوانگجو حقوق بشر ۲۰۲۳» در تاریخ ۱۸ می، ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، در کره جنوبی برگزار خواهد شد.
در بیانیه بنیاد ۱۸ می آمده است: «شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در دو دهه گذشته و به طور مشخص در طول یک سال اخیر، در ایجاد همبستگی بینالمللی برای محکوم کردن سیاستهای ضد حقوق بشری دولت ایران در سرکوب معلمان و فعالان اتحادیههای کارگری تلاشهای بسیاری کرده و متعهد به رساندن صدای معلمان ایران به سطح بینالمللی بوده است.»
بر اساس این بیانیه، این شورا در راستای ایجاد همبستگی جهانی در دفاع از آزادی، آزادی بیان، حق تشکلیابی، دسترسی عمومی به آموزش رایگان و با کیفیت و مقابله با خصوصیسازی آموزش، سرکوب و بازداشت دانشآموزان، دانشجویان و معلمان و فعالان اتحادیههای کارگری در ایران مبارزه میکند.
همچنین بر اساس اعلام این بنیاد، شورای هماهنگی تشکلهای فرهنگیان در کارزاری که به امضاهای فراوانی رسیده، از سازمان بینالمللی کار (ILO) درخواست کرده تا نمایندگان دولت ایران را از هیات مدیره این سازمان برکنار کند.
بنیاد ۱۸ می برای توسعه کشور کره جنوبی و یادآوری روحیه مبارزه و همبستگی قیام ۱۸ می ۱۹۸۰ کره جنوبی است که به قیام گوانگجو معروف شده است.
این بنیاد در بیانیه خود تاکید کرده است: «بیش از ۲۰۰ معلم از روز کارگر در فاصله یک ماهه از اول ماه می ۲۰۲۲ بازداشت شدند و برخی از آنان هنوز و همچنان مورد بازجویی قرار میگیرند و در بازداشت به سر میبرند؛ برخی از آنها نیز با وثیقههای سنگین تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدهاند.»
در جریان جنبش انقلابی جاری در ایران که در اعتراض به قتل ژینا (مهسا) امینی آغاز شد، تعداد زیادی کودک و دانشآموز و نیز دو معلم به قتل رسیدند. شمار بسیاری از معلمان و دانشآموزان نیز بازداشت شدند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران تجمعات و اعتصاباتی را در اعتراض به کشته شدن کودکان و خشونت و سرکوبهای ایجاد شده، برگزار کرد.
در بیانیه بنیاد ۱۸ می همچنین آمده است که با وجود مسموم شدن حدود دو هزار دانشآموز دختر با گاز سمی از آذر ماه ۱۴۰۱ در مدارس، دولت ایران همچنان اعلام کرده است این حادثه یک موضوع فوری تلقی نمیشود.
در پاسخ به بیتوجهی مقامات مربوطه، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، تجمعی سراسری را علیه این مسمومیتها در مدارس دخترانه برای روز ۱۶ اسفند ترتیب داد که از سوی نیروهای امنیتی با خشونت سرکوب و منجر به دستگیری بسیاری از معلمان شرکتکننده در تظاهرات شد.
بنیاد ۱۸ می تاکید کرد: «علیرغم فشار بر فعالان صنفی معلمان و تمامی مشکلات متعددی که شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با آن مواجه است، این شورا همچنان پرتلاش با تبعیض و نابرابری مبارزه میکند تا حداقلی از حقوق بشر را با بهبود سیستم آموزشی تضمین کند.»
مهدی قلیان، برادر سپیده قلیان، کنشگر مدنی زندانی، در اینستاگرامش نوشت که خواهرش به دو سال حبس محکوم شده است. او اعلام کرد که این حکم به دلیل شعار دادن خواهرش علیه علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در مقابل زندان اوین، بلافاصله پس از آزادی صادر شده است.
مهدی قلیان در پستی اینستاگرامی خود درباره محکومیت سپیده قلیان به دو سال حبس نوشت: «دو سال دوباره، یعنی از نو شروع کردن چیزی که تازه تمام شده بود. از پاییز ۹۷، سپیده را پشت میله و در تبعید دیدیم. از ۹۷ ما در تکاپوییم. البته که در زندان گستردهتری هستیم، کیلومترها راه را طی میکنیم، هر چند اکثر هفتهها سپیده بدون ملاقاتی است چون نمیپذیرد و از خستگی راه و مسیر به جای ما خسته و دلغمین میشود ولی کم نیاوردیم و کم هم نمیآوریم. از او یاد گرفتهایم این مقاومت و ایثار را.»
او با اشاره به شیوه بازداشت خواهرش بلافاصله پس از آزادی در ۲۴ اسفند سال گذشته، یادآوری کرد: «حقیقتا وضعیت جوری است که ما خوشحالیم سپیده هنوز زنده است هر چند از شبی که در جاده و نرسیده به خانه بردندش، تصاویر دردناک متعددی در ذهن من و خانواده است.»
سپیده قلیان اواخر اسفند سال گذشته با پایان دوران حبس چهار سالهاش از زندان آزاد شد اما بعد از آزادی مقابل اوین در حالی که حجاب اجباری بر سر نداشت علیه رهبر جمهوری اسلامی شعار داد: «خامنهای ضحاک، میکشیمت زیر خاک ...»
انتشار این ویدیو باعث شد قلیان ساعاتی پس از آزادی و در حالی که همراه خانوادهاش راهی خانه خود در دزفول بود، دوباره و این بار در جاده بازداشت شود.
مهدی قلیان هم با اشاره به این ماجرا نوشت: «دو سال محکومیت بهخاطر یک شعار در زندان پس از آزادی.»
سپیده قلیان روز ۲۲ فروردین در متنی که از داخل زندان به بیرون فرستاد، بر «تحقیر، آزار و ضرب و جرح» خود هنگام بازداشت مجدد و تهدید به شکنجه از سوی ماموران اشاره و همچنین تاکید کرد تا زمانی که جمهوری اسلامی بر سر کار است در «دادگاههای فرمایشی و نمایشی» حاضر نمیشود و هیچ مشروعیتی نه برای این دادگاهها و نه حکم صادره از سوی آنها قائل نیست.
با گذشت بیش از دو هفته از بازداشت مجدد کیوان صمیمی، خانواده این فعال سیاسی میگویند همچنان از وضعیت او بیخبرند. از سوی دیگر، وکیل حمید و فرزانه قرهحسنلو، از بازداشتشدگان مراسم چهلم حدیث نجفی خبر داد که این دو زندانی، در وضعیت جسمی نامناسب و «خطرناکی» قرار دارند.
کیوان صمیمی، فعال سیاسی و سردبیر نشریه ایران فردا، روز ۳۱ فروردین بازداشت و اتهام او در زیرنویس شبکه خبر سیمای جمهوری اسلامی، «ارتباط با گروهکهای ضد انقلاب خارج از کشور» اعلام شد.
با گذشت ۱۵ روز از بازداشت کیوان صمیمی، عادله صمیمی، فرزند او گفت کماکان «هیچ خبری» از پدرش ندارد: «با وجود پیگیری مکرر خانواده و وکیل، همچنان تلفن به او ندادهاند و ما حتی نمیدانیم دقیقا کجاست و پروندهاش در کدام شعبه بازپرسی است. هیچ پاسخی در کار نیست.»
عصر روز پنجشنبه ۳۱ فروردین، زیرنویس شبکه خبر صداوسیما از کیوان صمیمی با عنوان «عنصر مرتبط با سازمان منافقین» یاد کرد و گفت عضو کانون نویسندگان ایران به علت «ارتباط دوباره با گروهکهای ضد انقلاب خارج از کشور» بازداشت شده است.
تلویزیون جمهوری اسلامی مدعی شد که کیوان صمیمی اخیرا با «یکی از فرقههای ضاله تحت حمایت رژیم صهیونیستی» جلساتی را برگزار کرده است.
همچنین شبکه خبر در حالی از آزادی اخیر صمیمی با عنوان «عفو رهبری» یاد کرد که این روزنامهنگار ۷۴ ساله، ششم بهمن ماه سال گذشته با «اتمام دوره محکومیت دو ساله خود» از زندان سمنان آزاد شد.
از سوی دیگر محسن بیات، وکیل خانواده حمید و فرزانه قرهحسنلو، زوج پزشک زندانی در گفتوگو با سایت دیدهبان از وضعیت جسمانی «خطرناک و نامناسب» این دو نفر خبر داد.
این وکیل دادگستری با اشاره به این که فرزانه قرهحسنلو احیانا به «سرطان پستان» از نوع بدخیم مبتلا است، گفت او قبل از دستگیری برای تست سرطان به مراجع درمانی مراجعه کرده اما بعد از بازداشت، به دلیل عدم همکاری از سوی زندان، فرایند تستهای درمانی به تاخیر افتاده است.
به گفته بیات، چند روز پیش در پی مراجعه خانم قرهحسنلو به بیمارستان و انجام معاینات، پزشکان او را مشکوک به سرطان پستان از نوع وخیم دانستند اما «حتی هنوز که هنوز است، زندان در اعزام پزشکان متخصص و انجام رسیدگی به صورت اصولی، همکاری نمیکند».
این وکیل دادگستری درباره وضعیت حمید قرهحسنلو هم گفت او که پیش از دستگیری نیز بیمار بوده، در جریان دستگیری و بازداشت دچار مشکلات جسمی متفاوتی از جمله «بیماری ریوی» شده است.
در روزهای گذشته، خانواده حمید و فرزانه قرهحسنلو با انتشار متنی با عنوان «رنجنامه قرهحسنلوها»، علاوه بر معترض شدن به حکم زندان و تبعید این زن و شوهر پزشک، به شکنجههای حمید قرهحسنلو زیر بازجویی نیز اشاره کردند.
در این رنجنامه به شکنجه حمید قرهحسنلو هنگام بازجویی و آسیبهای ناشی از آن اشاره شده است: «حمید گفته سرش را در شب اول بازجویی بر زمین کوبیدند و بر اثر ضرباتی که به زجاجیه چشمش وارد شده برای همیشه بخشی از بیناییاش را از دست داده است.»
به گفته آنها، حالا این پزشک باید «بیگناه» ۱۵ سال به تبعید در یزد برود؛ آنهم با «یادگاریهای زجرآور و مشمئزکننده» از دوران بازپرسی و اعترافگیری اجباری که «دندههای شکسته و چشم کمبینا شده» است.
روز ۲۹ فروردین احکام ۱۴ متهم پرونده کشته شدن روحالله عجمیان در کرج صادر و پنج تن از آنان به زندانهای طولانیمدت ۱۵ و ۱۰ ساله محکوم شدند.
حمید قرهحسنلو که پیش از این به اعدام محکوم شده بود در این دادگاه بیشترین مدت حبس را گرفته و به ۱۵ سال زندان و «نفی بلد» محکوم شد که باید دوره حبس خود را در زندان شهر یزد سپری کند.
فرزانه قرهحسنلو نیز به پنج سال زندان محکوم شد و همچون همسرش، علاوه بر زندان به «تبعید» نیز محکوم شده و بر اساس حکم دادگاه باید دوران حبس خود را در زندان مشهد سپری کند.